Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 11-Οκτ-2021 00:02

    Σ' ένα σοβαρό κράτος...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Τους τελευταίους μήνες παρατηρούνται συνεχώς περιστατικά πλαστών εμβολιασμών ή προσπάθειας πλαστογράφησης των σχετικών πιστοποιητικών. Από υγειονομικούς-μέλη του Εθνικού Συστήματος Υγείας κυρίως, αλλά και από άλλους δημοσίους υπαλλήλους, με πρόσβαση στο σχετικό σύστημα έκδοσης.

    Παρ’ όλο όμως το εξόφθαλμα παράνομο και προκλητικό των ενεργειών τους (μιλάμε για απάτη, κάποιες φορές κατ’ εξακολούθηση), η αυστηρότερη ποινή που έχει επιβληθεί, είναι αυτή της αργίας επί κάποιο διάστημα. Άλλοτε με στέρηση αποδοχών, άλλοτε χωρίς. Δηλαδή υπάρχουν περιπτώσεις όπου, ο εξαπατών την κοινωνία, στέλνεται σπίτι του να... κάθεται στον καναπέ του, αμειβόμενος! 

    Τις τελευταίες εβδομάδες οι εκπαιδευτικοί της χώρας, προσπαθούν με κάθε τρόπο ν’ απεργήσουν. Παρά τις αποφάσεις δικαστηρίων και τη γενική κατακραυγή, γράφουν το πνεύμα του νόμου στα παλιά τους τα παπούτσια και μεταχειρίζονται κάθε δυνατό τρικ, για να μην λειτουργήσουν τα σχολεία. 

    Με ποια αιτία; Αν έχετε θεό, τη μη εφαρμογή της πρόβλεψης του νόμου για αξιολόγησή της απόδοσής τους! 

    Ποια αξιολόγησή δηλαδή που, με standards κανονικής Δυτικής Δημοκρατίας, μόνο αξιολόγηση δεν μπορούν να θεωρηθούν όσα θεσπίζει ο πρόσφατος νόμος για την Παιδεία. Πασατέμπος για να περνάμε την ώρα μας και να λέμε ότι κάνουμε αξιολόγηση μπορεί, κανονική αξιολόγηση με βάση τα διεθνή πρότυπα και νόρμες, ούτε κατά διάνοια. Ούτε καν χάριν αστεϊσμού...

    Μια κανονική αξιολόγηση π.χ. περιλαμβάνει και την περίπτωση αποτυχίας ενός εργαζόμενου. Δεν θεωρεί όλους τους εργαζόμενους... Πάπες! Και η αποτυχία φυσικά, συνοδεύεται από συνέπειες για τον αξιολογούμενο, αναλόγως του μοντέλου αξιολόγησης που ακολουθείται. Όπως δε υπάρχουν συνέπειες για την αποδεδειγμένη (συνήθως συνεχή) αποτυχία, υπάρχουν και αξιόλογες ανταμοιβές, στις περιπτώσεις απόδοσης πάνω από το μέτριο.

    Όλα τα κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα του πλανήτη έχουν κάποιου τύπου, κανονικό σύστημα αξιολόγησης. Είτε μιλάμε για το Χάρβαρντ, είτε μιλάμε για τη μέση εκπαίδευση της Ιταλίας, είτε για ένα από τα χιλιάδες πανεπιστήμια στην Ινδία. Στην Ελλάδα, οι εκπαιδευτικοί είναι υπεράνω κρίσεως.

    Σε οποιαδήποτε ιδιωτική εταιρεία, σε οποιαδήποτε ελεύθερη αγορά, εάν ένας εργαζόμενος συλληφθεί να διαπράττει απάτη (είτε προς την εταιρεία, είτε προς πελάτες, συνεργάτες κ.λπ.):

    α. θα περάσει από το λογιστήριο για να πάρει την απόλυσή του, με την αποζημίωση να εξαρτάται από τις συνθήκες και

    β. θα περάσει το κατώφλι του εισαγγελέα. Απλά για να δώσει εξηγήσεις την καλύτερη των περιπτώσεων, ως ύποπτος στη χειρότερη!

    Αλλά εάν η απάτη διαπραχθεί από δημόσιο υπάλληλο, αυτός θα πάει σπίτι του, να παρακολουθεί αν... κουνιούνται οι βάρκες στην Πειραϊκή! Για να επιστρέψει κάποια στιγμή στο γραφείο τους και να... τις παρακολουθεί από διαφορετική οπτική γωνία!
    Αντίστοιχα, όποια εταιρεία ή οργανισμός (ναι ακόμη και δημόσιοι οργανισμοί σε πολλές χώρες) στον πλανήτη έχει εγκαταστήσει σύστημα διασφάλισης ποιότητας (ISO, που λέμε και στο χωριό μου), διενεργεί αξιολόγηση των εργαζομένων και των συνεργατών της. Υποχρεωτικά, καθώς προβλέπεται από το σύστημα του International Standards Organization (o παγκόσμιος ΕΛΟΤ, σε στενή συνεργασία με τον ΟΗΕ) και εάν δεν εφαρμοστεί, οδηγεί μέχρι και σε απώλεια του σχετικού πιστοποιητικού που σημαίνει ότι αυτόματα χάνει όσους πελάτες το θέτουν ως προϋπόθεση της συνεργασίας. Π.χ. το Ελληνικό Δημόσιο απαιτεί από πολλούς προμηθευτές του να έχουν πιστοποιητικό ISO πάνω στα προϊόντα ή τις υπηρεσίες  που πωλούν. Εάν το χάσουν, παύουν να είναι προμηθευτές...

    Διεθνώς, όποιος εργαζόμενος αρνηθεί να αξιολογηθεί (ή και να αξιολογήσει σε κάποιες περιπτώσεις) ή σημειώνει συνεχώς κακή απόδοση, υφίσταται συνέπειες. Που ξεκινούν από την απλή επίπληξη (που μπορεί να μεταφραστεί σε δυσμενέστερους όρους συνεργασίας εάν δεν υπάρξει άμεση βελτίωση) και φτάνουν μέχρι την απόλυση, εάν η αντίδραση ή η κακή απόδοση, συνεχίζονται διαχρονικά.

    Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί, όταν (κι αν, διότι όλα είναι πιθανά στο ελληνικό δημοσιοϋπαλληλιστάν) εφαρμοστεί η "αξιολόγηση", θα δέχονται ένα ενθαρρυντικό "Δεν πειράζει θα τα πας καλύτερα την επόμενη φορά" κι ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο, την… εκατοστή φορά που θα "σκοράρουν" F (από το failure=αποτυχία) κι όλα θα τελειώνουν εκεί.

    Αυτά τα πράγματα, δεν είναι σοβαρά, ούτε αρμόζουν σε κράτος που θέλει να λέγεται σοβαρό. Για ν’ αλλάξει η χώρα, δεν αρκούν τα φτιασιδώματα, το μασάζ και το μακιγιάζ. Χρειάζονται αλλαγές. Πραγματικές αλλαγές που απαιτούν κόστος και "σπάσιμο αυγών".

    Όσο νωρίτερα γίνει αυτό το γεγονός αντιληπτό, τόσο το καλύτερο για όλους. Και πρωτ’ απ’ όλα για εκείνους που θα σπάσουν τ’ αυγά...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ