Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 11-Νοε-2019 00:20

    Η δυσλεξία δεν αποτελεί μειονέκτημα

    Η δυσλεξία δεν αποτελεί μειονέκτημα
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Richard Branson

    Όπου κι αν πηγαίνω, με πλησιάζουν άνθρωποι που θέλουν να μοιραστούν την εμπειρία τους για το πώς η δυσλεξία επηρεάζει τη ζωή τους. Πολλοί περιγράφουν τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν εξαιτίας αυτής της αναπηρίας, αλλά κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι το να έχεις έναν εγκέφαλο με εντελώς διαφορετική "καλωδίωση" από ό,τι οι υπόλοιποι έχει ένα πλεονέκτημα. Σε βοηθά να βλέπεις τα πράγματα από διαφορετική σκοπιά σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο και μερικές φορές να βρίσκεις ασυνήθιστες λύσεις.

    Έχω γράψει ξανά στο παρελθόν ότι θεωρώ τη δυσλεξία τη μεγαλύτερη δύναμή μου. Με έμαθε να απλοποιώ τα πράγματα, να ξεπερνώ τις δυσκολίες και να εστιάζω σε αυτό που είμαι καλός. Έχοντας συναντήσει τόσο πολλούς ανθρώπους με δυσλεξία, χαίρομαι που βλέπω ότι δεν είμαι ο μόνος που αισθάνεται έτσι! Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι.

    Όταν ήμουν στο σχολείο, η δυσλεξία αντιμετωπιζόταν ως μειονέκτημα. Οι δάσκαλοί μου με θεωρούσαν χαζό και τεμπέλη. Όσο κι αν προσπάθησα, δεν γινόταν να ακολουθήσω ή να ταιριάξω με τους άλλους μαθητές. Υπήρχαν μερικά θέματα στα οποία είχα πλήρες κενό. Τα μαθηματικά δεν έβγαζαν νόημα. Η ορθογραφία, το συντακτικό και η γραμματική μου ήταν πολύ μέτρια. Και το να συγκρατώ γεγονότα και αριθμούς και στη συνέχεια να τα ανασύρω από τη μνήμη μου για τις εξετάσεις ήταν εφιάλτης. Για πολλά χρόνια, θεωρούσα ότι είμαι μια απελπιστική περίπτωση. Ακόμη και όταν έκανα ένα τεστ IQ, οι ερωτήσεις μού φαινόταν παράλογες.

    Αλλά μόλις έφυγα από το σχολείο και απελευθερώθηκα από τις αρχαϊκές πρακτικές διδασκαλίας και τις παρερμηνείες των άλλων, το μυαλό μου άνοιξε, το ίδιο και ο κόσμος μου. Έμαθα ότι τα καθήκοντα που όφειλα να φέρω εις πέρας στο σχολείο δεν ταίριαζαν με το πώς γινόταν η δουλειά στον πραγματικό κόσμο.

    Όταν οι φίλοι μου και εγώ αρχίσαμε να αναπτύσσουμε το brand Virgin, έπρεπε να αναγνωρίσω τις αδυναμίες μου και να αξιοποιήσω τα δυνατά μου σημεία, όπως κάνει κάθε επιχειρηματικός ηγέτης. Ήμουν ήδη καλύτερος ακροατής από τους περισσότερους, αλλά στην επιχείρηση, οι άνθρωποι έχουν την τάση να χρησιμοποιούν σύνθετη ορολογία. Δεδομένου ότι χρειάζεται οι έννοιες να είναι απλές και άμεσες για να τις κατανοήσω, όλοι στην ομάδα μας άρχισαν να αποφεύγουν την πολύπλοκη ορολογία.

    Η δυσλεξία μου μας βοήθησε να κάνουμε αποτελεσματική την επικοινωνία σε ολόκληρη την επιχείρηση. Κατ' επέκταση, η Virgin ανέπτυξε έναν απλό και ξεκάθαρο τρόπο λειτουργίας, κάτι που ενσωματώθηκε τελικά στην κουλτούρα της. Αυτό ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο όταν, για παράδειγμα, ξεκινήσαμε μια τράπεζα.

    Με τον καιρό, η προσέγγιση αυτή μας βοήθησε να βρούμε μονοπάτια για την απλότητα εκεί που οι άλλοι έβλεπαν μόνο πολύπλοκες καταστάσεις. Νομίζω ότι βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα και είμαστε πιο δεκτικοί στον αντισυμβατικό τρόπο σκέψης. Νομίζω ότι οι πελάτες αγαπούν το brand της Virgin γιατί δεν μιλάμε για αυτούς ή από πάνω τους. Μιλάμε μαζί τους. Και με απλά λόγια.

    Η δυσλεξία μού έμαθε, επίσης, τη σημασία της ανάθεσης αρμοδιοτήτων. Πολλοί επιχειρηματίες θέλουν να ελέγχουν κάθε απόφαση και να κάνουν τα πάντα. Υπήρχαν πτυχές της δουλειάς που γνώριζα ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να χειριστώ άψογα, έτσι βρήκα τους καλύτερους ανθρώπους που μπορούσα και τους ανέθεσα αυτά τα καθήκοντα. Για να αναπτυχθείς, πρέπει να είσαι σε θέση και να εγκαταλείψεις.

    Αυτή η συνήθεια μας έδωσε το προβάδισμα έναντι πολλών από τους ανταγωνιστές μας. Εάν δεν ανατεθούν αρμοδιότητες στον CEO και την ομάδα του, είναι πολύ δύσκολο να αναπτυχθεί ένας όμιλος εταιρειών όπως αυτός της Virgin.

    Και καθώς η ομάδα μας άρχισε να μεγαλώνει, οι επιτυχίες μού δίδαξαν ότι οι αρχικές μου εμπειρίες ήταν πραγματικά ανούσιες, δίνοντάς μου ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να ορθώσω το ανάστημά μου στις προκλήσεις παρά τον φόβο της αποτυχίας.

    Η δυσλεξία δεν είναι ένα μειονέκτημα και νομίζω ότι είμαι χαρακτηριστικό παράδειγμα – με βοήθησε να σκέφτομαι δημιουργικά. Διάσημοι δυσλεκτικοί όπως ο Henry Ford, ο Steve Jobs και ο Albert Einstein αποδεικνύουν περίτρανα το επιχείρημά μου.

    Ωστόσο, η δημόσια αντίληψη δεν έχει αλλάξει πολύ από τότε που ήμουν στο σχολείο. Οι περισσότεροι άνθρωποι εξακολουθούν να βλέπουν τη δυσλεξία ως αρνητικό χαρακτηριστικό και οι δυσλεξικοί σε όλο τον κόσμο δεν λαμβάνουν την υποστήριξη που χρειάζονται. Πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη και γι' αυτό και στηρίζω τη Made by Dyslexia, μια παγκόσμια φιλανθρωπική πρωτοβουλία. Αυτός ο οργανισμός σχεδιάζει να κάνει εκστρατείες για να εκπαιδεύσει τους άλλους σχετικά με τη δυσλεκτική σκέψη και να ξεκινήσει προγράμματα που εντοπίζουν και εμπνέουν τους δυσλεκτικούς. 

    Πιστεύεται ότι έως και το 17% του παγκόσμιου πληθυσμού μπορεί να έχει δυσλεξία. Φανταστείτε τη διαφορά που θα μπορούσαμε να κάνουμε αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι ενθαρρύνονταν να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα και να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους.

    Η δυσλεξία αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της επιτυχίας μου και η αντιμετώπισή της μπορεί να οδηγήσει σε πολύτιμα μαθήματα που ωφελούν τους φίλους και τους συναδέλφους. Το πρώτο βήμα προς την επιτυχία για τον καθένα είναι η αποδοχή ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί.

    * O Richard Branson είναι ο ιδρυτής της Virgin Group και εταιρειών όπως οι Virgin Atlantic, Virgin America, Virgin Mobile και Virgin Active. Διατηρεί blog στη διεύθυνση www.virgin.com/richard-branson/blog. Ακολουθήστε τον στο Twitter στο twitter.com/richardbranson

    © 2019 Richard Branson. Διατίθεται από το "The New York Times Licensing Group"

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων