Κυριολεκτικά, πιάσαμε τον "Τζόκερ"…

Του Κώστα Στούπα 

Η υπόθεση της επέμβασης της αστυνομίας σε δυο κινηματογράφους στην Αθήνα προκειμένου να προσάγει ανηλίκους που παρακολουθούσαν κινηματογραφική ταινία που είχε χαρακτηριστεί ως μη κατάλληλη για την ηλικία τους, έχει αναδειχθεί σε πεδίο σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης.

Κατά τα δημοσιεύματα, η υπόθεση έχει ως εξής: Δυο γυναίκες υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού έκαναν την καταγγελία και η αστυνομία ως όφειλε πήγε στις αίθουσες και επιχείρησε να βγάλει τους ανήλικους από αυτές.

Η υπόθεση αυτή δημιούργησε σάλο καθώς θύμισε παλαιότερες εποχές όταν οι αστυνομικές αρχές, η εκκλησία και οι εκπαιδευτικοί επόπτευαν τα δημόσια ήθη αν συμβαδίζουν με τις ελληνοχριστιανικές αρχές.

Οι αριστερές "προοδευτικές" δυνάμεις δεν έχασαν την  ευκαιρία να στηλιτεύσουν την επάνοδο του κράτους της άκρας δεξιάς.

Από τους πρώτους που άσκησαν κριτική στα συμβάντα ήταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ πλέον κ. Ραγκούσης (ατυχώς παλαιότερα συμπαθής στη στήλη ως προοδευτικός μεταρρυθμιστής). Λίγες ώρες αργότερα έγινε γνωστό πως ο νόμος που διαβαθμίζει την καταλληλότητα των κινηματογραφικών ταινιών είναι του 2010 και φέρει την υπογραφή του. Αν και ο κ. Ραγκούσης στη συνέχεια διέψευσε τα δημοσιεύματα που τον ήθελαν να σχετίζεται με τον συγκεκριμένο νόμο, εντούτοις ο νόμος είναι του 2010 και όντως φέρει το όνομά του. Τουτέστιν, για χάρη μικροπολιτικής δημοσιότητας βγήκε και κατήγγειλε τον εαυτό του ή δεν κοίταζε τι υπέγραφε.

Χθες Δευτέρα η Υπουργός Πολιτισμού η Λίνα Μενδώνη, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1, αποκάλυψε ποιες ήταν οι γυναίκες που έκαναν τη σχετική καταγγελία στην αστυνομία.

Κατά την Υπουργό πρόκειται για δύο γυναίκες που ανήκουν στο προσωπικό της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού και είναι μέλη επιτροπής η οποία εξετάζει την καταλληλότητα των ταινιών και έχουν μόνο γνωμοδοτικές αρμοδιότητες.

"Κινήθηκαν πέραν των αρμοδιοτήτων τους, δεν είχαν ενημερώσει. Αναρωτιέμαι για τα κίνητρά τους", σημείωσε η κυρία Μενδώνη, τονίζοντας ότι εύλογα ο κόσμος απόρησε βλέποντας τις Αρχές να μπαίνουν στις αίθουσες κινηματογράφων...

Η κ. Μενδώνη είναι λάθος...

Αν υπάρχει νόμος που ορίζει την καταλληλότητα των κινηματογραφικών ταινιών κατά ηλικία οι υπάλληλοι του Υπουργείου και η ίδια είναι υπόλογοι αν γνωρίζουν  πως ο νόμος παραβιάζεται και αδιαφορούν.

Η νομοθεσία δεν συνίσταται σε συμβουλές και συστάσεις τις οποίες όποιος θέλει εφαρμόζει και όποιος θέλει δεν εφαρμόζει. Ορίζει σαφείς κυρώσεις.

Αν ο νόμος είναι λάθος ή είναι παλιός και θέλει αλλαγές ή εκσυγχρονισμό είναι αρμοδιότητα της Υπουργού όπως και  όσων προηγήθηκαν αυτής στο Υπουργείο Πολιτισμού να τον αλλάξουν...

Το αν θα πρέπει να υπάρχει νόμος που ορίζει την καταλληλότητα των δημοσίων θεαμάτων την εποχή που κάθε νήπιο πριν μάθει να διαβάζει μέσω φωνητικών εντολών έχει πρόσβαση στο ίντερνετ και σε εικονικά ψηφιακά παιγνίδια που έχουν σκηνές βίας, είναι άλλο θέμα...

Το ζήτημα που δημιουργήθηκε αποκάλυψε πως η Υπουργός και άλλα στελέχη της αντιπολίτευσης με τον αρχηγό αυτής μη εξαιρουμένου προσπαθούν να συγκαλύψουν τις αδυναμίες και τις ανεπάρκειές τους.

"Δανίκας” από τα Λιντλ...

Η παρέμβαση δε του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης αγγίζει τα όρια της φαιδρότητας καθώς προσπάθησε να δώσει μια απλουστευτική πολιτική, ταξική διάσταση στην υπόθεση, επίπεδου πρωτοετούς Κνίτη της δεκαετίας του ’90.

Έγραψε λοιπόν ο κ. Τσίπρας στα κοινωνικά δίκτυα:  

"Το περασμένο Σάββατο πήγα σινεμά, ευτυχώς στο κινηματογράφο Αθήναιον και όχι στο ΑΕΛΛΩ. Σε μια κατάμεστη αίθουσα, κυρίως από νέα παιδιά, παρακολούθησα την ταινία που σπάει ταμεία σε Ευρώπη και Αμερική, το Τζόκερ.

Στο τέλος της ταινίας αυθόρμητα η αίθουσα ξέσπασε σε χειροκροτήματα, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο για κινηματογραφικό θέαμα.

Πέραν της μοναδικής ερμηνείας του Χοακίν Φίνιξ, η ταινία καταπιάνεται με δυο πολύ καυτά κοινωνικά ζητήματα.

Τη ψυχική νόσο και το μπούλινγκ απέναντι στους ασθενείς και ταυτόχρονα τη συστημική ταξική αδικία. Την αδικία που γεννά το ταξικό μίσος και κάποια στιγμή την εξέγερση των από κάτω, σε ένα καλοδουλεμένο κοινωνικό οικονομικό και μιντιακό σύστημα, που παρά τη συντονισμένη προσπάθειά του να παράξει κοινωνικό αυτοματισμό και συγκρούσεις μεταξύ των κοινωνικών ομάδων που ελέγχει, κάποια στιγμή χάνει τον έλεγχο.

Βγαίνοντας από τον κινηματογράφο, είχα την αίσθηση ότι μετά από πολύ καιρό το Hollywood φτιάχνει, ίσως άθελά του, μια δυνατή ταινία με έντονο κοινωνικό αλλά και ευρύτερα πολιτικό περιεχόμενο. Χωρίς όμως ταυτόχρονα να το κραυγάζει, χωρίς να σε παίρνει από το χέρι για να σου υποδείξει το μήνυμα.

Πού να φανταστώ ότι μια εβδομάδα αργότερα η νέα "προοδευτική" κυβέρνηση της ΝΔ, με εντολή μάλιστα λειτουργών του Υπουργείου Πολιτισμού, θα έβαζε την ΕΛ.ΑΣ να αποκαταστήσει τη τάξη; Και να μας επιστρέψει αισίως στη δεκαετία του '60, ίσως και ακόμη πιο πίσω… Την τάξη που δεν κατάφεραν να επιβάλουν τα όργανά της στο Γκόθαμ Σίτι, την αποκατέστησε τελικά το Σάββατο το βράδυ στον κινηματογράφο ΑΕΛΛΩ ο κος Χρυσοχοίδης. Όχι παίζουμε…"

Ο κ. Τσίπρας αφελώς υπονοεί πως οι προσαγωγές των ανηλίκων αποσκοπούσαν στο να αποτρέψουν τη νεολαία να έρθει σε επαφή με τους ταξικούς πολιτικούς προβληματισμούς που ο ίδιος διαπίστωσε στην ταινία. Με λίγα λόγια προσπαθεί να ανάγει την υπόθεση σε υπόθεση παρεμπόδισης της ελευθερίας του λόγου και δη του καλλιτεχνικού…

Ο κ. Τσίπρας ήταν 4 χρόνια πρωθυπουργός αν ο νόμος περί καταλληλότητας των θεαμάτων με βάση ηλικιακά κριτήρια είναι αντιδραστικός ας είχε ζητήσει από τους Υπουργούς του να το αλλάξουν…

Η πολιτική αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει εξαιτίας του "Τζόκερ" και ο τρόπος που εμπλέκονται κυβέρνηση και αντιπολίτευση "κοκορομαχώντας" περί όνου σκιάς καταδεικνύει το ηθικό και πολιτικό επίπεδο των πολιτικών μας και κατ’ επέκταση και της ίδιας της κοινωνίας…

Κυριολεκτικά πιάσαμε τον "Τζόκερ"…

kostas.stoupas@capital.gr