Το ενεργειακό δεν "αποκοιμήθηκε"

Του Γιώργου Κράλογλου

Για το αγροτικό προτάθηκε διάλογος. Με το ενεργειακό τι κάνετε; Οι βιοτεχνίες και οι βιομηχανίες δεν κατεβαίνουν στους δρόμους... άρα όλα καλά...;

Θα δώσουμε δηλαδή ό,τι έχουμε να δώσουμε για να συμμαζέψουμε το αγροτικό και τους αγρότες από τους δρόμους και θα αφήσουμε να μας ρημάζει η ακρίβεια, αφού το ενεργειακό κόστος στην παραγωγή μας είναι στα ύψη και δεν λέει να κατέβει;

Αν νομίζετε πως οι εξελίξεις, μετά τα γεγονότα στη Βενεζουέλα περνάνε πράγματι ένα μήνυμα παγκοσμίως σε όλους τους παραγωγούς πετρελαίου να κάτσουν καλά... γιατί ο Τραμπ θα δώσει συνέχεια και στο ζήτημα αυτό, και καλό είναι να περιμένουμε γιατί κάτι καλό θα μας τύχει... καλύτερα να το ξεχάσετε. Καλύτερα να δείτε κατάματα την πραγματικότητα.

Και η πραγματικότητα μπορεί να μας λέει πως δεν χρειάζονται πανικός και βιασύνη στις τιμές των καυσίμων, αλλά όπως τα έχουμε κάνει εμείς στην Ελλάδα, φορτώνοντας το ενεργειακό (απευθείας όπως εισάγεται) σε όλες τις πλάτες της παραγωγής και όλων των παραγωγών, χρειάζεται προσοχή. Θέλει λύσεις. Θέλει αποφάσεις βήμα-βήμα.

Γιατί, αν δεν πάνε οι τιμές εκεί που τις θέλουμε, ίσως και με τις "ευλογίες” της Βενεζουέλας και της Μέσης Ανατολής (που βεβαίως και νοιάζονται για τις αγορές τους και τις διακρατικές συμφωνίες τους στα πετρέλαια τους) καλό είναι να μη ξεχνάμε που βρισκόμαστε στο βιοτεχνικό (ιδίως) αλλά και στο βιομηχανικό ενεργειακό κόστος, στην παραγωγή μας.

Συνεπώς, εδώ δεν γελάνε καθόλου. Η δε κυβέρνηση θα έχει τεράστιο πρόβλημα και θα πρέπει να τα λύσει. Γιατί τα "χαρτζιλίκια” του κράτους προς τους αγρότες (αν καρποφορήσουν διάλογος και παροχές του κράτους προς τους αγρότες) θα είναι χωρίς αξία.

Από τη μια τσέπη θα βάζουν τις κρατικές παροχές και από την άλλη θα πληρώνουν (όπως και όλοι μας) το μέγα βιοτεχνικό και βιομηχανικό ενεργειακό κόστος που θα μεταφέρεται στο ράφι ως τελικό προϊόν...

Έχουμε και λέμε λοιπόν.

Η κυβέρνηση πρέπει από τώρα να προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο να μην της βγει ο λογαριασμός... στο αγροτικό, γιατί στο τέλος της ημέρας θα έχουμε το ενεργειακό κόστος στην δευτερογενή παραγωγή, που έτσι και δεν μετριαστεί θα κλείσει η μία πόρτα του προβλήματος (το αγροτικό) και θα ανοίξει η πόρτα της παραπέρα ακρίβειας που δεν χαρίζει κάστανα και είναι ήδη έξω από τα παράθυρά μας...

Τα κλειδιά για να ανοίξουμε τις πόρτες είναι δύο. Το ένα έχει να κάνει με το σύστημα τιμολόγησης της ενέργειας με διαφορετικό τρόπο από τον σημερινό αλλά αυτό μας υποχρεώνει να αναμορφώσουμε το καθεστώς του εισαγόμενου ενεργειακού προϊόντος σε όλες τις μορφές του. Και αυτό μέχρι να φτάσουμε στην κάλυψη του μεγαλύτερου μέρους των αναγκών μας από εναλλακτικές μορφές ενέργειας (για τις οποίες οι ακατανόητες καθυστερήσεις είναι ήδη στο κόκκινο).

Το άλλο κλειδί είναι το καθεστώς των Ειδικών Φόρων Καυσίμων που δεν πρέπει να το κοιτάμε κατά περίπτωση. Το καθεστώς αυτό κράτησε όρθιο τον κορβανά σε εποχές που η αποβιομηχάνιση και η αποεπένδυση μάλλον δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Τώρα οι ανάγκες σε κάθε μορφή παραγωγής μας είναι ίδιες με εκείνες του αγροτικού.

george.kraloglou@capital.gr