Ρευματικές παθήσεις: γιατί χτυπούν καμπανάκι κινδύνου;

Οι ρευματικές παθήσεις αποτελούν το σημαντικότερο πρόβλημα υγείας στην ηλικιακή ομάδα 19-65 ετών, δηλαδή στο παραγωγικό κομμάτι ου πληθυσμού. Θεωρούνται δε το συχνότερο αίτιο χρόνιου προβλήματος υγείας, μακροχρόνιας σωματικής ανικανότητας, απουσίας από την εργασία και ιατρικών επισκέψεων.

Σύμφωνα με επιδημιολογικά δεδομένα όπως αυτά προκύπτουν από δύο μελέτες του Ελληνικού Ιδρύματος Ρευματολογίας, το 27% των ενηλίκων στην Ελλάδα εμφανίζει κάποια μορφή ρευματικής νόσου. Εντούτοις η επίσκεψη στον ειδικό καθυστερεί . Και αυτό γιατί η μεγάλη πλειονότητα, κοντά εννιά στους δέκα, δεν γνωρίζει τι είναι οι ρευματικές παθήσεις, ούτε γνωρίζει ότι θα πρέπει να απευθυνθεί σε ρευματολόγους αν έχει ή αν παρουσιάσει πόνο μη τραυματικής αιτιολογίας σε αρθρώσεις ή τένοντες, στη μέση ή στον αυχένα, που είναι το κύριο και κοινό σύμπτωμα των ρευματικών παθήσεων.

Στην Ελλάδα, σχετική έρευνα που διεξήγαγε η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛΕΑΝΑ)ανάμεσα σε ασθενείς μέλη της, έδειξε ότι:

• 20%  δεν μιλούσε για το πρόβλημά του στον εργοδότη του με το φόβο πιθανής απόλυσης

• 30% απάντησε ότι ο εργοδότης του  ήταν αρχικά φιλικός αλλά όχι υποστηρικτικός όταν χρειαζόταν

• 50% είχε πρόβλημα με τον εργοδότη του

• 70%  ανέφερε ότι τα κτίρια δεν είναι προσβάσιμα με το 90% των εργασιακών χώρων να μην είναι κατάλληλα εξοπλισμένοι

• 81%  προτιμά να εργάζεται  παρά  να λαμβάνει  επιδόματα από το κράτος 

• 95% τόνισε ότι η εργασία έχει θετικά αποτελέσματα τόσο στην υγεία όσο και στην ψυχολογία του.

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή θεραπευτική  παρέμβαση αποτελούν "κλειδί" στη διαχείριση των ρευματικών παθήσεων. Θεωρείται μάλιστα πως η έναρξη της θεραπείας 12 εβδομάδες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων, μπορεί να ελαχιστοποιήσει περαιτέρω βλάβες στις αρθρώσεις και να αυξήσει την πιθανότητα ύφεσης.

Περισσότερα από 200 τα ρευματικά νοσήματα
-πάνω  από 2,5 εκατ. Έλληνες προσβάλλονται από κάποια ρευματική πάθηση
- το 67% είναι άτομα του εργατικού δυναμικού, δηλ. ηλικίας 19-65 ετών
- Μόνο  το 19% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα,  το 10% των ασθενών με αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα κα το 12% των ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα επισκέπτονται ρευματολόγο όταν εκδηλωθεί η νόσος

 

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια συχνή μορφή αρθρίτιδας που προκαλεί φλεγμονή στις αρθρώσεις. Είναι χρόνια νόσος, προσβάλλει σχεδόν όλες τις αρθρώσεις του σώματος και το αποτέλεσμα της είναι η καταστροφή του χόνδρου των οστών, των τενόντων και συνδέσμων τους.

Εμφανίζεται περίπου στο 1% του πληθυσμού. Συνήθως προσβάλλονται οι  ηλικίες των 30-40. Οι γυναίκες εμφανίζουν τη νόσο 3 φορές συχνότερα από τους άντρες.

Για τη διάγνωση της νόσου απαιτείται η επίσκεψη στον ρευματολόγο. Από τις εξετάσεις αίματος παρατηρούνται αυξημένοι δείκτες φλεγμονής (αναιμία, μπορεί να υπάρχει αυξημένος αριθμός λευκών και αιμοπεταλίων. Επίσης μπορεί να ανιχνευθούν στο αίμα των ασθενών και αντισώματα όπως ο Ρευματοειδής Παράγων (ΡΑ τεστ) καθώς και αντισώματα κατά κάποιων πρωτεϊνών που λέγονται αντικιτρουλινικά αντισώματα (αντι CCP). 

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο αφού το αίτιο της είναι ακόμη άγνωστο. Στη φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνονται παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη με ή χωρίς κορτιζόνη καθώς και τροποποιητικά της νόσου φάρμακα (συμβατικά και βιολογικά). Κύρια συμβατικά τροποποιητικά φάρμακα (είναι η Μεθοτρεξάτη, η Λεφλουνομίδη η Κυκλοσπορίνη και η Υδροξυχλωροκίνη) ενώ στην κατηγορία των βιολογικών παραγόντων που τα τελευταία χρόνια ανήκουν φάρμακα που μπλοκάρουν κάποια μόρια ή την επικοινωνία και διέγερση κάποιων κυττάρων.