Του Petr Topychkanov
Πολλά ρωσικά δημοσίευματα αναφέρονται στην στήριξη της Ινδίας για τη ρωσική πολιτική αναφορικά με την Ουκρανία. Η κύρια και προφανώς η μοναδική απόδειξη αυτής της υποστήριξης έρχεται από τις δηλώσεις του Shivshankar Menon, του συμβούλου εθνικής ασφαλείας της Ινδίας, για τα «νόμιμα συμφέροντα» της Ρωσίας, τις οποίες έκανε στις 6 Μαρτίου.
Αυτή η δήλωση ωστόσο δεν θα πρέπει να εκληφθεί ως ένδειξη της αμέριστης υποστήριξης της Ινδίας. Στην πραγματικότητα, ο Πρεσβευτής Menon δήλωσε τα ακόλουθα: «ελπίζουμε ότι τα όποια εσωτερικά ζητήματα εντός της Ουκρανίας, να διευθετηθούν ειρηνικά, συμπεριλαμβανομένων και των ευρύτερων ζητημάτων της συμφιλίωσης των διαφόρων συμφερόντων, και υπάρχουν θεμιτά ρωσικά και άλλα συμφέροντα που εμπλέκονται». Επομένως, η δήλωση του Menon απλώς σήμαινε ότι η Ινδία αναγνωρίζει την ύπαρξη του ρωσικού, καθώς και άλλων συμφερόντων, στην Ουκρανία. Δεν ήταν μια έκφραση στήριξης για τη Ρωσία.
Η θέση της πρωτεύουσας, Νέο Δελχί, εκφράστηκε πιο έγκυρα στη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ του Ινδού πρωθυπουργού Manmohan Singh και του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin. Έλαβε χώρα στις 18 Μαρτίου, λίγες ώρες μετά από την ομιλία του Ρώσου ηγέτη στη Βουλή στη Μόσχα, στην οποία επαίνεσε την «αντικειμενικότητα» της Ινδίας.
Στην ίδια συνομιλία ο Manmohan Singh, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η επίσημη ανακοίνωση, «τόνισε τη συνεπή θέση της Ινδίας σε θέματα ενότητας και εδαφικής ακεραιότητας των χωρών».
Για να το πούμε κυριολεκτικά, η διατύπωση της ανακοίνωσης φαίνεται να υποδηλώνει τη διαφωνία του Νέου Δελχί στην προσάρτηση της Κριμαίας στην Ρωσία. Πραγματικά, μια τέτοια ενσωμάτωση έρχεται σαφώς σε αντίθεση με τις αρχές για την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.
Η ψηφοφορία στις 27 Μαρτίου στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, προσέφερε μια εξαιρετική ευκαιρία για την Ινδία να επιβεβαιώσει την πάγια θέση για την οποία μιλούσε ο πρωθυπουργός Singh. Ωστόσο, η Ινδία αποφάσισε να απέχει.
Παρεμπιπτόντως, όλα τα κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας αποφάσισαν να απέχουν, με εξαίρεση το Μπουτάν, ένα μικρό κράτος των Ιμαλαϊων που ψήφισε για το ψήφισμα 68/262 της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ. Οι λόγοι που οδήγησαν το Μπουτάν να υποστηρίξει το ψήφισμα, θα ρίξουν κάποιο φως σχετικά με το για ποιο λόγο η Ινδία, η οποία προηγουμένως είχε υποστηρίξει την εδαφική ακεραιτότητα των κρατών, απείχε στην ψηφοφορία για την Ουκρανία.
Πριν από τέσσερις δεκαετίες, το Μπουτάν έζησε την ένταξη του γειτονικού βασιλείου του Σικίμ στην Ινδία, που γενικώς ήταν στο ίδιο πλαίσιο με το σενάριο της Κριμαίας. Το 1975, ο πρωθυπουργός του Σικίμ, Kazi Lhendup Dosjee Khangsapra προσέφυγε στο ινδικό κοινοβούλιο για να δεχθεί το Σικίμ ως τμήμα της Ινδίας. Λίγο αργότερα, ο ινδικός στρατός και αστυνομικές δυνάμεις εισήλθαν στο βασίλειο, όπου διεξαγόταν ένα δημοψήφισμα για την ένταξη στην Ινδία. Σε εκείνο το δημοψήφισμα, το 97,6% των ψήφων ήταν υπέρ της μετατροπής της χώρας σε ινδική περιοχή. Οπότε δύσκολα αποτελεί έκπληξη ότι το Μπουτάν, με τον σημαντικό Bhutiya πληθυσμό του, που είναι επίσης εξέχουσα εθνική ομάδα στο Σικίμ, ερμηνεύει τα γεγονότα του 1975 ως προσάρτηση του βασιλείου στην Ινδία και όχι ως άσκηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης από τους πολίτες του Σικίμ.
Έτσι, οι ειδικές σχέσεις μεταξύ της Ινδίας και της Ρωσίας δεν είναι ο κύριος λόγος πίσω από την απόφαση του Νέου Δελχί να απέχει από την ψηφοφορία για το ψήφισμα 68/262. Αντίθετα, η επιλογή της Ινδίας μπορέι να εξηγηθεί από τη σύνθετη στάση της για την αρχή της εδαφικής ακεραιότητας. Η Ινδία θα υποστήριζε συνοριακές αλλαγές όσο αυτές οι αλλαγές οδηγούν σε εδαφικά κέρδη για την ίδια, ή σε εδαφικές απώλειες για τους περιφερειακούς ανταγωνιστές της. Την ίδια στιγμή, το Νέο Δελχί απορρίπτει κατηγορηματικά οποιαδήποτε προσπάθεια από διάφορες εθνικές ομάδες εντός της Ινδίας να διεκδικήσουν το δικό τους δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Η Ινδία απορρίπτει τους ισχυρισμούς αυτούς είτε ως πράξεις αποσχιστικές είτε ως το αποτέλεσμα κινεζικών και πακιστανικών ιντριγκών.
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Νέο Δελχί εντός της χώρας και κατά μήκος των συνόρων της ωστόσο, δεν της επιτρέπουν να υποστηρίξει πλήρως την περιπέτεια της Ρωσίας στην Κριμαία, από τη στιγμή που θα δημιουργούσε ένα προηγούμενο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον της δικής της εδαφικής ακεραιότητας. Η Κίνα για παράδειγμα, έχει μια μακροχρόνια αξίωση για το ινδικό κρατίδιο του Arunachal Pradesh. Ωστόσο η Ινδία δεν θα μπορούσε ούτε να αποκηρύξει την Ρωσία, από τη στιγμή που έπραξε το αντίστοιχο με το Σικίμ. Η αποχή ήταν ο μόνος τρόπος να τετραγωνίσει τον κύκλο.
Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.carnegie.ru/eurasiaoutlook/?fa=55272
