Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 07-Οκτ-2019 00:02

    Ευτυχώς ο Άδωνις δεν είναι Βάσω...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα

    1) Ευτυχώς ο Άδωνις δεν είναι Βάσω…

    Οι σημαντικές ειδήσεις του αύριο συνήθως κρύβονται στα μονόστηλα του σήμερα, ενώ τα πρωτοσέλιδα συνήθως φιλοξενούν τις ειδήσεις του χθες.  Αυτό είναι μια πάγια προσέγγιση της οικονομικής και αγοραίας πραγματικότητας της στήλης εδώ και δεκαετίες...

    Μια άλλη προσέγγιση είναι να βρίσκει κοινά ή διαφορετικά μοτίβα στα γεγονότα του σήμερα και σε αυτά που έλαβαν χώρα παλιότερα και αποτελούν ιστορία…

    Τις τελευταίες μέρες υπήρξαν τρεις ειδήσεις τις οποίες λίγοι πρόσεξαν αλλά έχουν ιδιαίτερη σημασία.

    Οι τρεις ειδήσεις…

    α)Τα έργα υποδομής...

    Σε έκθεση μεγάλου κατασκευαστικού ομίλου προς τους αναλυτές επισημαίνεται πως με ορίζοντα το 2022, δηλαδή τα επόμενα 2-3 χρόνια έχουν δρομολογηθεί 69 μεγάλα έργα υποδομής συνολικού ύψους 21,4 δισ. ευρώ.

    Από αυτά 34 αφορούν αυτοκινητοδρόμους, λιμάνια και αεροδρόμια, 10 σιδηροδρομικά έργα και 10 έργα διαχείρισης υδάτινων πόρων και απορριμμάτων.

    Φυσικά το πλέον σημαντικό μεταξύ αυτών είναι το "Ελληνικό"  το ύψος του οποίου υπολογίζεται σύμφωνα με την έκθεση περί τα 5 δισ. Ευρώ. Αν αποφευχθούν οι καθυστερήσεις και οι διάφορες περιπλοκές τα έργα αυτά από μόνα τους είναι ικανά να έχουν ένα σημαντικό θετικό αντίκτυπο στην οικονομική ανάπτυξη την επόμενη τριετία αλλά και πέραν αυτής...

    β) Η Αθήνα...

    Στην τελευταία ανακοίνωση της Aegean για την επιβατική κίνηση το 2019 υπάρχουν τα εξής ενδιαφέροντα στοιχεία. Στο 9μηνο η επιβατική κίνηση παρουσίασε αύξηση της τάξης του 7%. Το σύνολο σχεδόν της αύξησης, προέρχεται από την αυξημένη κατά 11% κίνηση της εταιρείας στις γραμμές εξωτερικού (700.000 επιβάτες επιπλέον), που ανήλθε στα 6,8 εκατ. επιβάτες στο εννεάμηνο.

    Πιο συγκεκριμένα, στην Αθήνα, κύρια βάση δραστηριότητας της εταιρείας, η κίνηση εξωτερικού για το 2019 σημείωσε αύξηση 11%.

    Τουτέστιν η τουριστική κίνηση εμφανίζεται ενισχυμένη έναντι της εσωτερικής και η Αθήνα είναι ο προορισμός με τη μεγαλύτερη αύξηση. Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν αυτό που μπορεί κάποιος να διαπιστώσει με μια βόλτα στο ιστορικό Κέντρο της πόλης που μεταμορφώνεται ταχύτατα τα τελευταία χρόνια σε χώρο ψυχαγωγίας και ξενοδοχειακών υπηρεσιών...

    Και ακόμη δεν έχει μπει ούτε μια μπουλντόζα στο  Ελληνικό που φιλοδοξεί να αναδειχτεί σε πόλο έλξης επισκεπτών της Ν. Α. Μεσογείου...

    γ) Η "ελληνική" απειλή...

    Στον διαγωνισμό για την άδεια του Καζίνο που θα λειτουργήσει στο "Ελληνικό" όπως αναμενόταν υπέβαλαν προσφορές δυο διεθνείς όμιλοι η κοινοπραξία Mohegan Gaming – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και η Hard Rock International.

    Την τελευταία στιγμή κατά πληροφορίες  εμφανίστηκε και τρίτος ενδιαφερόμενος ο οποίος  ζήτησε να αναβληθεί ο διαγωνισμός προκειμένου να συμμετάσχει.  Κατά εκτιμήσεις αυτός είναι ένας εύσχημος τρόπος να καθυστερήσει μέχρι ματαίωσης το όλο εγχείρημα.

    Ο ενδιαφερόμενος αυτός ήταν το περίφημο Casino του Monte Carlo και η κίνηση αυτή ενδεχομένως καταδεικνύει τις εκτιμήσεις που υπάρχουν για την ικανότητα του "Ελληνικού" να προσελκύσει υψηλού προφίλ επισκέπτες.

    Οι παραπάνω τρεις ειδήσεις που πέρασαν στα μονόστηλα των μέσων ενημέρωσης ενδεχομένως να αποτελούν τις πλέον ενθαρρυντικές εξελίξεις για την πορεία της ελληνικής οικονομίας των τελευταίων πολλών ετών, ενδεχομένως και δεκαετιών...

    Μια θλιβερή  ιστορία...

    Η περίπτωση  ξένος όμιλος να επιχειρήσει να μπλοκάρει επένδυση στην Ελλάδα θυμίζει το ταξίδι αστραπή της Μάργκαρετ Θάτσερ στο Βόλο στα μέσα της δεκαετίας του ’80.

    Η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία ΝISSAN  εξέταζε το ενδεχόμενο να δημιουργήσει μαζί με τον όμιλο Θεοχαράκη τη μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής στην Ευρώπη. Όταν ο πρόεδρος της ΝΙSSAN επισκέφθηκε την Ελλάδα και το Βόλο για να προχωρήσει το εγχείρημα δεν καταδέχτηκε να συναντηθεί μαζί του όχι ο πρωθυπουργός ή η υπουργός Βάσω Παπανδρέου αλλά ούτε ο δήμαρχος του Βόλου.

    Η Ελλάδα τότε έπλεε σε πελάγη σοσιαλιστικής ευτυχίας και οι συναντήσεις με εκπροσώπους του διεθνούς κεφαλαίου δεν ήταν δημοφιλείς κινήσεις.

    Αντιθέτως η αφήγηση αναφέρει πως εμφανίστηκε από το πουθενά η πρωθυπουργός του Η.Β. η οποία συναντήθηκε με τον ισχυρό παράγοντα της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας και η ΝΙSSAN υλοποίησε τη μονάδα στο Σαδερλαντ του Η.Β.

    2) Σύγκριση δύο επιχειρήσεων

    Κύριε Στούπα, σας καλημερίζω από την Κόνιτσα.

    Πριν λίγες μέρες βρέθηκα στην Αθήνα και παρατηρώντας έναν γνωστό μου που δουλεύει σε ένα "καλό” μαγαζί εστίασης, έκανα κάποιες συγκρίσεις και συνειρμούς.

    Ένας τέτοιου είδους υπάλληλος (που δεν χρειάζεται και κάποια τρομερή δεξιότητα στη δουλειά του και μπορεί έτσι να αντικατασταθεί και εύκολα αφού η δεξαμενή προσφοράς εργασίας στη μεγαλούπολη είναι τεράστια) δουλεύει σχεδόν ακατάπαυστα το οκτάωρό του σε μια επιχείρηση που τζιράρει στη βάρδια του περίπου 5.000 ευρώ (εκτίμηση δική μου). Έχει φυσικά την ασφάλειά του και όλα τα δικαιώματά του. Η επιχείρηση λειτουργεί όλο τον χρόνο, είναι κερδοφόρα, πληρώνει κανονικά τους φόρους της και τα αφεντικά έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και καθαρό να σκεφτούν και κάποια άλλη δραστηριότητα με τα κέρδη.

    Πάμε και σε μια επιχείρηση εστίασης στην επαρχία. Συνήθως η όποια δουλειά περιορίζεται σε 100-150 μέρες το χρόνο. Για αυτές τις μέρες τα αφεντικά που συνήθως δουλεύουν τα ίδια τα μαγαζιά τους ψάχνουν λίγα άτομα να τους βοηθήσουν για να τα βγάλουν πέρα.

    Η δεξαμενή εδώ είναι μικρή λόγω πληθυσμού, αποστάσεων και οκταμήνων σε Δήμους ή ΜΚΟ που βολεύουν το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό σε θέσεις συνήθως καλά αμειβόμενες με ελάχιστο κόπο. Εκείνοι που είναι διαθέσιμοι για δουλειά θα πληρωθούν καλά για τις υπηρεσίες τους (ο νόμος προσφοράς-ζήτησης είναι αμείλικτος) και σε ρυθμούς πολύ χαλαρότερους από την πρώτη επιχείρηση.

    Τα αφεντικά της επιχείρησης Β, θα είναι όλη τη μέρα στο πόδι, προσπαθώντας να καλύψουν "τρύπες” και να ανακαλύψουν τρόπους να βγάλει ο κόπος τους κάποιο αξιοπρεπές κέρδος.

    Έστω ότι γίνεται ένας έλεγχος από κρατική υπηρεσία (ας πούμε το ΙΚΑ) στις δύο επιχειρήσεις και βρίσκουν από έναν αδήλωτο υπάλληλο η καθεμία. Το πρόστιμο του κράτους είναι το ίδιο δηλ.  10.500 ευρώ. Η πρώτη τζιράρει αυτό το ποσό σε μία μέρα άρα δεν νομίζω πως θα έχει πρόβλημα επιβίωσης με την πληρωμή του. Η δεύτερη όμως που πήρε έναν πιτσιρικά να βγάλει τη δουλειά τον Δεκαπενταύγουστο και είτε  δεν πρόλαβε να τον δηλώσει (η εντύπωση που έχουν οι ελεγκτικές αρχές πως κάθε μια επιχείρηση έχει αποκλειστικά ένα λογιστή είναι δεδομένη…) είτε πήγε να γλιτώσει τις εισφορές, για να πληρώσει το πρόστιμο πρέπει να δουλέψει 5 μήνες.

    Το παράδειγμα δεν είναι ακραίο και είναι χαρακτηριστικό της αντίληψης που έχουν όλοι διαχρονικά οι κυβερνώντες για το επιχειρείν, βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι όλους τους εργοδότες προσπαθώντας να προστατέψουν αποκλειστικά τους εργαζόμενους.

    Και είναι κρίμα γιατί όλες αυτές οι μικρές επιχειρήσεις θα αποτελέσουν τον φορέα ανάπτυξης μικρών πόλεων και χωριών μέσω του τουρισμού που φαίνεται να είναι ο μονόδρομος. Και αν επιβίωσαν ως τώρα μέσα στη δεκαετή κρίση είναι γιατί ήταν "ελαστικές” με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων, κακά τα ψέματα.

    Η δραματική μείωση των εισφορών για αυτές τις επιχειρήσεις θα ήταν μία λύση παράλληλα με τη μείωση της γραφειοκρατίας στις προσλήψεις-απολύσεις για να υπάρχει και νομιμότητα και οικονομική επιβίωση. Θα ήθελα να διαβάσω την γνώμη και την πρότασή σας.

    Με εκτίμηση

    Ιδιοκτήτης μικρής ξενοδοχειακής μονάδας στην Κόνιτσα-δεν θέλω να δημοσιευθεί το όνομά μου για ευνόητους λόγους.

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων