Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 12-Οκτ-2020 13:06

    Scope Ratings: Δεν κινδυνεύει προς το παρόν η αξιολόγηση της Ελλάδας

    οικονομία-κορονοϊός
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Ελευθερίας Κούρταλη

    Επιβεβαιώνει την αξιολόγηση της Ελλάδας στο "BB" με θετικές προοπτικές ο οίκος Scope Ratings, σημειώνοντας πως η επόμενη έκθεση αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας θα δημοσιοποιηθεί στις 4 Δεκεμβρίου. Παράλληλα, σε ανάλυσή της για τις προοπτικές των αξιολογήσεων των χωρών στο δ’ τρίμηνο, κρατά σταθερές τις εκτιμήσεις της για την ύφεση φέτος, στο 7,8% ενώ συνεχίζει να εκτιμά πως η ανάπτυξη του 2021 θα κινηθεί στο 5,2%.  

    Όπως επισημαίνει ο οίκος, η Ελλάδα είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη στον οικονομικό αντίκτυπο της πανδημίας λόγω της εξάρτησής της από τον τουριστικό τομέα και του υψηλού ποσοστού του ελληνικού εργατικού δυναμικού που αποτελείται από αυτοαπασχολούμενος. 

    Επιπλέον, η χαμηλή κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών, η οποία επιβαρύνεται από τα υψηλά επίπεδα μη εξυπηρετούμενων δανείων, περιορίζει την ικανότητα του κλάδου να στηρίξει την οικονομία. Έτσι, βλέπει την ύφεση στο 7,8% φέτος καθώς εκτιμά πως η πολιτική απάντηση στην κρίση της πανδημίας θα στηρίξει την ελληνική οικονομία το 2020 και θα συμβάλει στην ανάκαμψη του 2021.

    Σε γενικές γραμμές, η Scope προβλέπει μια λιγότερο έντονη συρρίκνωση της παγκόσμιας οικονομίας το 2020, περίπου στο 4% σε σύγκριση με το 4,5% που προέβλεπε τον Ιούλιο, και ανάκαμψη 6% το 2021. Το 2020 ωστόσο συνεχίζει να αποτελεί την πιο απότομη παγκόσμια ύφεση της μεταπολεμικής περιόδου. Στο ένα δυσμενές σενάριο, η παγκόσμια ύφεση το 2020 εκτιμάται στο 6,5%, με ανάκαμψη το 2021 πιο μέτρια, στο 4,8%.

    Ενώ η πορεία του Covid-19 παραμένει εξαιρετικά αβέβαιη, το βασικό σενάριο της Scope Ratings υποθέτει ότι αυτή η αναμενόμενη ανανεωμένη αύξηση των κρουσμάτων δεν θα οδηγήσει σε ανάλογα εθνικά lockdowns όπως αυτά που είδαμε στο α’ εξάμηνο στις ανεπτυγμένες οικονομίες. Ωστόσο, η πανδημία εμποδίζει την ταχύτητα της οικονομικής ανάκαμψης, η οποία αναμένεται να συνεχιστεί σταδιακά και, σε πολλές περιπτώσεις, μόνο μετά από προσωρινή συρρίκνωση της δραστηριότητας στο δ’ τρίμηνο του έτους. Όπως επισημαίνει, πλέον έχει εφαρμοστεί ένας δεύτερος γύρος επιλεκτικών οικονομικών περιορισμών, και εκτιμά πως το 2021 θα σημειωθεί ανάκαμψη στις περισσότερες οικονομίες μέχρι τις αρχές της άνοιξης. Πάντως η πλήρης επιστροφή στην οικονομική κανονικότητα παραμένει ευάλωτη και αβέβαια, με το ενδεχόμενο περαιτέρω εμποδίων να είναι πιθανό.

    Στο δυσμενές σενάριο του οίκου, το δεύτερο κύμα κρουσμάτων στις ανεπτυγμένες οικονομίες και στις αναδυόμενες αγορές θα αναγκάσει τις χώρες να επιβάλουν εκ νέου lockdowns στο δ’ τρίμηνο του 2020, με αυστηρούς περιορισμούς παρόμοιας κλίμακας με αυτούς της άνοιξης. Το αποτέλεσμα θα ήταν μια βαθιά διπλή ύφεση στην οικονομία - που συνεπάγεται ανάκαμψη σε σχήμα W - επηρεάζοντας ιδιαίτερα τις υπηρεσίες και επεκτείνοντας τη συρρίκνωση της οικονομίας στο 2021.  

    Αντίκτυπος της κρίσης στο country risk

    Οι συνέπειες αυτής της κρίσης για το country risk εξαρτώνται από i) το βάθος και τη διάρκεια της κρίσης, ii) τις απαντήσεις της νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής και iii) τις αδυναμίες της κάθε χώρας πριν από το σοκ του Covid-19 σε επίπεδο αξιολογήσεων, όπως επισημαίνει ο οίκος. 

    Οι  ισχυρές νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές απαντήσεις έως τώρα ήταν πιστωτικά θετικές για τις χώρες, διατηρώντας ευνοϊκούς τους όρους δανεισμού και μεταφέροντας τη συσσώρευση σημαντικού δημόσιου χρέους στους ισολογισμούς των κεντρικών τραπεζών. Οι πιστωτικά θετικές πτυχές αυτής της θεσμικής στήριξης έχουν μειώσει την ταχύτητα επιδείνωσης της πιστοληπτικής ικανότητας σε πολλά κράτη, περιορίζοντας τον κίνδυνο για κρίση ρευστότητας και περιορίζοντας τις υποβαθμίσεις μέχρι στιγμής.

    Ωστόσο, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, όπως προειδοποιεί η Scope, οι ίδιες πολιτικές: i) θα αυξήσουν τους δείκτες χρέους και θα αποδυναμώσουν τους ισολογισμούς των κυβερνήσεων, ii) θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν τον ηθικό κίνδυνο και να αναβάλουν την απαιτούμενη δημοσιονομική εξυγίανση, και iii) να μειώσουν τη δυναμική ανάπτυξης των ανεπτυγμένων οικονομιών εμποδίζοντας τις διαρθρωτικές αλλαγές.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ