Πρόσω ολοταχώς...

Του Γιώργου Κράλογλου

Κλείσαμε διήμερο από την έναρξη της προεκλογικής περιόδου των εκλογών του 2027 με το πρωθυπουργικό σύνθημα "Πρόσω ολοταχώς”. Πόσο έτοιμοι είμαστε; 

Γιατί το ρωτάμε; Γιατί από σήμερα το πρωί μέχρι την Άνοιξη του 2027 (που εμείς πιστεύουμε ότι θα γίνουν οι εκλογές) δεν πρόκειται να συμβεί τίποτε που να αλλάζει την ζωή μας. Ό,τι είδαμε, είδαμε από μέτρα και πολιτικές. Και για αυτά που περιμένουμε χρειάζεται υπομονή . Μεγάλη υπομονή.

Γιατί το σημειώνουμε αυτό; Επειδή το πρωθυπουργικό σύνθημα για τις άλλες εκλογές θα είναι οι μεταρρυθμίσεις, αρχίζοντας ίσως και από αύριο το πρωί. Που ξέρεις... 

Θεωρούμε συνεπώς ότι είναι η κατάλληλη ώρα να θυμίσουμε και στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό (που προσωπικά προσδιόρισε την στρατηγική από τώρα ως και το 2027) ότι η βασική μας απορία είναι ποιες μεταρρυθμίσεις βρίσκονται αυτή την φορά είναι στο πρόγραμμα. 

Αυτές που υποτίθεται ότι έγιναν στην τρέχουσα θητεία της κυβέρνησης, παλαιότερες που τις είδαμε και νομοθετημένες αλλά τις περιμένουμε στην πράξη, ή κάποιες άλλες που δεν τις έχουμε μάθει και θα τις ακούσουμε σε δεύτερη φάση εξαγγελιών; 

Προς τι και αυτή η απορία μας; 

Μας βασανίζει, είναι η αλήθεια, το όλο θέμα των μεταρρυθμίσεων όταν παρουσιάζονται με τις γενικότητες (που όλοι ξέρουμε) γιατί η ιστορία τους έχει δείξει ότι ναι μεν είναι όμορφες στην μορφή των ανακοινώσεων τους, αλλά στην εφαρμογή τους τα πάντα αλλάζουν.

Στην πράξη, δηλαδή, βλέπουμε πως οι αποφάσεις (υπουργικές ή κοινές δύο ως και τριών υπουργών) σε συνδυασμό με ότι υπογράφεται για την εφαρμογή τους, ανατρέπουν και την ουσία και την πολιτική βούληση που υποτίθεται ότι τις θεμελιώνει και τις στερεώνει στην ανάλογη πολιτική.

Να πάρουμε ένα χώρο (αγαπημένο των μεταρρυθμίσεων) που μας έχει μπερδέψει αφάνταστα τις τελευταίες 10ετίες. Των  μεταρρυθμίσεων που σκοπό να προσελκύσουν επενδύσεις. Θέμα ιδιαίτερα ευαίσθητο σε κάθε αναπτυξιακή πολιτική όλων των κυβερνήσεων.

Πρόκειται για τις αδειοδοτήσεις κάθε μορφής επενδύσεων. Από τις βιομηχανικές, ως τις βιοτεχνικές και από τις τουριστικές ως εκείνες των υποδομών από τους ιδιώτες σε συνεργασία βέβαια και με την τοπική αυτοδιοίκηση.

Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει  ότι στα ισχύοντα αδειοδοτικά καθεστώτα  δεν ισχύσουν ακόμη διατάξεις νομοθετημάτων, προεδρικών διαταγμάτων και πράξεων κάποιων 10ετιών... πριν το 2000. Διατάξεις που συνδέονται με την κατάσταση που επικρατούσε στις ιδρύσεις η και επεκτάσεις του 1960-1980 (!!).

Διατάξεις που ίσως να τις παραμερίζουν κάποιες κεντρικές υπηρεσίες, αλλά σε πολλές από τις περιφερειακές των ίδιων υπουργείων δεν έχουν δοθεί ακόμη οδηγίες. Δεν έχουν εξηγηθεί ακόμη οι μεταρρυθμιστικοί στόχοι των συγκεκριμένων πολιτικών των κυβερνήσεων.

Είναι πολλά τα αρνητικά μεταρρυθμιστικά παραδείγματα και κουραστικά αν θέλουμε να "δέσουμε” την πιθανή νέα πραγματικότητα ότι ειδικά αυτή την φορά δεν θα συναντήσουμε την αντίφαση της πολιτικής βούλησης με το "όραμα” των μεταρρυθμίσεων και της αδυναμίας να περάσει αυτή η βούληση, σε όλες τις διαστάσεις των μηχανισμών του δημοσίου, για την εφαρμογής της. Ας ευχηθούμε να πέσουμε έξω... Να διαψευσθούμε.

george.kraloglou@capital.gr