Θα χρειαστούν πολλά "Plan B" το 2026

Του Γιώργου Κράλογλου

Το αγροτικό απλά άνοιξε την "κουρτίνα” σεναρίων που θα ζήσουμε το 2026. Η κυβέρνηση τα βλέπει να έρχονται. Και δεν κρύβει ότι  τρομάζει...

Η ανακατωσούρα με τα συστήματα επικοινωνίας στο "Ελευθέριος Βενιζέλος" δεν έκλεισε. Δεν τακτοποιήθηκε. Απλά μόλις άνοιξε...

Και είναι θέμα (όπως οι πάντες του χώρου θεωρούν) που βεβαίως και θα μας απασχολήσει μετά από τα 27 χρόνια... που υποτίθεται ότι το είχαμε τακτοποιήσει για πάντα (!). 

Αν βγουν στη δημοσιότητα (που θα βγουν) έστω και τα μισά σενάρια (κυκλοφορούν από προχθές), όλα δείχνουν ότι στο πρώτο δίμηνο πολλά έχουμε να ακούσουμε και να μάθουμε. 

Πολλά από την πολιτική σκηνή και περισσότερα από το συνδικαλιστικό σκηνικό, αλλά και το πολύ πολύπλευρο παρασκήνιο που το τροφοδοτεί. 

Καταρχάς, τα δύο -ίσως και τρία- νέα κόμματα που θα προστεθούν στην πολιτική μας γεωγραφία δεν πρόκειται να αφήσουν ανεπηρέαστη και την οικονομία. 

Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που επιχειρούμε σήμερα προβλέψεις για τα όσα μας περιμένουν και θα γίνουν ορατά πολύ σύντομα με τις διεργασίες για τις επόμενες κινητοποιήσεις, αν κλείσει το αγροτικό (που εμείς δεν το νομίζουμε απλό και εύκολο...) 

Τι μπορεί να μας ανησυχήσει στην οικονομία τον χρόνο που ήδη τρέχει; 

Αυτά που μας ταλανίζουν μια γεμάτη 15ετία και συνδέονται με τις κάθε μορφής επιχειρηματικές δράσεις. Η δεδομένη διστακτικότητα όλων των τάξεων της επιχειρηματικής αγοράς να σχεδιάσουν ανοίγματα προς κάθε κατεύθυνση μιας και μόνο η εσωτερική κατανάλωση δεν "υπόσχεται” πιο πολλά πράγματα από αυτά του 2024-2025. 

Ανοίγει λοιπόν για τα καλά το θέμα των αναγκών της οικονομίας μας για εξωστρέφεια, αλλά και συνεργασίες με τις επιχειρήσεις χωρών διμερών σχέσεων με την Ελλάδα, κίνηση που επιβάλλει στην κυβέρνηση να δώσει άλλο στίγμα στην οικονομία του 2026. Στίγμα, κέντρο βάρος του οποίου θα πρέπει να είναι οι εξαγωγές. 

Τούτο όμως επιβάλλει σχήμα δυναμισμού στο οικονομικό επιτελείο με στόχους που δεν είδαμε μέσα στην 6ετία της διακυβέρνησης της χώρας από την παρούσα πολιτική παράταξη. 

Επιβάλλει τόλμη και κίνητρα που θα πείθουν και ξένους ομίλους (που ήδη δραστηριοποιούνται στη χώρα) να εμπιστευθούν επιχειρηματικά σχέδια και προτάσεις για συνεργασίες από τη Βουλγαρία του ευρώ (πλέον) ως την ανατολική και κεντρική Ευρώπη. Συνεργασίες με έντονο το χρώμα των εξαγωγών από τον πρωτογενή τομέα ως τις βιομηχανικές δράσεις που είναι ακόμη σε "επιθετική” πορεία. 

Τι εμποδίζει όλη αυτή την καλοδεχούμενη (κατά τα άλλα) κινητικότητα που ήδη διαμορφώνεται για το 2026; 

Η πιθανή διστακτικότητα της κυβέρνησης να ανοιχθεί με μέτρα και κίνητρα (καθαρά επιχειρηματικής στόχευσης), επειδή  η αντιπολιτευτική τακτική που θα επικρατήσει θα είναι σαφέστατα ενάντια... προς οτιδήποτε έχει σκοπό να προσφερθεί στο γίγνεσθαι της αγοράς. 

Και αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή να το σκεφτεί κάποιος που θα κοιτάξει προσεκτικά προεκλογικές μας τακτικές, ενός ολόκληρου αιώνα, στην οικονομία μας.     

Πολιτικές δηλαδή για την ενίσχυση επιχειρήσεων και ιδιωτών. Ειδικά των  νέων του επιχειρείν που είναι ήδη σε κλίμα απογοήτευσης αναμένοντας να μεταβληθούν σε πράξη δηλώσεις και μόνο δηλώσεις... για ανοίγματα με μέτρα (μικρομεσαία και άλλα) που δήθεν θα στοχεύουν να αναστηλώσουν σχέδια και προγράμματα της ιδιωτικής μας επιχειρηματικής κοινότητας.

george.kraloglou@capital.gr