Μπορούν τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας, όπως το Ozempic, να δοθούν και στα παιδιά; Τι απαντούν οι ειδικοί;

Της Βίκυς Κουρλιμπίνη

Η παιδική παχυσαρκία αυξάνεται ραγδαία. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι έως το 2030, περίπου 250 εκατομμύρια παιδιά θα είναι παχύσαρκα, οδηγώντας τους ειδικούς στην αναζήτηση λύσεων για τον περιορισμό του φαινομένου. Σύμφωνα μάλιστα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τα ποσοστά παχυσαρκίας έχουν υπερτριπλασιαστεί παγκοσμίως από το 1975 και έχουν σχεδόν πενταπλασιαστεί μεταξύ παιδιών και εφήβων.

Μία από τις λύσεις είναι η χρήση φαρμάκων της κατηγορίας GLP-1, όπως το Ozempic, που χορηγούνται και για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Ήδη η επιστημονική κοινότητα φαίνεται διχασμένη, καθώς εγείρονται σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την υγεία των παιδιών, και την ευθύνη στη θεραπεία της παιδικής παχυσαρκίας. Όμως με εξαίρεση τα φάρμακα για σπάνιες γενετικές διαταραχές που προκαλούν παχυσαρκία, δεν υπάρχουν φαρμακευτικές επιλογές για την παχυσαρκία σε παιδιά κάτω των 12 ετών.

Οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι τα φάρμακα αυτά μπορούν να προλάβουν επιπλοκές στην υγεία και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των παχύσαρκων παιδιών.

Επιστήμονες και γιατροί πιστεύουν ότι αυτά τα φάρμακα μπορούν να σταματήσουν την παχυσαρκία στα πρώτα της στάδια. Πολλοί υπέρβαροι έφηβοι βιώνουν εκφοβισμό και κοινωνική απομόνωση. Μια μελέτη σε σχεδόν 7.000 παχύσαρκους νέους έδειξε ότι όσοι χρησιμοποίησαν αυτόν τον τύπο φαρμάκου (GLP-1) είχαν χαμηλότερο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων ή απόπειρας αυτοκτονίας.

Από την άλλη πλευρά, οι επικριτές εκφράζουν ανησυχίες για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και την πιθανότητα εξάρτησης από αυτά τα φάρμακα, προτείνοντας ότι θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε θεραπείες που βασίζονται σε αλλαγές στον τρόπο ζωής.

Ενώ η θεραπεία της παχυσαρκίας στους ενήλικες μπορεί να θεωρηθεί ως διόρθωση παρελθόντων λαθών, η χρήση φαρμάκων στα παιδιά μπορεί να τα κάνει εξαρτημένα από αυτά για μια ζωή.

Οι ερευνητές ανησυχούν επίσης ότι δεν είναι ακόμη γνωστό πώς αυτά τα φάρμακα επηρεάζουν τα αναπτυσσόμενα σώματα των παιδιών και ποιες μπορεί να είναι οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Τονίζουν ότι δεν γνωρίζουμε το πώς οι ενέσεις για την απώλεια βάρους θα επιδράσουν στο σχηματισμό των αναπτυσσόμενων σωμάτων των παιδιών, ακόμη και στην υγεία τους μακροπρόθεσμα.

Σε μια πρόσφατη κλινική δοκιμή τελευταίου σταδίου που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine , ένα φάρμακο παρόμοιο με το Ozempic αποδείχθηκε ότι μειώνει τον δείκτη μάζας σώματος σε παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών με παχυσαρκία.

Η δοκιμή εξέτασε τη λιραγλουτίδη, το δραστικό συστατικό που χρησιμοποιείται σε δύο από τα παλαιότερα φάρμακα GLP-1 της Novo Nordisk: το Saxenda, ένα φάρμακο απώλειας βάρους και το Victoza, ένα φάρμακο για τον διαβήτη. Μετά από 56 εβδομάδες, τα παιδιά που έλαβαν λιραγλουτίδη παρουσίασαν μέση μείωση του BMI κατά 5,8%, ενώ τα παιδιά που έλαβαν placebo είδαν αύξηση του BMI κατά 1,6%. Σχεδόν τα μισά από τα παιδιά στην ομάδα της λιραγλουτίδης (46%) παρουσίασαν μείωση του BMI κατά τουλάχιστον 5%, σε σύγκριση με μόλις 9% στην ομάδα του placebo.