Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 06-Ιαν-2026 00:03

    Εγκλωβισμένοι στο μπλόκο των θεσμών

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Θάνου Τζήμερου

    Το κείμενο που ακολουθεί είναι η απόλυτη απόδειξη της κατάρρευσης του ιδιότυπου οθωμανοσοβιετικού μορφώματος που αποκαλούμε κατ΄ ευφημισμόν "ελληνικό κράτος". Σε ένα πραγματικό κράτος δεν θα υπήρχε λόγος να γραφτεί. Δεν είναι άρθρο γνώμης. Είναι απλή παράθεση πληροφοριών, και μάλιστα κοινότοπων και αυτονόητων. Και δεν υπάρχει πιο αδιάφορο πράγμα από το να διαβάζεις ότι ο ήλιος βγαίνει από την Ανατολή. Όμως, σε μια χώρα που οι θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας, τόσο θεμελιώδεις όσο και οι φυσικοί νόμοι, τίθενται υπό την αίρεση του πολιτικού κόστους, κείμενα σαν κι αυτό μπορεί να θεωρηθούν μέχρι και ακραία! 

    Πρώτη πληροφορία: οι νόμοι πρέπει να είναι σαφείς. Είναι καθολική αρχή Δικαίου. Ανεξάρτητα από το αν κρίνεται δίκαιος ή άδικος ένας νόμος, πρέπει να βάζει με σαφήνεια το όριο, κατά την οπτική του νομοθέτη, ανάμεσα στο νόμιμο και στο παράνομο. Δεν υπήρξε στην ιστορία ποτέ, κανένας, που να ισχυρίσθηκε το αντίθετο. Οι πολλοί νομικοί της Βουλής, βουλευτές και μέλη των νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, φαντάζομαι το γνωρίζουν. Υποθέτω θα έχουν διαβάσει τον "κατά Τιμοκράτους" λόγο του Δημοσθένη που έχει ως πυρήνα του αυτό ακριβώς το θέμα, θα έχουν ξεφυλλίσει έστω το De Legibus του Κικέρωνα, ίσως να θυμούνται τις προειδοποιήσεις του Montesquieu, του Kant και του Beccaria για τους κινδύνους που εγκυμονεί ο ασαφής νόμος, και, δεν μπορεί, θα έχουν ακούσει στο αμφιθέατρο της Νομικής το στακάτο απόφθεγμα του φιλοσόφου του Δικαίου και καθηγητή του Χάρβαρντ, Lon Luvois Fuller: "Ο ασαφής νόμος δεν είναι νόμος". Ούτως ή άλλως, δεσμεύονται από την οδηγία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: "Ο νόμος πρέπει να είναι διατυπωμένος με επαρκή σαφήνεια ώστε ο πολίτης να μπορεί να προβλέψει τις συνέπειες των πράξεών του."

    Όλοι αυτοί όμως ψήφισαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ξαναψήφισαν επί κυβέρνησης ΝΔ το άρθρο 292 του ΠΚ, για την παρακώλυση των συγκοινωνιών, που λέει τα παρακάτω απίθανα: "Όποιος παρεμποδίζει ή διαταράσσει σε μεγάλη έκταση ή για μεγάλο χρονικό διάστημα τη λειτουργία των κοινόχρηστων συγκοινωνιακών μέσων, και ιδίως μέσων σταθερής τροχιάς, πλοίου, αεροπλάνου ή λεωφορείου, τιμωρείται με φυλάκιση." Συνεπαγωγικά, η παρακώλυση συγκοινωνιών, όταν γίνεται σε μικρή έκταση ή για μικρό χρονικό διάστημα είναι νόμιμη! Δεν είναι απίστευτο; Ποια είναι όμως η μεγάλη έκταση και ποιο το μεγάλο χρονικό διάστημα; Ποιος τα καθορίζει; Ο αστυνόμος; Ο δικαστής; Μισή ωρίτσα παρακώλυση είναι ΟΚ; Αν έχω μια δουλειά στο Σύνταγμα και δεν θέλω να πληρώσω parking, μπορώ να αφήσω το αυτοκίνητο καταμεσίς στη Σταδίου; Να βάλω κι ένα banner στο παρμπρίζ με κάποιο συντεχνιακό ή προσωπικό αίτημα και να μη με πειράξει κανένας; Αν αυτές τις μέρες των "αγροτικών" κινητοποιήσεων αφήσει κάποιος το αυτοκίνητο στη μέση του δρόμου στη γειτονιά του και δηλώσει ότι το κάνει για συμπαράσταση στον "δίκαιο αγώνα" των αγροτών, μια που δεν διαθέτει τρακτέρ, θα φάει κλήση ή όχι; Γιατί είναι αποδεκτό το μπλόκο στον κόμβο των Μαλγάρων κι όχι στον κόμβο Αχαρνών με Ιουλιανού;

    Δεν βρέθηκε όμως ούτε ένας από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και του Ποταμιού που ψήφισαν τον ΠΚ 4619/2019 ή από τους βουλευτές της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και της Ελληνικής Λύσης που ψήφισαν την αναθεώρησή του ΠΚ το 2024 να πει: "Τι ανοησίες είναι αυτές που ψηφίζουμε; Μπορεί ο νόμος να είναι τόσο φλου; Στέκει η έννοια της μικρής έκτασης, σε κατάληψη δρόμων και παρεμπόδιση συγκοινωνιών; Αν μπλοκάρει κάποιος, έστω για λίγο, την πρόσβαση στο αεροδρόμιο ή στο λιμάνι και ο πολίτης χάσει την πτήση και τα ξενοδοχεία που έκλεισε, ή αν μεταφέρει καρδιοπαθή και πεθάνει καθηλωμένος στο μπλόκο, ποιος ευθύνεται; Μπορεί να ασκηθεί αγωγή; Μπορεί να ζητηθεί αποζημίωση και από ποιον; Από τον καταληψία που δεν… παρανόμησε ή από το κράτος που δεν έκρινε την πράξη του παράνομη; Ούτε ένας από τους "σοφούς" νομοθέτες μας δεν τα σκέφτηκε αυτά! Γιατί; Διότι είτε δεν διάβασαν καν το τι ψήφιζαν (το συνηθίζουν, άλλωστε) είτε διότι σκοπίμως το άφησαν φλου για να πέφτουν στα μαλακά οι παντοειδείς τραμπούκοι των παντοειδών συντεχνιακών "κινητοποιήσεων", στις οποίες συμμετέχουν συνδικαλιστές όλων των κομμάτων.

    Όμως, μολονότι ο νόμος είναι τόσο προκλητικά ασαφής, το να μπλοκάρεται όλη η Ελλάδα για πάνω από μήνα, είναι προφανώς μεγάλο διάστημα και σε μεγάλη έκταση. Άρα ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί - ανυπερθέτως, όπως θα έλεγαν σε ένα κανονικό κράτος. Ποιος πρέπει να τον εφαρμόσει; Η εκτελεστική εξουσία, συλλαμβάνοντας τους παρανομούντες, και η δικαστική, διώκοντάς τους. Είναι μήπως στη διακριτική ευχέρεια κυβερνητικών και δικαστών η εφαρμογή ή μη του νόμου; Όχι! Είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν, από το Σύνταγμα και από τον όρκο που έδωσαν. Γι’ αυτό άλλωστε πληρώνονται από τους φόρους μας. Κάθε κρατικός λειτουργός, υπηρεσιακός ή αιρετός όταν αναλαμβάνει υπηρεσία ορκίζεται να φυλάττει πίστη στην πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνει τιμίως και ευσυνειδήτως τα καθήκοντα του. Από την υποχρέωση της υπακοής δεν εξαιρούνται οι νόμοι που έχουν πολιτικό κόστος, έτσι δεν είναι; Και ο Μητσοτάκης και ο Τσιάρας και ο Χρυσοχοΐδης και οι υπόλοιποι κυβερνητικοί, αλλά και οι βουλευτές της αντιπολίτευσης τον ίδιο όρκο έδωσαν. 

    Άσκησε η κυβέρνηση τα καθήκοντά της όπως, ξαναλέω, είναι υποχρεωμένη να κάνει; Όχι! Έχει πέσει στα γόνατα και παρακαλάει τους παράνομους! Γελοιοποιείται συνεχώς βάζοντας δήθεν κόκκινες γραμμές και μιλώντας για όρια τα οποία μεταθέτει όλο και παραπέρα. "Να συζητήσουμε, αλλά αυτό δεν γίνεται με κλειστούς τους δρόμους" έλεγε στην αρχή. Έκλεισαν οι δρόμοι. "Ελάτε στο τραπέζι της συζήτησης, θα σας δώσουμε ό,τι ζητάτε, όμως μην κλείσετε τα τελωνεία." Έκλεισαν και τα τελωνεία. "Οι πόρτες μας είναι ανοιχτές για να συζητήσουμε! Μα γιατί δεν έρχεστε; Εμείς σας αγαπάμε! Όμως μην κλείσετε τους παράδρομους, please!" "Θα κλείσουμε και τους παράδρομους και τα τελωνεία και τα λιμάνια και θα κατέβουμε στην Αθήνα" ανακοινώνουν οι τραμπούκοι. Τι άλλο πρέπει να κάνουν για να διαπιστωθεί η παρανομία τους; Να βομβαρδίσουν την Ακρόπολη; Όμως οι "άριστοι" συνεχίζουν να εκλιπαρούν: "Γιατί παιδιά δεν έρχεστε να κουβεντιάσουμε; Πόσο άλλο να εξευτελιστούμε;" Υπογραμμίζω: αυτοί που κλείνουν τους δρόμους δεν είναι "οι αγρότες". Είναι τραμπούκοι του κοινού ποινικού δικαίου και εκπροσωπούν τον εαυτό τους και μόνο. Είναι μια ισχνότατη μειονότητα και δεν έχουν καμμία συνδικαλιστική νομιμοποίηση. Δεν εκπροσωπούν τους αγρότες. Δεν είναι θεσμός το "μπλόκο Νίκαιας" ή το "μπλόκο Ριτσώνας". Και ο ουσιαστικός λόγος της μη προσέλευσης στον "διάλογο" είναι το ότι δεν έχουν συμφωνήσει ακόμα μεταξύ τους, ποιοι μπλόκερς θα πάνε ως εκπρόσωποι και τι θα ζητήσουν.

    Εν τω μεταξύ εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες ταλαιπωρούνται, εκτίθενται σε κίνδυνο αναγκαζόμενοι να κινούνται για πολλά χιλιόμετρα σε άθλιους επαρχιακούς δρόμους, που συχνά δεν έχουν ούτε καν διαγράμμιση στο οδόστρωμα, πλήττονται άλλες επαγγελματικές κατηγορίες, πλήττονται οι τοπικές Οικονομίες, πλήττεται συνολικά η Οικονομία, και προβάλλεται στο εξωτερικό η εικόνα μιας χώρας διαλυμένης, έρμαιο οποιουδήποτε μπορεί να ασκήσει πολιτική πίεση παζαρεύοντας τις ψήφους του. Σκέψου να είσαι υποψήφιος επενδυτής και να μαθαίνεις ότι στη χώρα που σκέφτεσαι να ρίξεις τα λεφτά σου, το κράτος Δικαίου έχει καταλυθεί και το δικαίωμά σου να κινείσαι στους εθνικούς δρόμους το αποφασίζει ο κάθε τσαμπουκαλεμένος Μήτσος ανάμεσα σε σουβλάκια και τσίπουρα. 

    Όμως όταν ο πρωθυπουργός, οι Υπουργοί και η αστυνομία επιδεικνύουν τέτοια εξώφθαλμη, εξοργιστική ανικανότητα για τη δουλειά την οποία ορκίστηκαν ότι θα κάνουν, αυτό δεν λέγεται, μόνο, ανεπάρκεια. Είναι ποινικό και πειθαρχικό αδίκημα. Σε ένα κανονικό κράτος, από την επόμενη μέρα των μπλόκων θα είχε γίνει πρόταση στη Βουλή, για παραπομπή τους σε Ειδικό Δικαστήριο. Τριάντα βουλευτές αρκούν για να ξεκινήσει η διαδικασία όπως προβλέπει το άρθρο 86 του Συντάγματος. Πού να βρεθούν όμως, όταν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ανταγωνίζονται άλληλα σε τραμπουκολαγνεία; Και πώς να ελπίζεις ότι η Ελλάδα θα γίνει κάποτε κράτος Δικαίου όταν και τα κόμματα που επιδιώκουν να μπουν στη Βουλή για να φέρουν δήθεν την κάθαρση, μυρίστηκαν ψηφαλάκια από το ταχτάρισμα της παρανομίας και έσπευσαν να συμπαραταχθούν με τους τραμπούκους;

    Το αστείο είναι ότι ο φρέσκος ΚΟΚ είναι πιο αυστηρός από τον ΠΚ. Η αντίστοιχη πρόβλεψή του (άρθρο 38 – Στάση και Στάθμευση, §15) δεν αναφέρει τα περί μεγάλου διαστήματος και μεγάλης έκτασης, αλλά είναι μπαμ και κάτω: "Απαγορεύεται η κατάληψη με οποιοδήποτε μέσο και για οποιονδήποτε λόγο μέρους ή ολοκλήρου του οδοστρώματος των εθνικών, επαρχιακών, και δημοτικών ή κοινοτικών οδών δια των οποίων διεξάγεται η κυκλοφορία μηχανοκίνητων και μη οχημάτων. Αυτοί που παραβαίνουν με πρόθεση τη διάταξη του προηγουμένου εδαφίου τιμωρούνται με τις ποινές της παρ. 1 του άρθρου 292 του Ποινικού Κώδικα." Έχει όμως και συνέχεια: "Παράλληλα, και ανεξάρτητα της κατά το προηγούμενο εδάφιο ποινής, με πράξη του οικείου Περιφερειάρχη, μετά από προηγούμενη ακρόαση αυτού σε βάρος του οποίου λαμβάνεται το μέτρο, ανακαλείται για ένα (1) έτος και σε περίπτωση υποτροπής, οριστικά, αν πρόκειται για όχημα δημόσιας χρήσης, το δικαίωμα κυκλοφορίας αυτού ως δημόσιας χρήσης, διατασσόμενης συγχρόνως της αφαίρεσης των στοιχείων κυκλοφορίας του οχήματος."

    Κι αυτός ο νόμος, κακογραμμένος, ασαφής και αντιφατικός. Προσέξτε: "Παράλληλα και ανεξάρτητα…".Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο Περιφερειάρχης οφείλει να καλέσει τον μπλόκερ και να θέσει σε ακινησία το όχημά του, παίρνοντάς του τις πινακίδες, για έναν χρόνο, και, αν είχε ξανασυμμετάσχει σε αποκλεισμό δρόμων, οριστικά! "Παράλληλα" σημαίνει καθ’ όσον χρόνο (υποτίθεται ότι) ασκείται εναντίον του μπλόκερ ποινική δίωξη, χωρίς ο Περιφερειάρχης να περιμένει την εκδίκαση της υπόθεσης. Όμως το "ανεξάρτητα" πώς γίνεται; Προφανώς πρέπει να προηγηθεί η άσκηση δίωξης, διότι δεν μπορεί να ξέρει ο Περιφερειάρχης, ποιοι είναι στα μπλόκα. Αυτό υπονοεί η φράση: "σε βάρος του οποίου λαμβάνεται το μέτρο". Άρα, αποκλείεται να είναι "ανεξάρτητα"! Από τη Δικαιοσύνη θα μάθει ο Περιφερειάρχης ποιοι κλείνουν τους δρόμους. Ή μήπως πρέπει να στείλει υπαλλήλους της Περιφέρειας να γράφουν αριθμούς κυκλοφορίας και να ζητάν ταυτότητες; Και γιατί αυτό να είναι δουλειά του Περιφερειάρχη και όχι της Τροχαίας; Όταν παρκάρεις παράνομα, ο Περιφερειάρχης σου ξεβιδώνει τις πινακίδες; Επίσης: τι σημαίνει "μετά από ακρόαση"; Θα στήσει δικαστήριο ο Περιφερειάρχης; Στο πλαίσιο ποιων δικονομικών κανόνων θα γίνεται αυτή η ακρόαση; Θα παρίσταται ο πολίτης αυτοπροσώπως ή μπορεί να εκπροσωπείται από δικηγόρο; Θα κρατούνται πρακτικά; Για να επιβληθεί το διοικητικό μέτρο της αφαίρεσης της άδειας κυκλοφορίας, θα πρέπει να προηγηθεί ποινή; Η συνέχεια της φράσης λέει "της κατά το προηγούμενο εδάφιο ποινής…" και όχι "της κατά το προηγούμενο εδάφιο ποινικής διαδικασίας". Τι καταλαβαίνετε; Φλου κι αυτό. Αν εννοεί ποινική καταδίκη, για να είναι τελεσίδικη, θα χρειαστούν 5 – 10 χρόνια. Η άδεια και οι πινακίδες θα αφαιρούνται μετά; Κι αν αθωωθεί ο καταληψίας στο ποινικό σκέλος, διότι μπορεί ο δικαστής να κρίνει ότι η κατάληψη του δρόμου, του τελωνείου, του αεροδρομίου δεν έγινε για μεγάλο χρονικό διάστημα, η διοικητική ποινή παραμένει; Κι αν, εν τω μεταξύ, έχει αλλάξει ο Περιφερειάρχης, μεταφέρεται η υποχρέωση στον επόμενο; Κι αν, με την ανοχή της κυβέρνησης, οι μπλόκερς στα διοικητικά όρια μιας Περιφέρειας είναι, ας πούμε, χίλιοι, επιφορτίζεται ο Περιφερειάρχης με ισάριθμες ακροάσεις και διαδικασίες διοικητικών ποινών; Πόσο χρόνο θα χρειαστεί; Κι αν ο Περιφερειάρχης αρνηθεί να το κάνει, προβλέπεται κάποια επίπτωση; 

    Ένα μάτσο ηλιθιότητες που υποδύονται τους νόμους, πλίνθοι τε και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι, που καμώνονται πως είναι ο "φέρων οργανισμός" της Πολιτείας μας, ένα μάτσο ανίκανα, φοβισμένα ανθρωπάκια που υποδύονται την εκτελεστική εξουσία, ένα μάτσο πολιτικοί απατεώνες, περισσότερο ανίκανοι, που την εποφθαλμιούν, και πολλά μάτσα τραμπούκων πολιτικών πελατών τού "ό,τι αρπάξουμε". Αυτή είναι η Ελλάδα.

    Υπάρχει και ένας άλλος θεσμός που έχει καταντήσει το πιο σύντομο ανέκδοτο: η Δικαιοσύνη. Η οποία είναι θεωρητικώς ανεξάρτητη, αλλά στην πράξη είναι παρελκόμενο της εκτελεστικής εξουσίας. Τι θα έπρεπε να κάνει; Διαπιστώνοντας την τέλεση του αδικήματος της παρακώλυσης συγκοινωνιών, που είναι αυτεπαγγέλτως διωκόμενο, θα έπρεπε από την πρώτη κιόλας μέρα να διατάξει συλλήψεις και να έχουν σχηματισθεί δικογραφίες. Τι έκανε όμως; Τίποτα. Θα μου πεις: τι περιμένεις να κάνει ο εισαγγελάκος πρωτοδικών όταν κοτζάμ πρωθυπουργός κοιτάει την καραμπινάτη παρανομία και εκλιπαρεί τους παράνομους να τον επισκεφθούν να τους τρατάρει συκαλάκι γλυκό; Αλλά υποτίθεται ότι γι΄αυτό υπάρχει διαχωρισμός των εξουσιών, ώστε αν βουλιάξει η μία, να λειτουργήσει το σωσίβιο της άλλης για τη Δημοκρατία, και να μην πάμε όλοι μαζί φούντο. Θα έπρεπε λοιπόν οι εισαγγελείς πρωτοδικών στη χωρική αρμοδιότητα των οποίων υπάγονται τα μπλόκα να είχαν ήδη σχηματίσει δικογραφίες. Και να έχουμε, από την δεύτερη μέρα του στασιασμού, τις πρώτες καταδίκες στο αυτόφωρο. Ακούσατε για κάποια; Ούτε μία. Όταν ο κάθε τραμπούκος κάνει δηλώσεις on camera στα κεντρικά δελτία ειδήσεων για το πώς θα κλιμακώσει την παρανομία του, πόσο δύσκολο είναι να συλληφθεί επί τόπου; Το έκαναν αυτό οι "αρμόδιοι"; Όχι! Άρα, τήρησαν τον όρκο που έδωσαν αναλαμβάνοντας υπηρεσία; Όχι! Βλέποντας ότι μαζί με την κυβέρνηση εξευτελίζεται και η Δικαιοσύνη, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου εξέδωσε παραγγελία προς τους εισαγγελείς, που έμπλεξε τα πράγματα ακόμα περισσότερο!

    Σ΄ αυτή, στις 6 Δεκεμβρίου 2025, τονίζει το "αυτονόητο καθήκον" των εισαγγελέων να ασκήσουν δίωξη για όσα αδικήματα (ΠΚ. Άρθρα 29, 42, 299, 167, 378) τελούνται στα μπλόκα "και την παραπομπή τους, προς εκδίκαση, ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου, κατά την αυτόφωρη ή μη διαδικασία, αναλόγως." Ρωτάω τώρα εγώ: αν ένας επαγγελματίας, όποιος και να είναι, δεν ανταποκρίνεται στα… αυτονόητα καθήκοντά του, κάνει για τη δουλειά; Όλοι αυτοί οι εισαγγελείς έμαθαν στο πρώτο έτος της Νομικής την έννοια του αυτεπαγγέλτως διωκόμενου αδικήματος, την μελέτησαν τεχνικά στη Σχολή Δικαστών και Εισαγγελέων και την συναντούν κάθε μέρα στη δουλειά τους. Στην περίπτωση των μπλόκων την ξέχασαν; 

    Και τι έγινε μετά την εξ Αρείου Πάγου παραγγελία; Πέρασε ένας μήνας από τότε, με την Ελλάδα μπλοκαρισμένη. Αν λοιπόν, οι εισαγγελείς πρωτοδικών παρά και την παραγγελία του προϊσταμένου τους, δεν έπραξαν το "αυτονόητο καθήκον", τι έπρεπε να συμβεί; Να ασκηθεί πειθαρχική δίωξη εναντίον τους! Μα, δεν μπόρεσαν, διότι οι αστυνομικοί δεν συνεργάζονται καθώς έχουν πάρει εντολή από Μα(ρ)ξίμου και Χρυσοχοΐδη να… περιφρουρούν τα μπλόκα! Τότε θα έπρεπε να ασκήσουν οι εισαγγελείς δίωξη κατά των αστυνομικών! Πάντως το να είναι παράλυτη η χώρα για πάνω από μήνα, να παραβιάζεται καθημερινώς ο μισός ποινικός κώδικας και όλοι οι κρατικοί θεσμοί να κάθονται και να κοιτάν άπραγοι και – το απίστευτο – να ικετεύουν τους παράνομους, δεν εντάσσεται σε "λειτουργία" χώρας του δυτικού κόσμου. 

    Αφήνω για το τέλος την ανατριχιαστική στάση πολλών πολιτών που συμπαρίστανται στους τραμπούκους. Συνοψίζεται στο σόφισμα: "αφού πρόκειται για κυβέρνηση παρανόμων που έχουν κάνει του κόσμου τις λαμογιές στον ΟΠΕΚΕΠΕ, καλά κάνουν οι αγρότες και επιμένουν, μέχρι να πέσει ο Μητσοτάκης". Όσοι με παρακολουθούν, ξέρουν ότι είμαι από εκείνους που θεωρούν αυτή την κυβέρνηση επιζήμια για τη χώρα: άνοιξε την πόρτα στην ισλαμική εισβολή, δεν έκανε καμμία δομική μεταρρύθμιση, δεν άγγιξε τους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας του κρατικού συνδικαλισμού, δεν επέβαλε τον νόμο και την τάξη πουθενά, ούτε καν στα ΑΕΙ, έχει επιτρέψει στο έγκλημα να αλωνίζει ατιμώρητο, στην αριστερίλα να είναι ασύδοτη, δεν ήρε κανένα ουσιαστικό εμπόδιο στο επιχειρείν, διατήρησε τη ληστρική φορολογία, όχι μόνο δεν καταπολέμησε τη διαφθορά αλλά την υπέθαλψε, και, στοχεύοντας στο κεντροαριστερό κοινό μεταλλάχθηκε σε ένα μπλε ΠΑΣΟΚ, κοπιάροντας όλες τις αποτυχημένες σοσιαλιστικές επιδοματικές πατέντες. Κι αυτά είναι μόνο τα σημαντικότερα. Αν τα έγραφα όλα, θα γέμιζα τόμους. Θέλω λοιπόν να φύγει ο Μητσοτάκης και η πασοκοκουκουεδοπαρέα του. Να ξαναπροσδιορίσει η ΝΔ την ταυτότητά της και να απαλλαγεί από τους φραπέδες και τους οπεκεπέδες της. Αλλά αυτό γίνεται με εκλογές. Λυπάμαι, δεν γίνεται με πρωτοβουλία του μπλόκου των Μαλγάρων. Ειδικά, όταν απέναντι καραδοκούν γραφικοί, ημίτρελοι, αμετ-ανόητοι ολετήρες της χώρας και θιασώτες της σταλινικής κτηνωδίας. 

    Έχουν δίκαιο οι αγρότες; Σε κάποια αιτήματα, ναι. (Σε κάποια όχι, και κάποια άλλα αιτήματα κινούνται στο χώρο της αντι-επιστημονικής φαντασίας.) Πώς θα τα διεκδικήσουν; Όπως προσπαθούμε όλοι μας να βρούμε άκρη σ΄ αυτή τη διεστραμμένη χώρα. Ναι, πολύ συχνά χωρίς αποτέλεσμα. Αν όμως θεωρείς σωστό το να εμποδίζεις εμένα από το να πάω στη δουλειά μου επειδή διεκδικείς τα δίκια σου, πραγματικά ή φανταστικά, θα πρέπει να θεωρήσεις σωστό και το να εμποδίζω εγώ εσένα από το να πας στη δουλειά σου και τον καθέναν που διεκδικεί κάτι να μπλοκάρει ό,τι και όποιον γουστάρει. Όμως έτσι, πάει, το κλείσαμε το μαγαζί και θα καταλήξουμε σε καινούργιον εμφύλιο: όλοι εναντίον όλων. Θα μπορούσες, εξεγερμένε μου, σε τόσες εκλογές που είχαμε από το 1982 όταν ξεκίνησε αυτό το κουλέρ… μπλοκάλ, να βάλεις τέλος στο όργιο παρανομίας στη χώρα, αλλά, όπως είπε και μια ψυχή, δεν θες πάταξη της διαφθοράς. Θες περισσότερες ευκαιρίες να συμμετέχεις σ’ αυτή. Θυμώνεις με τον ΟΠΕΚΕΠΕ γιατί δεν ήσουν εσύ αυτός που παντελόνιαζε τα επιδόματα για τα υπερπόντια βοσκοτόπια. Αν τα τσίμπαγες, όπως τσίμπησες 180 δισ. από τους "κουτόφραγκους" δήθεν για εκσυγχρονισμό των καλλιεργειών και τα έκανες φρου φρου κι αρώματα, "κιχ" δεν θα έβγαζες. Γι' αυτό κανένα πρόβλημα του πρωτογενούς τομέα δεν λύθηκε, παρά τα τόσα μπλόκα από το 1982 και δώθε. Μόλις οι επαναστάτες του τρακτέρ τσέπωναν το μπαξίσι, τα ξεχνούσαν όλα. Έτσι θα ξεχάσουν τώρα και την Mercosur (που άλλωστε δεν την είχαν σε καμμιά αρχική λίστα αιτημάτων, και την ανακάλυψαν όλως προσφάτως, μετά από κομματικό σκονάκι) μόλις εξασφαλίσουν αφορολόγητο πετρέλαιο στη μάνικα και κανα-δυό λεπτά φτηνότερη κιλοβατώρα.

    Τα μπλόκα κάποια στιγμή θα διαλυθούν. Όμως το μπλοκάρισμα των θεσμών του failed state στο οποίο βάσκανος μοίρα μάς καταδίκασε να ζούμε, είναι μόνιμο. Κι ο εγκλωβισμός μας στον άλυτο "κόμβο" του, πολύ φοβάμαι, ισόβιος.

    Υ.Γ. Επειδή αυτό το κείμενο επικεντρώθηκε στο μεταπολιτευτικό "δικαίωμα" της "αγωνιστικής" παρανομίας, δεν υπήρχε χώρος να αναφερθώ στην ουσία των αιτημάτων των μπλόκερς και, κυρίως, στις παθογένειες διαρκείας του πρωτογενούς τομέα, που κανένας δεν θέλει να αλλάξουν. Θα το κάνω σε 15 μέρες, σε επόμενο πόνημά μου, με τίτλο: "Το ψάρι βρομάει απ’ τις Βρυξέλλες". 

    * Ο Θάνος Τζήμερος είναι επιχειρηματίας, πρώην πρόεδρος της "Δημιουργίας Ξανά"

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ