Η χειρουργική θεραπεία της ενδομητρίωσης αυξάνει τις πιθανότητες εγκυμοσύνης

Γράφει ο Ιάκωβος Σούσης Msc,FRCOG, Μαιευτήρ-Γυναικολόγος, Ιατρός Αναπαραγωγής.

Οι γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για εν τω βάθει ενδομητρίωση (ενδομητρίωση ανάμεσα στον κόλπο και το έντερο) και θέλουν να μείνουν έγκυοι έχουν αρκετά υψηλές πιθανότητες σύλληψης, ακόμη και αν στο παρελθόν είχαν αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Η ενδομητρίωση μπορεί να προκαλέσει υπογονιμότητα και διίστανται οι απόψεις για το αν είναι καλύτερα να γίνουν προσπάθειες επίτευξης εγκυμοσύνης με τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (πχ εξωσωματική γονιμοποίηση) πριν ή μετά το χειρουργείο.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν τα κλινικά δεδομένα από τη βάση δεδομένων για την ενδομητρίωση CIRENDO όπου καταγράφονται μέσω κλινικών στη Γαλλία στοιχεία για ασθενείς με ενδομητρίωση.

Οι ερευνητές μελέτησαν ειδικά τις περιπτώσεις γυναικών ηλικίας κάτω των 43 ετών που είχαν κάνει τουλάχιστον δύο προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης, είχαν υποβληθεί σε χειρουργική θεραπεία της ενδομητρίωσης και είχαν δηλώσει ότι θέλουν να μείνουν έγκυοι μετά τη χειρουργική επέμβαση.

Στη βάση δεδομένων βρέθηκαν 73 ασθενείς που ταίριαζαν με αυτά τα κριτήρια και για τις οποίες είχαν στοιχεία για τουλάχιστον ένα έτος μετά το χειρουργείο. Οι περισσότερες είχαν ενδομητρίωση τετάρτου σταδίου και κατά μέσο όρο είχαν κάνει 3,7 προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Από αυτές τις γυναίκες 32 (43,8%) έμειναν έγκυοι και 23 από αυτές γέννησαν. Οι υπόλοιπες εγκυμοσύνες ήταν εξωμήτριες (2), μοίλη κύηση (1) ή υπήρξε αποβολή στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης (6).

Οι περισσότερες εγκυμοσύνες επιτεύχθηκαν με ιατρική βοήθεια (πχ εξωσωματική γονιμοποίηση) και επτά εγκυμοσύνες έγιναν με φυσική σύλληψη (21,8%). Ο μέσος χρόνος μεταξύ χειρουργικής επέμβασης και σύλληψης ήταν 11,1 μήνες.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπάρχουν τρεις σημαντικές μεταβλητές που σχετίζονται με χαμηλότερη πιθανότητα σύλληψης: όταν η γυναίκα έχει υποβληθεί ξανά σε χειρουργική επέμβαση στις ωοθηκες, όταν είναι ηλικίας 35 ετών και άνω, και παραδόξως όταν έχει ενδομητρίωση πιο ελαφρού σταδίου.

"Πολλές από τις ασθενείς μας είχαν κάνει τέσσερις αποτυχημένες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης ή είχαν προχωρήσει τη διαδικασία για χρήση ωαρίων δότριας όταν αποφάσισαν να κάνουν χειρουγική επέμβαση για να σταματήσει ο πόνος της ενδομητρίωσης. Δεν είχαν πια ελπίδες να μείνουν έγκυοι με δικά τους ωάρια. Γι’αυτό τα αποτελέσματα της έρευνάς μας μπορεί να ενθαρρύνουν τους χειρουργούς να κάνουν ό,τι μπορούν για να διατηρήσουν τη μήτρα ακόμα και ασθενών που "δεν έχουν καμία ελπίδα να μείνουν έγκυοι”.

Η μελέτη με τίτλο "Ποσοστά εγκυμοσύνης μετά από χειρουργική θεραπεία της εν τω βάθει ενδομητρίωσης σε υπογόνιμες ασθενείς με τουλάχιστον 2 προηγούμενες αποτυχίες IVF / ICSI" δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Minimally Invasive Gynecology.

Η άποψή μου
Η μελέτη αυτή έδειξε ότι υπάρχει σχετικά υψηλό ποσοστό επίτευξης εγκυμοσύνης και γεννήσεων στις ασθενείς με ενδομητρίωση που προσπάθησαν να κάνουν παιδί μετά το χειρουργείο. Συνεπώς η εγκυμοσύνη μετά το χειρουργείο για τη θεραπεία της ενδομητρίωσης πρέπει να αποτελεί επιλογή, ακόμα και σε περιπτώσεις που η επίτευξη της εγκυμοσύνης φαντάζει απίθανη.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ