Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 27-Απρ-2020 00:01

    Ευρώπη: Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Όσο και αν η διπλωματική δεοντολογία υποχρέωσε τους ηγέτες της Ε.Ε. να φύγουν από τη Σύνοδο Κορυφής με δηλώσεις "ικανοποίησης", ήταν σαφής η απογοήτευση στην πλειονότητά τους.

    Και όχι άδικα, αφού για άλλη μία φορά οι 27 απέδειξαν ότι κινούνται σε δύο παράλληλους κόσμους, έναν στον αποκαλούμενο "πλούσιο Βορρά" και έναν στον "φτωχό Νότο". 

    Η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων εμφανίστηκε σε όλο της μεγαλείο ακόμα και σε συνθήκες πανδημίας. 

    Οι αποφάσεις περιορίστηκαν σε ένα ανεπαρκές "πακέτο" που είχε διαμορφωθεί από το Eurogroup, με την περαιτέρω δέσμευση ότι η Κομισιόν θα ετοιμάσει ένα σχέδιο επταετούς Προϋπολογισμού περί τα 2 δισ. ευρώ, που θα αρχίσει όμως να είναι ενεργός από το 2021...

    Κάτι πολύ ταιριαστό στη λογική της γνωστής παροιμίας "ζήσε Μάη μου...". 

    Τι πραγματικά συμβαίνει; Γιατί αυτή η διάσπαση σε συνθήκες όπου ολόκληρη η Ευρώπη ζει τις συνέπειες της πανδημίας και υφίσταται τις επιπτώσεις μιας χωρίς προηγούμενο οικονομικής κατάρρευσης; 

    Η ΕΚΤ, το ΔΝΤ, ακόμα και η πολιτικά προσαρμοσμένη στις εντολές του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου − δηλαδή των ισχυρών της Ευρωζώνης− Κομισιόν, υποστηρίζουν ότι, αν δεν υπάρξει μια συνδυασμένη απάντηση στην Ε.Ε., χωρίς προνομιούχους και πένητες, δεν μπορεί να υπάρξει γρήγορη ανάκαμψη έπειτα από μια παρατεταμένη, πολύ πιθανώς, πανδημία και μια ύφεση της τάξης του 15%.

    Και ο λόγος είναι πέραν των άλλων απολύτως οικονομικός, καθώς η εσωτερική αγορά, δηλαδή η συνδυασμένη ελεύθερη χωρίς δασμούς εσωτερική σχέση προσφοράς και ζήτησης, αποτελεί τον βασικό παράγοντα οικονομικής δραστηριότητας στην Ε.Ε. 

    Τη βάση αυτή, άλλωστε, στήριξε και η νομισματική ενοποίηση με την κυκλοφορία του ευρώ. 

    Κάποιοι σε αυτά τα ερωτήματα απαντούν με υποθέσεις που στηρίζονται στο γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις στο ανώτατο επίπεδο στην Ε.Ε. καθυστερούν πάντα μέχρι το μη περαιτέρω, ήτοι μέχρι η αδύναμη πλευρά να υποκύψει... Κάτι για το οποίο η Ελλάδα έχει πικράν πείραν. Μπορεί να είναι και έτσι. 

    Αλλά αυτό δεν είναι "Ενωμένη Ευρώπη", και μάλιστα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και πανδημίας.

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ