Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 16-Μαϊ-2022 00:00

    Ένας φτωχός και μόνος καουμπόυ!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ο ψηφοφόρος κοίταξε έξω από το παράθυρο του εξοχικού του και χαμογέλασε ευτυχισμένος. Η ημέρα της εκλογικής αναμέτρησης είχε επιτέλους φτάσει! Ήταν μια ηλιόλουστη, ανοιξιάτική Κυριακή του Μάη, χαρά Θεού! 

    Η Φύση γύρω από το παραθαλάσσιο εξοχικό στο Σούνιο, είχε ξυπνήσει και οργίαζε. Χαμογελούσε γιατί ήλπιζε ότι το κόμμα θα ακολουθούσε το παράδειγμά της, μετά τη σημερινή αναμέτρηση. 

    Μετά την τελευταία ήττα στις πραγματικές εκλογές, το κόμμα είχε πέσει σε λήθαργο και αλλεπάλληλες φάσεις βαθιάς εσωστρέφειας. Κάθε προσπάθειά του να το "ζωντανέψει" και να δώσει νέα πνοή και όραμα, έπεφτε στο κενό! Η χώρα περνούσε "λιμούς, πνιγμούς και καταποντισμούς", τη μία σοβαρή κρίση μετά την άλλη, αλλά η κυβέρνηση και ο μισητός αντίπαλος, αντί να χάνουν πολιτικό κεφάλαιο, κέρδιζαν! Ατελείωτα! Η διαφορά ανάμεσα στα 2 κόμματα, αντί να μειώνεται, μετουσιώνοντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε αντιπολιτευτικά κέρδη, αυξανόταν! Συνεχώς! Έμοιαζε και ήταν πραγματικά ανεξήγητο!

    Όταν εκείνος υπέγραφε το ένα μνημόνιο μετά το άλλο, σε αντίθεση όσων είχε υποσχεθεί προεκλογικά, το κόμμα είχε βρεθεί σε καθοδική περιδίνηση. Και ουσιαστικά δεν είχε καταφέρει ν’ ανακάμψει ποτέ! Ό,τι και αν έκανε η διαφορά ανάμεσα, είτε αυξανόταν σε δυσθεώρητα (πολιτικά) ύψη, είτε παρέμενε σταθερή. Ακόμη και συγκρινόμενος απευθείας με τον αντίπαλο, όπου συνήθως ο εκάστοτε πρωθυπουργός προηγείται παραδοσιακά, έχανε πανηγυρικά. Και όταν ο άλλος κέρδισε τις εκλογές και κυβερνούσε, ο ίδιος πλέον έχανε ακόμη και από τον… "κανέναν". Για κάποιο ακατανόητο λόγο, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των πολιτών δεν ήθελε τον αντίπαλό του και προτιμούσε να μην κυβερνά κανείς, παρά να αναλάβει εκ νέου αυτός! 

    Αυτό τον πλήγωνε βαθιά και είχε δοκιμάσει τα πάντα για ν’ αντιστρέψει την κατάσταση! Τι έβγαζε τον κόσμο στους δρόμους υπέρ καταδικασμένων δολοφόνων, με την πανδημία να θερίζει αλύπητα! Τι υποστήριζε το δικαίωμα των υγειονομικών να δουλεύουν ανεμβολίαστοι και να σπέρνουν το θάνατο μέσα στα νοσοκομεία, μπας και σταματήσει να λειτουργεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας και πληρώσει το μάρμαρο η ανάλγητη κυβέρνηση! Τι έβαζε να μετρούν οι "ειδικοί" του, ανύπαρκτα κέρδη των εταιρειών ενέργειας και μετά ανακοίνωνε ότι όταν έρθει αυτός στην εξουσία θα τα πάρει και θα τα δώσει στον λαό! Τίποτα! Τζίφος! 

    Προσπαθούσε να πουλήσει ό,τι παραμύθι μπορούσε να σκεφτεί, αλλά μάταια! Έδινε τον αγώνα τον καλό να ξεκουνήσει τη νομενκλατούρα, χωρίς κανένα αποτέλεσμα! Το κόμμα παρέμενε βυθισμένο στις ενδοσκοπήσεις και την εσωκομματική γκρίνια! Στην καρακοσμάρα του κανονικότατα!

    Όμως αυτό θ’ άλλαζε! Μετά τις εσωκομματικές εκλογές οι μηχανές θα έπαιρναν μπρος και το κόμμα θα σάρωνε, με αυτόν μπροστάρη και όλους να τον ακολουθούν, ασκέρι διψασμένο για εξουσία. Ίσως οι παλιοί να έκαναν μερικές κόνξες στην αρχή με τις νέες μεθόδους που ήθελε να εφαρμόσει όμως, στο τέλος, θα "έμπαιναν" κι αυτοί στην γραμμή! Θα το φρόντιζε! Προσωπικά...

    Τώρα αυτό που είχε σημασία ήταν, πρώτα να κερδίσει τις εκλογές και μετά να ξεκινήσει την "νέα πορεία προς την αλλαγή, την δικαιοσύνη και την ευημερία". Να την ξεκινήσει με μια περιοδεία σε όλη την χώρα! Με αρχή τα νησιά! Να κάνει η οικογένεια κανένα μπάνιο, να εδραιωθεί στην περιφέρεια κι ο αγώνας. 

    Αθήνα και Θεσσαλονίκη, από Σεπτέμβριο!

    Δεν είχε αποφασίσει βέβαια ακόμη αν θα ξεκινούσε πρώτα από τη Μυτιλήνη ή τη Λέσβο, αλλά ήταν βέβαιος ότι αυτή την φορά θα τα κατάφερνε. Το καράβι θα άλλαζε ρότα. Το κόμμα θα έκανε στροφή 360ο μοιρών και θα ξανακέρδιζε την εξουσία! Δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. 

    Το είχε υποσχεθεί στην καλή του, που κάθε 5 του Ιούλη έλιωνε στο κλάμα και θα ξαναγινόταν πρωθυπουργός! Μετά από 2-3 θητείες, θα αποχωρούσε από την πολιτική και θα έφευγε στον ηλιοβασίλεμα, επιτυχημένος και χορτάτος, σαν τον φτωχό και μόνο καουμπόυ του κόμικ! 

    Φτωχό; Που λέει ο λόγος βρε αδερ… ντριιιιιιιιιιιιιιιν!!! Το διαπεραστικό κουδούνισμα του ξυπνητηριού, τον έκανε να πεταχτεί αλαφιασμένος!!!
    Τι διάολο; Κυριακή δεν ήταν; Γιατί χτύπησε από τις 10 το πρωί, το ρημάδι; 

    ΦΤΟΥ! Έπρεπε να κατέβει στην Αθήνα, να ψηφίσει! Για τον νέο αρχηγό, που ήταν ο παλιός. Να ψηφίσει τον μοναδικό υποψήφιο, τον εαυτό του! 

    Αχχχχχ! Κουραστική και χωρίς ωράρια η δουλειά του μόνιμου αρχηγού κόμματος! Δεν αφήνει περιθώρια, ούτε για να τελειώσει το θερινό του όνειρο κάποιος…

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ