Αλλάξτε το κλίμα

Του Γιώργου Κράλογλου

Περάσαμε στο 2026 με την πολιτική να σέρνει πίσω της την οικονομία. Αν δεν ανατραπούν αυτά, επενδύσεις και επενδυτές θα μείνουν στο μακρύ παρελθόν.

Και αν η απάντηση (στη συνέχιση της αποεπένδυσης που ήδη βαδίζει και στις περιοχές του τουρισμού και των υπηρεσιών) είναι ο διψήφιος αριθμός στην αύξηση της τουριστικής μας κίνησης και τα σπίτια που πουλήσαμε το 2025 (χωρίς να ξέρουμε πότε θα πουληθούν ξανά...), καλό είναι (κατά τη δική μας γνώμη) να τη σκεφτούμε πριν τη δώσουμε...

Το 2027 που θα πάμε σε εκλογές (με ό,τι σημαίνει αυτό για την οικονομία) θα απέχουμε μια 3ετία από τον προγραμματικό στόχο του 2019 (έναρξη και της κυβερνητικής θητείας) να καλύψουμε το επενδυτικό κενό των 150 δισ. στην οικονομία, ως το 2030, ή να έχουμε ιδιωτικά επενδυτικά σχέδια (σε δρομολογημένο στάδιο) που να σχηματοποιούν την επενδυτική εικόνα μας.

Τι μας μένει λοιπόν ως τότε και τι πρόκειται να μεσολαβήσει την 4ετία που εγκαινιάσαμε με την είσοδό μας στο 2026, λογαριάζοντας βέβαια αυτά που παραλάβαμε από το 2025;

Τα τελευταία 20 δισ. περίπου από το Ταμείο Ανάκαμψης, τα οποία, έτσι και δεν τα διαθέσουμε (στους επόμενους 8 μήνες!!) για ιδιωτικά επενδυτικά προγράμματα που θα δικαιολογούν τη χρηματοδότησή τους, θα ψάχνουμε να βρούμε λεφτά και δεν θα υπάρχουν, καθώς τα δικά μας πλεονάσματα τα έχουμε ήδη καταγράψει σε δαπάνες που, αν δεν γίνουν, το κυβερνητικό πολιτικό πρόβλημα θα πάρει μεγάλες διαστάσεις.

Συνεπώς ο "κόμπος" με την υποχρέωσή μας να καλύψουμε το κενό της οικονομίας σε επενδύσεις είναι ήδη στο "χτένι".

Εμείς έχουμε μέτωπα ανοικτά, οι διαστάσεις των οποίων είναι τεράστιες και εκ των πραγμάτων κατατάσσουν την οικονομία σε εκείνες που οι επενδυτές θα το σκεφτούν πάρα πολύ να τις εμπιστευτούν, αν η πολιτική δεν περιορίσει τα "πλοκάμια" της από την οικονομία.

Το αγροτικό, πριν από όλα, δεν αφήνει και δεν θα αφήσει όχι μόνο τους ξένους ιδιώτες επενδυτές να εντάξουν την Ελλάδα στους σχεδιασμούς τους για την 3ετία 2027-2030.

Ο φόβος της κλιμάκωσής του και των πιθανών εμπλοκών πολιτικοποιεί τις εκτιμήσεις και φέρνει αδυναμία σε κάθε πρόγραμμα που, βεβαίως, και θα πρέπει να βασίζεται σε σταθερότητα της κυβέρνησης με την οποία θα διαπραγματευθούν. Πιθανή επίσπευση εκλογών (για παράδειγμα) βεβαίως και παγώνει κάθε επενδυτική πρωτοβουλία.

Το εργασιακό θεωρείται σαφέστατα ανοικτό. Οι δε παρεμβάσεις και μεταρρυθμίσεις δεν πείθουν κανένα για την πορεία των εξελίξεων σε μια 3ετία. Την 3ετία, δηλαδή, που απαιτείται για ολοκλήρωση και καθορισμό των στόχων των επενδύσεων.

Οι αντοχές και οι ανοχές της Κομισιόν στις υποχρεώσεις της Ελλάδας και στα ανοίγματα των δημόσιων επενδύσεων από το 2026 και μετά είναι υπό συζήτηση και ακόμη πιο σοβαρή παρακολούθηση...

Οπότε, μέσα στην ατμόσφαιρα αυτή και τα πολλά "ναι μεν, αλλά...", δεν μπορούμε να συζητάμε για επιχειρηματικό κλίμα που να ευνοεί την κινητικότητα των επενδύσεων και των επενδυτών που έχουμε ανάγκη και στη νέα χρονιά. Και αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να αλλάξει. Ας το επιχειρήσει η κυβέρνηση το συντομότερο. Ας δώσει το πρώτο "σύνθημα" μέσα από τις φετινές δημόσιες επενδύσεις.

george.kraloglou@capital.gr