Τα ακαταλαβίστικα του ΟΤΕ

Αυτά που συμβαίνουν με τον ΟΤΕ δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε. Έχει ξεσπάσει πόλεμος, επειδή η MIG αγόρασε μετοχές του Οργανισμού από το Χρηματιστήριο και ζήτησε ως μεγαλομέτοχος -πλέον- τον έλεγχο πεπραγμένων της διοίκησης της εταιρείας. Που είναι το κακό; Εκτός κι αν το ευρώ έχει πάψει να είναι επίσημο νόμισμα για τις συναλλαγές ή αν κ. Βγενόπουλος δεν αγόρασε τις μετοχές, αλλά τις έκλεψε. Ίσως κάποιοι να πιστεύουν ακόμη ότι ο ΟΤΕ δεν είναι εισηγμένη εταιρεία στα Χρηματιστήρια των Αθηνών και της Νέας Υόρκης...

Το Capital.gr άσκησε σκληρή κριτική στον κ. Βγενόπουλο όταν ο τελευταίος επιχείρησε να ελέγξει το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου με την απορρόφηση της Τράπεζας Κύπρου, έχοντας ήδη αποκτήσει τη Λαϊκή Τράπεζα. Επειδή πιστεύουμε ότι δεν δικαιούται κάποιος παίκτης, όπως κι αν λέγεται, να αποκτήσει δεσπόζουσα θέση σε μία αγορά. Δεν είμαστε "φίλοι" με τον κ. Βγενόπουλο, αλλά ούτε και "εχθροί". Ο κ. Βγενόπουλος είναι ένας επιχειρηματίας που προασπίζεται τα συμφέροντα των μετόχων του και εμείς ένα Μέσο Ενημέρωσης με ελεύθερη άποψη.

Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι στην περίπτωση του ΟΤΕ "παίζονται" πολλά περισσότερα πράγματα από το αν ο κ. Βγενόπουλος ελέγξει ή όχι τον ΟΤΕ, κερδίσει ή χάσει χρήματα από αυτή την υπόθεση. Το ποιο θα είναι το τελικό οικονομικό αποτέλεσμα των επιχειρηματικών και χρηματιστηριακών του κινήσεων είναι κάτι που αφορά τον ίδιο και τους μετόχους του. Το δικαίωμά του, όμως, να αγοράζει ελεύθερα μετοχές από το ταμπλό και να ασκεί έλεγχο στις διοικήσεις των εταιρειών, είναι κάτι που μας αφορά όλους. Εκτός και αν παραβιάζει κάποιον νόμο, που στην προκειμένη περίπτωση δεν υφίσταται.

Τι έχει συμβεί μέχρι σήμερα; Η MIG αγόρασε το 17% των μετοχών του ΟΤΕ και έγινε ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος μετά από το ελληνικό δημόσιο που έχει 28%. Κι αμέσως άρχισαν τα "όργανα". Ότι κακώς ο κ. Βγενόπουλος έχει ένα τόσο μεγάλο ποσοστό και ότι το δημόσιο κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο του Οργανισμού.

Καταρχήν, δεν ήταν ο κ. Βγενόπουλος που εισήγαγε τις μετοχές του ΟΤΕ στο Χρηματιστήριο, ούτε εκείνος που περιόρισε τη συμμετοχή του δημοσίου σε ποσοστά χαμηλότερα του 50%. Το δημόσιο εισέπραξε απ’ όλες τις κινήσεις του χρήματα με τα οποία κάλυψε ανάγκες του. Το να έχει το ελληνικό δημόσιο και το σκύλο χορτάτο (να περιορίζει τα ελλείμματα) και την πίτα ολάκερη (το 100% του ΟΤΕ), αυτό είναι αδύνατον.

Κατά δεύτερον, ένας μεγάλος μέτοχος σε μία εταιρεία είναι λογικό να απαιτεί και θέσεις στο διοικητικό συμβούλιο και τον έλεγχο των πεπραγμένων της διοίκησης. Θα ήταν παράλογο να μην το κάνει. Τότε, θα έπρεπε οι μέτοχοι του κ. Βγενόπουλου να του έστελναν αυτοί εξώδικα, επειδή δεν θα προστάτευε την περιουσία τους.

Κατά τα λοιπά, δεν καταλαβαίνουμε για ποιόν λογο έχει υπάρξει τόσος θόρυβος για τα αυτονόητα. Μία χρηστή διοίκηση δεν πρέπει να φοβάται τον έλεγχο και ένας μέτοχος σαν το ελληνικό δημόσιο θα έπρεπε να χαίρετε που προσέλκυσε ένα μεγάλο fund να επενδύσει σε μία εταιρεία του.

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr

* Μπορείτε να σχολιάσετε το σημερινό "Σιωπητήριο" στο blog στην εξής διεύθυνση: http://mavridis.capitalblogs.gr