Ποιες Πεσμεργκά; Φρη Μπαλεστάιν!

Του Άγη Βερούτη

Αυτή η πλαδαρή αριστερά της Δύσης, η Φρη Μπαλεστάιν, η μεγαλωμένη μέσα στον παράδεισο των δικαιωμάτων που της παρέχει η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, εξανίσταται και πάλι, δήθεν γιατί το δυτικό σύστημα εξέθρεψε το φαινόμενο Τραμπ. Για να μην μπερδευόμαστε: Δύση για την αριστερά είναι εκείνο το σύνολο πολιτικών, πολιτισμικών και νομικών θεσμών που ενώ είναι το κορυφαίο παράδειγμα αναγνώρισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, για την αριστερά είναι "χούντα”. Στα δικά μας, είναι "χούντα κούλνη”.

Η αριστερά είναι εκείνη που παρουσιάζεται ως φάρος ηθικής, ως ο κατεξοχήν υπερασπιστής των δικαιωμάτων, των μειονοτήτων και (υποτίθεται) των γυναικών. Η δυτική αριστερά έχει οικοδομήσει ένα ψευδές αφήγημα ηθικής ανωτερότητας, βασισμένο όμως όχι σε συνεπείς αρχές, παρά στην επιλεκτική και υποκριτική ευαισθησία. Ακριβώς αυτή η επιλεκτικότητα, είναι που αποκαλύπτει την υποκρισία της!

Ας εξετάσουμε ένα μόνο, πρόσφατο, αποκαλυπτικό παράδειγμα. Στη Βόρεια Συρία, γυναίκες κουρδικής καταγωγής ξυλοκοπούνται και εξευτελίζονται δημόσια, με τις χαρακτηριστικές πλεξούδες τους να κόβονται βίαια. Ο λόγος; Η πλεξούδα αποτελεί το σύμβολο ταυτότητας και αντίστασης των Κούρδισσων μαχητριών, των γνωστών Πεσμεργκά. 

Των γυναικών που πολεμούν τον ISIS. Η αποκοπή της κοτσίδας, δεν αποτελεί αισθητική επιλογή του καθεστώτος της Συρίας, αλλά πολιτικό και πολιτισμικό σήμα. Η τιμωρία στοχεύει ακριβώς εκεί: στην ταυτότητα, στη μνήμη, στην αντίσταση, στον εξευτελισμό των συμβόλων.

Την ίδια στιγμή, στην Τουρκία, ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, που υποτίθεται συνομιλεί με τη Δύση, αναπτύσσεται ένα αυθόρμητο κίνημα αλληλεγγύης προς τις Κούρδισσες. 

Ορισμένες Τουρκάλες γυναίκες χτενίζουν τα μαλλιά τους με τον ίδιο τρόπο και τα πλέκουν σε πλεξούδα, υιοθετώντας συνειδητά το "απαγορευμένο” σύμβολο. Και τι συμβαίνει; Εισαγγελέας, κατ’ εντολή του καθεστώτος, ξεκίνησε να διώκει ποινικά μια νοσηλεύτρια που ανέβασε στο Ίνσταγκραμ φωτογραφία της με πλεξούδα. Μια συμβολική κομμωτική επιλογή μετατρέπεται σε αδίκημα και λόγο προπηλακισμού. Το μήνυμα είναι σαφές: το γυναικείο σώμα παραμένει πεδίο κρατικής επιβολής, ειδικά εάν είναι "καμβάς” πολιτικών μηνυμάτων αμφισβήτησης του καθεστώτος.

Το μήνυμα είναι: ποια ελευθερία του λόγου; Ποια ανθρώπινα δικαιώματα; Ποιες μειονότητες;

Αυτό δεν είναι εξαίρεση. Είναι κανόνας. Από το Ιράν έως το Αφγανιστάν, από τη Συρία έως την Τουρκία, απολυταρχικά καθεστώτα, ιδίως όσα αντλούν νομιμοποίηση από ισλαμιστικό ή εθνικιστικό δογματισμό,  ξεκινούν πάντα την καταπίεση από τη Γυναίκα. Η μαντίλα, τα μαλλιά, η φωνή, η καλυμμένη παρουσία στον δημόσιο χώρο, η απαγόρευση του χορού και του παντελονιού είναι απλά η αρχή. Η καταπίεση αυτή δεν είναι μία παρενέργεια του θρησκευτικού δόγματος αλλά δομικό στοιχείο της επικυριαρχίας του ισλαμισμού στο γυναικείο φύλο.

Και εδώ αρχίζει η εκκωφαντική σιωπή της δυτικής αριστεράς. Αυτής της τρυφηλής και πλαδαρής αριστεράς, με τις ιδρωμένες παλάμες και τους κρυφούς χρηματοδότες. 

Για τις Ιρανές που δολοφονούνται στους δρόμους της Τεχεράνης επειδή δεν "φόρεσαν σωστά” τη μαντίλα: γαργάρα. 

Για τις Κούρδισσες που βασανίζονται επειδή αντιστάθηκαν στο ISIS: μούγκα. 

Για τις Τουρκάλες που διώκονται εισαγγελικά επειδή χτενίστηκαν "λάθος”: πλήρης αδιαφορία. 

Όλα αυτά δεν συνάδουν με το κυρίαρχο αφήγημα του αντιδυτικισμού της αριστεράς, συνεπώς αγνοούνται.

Αντιθέτως, αρκεί μια σκηνοθετημένη φωτογραφία από τη Γάζα με μια μάνα με τρία χέρια ή 7 δάχτυλα στο κάθε χέρι, πολλές φορές προερχόμενη από "δημοσιογράφους” που λειτουργούν ως όργανα προπαγάνδας της Χαμάς, για να ξεσπάσει παγκόσμια υστερία. Άνδρες που κρατούν υποτιθέμενα νεκρά παιδιά, εικόνες που επανειλημμένα έχουν αποδειχθεί κατασκευασμένες ως και από ΑΙ, αρκούν για να κινητοποιηθεί σύσσωμη η δυτική "Φρη Μπαλεστάιν" αριστερά. Εκεί ξαφνικά θυμούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα παιδιά, τις γυναίκες, την ηθική. Μούφες. Μη φας, έχει γλαρόσουπα! 

Και τότε, μεταφορικά μιλώντας, "κόβουν τις κοτσίδες τους”. Επιδεικνύουν μια θεατρική αγανάκτηση, μια επίδειξη ηθικής καθαρότητας που δεν αντέχει σε σοβαρό έλεγχο. Γιατί αν οι αρχές σου ισχύουν μόνο όταν βολεύουν το ιδεολογικό σου αφήγημα, τότε δεν είναι αρχές. Είναι προπαγάνδα.

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, ακόμα και στην άμβλωση ή ίσως ειδικά εκεί, δεν μπορεί να είναι à la carte. Όσο η δυτική αριστερά αρνείται να συγκρουστεί με τα απολυταρχικά, ισλαμιστικά και αυταρχικά καθεστώτα της ανατολής, επειδή τα βλέπει ως σύμμαχό της κατά της "κακιάς δύσης”, θα παραμένει συνένοχη και με αίμα στα πλαδαρά χέρια της. Και η σιωπή της, όσο κι αν καμουφλάρεται με άλλα συνθήματα, είναι βαθιά πολιτική. Και εκκωφαντική. Και βαθιά υποκριτική.

Εσείς τι λέτε;

agissilaos@gmail.com