Έγκριση νέας θεραπείας για την οξεία μυελογενή λευχαιμία

Η οξεία μυελογενής λευχαιμία (ΟΜΛ) αποτελεί μία από τις πιο συχνές μορφές οξείας λευχαιμίας σε ενήλικες. Η συχνότητα της νόσου υπολογίζεται σε περισσότερες από 350.000 περιπτώσεις παγκοσμίως, ενώ το εκτιμώμενο ποσοστό πενταετούς επιβίωσης για την ΟΜΛ στην Ευρώπη αγγίζει το 17%. Η ΟΜΛ χαρακτηρίζεται από τον ταχύ πολλαπλασιασμό μη φυσιολογικών κυττάρων στον μυελό των οστών, οδηγώντας σε μη φυσιολογική παραγωγή και λειτουργία των κυττάρων του αίματος. Λόγω της μειωμένης παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων, αιμοπεταλίων και λευκών αιμοσφαιρίων, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν αναιμία, αιμορραγίες και λοιμώξεις. Η ΟΜΛ είναι μία ετερογενής νόσος που συνδέεται με ποικίλες γενετικές μεταλλάξεις και, εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να παρουσιάσει ταχεία εξέλιξη και να οδηγήσει τον ασθενή στον θάνατο.

Η ανταπόκριση των ασθενών στη θεραπεία μπορεί να είναι μικρής διάρκειας. Αυτό σημαίνει ότι μετά την αρχική ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία, περίπου οι μισοί εμφανίζουν υποτροπή εντός  ενός έτους, αναδεικνύοντας τη σημαντική ακάλυπτη ανάγκη για θεραπείες συντήρησης που παρατείνουν τη συνολική επιβίωση.

Έγκριση νέας θεραπείας για την οξεία μυελογενή λευχαιμία 

Η Bristol Myers Squibb ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χορήγησε πλήρη άδεια κυκλοφορίας για το azacitidine σε δισκία ως θεραπεία συντήρησης σε ενηλίκους ασθενείς με οξεία μυελογενή λευχαιμία (ΟΜΛ), οι οποίοι πέτυχαν πλήρη ύφεση (CR) ή πλήρη ύφεση με ατελή αιματολογική ανάκαμψη (CRi) ύστερα από θεραπεία εφόδου σε συνδυασμό με ή χωρίς αγωγή σταθεροποίησης. Οι ασθενείς αυτοί δεν είναι υποψήφιοι για μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (HSCT) ή επιλέγουν να μην προχωρήσουν σε μεταμόσχευση. Το azacitidine σε δισκία είναι η πρώτη αρχική θεραπεία συντήρησης, χορηγούμενη από του στόματος άπαξ ημερησίως, η οποία καταδεικνύει αφενός σημαντική συνολική επιβίωση και αφετέρου όφελος ως προς την επιβίωση χωρίς υποτροπή της νόσου σε ασθενείς που πάσχουν από διαφορετικούς υποτύπους της ΟΜΛ.

"Η ανάγκη για επιλογές θεραπείας συντήρησης για την οξεία μυελογενή λευχαιμία παραμένει ακάλυπτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εάν λάβουμε υπόψη ότι η ανταπόκριση στη θεραπεία εφόδου ενδέχεται να είναι μικρής διάρκειας και ο κίνδυνος υποτροπής είναι υψηλός, ιδιαίτερα για ασθενείς που δεν κρίνονται κατάλληλοι για μεταμόσχευση αρχέγονων κυττάρων", δήλωσε ο Andrew Wei, MBBS, Ph.D., κύριος ερευνητής της μελέτης QUAZAR® AML-001 στο Νοσοκομείο Alfred και το Πανεπιστήμιο Monash στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. "Η έγκριση του azacitidine σε δισκία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να προσφέρει κλινικό όφελος και να αλλάξει το θεραπευτικό παράδειγμα για ασθενείς με διαφορετικούς υποτύπους της νόσου".

Η έγκριση του azacitidine σε δισκία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή βασίστηκε σε αποτελέσματα από τη μελέτη QUAZAR® AML-001, μία διεθνή, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη Φάσης 3. Οι ασθενείς που κρίθηκαν κατάλληλοι ήταν ηλικίας 55 ή άνω, είχαν πρόσφατα διαγνωσθεί με ΟΜΛ, παρουσίαζαν ευρήματα κυτταρογενετικής ανάλυσης ενδιάμεσου ή υψηλού κινδύνου, είχαν πετύχει πρώτη πλήρη ύφεση (CR) ή πλήρη ύφεση με ατελή αιματολογική ανάκαμψη (CRi) ύστερα από εντατική χημειοθεραπεία εφόδου σε συνδυασμό με ή χωρίς αγωγή σταθεροποίησης (της επιλογής του ερευνητή πριν από την ένταξη στη μελέτη) και δεν ήταν υποψήφιοι για μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (HSCT) κατά τη διαλογή.