Της Ελευθερίας Κούρταλη
Δεδομένου του εξασθενημένου ούριου ανέμου της νομισματικής πολιτικής και των πιο σφιχτών επιπέδων τώρα σε σχέση με ένα χρόνο πριν, η Barclays πιστεύει ότι οι επενδυτές θα πρέπει να έχουν πιο επιλεκτική στάση απέναντι στα ομόλογα στην Ευρωζώνη φέτος, σε σημερινή της ανάλυση.
Όπως επισημαίνει, τα spreads των ομολόγων της Ευρωζώνης συνεχίζουν να υποχωρούν τη νέα χρονιά παρά το "γεμάτο" πρόγραμμα εκδόσεων μέχρι στιγμής. Ενώ ενδέχεται να υποχωρήσουν φέτος ορισμένοι ούριοι άνεμοι για τη συνεχιζόμενη συμπίεση των spread, άλλοι θα πρέπει παραμείνουν σε ισχύ, επιτρέποντας περαιτέρω επιλεκτική συμπίεση.
Όσον αφορά το πρώτο, η ΕΚΤ φαίνεται έτοιμη να διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκιά της φέτος, σε αντίθεση με τις μειώσεις κατά 200 μονάδες βάσης που στήριξαν τα spreads κατά το 2024-2025. Ωστόσο, όπως προσθέτει η βρετανική τράπεζα, υπάρχουν ισχυρότερα επιχειρήματα υπέρ της περαιτέρω σύσφιξης των spreads. Εν μέρει, αυτό αντανακλά πολιτικές/δημοσιονομικές προκλήσεις στις οικονομίες του πυρήνα/ημι-πυρήνα της Ευρωζώνης, ενώ οι οικονομίες της περιφέρειας συνεχίζουν να διατηρούν τον πολιτικό θόρυβο στο ελάχιστο με δημοσιονομικές βελτιώσεις.
Συγκεκριμένα, όπως επισημαίνει η Barclays, τα δημοσιονομικά σκηνικά στην περιφέρεια σε σχέση με τη Γερμανία θα γίνουν ακόμη πιο ευνοϊκά το 2026, με τα δημοσιονομικά ελλείμματα να μετριάζονται περαιτέρω, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γερμανίας θα διευρύνεται απότομα. Ωστόσο, το τέλος των εκταμιεύσεων του NGEU έως το τέλος του 2026 αποτελεί πιθανώς εμπόδιο για τα spreads της περιφέρειας, καθώς οι συμμετέχοντες στην αγορά ενδέχεται να αμφισβητήσουν την πορεία ανάπτυξης. Ακόμα κι έτσι πάντως, χωρίς αναζωπύρωση της εγχώριας πολιτικής αβεβαιότητας, η βρετανική τράπεζα δεν εκτιμά ότι το τέλος του NGEU θα αποτελέσει καταλύτη για τη διεύρυνση των spreads.
Bond picking
Δεδομένου του εξασθενημένου ούριου ανέμου της νομισματικής πολιτικής και των πιο σφιχτών επιπέδων τώρα σε σχέση με ένα χρόνο πριν, η Barclays πιστεύει ότι οι επενδυτές θα πρέπει να έχουν πιο επιλεκτική στάση απέναντι στα ομόλογα στην Ευρωζώνη φέτος.
Από αυτή την άποψη, τα εγχώρια θεμελιώδη μεγέθη φαίνονται ισχυρότερα για την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα, τονίζει η βρετανική τράπεζα: η υπεραπόδοση της ανάπτυξης βοηθά αυτές τις χώρες να μειώσουν τους δείκτες χρέους/ΑΕΠ και αυτή η δυναμική ασκεί διαρθρωτική καθοδική πίεση στις αποδόσεις για αυτές τις χώρες.
Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, η υποτονική ιταλική ανάπτυξη δείχνει ότι το περιθώριο για την Ιταλία να μειώσει το χρέος/ΑΕΠ θα είναι πολύ πιο περιορισμένο, συνεπώς οι προοπτικές συμπίεσης του ιταλικού spread είναι πλέον λιγότερο ευνοϊκές σε σχέση με αλλού στην περιφέρεια.
Παράλληλα με την επιλεκτικότητα ανά χώρα, η Barclays πιστεύει ότι θα χρειαστεί επιλεκτικότητα και σε σχέση με τις διάρκειες των ομολόγων. Τα σχετικά περιορισμένα spreads των 10ετών ομολόγων μειώνουν τα περιθώρια για περαιτέρω απότομη συμπίεση στο μέλλον, συνεπώς τα περιθώρια συμπίεσης μπορεί επομένως να είναι πιο σημαντικά στο μακροπρόθεσμο άκρο της καμπύλης. Ήδη, τα spreads των 30ετών ομολόγων των χωρών της περιφέρειας έχουν υπεραποδώσει των spreads των 10ετών τους τελευταίους μήνες. Συνολικά, η Barclays πιστεύει ότι τα spreads των μακροπρόθεσμων ομολόγων της Ευρωζώνης θα συνεχίσουν να έχουν καλύτερες επιδόσεις στο υπόλοιπο του έτους.
Γιατί ξεχωρίζουν τα ελληνικά ομόλογα
Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, η Barclays επισημαίνει πως το θεμελιώδες υπόβαθρο για ελληνικά ομόλογα είναι παρόμοιο από πολλές απόψεις με τις προοπτικές για τα πορτογαλικά και τα ισπανικά ομόλογα: και οι τρεις αγορές επωφελούνται από την υπεραπόδοση της ανάπτυξης, τις ισχυρές δημοσιονομικές θέσεις και την πτωτική τάση του χρέους προς ΑΕΠ. Στο τελευταίο σημείο, η συνετή δημοσιονομική πολιτική έχει υποστηρίξει έναν ακόμη ταχύτερο ρυθμό μείωσης του χρέους/ΑΕΠ για την Ελλάδα έναντι της Ισπανίας/Πορτογαλίας, ο οποίος το ΔΝΤ αναμένει πως θα συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια.
Ταυτόχρονα, όπως τονίζει η Barclays, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα υψηλότερο σημείο εκκίνησης όσον αφορά το χρέος/ΑΕΠ: περίπου 147% στο τέλος του 2025, έναντι περίπου 91% για την Πορτογαλία και περίπου 100% για την Ισπανία. Αυτό αντικατοπτρίζεται στα σχετικά μεγαλύτερα spreads έναντι του γερμανικού 10ετούς για τα ελληνικά ομόλογα, σε σύγκριση με τα spreads της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Τα ελληνικά spreads, όπως εκτιμά η βρετανική τράπεζα, προσφέρουν πλέον λιγότερα περιθώρια για απότομη συμπίεση από ό,τι στο παρελθόν, αλλά εξακολουθεί να βλέπει κάποιο περιθώριο για περαιτέρω σύσφιξη, ειδικά καθώς ο λόγος χρέους/ΑΕΠ της Ελλάδας παραμένει σε σταθερή καθοδική τροχιά και η υπεραπόδοση της ανάπτυξης αναμένεται να συνεχιστεί το 2026.
Όσον αφορά την εσωτερική πολιτική, οι κίνδυνοι φαίνεται να είναι περιορισμένοι, καθώς το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας κατέχει ισχυρό προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις και οι εκλογές δεν έχουν προγραμματιστεί πριν από το 2027.
Όπως και αλλού στην περιφέρεια, η Barclays πιστεύει ότι το περιθώριο συμπίεσης μπορεί να είναι μεγαλύτερο στο μακροπρόθεσμο άκρο της καμπύλης, συνεπώς βλέπει μεγαλύτερες επενδυτικές ευκαιρίες στα πιο μακροπρόθεσμα ελληνικά ομόλογα. Παράλληλα εκτιμά πως η επόμενη έξοδος της Ελλάδας στις αγορές μετά την πολύ επιτυχημένη έκδοση του νέου 10ετούς θα γίνει τον Μάρτιο με 7ετές ομόλογο ύψους 2,5 δισ. ευρώ.
Οι 4 κίνδυνοι
Όσον αφορά τα σενάρια κινδύνου για τα ομόλογα της Ευρωζώνης, ο μεγαλύτερο θα ήταν μια ευρεία επιδείνωση του κλίματος ρίσκου παγκοσμίως, για παράδειγμα εάν το κλίμα για την άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης γίνει σημαντικά λιγότερο εποικοδομητικό, όπως σημειώνει η Barclays. Σε αυτό το είδος σκηνικού, τα spreads των ομολόγων της περιοχής θα δεχθούν αυξανόμενη πίεση παράλληλα με τα ευρύτερα πιστωτικά spreads πίστωσης.
Ένα άλλο σενάριο κινδύνου θα ήταν να αρχίσουν να ανησυχούν οι επενδυτές για την πιθανότητα μελλοντικών αυξήσεων των επιτοκίων της ΕΚΤ. Αυτό το σενάριο θα ήταν πιο πιθανό να εξελιχθεί εάν συμβεί ένα νέο πληθωριστικό σοκ ή εάν η γερμανική δημοσιονομική τόνωση αποδειχθεί πολύ πιο πληθωριστική από την αναμενόμενη.
Σε οποιοδήποτε από αυτά τα μακροοικονομικά σενάρια κινδύνου, ωστόσο, το ανώτατο όριο για τα spreads της περιφέρειας-Bund πιθανότατα θα είναι σημαντικά χαμηλότερο από ό,τι στο παρελθόν, δεδομένων των ενισχυμένων θεμελιωδών μεγεθών και μιας πιο ισχυρής ευρωπαϊκής θεσμικής αρχιτεκτονικής (π.χ., η παρουσία του εργαλείου TPI).
Όσον αφορά τους εγχώριους κινδύνους, οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις από τα γαλλικά ομόλογα θα παραμείνουν στο επίκεντρο. Μέχρι τότε, ένα δυσμενές σενάριο θα περιλαμβάνει την ανατροπή της κεντρώας κυβέρνησης μειοψηφίας της Γαλλίας σε μια ψήφο μομφής κάποια στιγμή τα επόμενα τρίμηνα, εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο πολιτικής αστάθειας. Τα περιφερειακά spreads πιθανότατα δεν θα είναι άτρωτα σε αυτό το σενάριο: η διεύρυνση περίπου 15 μονάδων βάσης του γαλλικού spread τον περασμένο Αύγουστο - μετά την ανακοίνωση της ψήφου εμπιστοσύνης από τον Μπαϊρού - συνέβαλε στη διεύρυνση των ιταλικών και των ισπανικών spreads κατά περίπου 10 και 6 μονάδες βάσης, αντίστοιχα, κατά την ίδια περίοδο.
Επίσης, οι εκταμιεύσεις του NGEU παρέχουν υποστήριξη στα περιφερειακά spreads από την πανδημία, μέσω μερικών βασικών καναλιών. Πρώτον, έχουν δώσει κίνητρα στις περιφερειακές κυβερνήσεις να διατηρήσουν εποικοδομητικές σχέσεις με την Κομισιόν. Δεύτερον, έχουν μειώσει τις ανάγκες χρηματοδότησης για αυτές τις κυβερνήσεις. Και τρίτον, έχουν δώσει κάποια θετική ώθηση για επενδύσεις/ανάπτυξη. Οι εκταμιεύσεις έχουν προγραμματιστεί να σταματήσουν μέχρι το τέλος του 2026, θέτοντας τέλος σε αυτά τα κανάλια υποστήριξης. Το σενάριο κινδύνου θα έβλεπε τελικά να αναδύονται πιο τεταμένες σχέσεις μεταξύ της περιφέρειας και της Κομισιόν καθώς η αυλαία κλείνει για το NGEU, ασκώντας ανοδική πίεση στα spreads.