Κανόνες υποδοχής, φιλοξενίας και… εμπλοκής!

Πολλοί θεωρούν ότι οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και οι διεθνείς Συνθήκες για τους πρόσφυγες και την μετανάστευση, έχουν μεγάλες διαφορές με αυτούς που όλοι ακολουθούμε στα σπίτια τις γειτονιές και την χώρα μας γενικά.  

Στην πραγματικότητα δεν έχουν. Όχι τουλάχιστον στον βαθμό που μία χώρα ή ένα άτομο επιθυμούν να διαφυλάξουν την ακεραιότητα της περιοχής τους και την κυριαρχία του(ς), την (εθνική τους) ταυτότητα, την ελευθερία τους κ.λπ. Εφόσον ισχύουν αυτές οι προϋποθέσεις τα πράγματα είναι λίγο πολύ, ίδια.

Ξεκινώντας από τα απλά και με παράδειγμα το πρόσφατο τραγικό δυστύχημα στα διεθνή ύδατα ανοιχτά της Πύλου, φανταστείτε πως μπροστά στο πεζοδρόμιο σας περπατά κάποιος ο οποίος, αν δεν αλλάξει κατεύθυνση, θα πέσει σε μια τεράστια, βαθιά και σκεπασμένη με μουσαμά τρύπα και, είτε θα τραυματιστεί σοβαρά, είτε θα σκοτωθεί. Τι νομίζετε ότι μπορείτε να κάνετε για να σταματήστε το κακό; 

Η κοινή λογική λέει "πολλά" αλλά επί του πρακτέου και αν θέλετε να είστε νόμιμοι, μόνο ένα: να προσπαθήστε να τον ειδοποίησε φωνάζοντας του. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση όμως χρειάζεστε τύχη! Διότι, αν π.χ. βρίσκεται κοντά στην τρύπα και γυρνώντας να σας ακούσει, δεν σταματήσει και πέσει μέσα, θα βρεθείτε νομικά και πιθανότατα συνειδησιακά) εκτεθειμένοι!

Αν το δείτε προσεκτικά, η περίπτωση δεν διαφέρει ιδιαίτερα με τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου, του Δικαίου της θάλασσας και όσα έπραξε η Ελληνική έρευνα και διάσωση!

Παρόμοια, όταν κάποιος έρχεται να σας επισκεφθεί στο σπίτι απρόσκλητος και χωρίς να έχει έστω ενημερώσει για την πιθανότητα επίσκεψης, κανένας δεν σας κατηγορήσει αν του κλείσετε την πόρτα κατάμουτρα ή δεν την ανοίξετε καν. Την ίδια ακριβώς στάση προβλέπουν οι διεθνείς συνθήκες για τις χώρες υποδοχής μεταναστευτικών ρευμάτων, εκτός ειδικών περιπτώσεων όπως πρόσφυγες πολέμων, θεομηνιών κ.λπ. Μήπως υπάρχει κάποιος που θα του χτυπήσει την πόρτα πεινασμένος και θα αρνηθεί να δώσει να φάει;

Ο ίδιος παραλληλισμός μπορεί εύκολα να γίνει μεταξύ προσφύγων και ενός ευπρόσδεκτου επισκέπτη. Υπάρχει κάποιος που θα επιτρέψει σε προσκεκλημένο στο σπίτι του π.χ. να συμπεριφέρεται εκείνος στην (όποια) συνοδό του σαν δούλα και να της συμπεριφέρεται άσχημα; Χωρίς να της δίνει κανένα δικαίωμα, με μόνο σκοπό την εξυπηρέτηση των αναγκών του επισκέπτη, όπως και όταν αυτός θέλει να τις καλύψει; Φυσικά και όχι! Τουλάχιστον όχι τα τελευταία πολλά χρόνια, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Γνωρίζω πως πολλοί δικαιωματιστές (sic) θα επικαλεστούν αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων, δράσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ κ.λπ. που παρουσιάζουν την κατάσταση διαφορετική. Στην πραγματικότητα δεν είναι. Αλλά ακόμη κι αν δεχθούμε πως όντως είναι, θα χρειαστεί ν’ αλλάξει! Ν’ αλλάξει άμεσα και ριζικά. Διαφορετικά θα προκληθούν τρομερές κοινωνικές εντάσεις, με απρόβλεπτες συνέπειες, για όλους.

Διότι είναι πολύ δύσκολο στον μέσο, καθημερινό άνθρωπο να αποδεχθεί πως θα πρέπει η χώρα του να συμπεριφέρεται διαφορετικά απ’ ότι εκείνος και το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας του, ενώ αυτή η διαφορετική συμπεριφορά επηρεάζει άμεσα και σημαντικά αρνητικά την ζωή του. Εάν οι ηγέτες του Δυτικού κόσμου δεν ακούσουν αυτή την κοινωνική απαίτηση, θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα. Πολύ κακά ξεμπερδέματα.

Όποιος διαφωνεί, ας ρίξει μια ματιά στα ποσοστά του AfD στην Γερμανία. Ή ας θυμηθεί τι και ποιους ακριβώς εκμεταλλεύτηκαν οι τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής κι επέπλεαν στην θάλασσα της Ελληνικής πολιτικής, επί τόσα χρόνια…  

Πέτρος Λάζος
petros.lazos@capital.gr