Η γυναίκα αναζητά τον άνδρα με το πλέον διαφορετικό ανοσοποιητικό σύστημα

Γράφει ο Ιάκωβος Σούσης Msc, FRCOG, Μαιευτήρ-Γυναικολόγος, Ιατρός Αναπαραγωγής.

Στο αναπαραγωγικό σύστημα της γυναίκας γίνεται η τελική επιλογή ποιος ο κατάλληλος άνδρας για τεκνοποίηση.

Όπως έδειξε νέα μελέτη, περισσότερες πιθανότητες να γονιμοποιήσουν το ωάριο μία γυναίκας, έχουν τα σπερματοζωάρια ανδρών που έχουν διαφορετικά αντιγόνα ιστοσυμβατότητας (HLA Ι και ΙΙ) από εκείνη. 

Η καθηγήτρια Jukka Kekäläinen και οι συνάδελφοί της στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας, μελέτησαν δείγματα βλέννης τραχήλου της μήτρας από εννέα γυναίκες και δείγματα σπέρματος από οκτώ άνδρες και έκαναν όλους τους πιθανούς συνδυασμούς για να δουν πώς συμπεριφέρονται τα σπερματοζωάρια. 

Φινλανδοί ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η τραχηλική βλέννη της γυναίκας κάνει την τελική επιλογή για το "καλύτερο” σπερματοζωάριο. Η μελέτη έδειξε επίσης ότι τα σπερματοζωάρια λειτουργούν καλύτερα στον τράχηλο γυναικών, που έχουν πολύ διαφορετικό ανοσοποιητικό σύστημα από αυτό του άντρα με τον οποίο είχε ερωτική επαφή η γυναίκα.

Η τραχηλική βλέννη είναι το πρώτο μεγάλο εμπόδιο που συναντούν τα σπερματοζωάρια στο ταξίδι τους για τη γονιμοποίηση του ωαρίου. Πρόκειται για μία σύνθετη δομή, που συμβάλλει στην προστασία της μήτρας από τις λοιμώξεις, αλλά λειτουργεί και ως "φίλτρο” για τα σπερματοζωάρια, ενώ πιθανώς να λειτουργεί και ως "αποθήκη” σπερματοζωαρίων. 

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα σπερματοζωάρια έχουν καλύτερες επιδόσεις στην τραχηλική βλέννη γυναικών των οποίων τα γενετικά προφίλ δεν μοιάζουν με τα γενετικά προφίλ των ανδρών από τα οποία προήλθε το σπέρμα (όσον αφορά τα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας).

Οι ίδιοι ερευνητές μελέτησαν επίσης τις παραμέτρους ενεργοποίησης των σπερματοζωαρίων στο θυλακικό υγρό, το οποίο περιβάλλει το ωάριο.Παρομοίως βρέθηκε ότι τα χαρακτηριστικά των σπερματοζωαρίων (αριθμός, ταχύτητα κλπ) ήταν καλύτερα στις γυναίκες που υπήρχε διαφορετικότητα των αντιγόνων ιστοσυμβατότητος. 

Το HLA αντιγόνα ιστοσυμβατότητας, είναι μια ομάδα πρωτεϊνών, που βρίσκονται στην επιφάνεια των κυττάρων και βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα να διακρίνει ποια κύτταρα ανήκουν στον ίδιο τον οργανισμό και ποια είναι "εισβολείς που αποτελούν απειλή”, όπως τα βακτήρια. Αυτά είναι τα αντιγόνα που ταιριάζουμε σε μία μεταμόσχευση. 

"Τα ευρήματά μας, είναι σημαντικά για τη βαθύτερη κατανόηση της σεξουαλικής επιλογής και της διαδικασίας γονιμοποίησης σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά” δήλωσε η καθηγήτρια Κεκελάινεν.

Πολλές φορές δεν υπάρχει εξήγηση γιατί κάποια ζευγάρια δεν μπορούν να συλλάβουν (ανεξήγητη υπογονιμότητα) και έχουμε πολλά ακόμα να μάθουμε για τη συμβατότητα των ανθρώπινων γαμετών. Μέχρι τώρα, δυστυχώς δεν υπάρχει εξέταση ρουτίνας για την ανοσολογική συμβατότητα.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι άνδρες και γυναίκες προτιμούν συντρόφους που έχουν διαφορετική ακολουθία αντιγόνων HLA.

Τα αντιγόνα αυτά, εντοπίστηκαν στην επιφάνεια των σπερματοζωαρίων και στην τραχηλική βλέννη, ενισχύοντας την υπόθεση ότι το ανοσολογικό "ταίριασμα” του ωαρίου και του σπερματοζωαρίου μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της γονιμοποίησης. 

"Τα ευρήματα μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά τη κατανόηση της σεξουαλικής επιλογής και της διαδικασίας γονιμοποίησης στους ανθρώπους. Δεδομένου ότι οι γαμέτες ορισμένων ζευγαριών μπορεί να είναι ανοσολογικά πιο συμβατοί από ό,τι άλλων, τα ευρήματα μπορεί επίσης να δώσουν την ευκαιρία για τη δημιουργία πιο εξελιγμένων διαγνωστικών εξετάσεων για την υπογονιμότητα”, είπε η επικεφαλής της έρευνας. 

Η άποψή μου
Με απλά λόγια, το αναπαραγωγικό σύστημα της γυναίκας, μέσω της τραχηλικής βλέννης "φιλτράρει” τα ανεπιθύμητα σπερματοζωάρια, έτσι ώστε να εξασφαλίσει ένα γενετικό "ταίριασμα”. Η έρευνα δείχνει ότι από γενετικής άποψης ταιριάζουν περισσότερο οι γυναίκες με τους άνδρες που έχουν μεγάλες διαφορές στα ανοσοποιητικά τους συστήματα, τα οποία όταν "ενωθούν” με τη γονιμοποίηση, θα χαρίσουν στο παιδί που θα γεννηθεί ένα πιο ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο θα το βοηθά να είναι υγιές. 

Τέτοιου είδους επιδράσεις έχουν αποδειχθεί σε άλλα ζώα, αλλά προφανώς είναι πιο σημαντικό να καταλάβουμε τι συμβαίνει στους ανθρώπους. Η φύση επιδιώκει ενεργά τον γενετικό πολυμορφισμό, που είναι πολύ πιθανόν ότι βοηθά στην προσαρμογή ενός διαρκώς μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος και την επιτυχή εξέλιξη των ειδών. 

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ και εδώ