Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 24-Απρ-2008 07:55

    Σιγά μη κλάψω, σιγά μη λυπηθώ...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ο ΟΤΕ στα χέρια της Deutsche Telekom; Ειλικρινά, δεν θα κλάψουμε, δεν θα λυπηθούμε! Μπορούμε, όμως, να φανταστούμε ποιοι θα βγάλουν μαύρη σημαία έξω από τα σπίτια τους! Οι συνδικαλιστές και οι πολιτικοί έχουν κάθε λόγο να θέλουν να ναρκοθετήσουν μία τέτοια συμφωνία. Κι αυτό διότι πέφτει ένα από τα μεγαλύτερα οχυρά του κρατισμού. Μία προσεκτική ματιά στην υπόθεση της Siemens θα πείσει και τους πλέον δύσπιστους.


    Το πιο αστείο απ’ όλα είναι ότι εμφανίζονται στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μιλάνε για... ξεπούλημα! Εκείνοι που πούλησαν την πλειοψηφία των μετοχών στο Χρηματιστήριο (και καλά έκαναν), έρχονται τώρα να ζητήσουν τα «ρέστα» για την είσοδο των Γερμανών στην εταιρεία. Αλλά δεν μας εκπλήσσουν για τη στενόμυαλη πολιτική που ακολουθούν. Εδώ, έφτασαν στο σημείο να κατηγορήσουν για την υπόθεση της Εμπορικής τον κ. Αλογοσκούφη για... εθνική μειοδοσία, όταν μερικά χρόνια νωρίτερα οι πανηγύριζαν για την είσοδο της Credit Agricole στην τράπεζα και μάλιστα χωρίς διαγωνισμό! 

    Αν σε κάτι πραγματικά προσδοκούμε είναι να ανοίξει διάπλατα ο φάκελος της Siemens για να πέσουν, επιτέλους, οι μάσκες. Να μάθουμε ποιοι ταξίδευαν στην Ελβετία για να πάρουν ιδιοχείρως τη μίζα τους. Ήταν μόνο στελέχη του Οργανισμού; Ήταν και πολιτικοί; Ήταν κι άλλοι; Όταν τα μάθουμε όλα αυτά  –αν τα μάθουμε–  θα καταλάβουμε πολλά περισσότερα. Κι ίσως τότε κρυφτούν όλοι εκείνοι που με περίσσια θρασύτητα βγαίνουν και λένε αρλούμπες στο όνομα της Δημοκρατίας για να προασπίσουν αποκλειστικά και μόνο τα δικά τους συμφέροντα. 

    Δεν είναι μόνο ο ΟΤΕ. Τα λιμάνια είναι ένα ακόμη κεφάλαιο, πολύ πιο σύνθετο και… «ύποπτο» σε σχέση με τον ΟΤΕ! Η ιδιωτικοποίησή τους θα βάλει τέλος σε ένα καθεστώς που οι συναλλασσόμενοι το γνωρίζουν αρκετά καλά. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις σε αυτή τη χώρα θα βρεις από κάτω ένα πλέγμα συμφερόντων που είναι αγκιστρωμένο πάνω στο άρμα του κρατισμού. Φαινομενικά ετερόκλητες δυνάμεις συνασπίζονται για να υπερασπίσουν το συμφέρον τους: Να κρατήσουν για λογαριασμό τους μερικά χρόνια ακόμη την  κότα που τους κάνει τα χρυσά αυγά. 

    Οι εργαζόμενοι; Το παράδειγμα της Ολυμπιακής αποδεικνύει ότι το δημόσιο δεν είναι πάντοτε ο ασφαλέστερος εργοδότης. Μόνο μία ισχυρή και κερδοφόρος επιχείρηση μπορεί να εγγυηθεί το εργασιακό τους μέλλον. Κι είναι κρίμα να τους βάζουν μπροστά οι διάφοροι «προστάτες» και να τους χρησιμοποιούν, υποσχόμενοι ένα δήθεν βέβαιο μέλλον. Το μόνο που μπορούν να εγγυηθούν τα τρωκτικά του δημοσίου είναι ότι δεν θα αφήσουν εύκολα από το χέρι τους τα χρυσά κουτάλια. Για τους άλλους, δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή...

    Θανάσης Μαυρίδης

    thanasis.mavridis@capital.gr


    * Μπορείτε να σχολιάσετε το σημερινό "Σιωπητήριο" στο blog στην εξής διεύθυνση: http://mavridis.capitalblogs.gr
     
     

     
    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ