Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 13-Μαρ-2019 16:30

    Προεξόφληση χρέους: Πρώτα το ΔΝΤ, μετά η ΕΚΤ

    Προεξόφληση χρέους: Πρώτα το ΔΝΤ, μετά η ΕΚΤ
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    του Γ. Αγγέλη

    Δύο παράγοντες θα προσδιορίσουν την ταχύτητα αποφόρτισης του δημόσιου χρέους από τα "ακριβά” μεσοβραχυπρόθεσμα δάνεια του ΔΝΤ της ΕΚΤ, αλλά και τον μεγάλο όγκο του βραχυπρόθεσμου χρέους (έντοκα): η σταθερότητα - σε σχετικά χαμηλές σε σύγκριση με το επιτόκιο έκδοσης - των αποδόσεων του δεκαετούς ομολόγου και η σταδιακή εξομάλυνση της πίεσης των NPLs στο τραπεζικό σύστημα. 

    Και οι δύο παράγοντες, παρά τις προς το παρόν καθησυχαστικές ενδείξεις, μπορούν ανά πάσα στιγμή να μπουν σε περιπέτειες τόσο από τις εσωτερικές όσο – κυρίως – και από τις εξωτερικές εξελίξεις. 

    Όσο αφορά τα δάνεια του ΔΝΤ οι ετήσιες δόσεις αποπληρωμής εξαντλούνται κανονικά το 2024 με ένα ποσό της τάξης των 312 εκατ. ευρώ, αλλά τα πέντε προηγούμενα χρόνια (2019-2023) οι αποπληρωμές κινούνται σε επίπεδα 2,1 δισ. ευρώ με 1,3 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση. 

    Η πρόωρη αποπληρωμή με κεφάλαια που προέρχονται από τις εισροές των δύο πρόσφατων ομολογιακών εκδόσεων (πενταετούς, δεκαετούς), συν του ενός περίπου δισ. ευρώ από τα ANFAs και SMPs, σταδιακά θα ελαφρύνει κατά 200 περίπου εκατ. ευρώ τα προβλεπόμενα ποσά για τόκους ετησίως, καθώς τα επιτόκια του δανείου του ΔΝΤ κινούνται μεταξύ 4,4% και 4,9%, αφού προσδιορίζονται με ένα σύνθετο τρόπο που αυξάνει το ύψος τους ανάλογα με το μέγεθος του δανείου. 

    Αναλόγως υψηλά είναι και τα επιτόκια των ομολόγων από τα χαρτοφυλάκια των Κεντρικών Τραπεζών. Αλλά γι αυτά το κόστος δεν είναι το ίδιο αν οι Κεντρικές Τράπεζες "επιστρέφουν” με βάση τη διευθέτηση του χρέους, τα κέρδη τους σε ετήσια βάση. Εφόσον το ελληνικό δημόσιο "πείσει” και τις Κεντρικές Τράπεζες για εξαγορά των ομολόγων αυτών, ενδεχομένως θα "χάσει” όσον αφορά την επιστροφή των "κερδών” τους, αλλά θα "κερδίσει” από το γεγονός ότι απαλλάσσεται η εκάστοτε κυβέρνηση από τις προϋποθέσεις που συνοδεύουν την εκταμίευσή τους.

    Σε κάθε περίπτωση η πίεση και το όφελος για το ελληνικό δημόσιο συγκεντρώνεται κυρίως στην υπόθεση του δανείου του ΔΝΤ, καθώς από το 2020 αρχίζει η αποπληρωμή και του διακρατικού δανείου (GLF) που μετά την πρώτη δόση που είναι 700 εκατ. ευρώ, αρχίζουν (2021) οι αποπληρωμές με δόσεις 2 – 2,6 δισ. ευρώ ετησίως. Μέχρι τότε το ελληνικό δημόσιο σχεδιάζει να έχει διαγράψει από τις υποχρεώσεις του την εξόφληση του δανείου του ΔΝΤ και να έχει μόνο το βάρος του διακρατικού δανείου και τις εξοφλήσεις των ομολόγων που τρέχουν και τα οποία στο μεταξύ θα έχουν αυξηθεί.

    Και αυτό γιατί στο στόχαστρο του ΟΔΔΗΧ είναι η ταυτόχρονη μείωση του βραχυπρόθεσμου (έντοκα γραμμάτια) χρέους το οποίο κυμαίνεται στα 15 – 16 δισ. ευρώ ετησίως και η αντικατάστασή του κατά 30% περίπου με βραχυμεσοπρόθεσμους τίτλους (12 – 18 μηνών και ομόλογα 2 – 3 ετών) για όσο διάστημα οι αποδόσεις τους παραμένουν σταθερά πολύ χαμηλά.

    Το "κλίμα” πάντως συνολικά είναι κλίμα "αναμονής”, καθώς από την μία πλευρά το ελληνικό δημόσιο έχει πλέον πέραν του αποθεματικού, που τελεί υπό την εποπτεία του ESM, ένα "δικό” του αποθεματικό με το οποίο μπορεί να κάνει ενεργό διαχείριση. Από την άλλη πλευρά, ο ΟΔΔΗΧ παραμένει δικαιολογημένα επιφυλακτικός εν όψη των ευρωπαϊκών εξελίξεων που αφορούν τόσο στις συνέπειες του Brexit, όσο και τις εξελίξεις στο "φλέγον” ζήτημα του ιταλικού τραπεζικού συστήματος. 

    Σε κάθε περίπτωση όπως είπε και ο Ντράγκι για την "τακτική” με την οποία κινείται η ΕΚΤ, "μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο κινούμαστε με μικρά (σ.σ. προσεκτικά) βήματα...”.    

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων