Πώς η άσκηση μπορεί να παρατείνει τη ζωή όσων νοσούν από καρκίνο του παχέος εντέρου - Τι έδειξε νέα μεγάλη έρευνα

Της Βίκυς Κουρλιμπίνη

Η τακτική σωματική άσκηση μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο υποτροπής του καρκίνου του παχέος εντέρου σε ασθενείς που έχουν ολοκληρώσει τη θεραπεία τους, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine και παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) στο Σικάγο.

Η κλινική δοκιμή φάσης 3, στην οποία συμμετείχαν σχεδόν 900 ασθενείς από έξι χώρες, έδειξε ότι όσοι ακολούθησαν ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης μετά από χειρουργική επέμβαση και χημειοθεραπεία για καρκίνο σταδίου 3 ή υψηλού κινδύνου σταδίου 2, είχαν 28% μικρότερο κίνδυνο υποτροπής, νέας διάγνωσης ή θανάτου από καρκίνο.

"Εγκρίνουμε φάρμακα που προσφέρουν την ίδια ή και μικρότερη ωφέλεια από αυτήν", δήλωσε χαρακτηριστικά η Δρ. Julie Gralow, επικεφαλής ιατρική σύμβουλος της ASCO.

Πώς σχεδιάστηκε η μελέτη

Η μελέτη ξεκίνησε το 2009 και ολοκληρώθηκε το 2024, με μέσο όρο ηλικίας των συμμετεχόντων τα 61 έτη. Το 90% των ασθενών είχαν διαγνωστεί με καρκίνο σταδίου 3, ο οποίος υποτροπιάζει στο 35% των περιπτώσεων μέσα σε πέντε χρόνια από τη θεραπεία.

Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, οι μισοί συμμετέχοντες εντάχθηκαν σε ένα εντατικό πρόγραμμα άσκησης, ενώ οι υπόλοιποι έλαβαν ένα ενημερωτικό φυλλάδιο με οδηγίες για υγιεινή διατροφή και φυσική δραστηριότητα.

Ο στόχος του προγράμματος ήταν οι συμμετέχοντες να αυξήσουν σταδιακά τη φυσική τους δραστηριότητα κατά 10 MET ώρες την εβδομάδα (σημείωση: οι MET ώρες - Metabolic Equivalent of Task- είναι ένας τρόπος μέτρησης της συνολικής ενέργειας που καταναλώνει το σώμα κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας σε σχέση με όταν βρίσκεται σε πλήρη ανάπαυση, π.χ. ένα ζωηρό περπάτημα για μία ώρα αντιστοιχεί σε περίπου 4 MET ώρες).

Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους, οι συμμετέχοντες συναντούσαν τον προσωπικό τους προπονητή (φυσικοθεραπευτή, γυμναστή ή κινησιολόγο) κάθε δύο εβδομάδες. Τα επόμενα δύο χρόνια, οι συνεδρίες περιορίστηκαν σε μία φορά τον μήνα. Το πρόγραμμα ήταν προσαρμοσμένο στις προτιμήσεις, το ιστορικό και τον τρόπο ζωής του κάθε ασθενή.

"Για τους περισσότερους, αυτό μεταφράστηκε σε ένα ζωηρό περπάτημα 45 λεπτών την ημέρα, τέσσερις φορές την εβδομάδα", εξήγησε ο Δρ. Christopher Booth, επικεφαλής της μελέτης και ογκολόγος στο Πανεπιστήμιο Queen’s του Καναδά.

Οκτώ χρόνια μετά τη θεραπεία, το 90% των συμμετεχόντων στην ομάδα άσκησης δεν είχαν καμία υποτροπή ή νέα διάγνωση καρκίνου, έναντι 83% στην ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, 41 ασθενείς στην ομάδα άσκησης είχαν αποβιώσει μέσα σε αυτά τα χρόνια, έναντι 66 στην ομάδα ελέγχου.

Η μελέτη κατέληξε επίσης ότι η τακτική άσκηση σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο και για άλλους τύπους καρκίνου, όπως του μαστού και άλλες μορφές καρκίνου του παχέος εντέρου.