Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 30-Σεπ-2022 00:01

    Ο Πούτιν δεν κάνει πίσω και δυστυχώς ο χρυσός θα λάμψει...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα

    1) Ο Πούτιν θα φτάσει μέχρι τέλους…

    Η απόφαση του καθεστώτος Πούτιν για επιστράτευση 300 χιλ. Ρώσων προκειμένου να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του μετώπου που έχει ανοίξει στην Ουκρανία αποτελεί ομολογία της αποτυχίας των επιχειρήσεων εκεί.

    Κατά τον Mikhail Zygar Ρώσο δημοσιογράφο και συγγραφέα του βιβλίου "Endgame – The Metamorphoses of Vladimir Putin" ο οποίος  έχει βρει καταφύγιο στο Βερολίνο, η επιστράτευση αποτελεί σημάδι πως: "Η διάλυση της Ρωσίας έχει ήδη αρχίσει". Κατά τον ίδιο, η Ρωσία έχει εισέλθει σε μια νέα φάση του πολέμου όπου πολλοί Ρώσοι ξαφνικά συνειδητοποιούν τι σημαίνει αυτό,  καθώς οι εξελίξεις επηρεάζουν άμεσα τους ίδιους ή γνωστά τους πρόσωπα.

    Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατεί στο εσωτερικό της Ρωσίας είναι πως έχει επινοηθεί η λέξη "Mogilisazija" που προκύπτει από την ανάμειξη των λέξεων "επιστράτευση" και "τάφος".

    Τούτο σημαίνει πως μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας θεωρεί πως αντιμετωπίζεται ως "κρέας για τα κανόνια" καθώς αποστέλλονται σε έναν πόλεμο, που θεωρούν πως δεν τους αφορά και όπου ακόμη και ο επαγγελματικός στρατός της Ρωσίας απέτυχε να κερδίσει.

    Όλοι θυμόμαστε πως αυτός ο πόλεμος ξεκίνησε με την προοπτική ενός "περιπάτου" όπου σε μια εβδομάδα το πολύ, χωρίς να βρεθεί αντίσταση, θα ανέτρεπαν  την κυβέρνηση του Κιέβου και θα εγκαθιστούσαν εκεί μια κυβέρνηση μαριονέτα.

    Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν διαφορετικά καθώς η μεγάλη πλειοψηφία των Ουκρανών επέμεινε να υπερασπιστεί τον δυτικό προσανατολισμό της χώρας με τα όπλα.

    Είναι προφανές πως οι Ουκρανοί είχαν κίνητρα να θυσιάσουν πολλά πράγματα για να πετύχουν τους στόχους τους. Το αποτέλεσμα ήταν πως καίτοι ο ρωσικός στρατός θεωρούνταν υπέρτερος να δυσκολευτεί να θέσει υπό έλεγχο ακόμη τις ανατολικές και νότιες επαρχίες της χώρας όπου διαβιούν πολλοί Ρώσοι.

    Το κόστος αυτής της προσπάθειας ήταν δεκάδες χιλιάδες νεκροί και η απομυθοποίηση της ισχύος και της οργάνωσης των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων. Όταν οι επιχειρήσεις δεν προχωρούσαν σύμφωνα με τον σχεδιασμό, όπως έκανε και ο Χίτλερ, αρχίσαν οι απομακρύνσεις αποτυχημένων στρατηγών, γιατί ο "ηγέτης" πρέπει να φορτώσει κάπου τις δικές του αποτυχημένες επιλογές...

    Όπως ήταν αναμενόμενο οι αντικαταστάσεις των επιτελών στα διάφορα πεδία δεν επέφεραν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Τις τελευταίες εβδομάδες μάλιστα ο ουκρανικός στρατός ανακατέλαβε σημαντικά εδάφη στις ανατολικές επαρχίες τρέποντας τους Ρώσους που εγκατέλειπαν πίσω τον εξοπλισμό τους, σε άτακτη φυγή...

    Τώρα το καθεστώς  αναγκάστηκε να προχωρήσει σε επιστράτευση. Εν αντιθέσει με τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο όμως τώρα η Ρωσία δεν υπόκειται καμιά εισβολή αλλά η ίδια προσπαθεί να προσαρτήσει γειτονικές χώρες που δεν επιθυμούν να βρίσκονται υπό την επιρροή της. Οι Ρώσοι, εκείνοι που επιστρατεύονται και εκείνοι που πολεμούν ήδη δεν έχουν κίνητρα να θυσιαστούν και το δείχνουν...

    Το πιθανότερο είναι πως οι επιστρατευμένοι μετά από  εκπαίδευση λίγων μηνών θα σταλούν στο μέτωπο στα πλαίσια κάποιου σχεδίου αντεπίθεσης που ετοιμάζεται, μετά τον ρωσικό Χειμώνα περί την Άνοιξη.

    Το πλέον πιθανό είναι επίσης πως οι απρόθυμα επιστρατευμένοι θα αποτύχουν ακόμη ευκολότερα απ΄ τους ήδη μαχόμενους εισβολείς.

    Καθεστώτα τυραννικά σαν του Πούτιν όμως δεν έχουν την πολυτέλεια να χάσουν έναν πόλεμο γιατί τότε οι ηγεσίες τους θα βρεθούν στην θέση των διωκόμενων, δηλαδή όπου βρίσκονται οι αντίπαλοί τους τώρα...

    Είναι πολύ  πιθανό πλέον πως αν συνεχίσει να υπόκειται απώλειες στα πεδία με συμβατικά όπλα, το καθεστώς θα μπει στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά όπλα, ικανά να επιφέρουν πολλαπλάσια πλήγματα και να κάμψουν το φρόνημα των Ουκρανών.

    Η χρήση τέτοιων όπλων όμως θα κλιμακώσει τις αντιδράσεις της Δύσης και θα προβληματίσει τους Κινέζους συμπαραστάτες του. Από τη χρήση τακτικών πυρηνικών μέχρι τη χρήση στρατηγικών η απόσταση θα έχει μικρύνει περισσότερο από ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες...

    Η κατάσταση είναι περίπλοκη λοιπόν καθώς δεν είναι σαφές αν ένας αδύναμος Πούτιν είναι λιγότερο επικίνδυνος από έναν ισχυρό...

    Η κατάσταση καθίσταται ακόμη πολυπλοκότερη καθώς στη Ρωσία δεν φαίνεται κάποια διάδοχη κατάσταση με διαθέσεις να τα βρει με τους ανήσυχους γείτονες και τη Δύση.

    2) Στο τέλος ο χρυσός λάμπει…

    Αγαπητέ κύριε Στούπα, αγαπητέ φίλε Κώστα, θερμή παράκληση και χωρίς να  σε κουράσω, με όλα αυτά που συμβαίνουν σε όλο αυτό το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν θεωρείς ότι η τιμή του χρυσού θέπρεπε νάναι σε  πολύ υψηλότερα επίπεδα για να λειτουργεί και ως hedging  με όλα αυτά που γίνονται;

    Yπάρχει κάτι το οποίο δεν βλέπω είμαι σίγουρος ότι θα το κοιτάξεις το θέμα.

     σ’ ευχαριστώ πολύ

    Μιχάλης Κωνσταντινίδης

    Απάντηση: H πεποίθησή μου είναι πως η τελευταία διορθωτική κίνηση της τιμής του Χρυσού είναι σε συνάρτηση με την άνοδο της ισοτιμίας του δολαρίου και την άνοδο των επιτοκίων.

    Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα πιστεύω πως υπάρχουν αρκετές προϋποθέσεις η τιμή του χρυσού να κινηθεί υψηλότερα.

    Ιδού μερικοί λόγοι για τους οποίους θα μπορούσε να συμβεί αυτό.

    Το δολάριο δεν μπορεί να ανεβαίνει στο διηνεκές. Ήδη έχει κάνει μεγάλη διαδρομή και η ισοτιμία του αναμένεται να πλήξει τα κέρδη των αμερικανικών επιχειρήσεων με συνέπειες στις τιμές των μετοχών και το Wealth Effect του Αμερικάνου καταναλωτή. Η ανάπτυξη της αμερικάνικης οικονομίας εξαρτάται κατά 70% από την κατανάλωση, άρα από αυτή εξαρτώνται και η ανεργία και η κοινωνική και πολιτική ηρεμία.

    Η αύξηση των επιτοκίων οδηγεί την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση. Η ύφεση και ιδίως ο αποπληθωρισμός που την συνοδεύει δεν είναι παράγοντες που μετρούν θετικά για τον χρυσό.

    Το πιθανότερο σενάριο όμως είναι πως θα εισέλθουμε σε μια κατάσταση στασιμοπληθωρισμού. Δηλαδή, ύφεσης και υψηλού πληθωρισμού.  Σε συνθήκες υψηλού πληθωρισμού κατά το παράδειγμα της δεκαετίας του ’70 ο χρυσός απέφερε τις καλύτερες αποδόσεις με τις μετοχές εταιρειών με ανελαστική ζήτηση (δυνατότητα μετακύλησης κόστους) να ακολουθούν.

    Εν αντιθέσει με τη δεκαετία του ’70 το 2022 όμως  τα κράτη, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες έχουν πολύ υψηλό χρέος. Η αύξηση των επιτοκίων λοιπόν αυξάνει το κόστος εξυπηρέτησης αυτού του χρέους.  

    Είναι θέμα χρόνου λόγω τόσο του ακριβού δολαρίου όσο και του υψηλού χρέους να δούμε ένα ντόμινο χρεοκοπιών.

    Οι Κεντρικές Τράπεζες λοιπόν σήμερα δεν μπορούν να κρατήσουν τα επιτόκια ψηλά προκειμένου να τιθασεύσουν τον πληθωρισμό. Επειδή τα τελευταία χρόνια  έχουν "ξεχάσει" τον θεσμικό τους ρόλο και λειτουργούν σαν παραρτήματα των κυβερνήσεων, οι οποίες στο μυαλό τους έχουν πώς θα κερδίσουν τις επόμενες εκλογές (ποσοτικές χαλαρώσεις, μηδενικά επιτόκια κλπ) θα πανικοβληθούν πολύ γρήγορα από την ένταση της ύφεσης και θα προσπαθήσουν να μηδενίσουν πάλι  τα επιτόκια.

    Αν συμβεί αυτό θα γίνει ακόμη πολύ δύσκολο να ελεγχθεί ο πληθωρισμός.

    Η άνοδος του πληθωρισμού έχει πολλές αιτίες. Μερικές από αυτές είναι: Τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης. Η διατάραξη των εφοδιαστικών αλυσίδων. Η υποχώρηση της παγκοσμιοποίησης.

    Μια η οποία αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας και στην οποία δεν έχει δοθεί η πρέπουσα σημασία είναι η δημογραφική γήρανση. Αυτοί που αποχωρούν τα τελευταία χρόνια από τις θέσεις εργασίας στις δυτικές κοινωνίες είναι περισσότεροι από αυτούς που εισέρχονται στην αγορά εργασίας.

    Κατά συνέπεια η προσφορά εργασίας υπολείπεται της ζήτησης και αυτό ανεβάζει (και θα ανεβάσει ακόμη περισσότερο) το κόστος εργασίας. Το κόστος εργασίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός συντελεστής στις πληθωριστικές πιέσεις.

    Το πρόβλημα αυτό σε συνδυασμό με τον περιορισμό των (αποπληθωριστικών) μεταναστευτικών ροών λόγω των προβλημάτων που δημιουργούν οι πολιτισμικές τριβές και οι πληθυσμιακές αλλοιώσεις, αναμένεται να επιδεινωθεί μέχρι οι αλγόριθμοι και οι αυτοματισμοί να δώσουν κάποιες λύσεις. Πάλι όμως αν η παραγωγή των αγαθών της Δύσης φύγει από τις αναπτυσσόμενες χώρες και αυξηθεί η ανεργία και η ανέχεια οι μεταναστευτικές ροές θα αυξηθούν… Το πρόβλημα είναι πολύπλοκο.

    Το ισχυρό δολάριο λοιπόν και η άνοδος των επιτοκίων αποτελούν τις βασικές αιτίες της υποχώρησης του χρυσού σε δολάρια. Σε ευρώ έχει υποχωρήσει λιγότερο και σε στερλίνα πριν από λίγες μέρες προσέγγισε τα ιστορικά υψηλά...

    Εκτός λοιπόν του πληθωρισμού και των δύο παραγόντων που θα αναστραφούν κάποια στιγμή υπάρχει και ένας τρίτος λόγος που συνηγορεί για τον χρυσό μακροπρόθεσμα.

    Είναι η γεωπολιτική ένταση. Αν κοιτάξουμε στο παρελθόν οι χαμηλότερες τιμές για τον χρυσό υπήρξαν κατά τη δεκαετία του 1990 μέχρι το 2000 όταν η ΕΣΣΔ κατέρρευσε και η Κίνα οικονομικά και στρατιωτικά συγκρινόταν  με χώρες της Αφρική.

    Τα τελευταία χρόνια η εικόνα αυτή έχει ανατραπεί. Η Ρωσία έχει επιστρέψει και η Κίνα εξελίσσεται σε υπερδύναμη.

    Οι παραπάνω είναι μερικοί από τους λόγους που θεωρώ πως το ενδιαφέρον για χρυσό θα επανακάμψει, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει την τιμή σε νέα ιστορικά υψηλά, αν λάβουμε υπόψη τη μείωση της αγοραστικής δύναμης του δολαρίου τις τελευταίες δεκαετίες.

    Δυστυχώς η άνοδος της τιμής του χρυσού δεν συνοδεύεται από συνθήκες ευημερίας  και ηρεμίας στο κόσμο.

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ