Με τα λόγια χτίζουμε πάλι ανώγια και κατώγια...

Του Γιώργου Κράλογλου

Η κυβέρνηση δεν βλέπει ότι τα ενοίκια και το ηλεκτρικό ροκανίζουν τους μισθούς. Βλέπει επενδύσεις… Η δε αντιπολίτευση στήνει νέα πολιτική πασαρέλα…

Πού τους είδαμε τους επενδυτές και για ποιους επενδυτές μιλάμε, αν δεν εννοούμε αυτούς που αγοράζουν μόνο σπίτια, οικόπεδα και παραλίες. 

Αφήστε τα πολλά λόγια στην άκρη. Μας έχετε χορτάσει. Ουσία θέλουμε. Και το ύψος των μισθών που θα  φρενάρει την μετανάστευση. Θα κόψει   τη φυγή νέων εκτός Ελλάδας. Και εντός Ελλάδας, την υπογεννητικότητα. Όλα τα άλλα, με περιτύλιγμα τα δήθεν επενδυτικά προγράμματα, είναι λόγια... Και το ξέρετε πολύ καλά ότι έτσι είναι.  

Το ξέρει και η αντιπολίτευση. Αλλά τι να πει αφού ως κόμματα υποψήφια για την εξουσία ούτε έχουν ούτε είναι σε θέση να στήσουν προγράμματα για την οικονομία. 

Την δε οικονομία την έχουν εγκαταλείψει ως αντιπολιτευτικό χώρο δράσης και προβολής του αντίθετου λόγου. Την έχουν αφήσει στην τύχη της. Και την χρησιμοποιούν μόνο ως μοχλό πίεσης με πρόθεση την πιθανή  ανατροπή της κυβέρνησης ή ανατροπές εντός αυτής... 

Και πού καταλήγουμε; Πουθενά. 

Η κυβέρνηση επιμένει να μιλάει για μεταρρυθμίσεις ενώ ξέρει πως ως ιδέες και οράματα μπορεί να περνάνε αλλά για να γίνουν πράξη και να γυρίσει ο ήλιος… Θέλουν δουλειά πολλή... 

Και αυτή η δουλειά ούτε υπάρχει ούτε θα την ρισκάρει η κυβέρνηση όσο η αντιπολίτευση, (η αξιωματική και τα δεκανίκια των νέων κυβερνήσεων) είναι ακόμη στη φάση της πασαρέλας... 

Σωτήρες από το πουθενά. Σωτήρες που δεν ήρθε η ώρα τους να σώσουν τον τόπο... Και σωτήρες που ούτε έχουν πάρει χαμπάρι, ούτε και θα προκάνουν να πάρουν, σε 15-18 μήνες που θα γίνουν οι εκλογές. 

Οπότε, τι έχουμε λοιπόν ως (χειροπιαστό) θέμα σωτηρίας μας… Λόγια, ιδέες και τίποτε που να πείθει. 

Μέσα στο τίποτε και οι "επενδύσεις" (στα λόγια) που δήθεν θα μπουν στο τρένο ανάπτυξης και σωτηρία μας... οι οποίες και είναι είναι άφαντες. 

Τα δε μεγάλα σχήματα λόγου. Οι μεγάλες δόξες μας που μιλάνε για την Ελλάδα πρωταγωνιστή στα Βαλκάνια, με τον πρώτο ρόλο στα ενεργειακά εξασφαλισμένο ως μέγα τροφοδότη και της Ανατολικής Ευρώπης είναι το σενάριο που δεν θα αργήσει να βγει από το συρτάρι της κυβερνητικής προπαγάνδας, μιας και δεν υπάρχει ούτε ένα έδρανο της αντιπολίτευσης να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει στην φάση αυτή... 

Τι να κάνει; Να "φωτογραφίζει" τα κενά της πολιτικής μας με γνώση και στοιχεία τα οποία θα πείθουν ότι υπάρχει και μια άλλη πλευρά που αξίζει τον κόπο να την δοκιμάσει ο λαός, στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Από την αντιπολίτευση όμως θα κινηθούν τα πράγματα; Αντιπολιτευτικά πρέπει να πάρουμε χαμπάρι πως δεν πάμε πουθενά; Πως δεν ξεφύγουμε από τον μονόδρομο που βγάζουν τα λόγια και μόνο τα λόγια της πολιτικής; 

Μην ψάχνουμε για απάντηση στην επισήμανση αυτή. Τα θέμα μας δεν είναι η λύση που θα προτείνουμε εμείς ή  όποιος άλλος παρακολουθεί την πορεία της πολιτικής μας σκηνής. Το θέμα μας είναι αυτή η πολιτική σκηνή που έχουμε και θα  βλέπουμε ένα χρόνο και λίγους μήνες πριν τις εκλογές. 

Μας λέει κάτι; Μας λέει κάτι για το αύριο της οικονομίας και γενικότερα της χώρας; Μας πείθει τέλος πάντων ότι όλα είναι μόνο θέμα χρόνου και των μεταρρυθμίσεων… που τις περιμένουμε από το 2010 της πτώχευσης…;

george.kraloglou@capital.gr