Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 24-Ιουν-2022 00:03

    Brain gain είπατε; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Πριν λίγες ημέρες ένας πολίτης χρειάστηκε ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα. Στην προσπάθεια του να εκδώσει την δεύτερη, έλαβε αρνητική απάντηση. Επειδή υπήρχαν οφειλές. Οι οποίες οφειλές, αποδείχτηκε πως αφορούσαν τις 9 από τις 10 δόσεις του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ). Δόσεις τις οποίες το ίδιο το υπουργείο είχε εκ των προτέρων καθορίσει, χωρίς κανένα κίνητρο για ταχύτερη εξόφληση.

    Κακός σχεδιασμός και οργάνωση; Κακή νοοτροπία που διακατέχει το ελληνικό δημόσιο στο μεγαλύτερο μέρος των διαδικασιών του; Απλός, ωμός εκβιασμός; Ή κάτι άλλο;

    Ποιος ξέρει; Και τι σημασία έχει; Η ουσία είναι ότι ο πολίτης, ενώ είχε κανονίσει την οικονομική του διαχείριση με βάση κάποιους όρους που εκ προοιμίου καθόρισε το κράτος, υποχρεώνεται ν’ αλλάξει ολόκληρο τον οικονομικό του προγραμματισμό, επειδή το ίδιο αυτό κράτος έχει την δυνατότητα ν’ αθετεί τις δεσμεύσεις του! Εξαιρετική μέθοδος για ν’ αλλάξουν οι σχέσεις κράτους-πολιτών και να μπουν σε νέα βάση, καταπληκτικός τρόπος να επιδειχθεί  που ο "νέος άνεμος" που πνέει στο Δημόσιο!

    Πριν λίγες ημέρες προσπάθησα να χρησιμοποιήσω τις υπηρεσίες του gov.gr, από το εξωτερικό. Με μεγάλη μου έκπληξη, ανακάλυψα πως αυτό δεν είναι εφικτό! Αποσβολωμένος από την απίστευτη δυσλειτουργία, αδιανόητη για την "νέα ψηφιακή εποχή" και όποιον αντιλαμβάνεται τα βασικά της λειτουργίας του Internet, αποφάσισα να διερευνήσω το ζήτημα εκτενέστερα.

    Ανακάλυψα λοιπόν ότι το georestriction (policy του εκάστοτε διαχειριστή δικτύου, που περιορίζει την πρόσβαση στους χρήστες, ανάλογα με την υποτιθέμενη -π.χ. λόγω χρήσης VPN-  τοποθεσία τους) όντως εφαρμόζεται από το gov.gr, αλλά επιλεκτικά ως προς το ποιες εφαρμογές εμπίπτουν στην απαγόρευση και ποιες όχι! Αν είναι δυνατόν!!!

    Όχι πως έχει σημασία το εύρος εφαρμογής!  Το σημαντικό είναι η, για μία ακόμη φορά, η χωρίς αιδώ και ντροπή έκφραση της αδιαφορίας του κράτους για την εξυπηρέτηση του πολίτη. Του πολίτη που πληρώνει με τους φόρους του συγκεκριμένες υπηρεσίες, αλλά δεν μπορεί να τις χρησιμοποιήσει παρά μόνο από όπου αποφασίζει κάποιος καρεκλοκένταυρος. Χωρίς να υπάρχει καμία αιτία να συμβαίνει αυτό! Και πιστέψτε με (περισσότερα από 30 χρόνια εμπειρίας σε δίκτυα είναι αυτά), δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος. Τουλάχιστον όχι ορθολογικός!

    Οι δικαιολογίες περί ασφάλειας είναι κάτι παραπάνω από γελοίες. Δεν υπάρχει περίπτωση hackers που σέβονται την... ιδιότητά τους να χτυπήσουν μόνο μερικούς από τους application servers! Για να μην αναφερθώ στο (πολύ) τεχνικό ζήτημα πως εάν ομάδα ικανών hackers αποφασίσει να "χτυπήσει" το gov.gr (ή οποιοδήποτε άλλο domain, μικρό ή μεγάλο), η πολιτική georestriction δεν θα προσφέρει καμία απολύτως προστασία.

    Παρόμοια σαθρή είναι και η δικαιολογία περί ανάγκης περιορισμού του όγκου χρηστών. Δεν είναι δυνατόν να απασχολεί ο όγκος χρηστών π.χ. στις εφαρμογές για τα fuel και power pass, αλλά να μην απασχολεί στις αντίστοιχες του Taxis! Είναι απλά παράλογο...

    Για να μην πολυλογούμε, η επιβολή πολιτικών ανάλογα με την τοποθεσία του χρήστη στις εφαρμογές του gov.gr δεν προσφέρει τίποτε το ουσιαστικό και δεν αποτελεί παρά ακόμη μία έκφραση της αλαζονείας και της αδιαφορίας του κράτους προς τους φορολογουμένους που το συντηρούν. Ειδικά προς εκείνους που, είτε προσωρινά, είτε μόνιμα, διαμένουν στο εξωτερικό, την ομάδα εκείνη των Ελλήνων που αποκαλούμε ως διασπορά!

    Επάνω στο συγκεκριμένο θέμα και με αφορμή σχετικό σχόλιο που έγραψα στο Facebook, έλαβα μία επιστολή από τον καθηγητή του Burgundy School of Business, Νίκο Γεωργαντζή. Ο καθηγητής έχει διδάξει στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και την Γαλλία κι έχει τεράστια εμπειρία ζωής στο εξωτερικό! 

    Απολαύστε το… απόσταγμα των εμπειριών του:

    "Από την προ χιλιετιών υποτιθέμενα μυθολογική περιπέτεια του Οδυσσέα, ένα αριθμητικά και ουσιαστικά σημαντικό μέρος της ελληνικής καρδιάς χτυπάει εκτός συνόρων. Η ελληνική διασπορά κυρίευσε πρωτεύουσες ολόκληρες με τα χέρια και το πνεύμα της και μόνo θα υπενθυμίσω τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο στο Τολέδο για όσους πιστεύουν ότι απλώς και μόνο ανοίξαμε πολλά εστιατόρια σε Αυστραλία και Αμερική, αφού πρώτα πλύναμε πολλά πιάτα κάτι δεκαετίες πριν. 

    Δε θα σχολιάσω τους λόγους για τους οποίους φύγαμε. Ούτε θα επενδύσω για να κερδίσω τη συμπάθεια κανενός στην πονεμένη ιστορία της φτώχειας και της απελπισίας, που όμως ήταν σημαντικό μέρος των κινήτρων να πάει κανείς να δουλεύει χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά από τη μάνα και τον πατέρα του. Καλώς ή κακώς, συνεχίσαμε να είμαστε Έλληνες (ακόμα και αυτοί που πήραν διαβατήρια άλλης χώρας) και δεν χάσαμε κανένα από τα δικαιώματά μας (θεωρητικά) ούτε και τις υποχρεώσεις μας (εντελώς στα αλήθεια!), μερικές από τις οποίες μεταδίδουμε λόγω ιθαγένειας στα ανυποψίαστα παιδιά μας (για παράδειγμα τα άρρενα σε σχέση με τη στράτευση... και μη βιαστείτε να αναφέρετε τις εξαιρέσεις, αν δεν έχετε μαζέψει χαρτιά για να αποδείξετε τη διαμονή άνω των 11 ετών του άρρενος μη Έλληνα γιού σας στο εξωτερικό και κάνατε το λάθος να διαμείνετε Ελλάδα μια περίοδο που να εμβάλλεται στα 11 χρόνια, ή απλώς να ξενιτευτήκατε μαζί με παιδί εδώ και λιγότερο από 11 χρόνια).

    Με μια λέξη, πάμε στρατό, πληρώνουμε εφορίες και ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ δεν πήραμε από την Ελλάδα περισσότερα κεφάλαια από αυτά που ΦΕΡΑΜΕ είτε γιατί τελικά έτσι πραγματοποιούμε το όνειρο του νόστου, είτε απλώς για να υποστηρίξουμε οικογένειες στις μόνιμα δύσκολες συνθήκες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. 

    Δυστυχώς όμως, μερικά δικαιώματά μας έχουν εκ των πραγμάτων αφαιρεθεί. Για παράδειγμα η ψήφος (που υποτίθεται μάλιστα ότι είναι ΚΑΙ υποχρέωση), αφού είμαστε από τα λίγα δυτικά κράτη χωρίς δυνατότητα επιστολικής ψήφου. Το υποσχεθέν μέτρο που θα άλλαζε κάτι τέτοιο έχει βρει φανερούς υποστηριχτές παντού, αλλά και πολύ δυνατότερους υποχθόνιους εχθρούς που ολοφάνερα έχουν μεγαλύτερη πολιτική δύναμη και επιρροή.

    Η δήθεν προοδευτική στάση σε αυτό είναι ότι δεν θα έπρεπε να αποφασίζει για μια χώρα κάποιος που δε μένει και δεν πονάει εντός συνόρων (εδώ να θυμίσω τον όρο "συνοροπονώ" του Ρασούλη με τον οποίο μας αναγνώρισε επίσημα το δικαίωμα να νοιαζόμαστε για την πατρίδα μας ακόμα και αν "δεκατρείς φορές μας αρνιέται", κατά Ρασούλη πάντα). Φυσικά να θυμίσω το πόσο κοινωνικά άδικο είναι να υποχρεώνεις κάποιον που θέλει πολύ να ψηφίσει και παίρνει μέχρι και αεροπλάνο για να ασκήσει το εν λόγω δικαίωμα. Έχετε σκεφτεί κύριοι "προοδευτικοί" ότι η τιμωρία μας να μην ψηφίζουμε εξ αποστάσεως σταματάει μόνο τους φτωχούς μετανάστες, ενώ οι πλούσιοι πληρώνουμε όσα-όσα να έρθουμε να σας μαυρίσουμε;

    Για τους συντηρητικούς πολιτικούς δεν έχω να προσάψω τίποτα, απλώς να θυμηθούν τί υπόσχονταν και τί κάνανε για να είμαστε ειδικά σε αυτό το ίδιο σημείο όπως πριν. Επίσης κατανοώ τη ΧΑ που είναι οι μόνοι άμεσα ωφελούμενοι από τον αποκλεισμό της διασποράς από την ψήφο. Ελάχιστοι μετανάστες θα ψήφιζαν ποτέ ένα ξενόφοβο μόρφωμα και θα ρίχνανε τα επαίσχυντα ποσοστά τους. Κάνουν πολύ σωστά να είναι εμφανώς εναντίον μας. Αλλά να ήταν μόνο η ψήφος, θα έλεγα ότι μπορεί και τυχαία να μας έπεσε το "μαύρο φασόλι" στην κλήρωση, ήταν απλά κακή τύχη. Αλλά όχι!

    Κάθε φορά που διαβάζω για ηλεκτρονική διακυβέρνηση της χώρας πρώτα γελάω, μετά κλαίω και μετά εξοργίζομαι ΠΟΛΥ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Έλληνας πολίτης της διασποράς θα έπρεπε να είναι ο πρώτος ενδιαφερόμενος και φυσικά ο πρώτος ωφελούμενος από τη δυνατότητα να ασκείς δικαιώματα και υποχρεώσεις χωρίς να τρέχεις κάθε μήνα η κάθε τρεις στην Ελλάδα για γραφειοκρατικές διεκπεραιώσεις. Φυσικά τη "νύφη" την πληρώνουν γονείς και αδέρφια που τρέχουν με πληρεξούσια και να υπόκεινται 4άωρες ουρές που υποτίθεται η ηλεκτρονική διακυβέρνηση καταπολεμάει "πια, επαρκώς, εκτός εξαιρέσεων".

    Όπως γράψατε πολύ σωστά  κύριε Λάζο, δεν υπάρχει κανένας τεχνικός λόγος για τον οποίο ο Έλληνας του εξωτερικού να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει gov.gr, εκτός Ελλάδος. Και αμέσως κάτω από το ποστ, ο κύριος Ψαρρός μας θυμίζει σωστά ότι taxis και e-dilosi μπορούν να χρησιμοποιηθούν, ενώ άλλες υπηρεσίες όχι! Γιατί; Είναι λέει ίσως georestricted για να αποφευχθεί η κατάχρηση! Μια ερώτηση και μια θεωρία έχω σε αυτό το σημείο. Δεν θα κάνω ένα μεγάλο θέμα για το αν είναι αλήθεια ότι μερικώς ή ολικώς οι Έλληνες του εξωτερικού έχουμε μερικά ή ολικά πρόσβαση στην τηλεδιακυβέρνηση αλλά όταν δεχόμαστε σαν εξήγηση το ότι μερικοί μπορούν να καταχραστούν μια εξ αποστάσεως εξυπηρέτηση, δε μας φαίνεται περίεργο ότι σε άλλες πολιτισμένες χώρες αυτό δε συμβαίνει; ΟΧΙ! Γιατί είμαστε συνηθισμένοι να θεωρούμε κάτι ως έχον καλώς εφόσον καλώς έχει για μας.

    Και πάω σε ένα πιο ανεπαίσθητο πρόβλημα για την εξ αποστάσεως επαφή του Έλληνα με τα δικαιώματά του στη χώρα του. Έχω λογαριασμό σε ελληνική τράπεζα εδώ και πολλά χρόνια. Πριν μερικά χρόνια (όχι 10 θα έλεγα, κάτι λιγότερο) με πληροφόρησαν ότι μπορούσα να κάνω "τα πάντα" εξ αποστάσεως, ακόμα και δηλώνοντας ξένο αριθμό κινητού. Ήταν για μένα ένδειξη ότι η Ελλάδα γίνεται Ευρώπη. Δίνω τον "ξένο" αριθμό μου και όλα πήγαν τέλεια. Γυρνάω στο εξωτερικό και ζητάω κλειδάριθμο γιατί άλλαξα κομπιούτερ και ήθελα να τον αλλάξω. Μου ζητάνε αριθμό να μου στείλουν το ασφαλές μήνυμα. Δίνω τον ίδιο αριθμό που είχα δώσει την άλλη φορά και μου λένε "Ο αριθμός που δώσατε δεν είναι δεκτός, απευθυνθείτε επί τόπου στο πλησιέστερο υποκατάστημά μας". Μου επιβεβαίωσαν τηλεφωνικά πως η παρουσία μου ήταν απαραίτητη. 

    Πολλοί θα διαπιστώνουν πόσο "μικρά" είναι αυτά όλα τα προβλήματα σε σχέση με άλλα σε άλλες χώρες και άλλες εποχές. Σωστό. Δεν εξαρτώνται όλα από την κυβέρνηση. Σωστό. Είμαστε πάντως στη σωστή κατεύθυνση. Σωστό. Αλλά και γω θα προσθέσω: ξέρετε πόσοι από μας, ζούμε με το φόβο της αλλαγής από σύστημα σε σύστημα, όπου κάποιος καλοπροαίρετος συμπολίτης μας θα ξεχάσει την τάδε λεπτομέρεια που αφορά κάτι εκατομυριάκια συνανθρώπους μας που είτε το θέλουμε είτε όχι έχουμε πλήρεις υποχρεώσεις και (υποτίθεται) πλήρη δικαιώματα Έλληνα πολίτη; Ξέρετε πόσοι από μας που χάσαμε τον εθελοντή λογιστή, νομικό, ιατρικό-θρησκευτικό σύμβουλο, πατέρα μας έχουμε εμπιστευθεί όλους τους κλειδάριθμους και όλη μας την θεωρητικά εξ αποστάσεως σχέση με τη χώρα μας σε επαγγελματίες που κάνουν για μας τα πάντα όπως θα έκαναν στην περίπτωση αναλφάβητου ή ηλεκτρονικά μη λειτουργικού πελάτη; 

    Όσοι έχουν βρει τον τρόπο να παρακάμπτουν παρόμοια προβλήματα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βοηθούν στο κατά πολύ υποτιμημένο πρόβλημα της σχέσης μας με την ηλεκτρονική Ελλάδα σε δημόσιο και ιδιωτικό επίπεδο. Όσοι πάλι πιστεύουν ότι τέτοιου είδους προβλήματα είναι φυσιολογικά, να σας ενημερώσω σα χρήστης τουλάχιστον άλλων δύο συστημάτων (Γαλλία και Ισπανία) ότι δεν είναι φυσιολογικά εφόσον λύνονται αποτελεσματικά σε άλλες γείτονες χώρες. Να θυμίσω απλώς ότι ο Έλληνας έχει δεχτεί σαν φυσιολογικό να διαιτητεύουν το ποδόσφαιρό του ξένοι διαιτητές και να μην πηγαίνουν στο γήπεδο οπαδοί παρά μόνο της γηπεδούχου. 

    Στα παρά πάνω παραδείγματα και πάντα σε σύγκριση με άλλες αντίστοιχες χώρες να παραθέσω απλώς για αποφυγή εντυπώσεων μερικές ακόμα ιδιομορφίες του τρόπου με τον οποίο η Ελλάδα σχετίζεται με τη διασπορά της. Η ελληνική πρεσβεία στο Λονδίνο έχει δημόσιο τηλέφωνο για περιπτώσεις ανάγκης που δεν απαντάει ποτέ. Δοκιμάστε το. Η ελληνική πρεσβεία στη Μαδρίτη δεν έχει ουδέποτε προσφύγει σε δημόσια διαμαρτυρία όταν τα ισπανικά μέσα αναφέρονται στον Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ ως βασιλέα της Ελλάδας. Έχω συνηθίσει να απαντάω στη δικαιολογία "τέτοια συμβαίνουν παντού". Ναι, είναι πάντα όμως θέμα μεγέθους και ποσοστών. Να πω και μια καλή κουβέντα για την πρεσβεία στο Παρίσι. Είναι ευγενέστατες και πολιτισμένες όλες! Που αποδεικνύει ότι πέραν από τεχνολογίες, κυβερνήσεις και εταιρείες η προσωπική στάση μπορεί να καλύψει μέγα μέρος του σφάλματος. Αρκεί να αισθανθούμε λίγο τον άλλο σαν μέρος του εαυτού μας. Όσο μακρυά κι αν βρίσκεται.

    Δεν πιστεύω ότι είναι εύκολο να αλλάξει κανείς την ιστορία. Απλώς καλό είναι ο καθένας μας όταν διαβάζει την Οδύσσεια να έχει την ελάχιστη παρατηρητικότητα και να βλέπει ότι για κάθε Οδυσσέα ο Όμηρος υπολόγισε πάνω από 150 μνηστήρες".

    Ως γνωστόν, στην διάρκεια της υπερδεκαετούς οικονομικής κρίσης, κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες εξαιρετικά καταρτισμένων νέων Ελλήνων επαγγελματιών, αναζήτησε καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Από το 2019, το ελληνικό κράτος καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να τους ωθήσει στην επιστροφή στα πάτρια εδάφη!

    Αναρωτιέμαι, τι θα έκανε εάν ο στόχος ήταν να τους απομακρύνει ακόμη περισσότερο και για πάντα…   

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ