Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 25-Ιουν-2021 00:03

    Ιστορία δύο... στανών!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχαν δυο βουνά, που τα χώριζε μια λίμνη. Το ένα βουνό βρισκόταν στην ανατολική όχθη της και το άλλο στη δυτική, ενώ τα ριζά των 2 βουνών, συναντιόνταν στη βόρεια.

    Στην ανατολική πλευρά του δυτικού βουνού, υπήρχε μια στάνη. Άλλη μία βρισκόταν στη δυτική πλευρά του ανατολικού. Οι δύο στάνες σε γενικές γραμμές τα πήγαιναν καλά, έκαναν εμπόριο και αντάλλασσαν προϊόντα αλλά, συχνά-πυκνά αψιμαχίες και μικροκαβγάδες ανάμεσα στους βοσκούς τους, δημιουργούσαν ένα κλίμα στις σχέσεις που εύκολα μπορούσε να οδηγήσει σε πολύ πιο ακραίες καταστάσεις και μεγαλύτερους μπελάδες.

    Αυτό το κατά καιρούς τεταμένο κλίμα, οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό σε προηγούμενες διενέξεις ανάμεσα στις δύο στάνες. Υπήρχαν από πολύ παλιά διαφωνίες και, ανάλογα την ιστορική εποχή, βοσκοτόπια που σήμερα διαφέντευε η μία, προηγουμένως ανήκαν στην άλλη και τούμπαλιν! Το πράμα πήγαινε βαθιά στον χρόνο και υπήρχε πολύ αίμα ανάμεσα στις φάρες των βοσκών, κι από τις δυο πλευρές. Πάντως οι στάνες κατάφερναν να συνυπάρχουν (σχετικά) ειρηνικά, για περισσότερα από πενήντα χρόνια. 

    Κάτι όχι τόσο εύκολο, όσο ακούγεται, μιας και υπήρχε μεγάλη διαφορά στα μεγέθη κάθε μιας. Αυτή στο δυτικό ήταν κάπου 7-8 φορές μικρότερη από εκείνη του ανατολικού βουνού, αλλά ό,τι έλειπε σε αριθμούς, το αναπλήρωναν οι βοσκοί της με ικανότητα, θάρρος, αποκοτιά, πονηριά και εξυπνάδα. Έτσι τα πράγματα διατηρούνταν σε μια σχετική ισορροπία. 

    Κάθε στάνη κυβερνιόταν από έναν αρχιτσοπάνη! Έναν κουμανταδόρο, που τον διάλεγαν κάθε λίγα χρόνια οι υπόλοιποι βοσκοί, για να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της στάνης και να φροντίζει να ζουν καλά και σύμφωνα με τις επιθυμίες τους.

    Η στάνη του δυτικού βουνού, άλλαζε κουμανταδόρους συχνά. Κάθε τέσσερα χρόνια. Πολλές φορές και πιο νωρίς, με διάφορες δικαιολογίες. Αυτή του ανατολικού, κράταγε τον ίδιο αρχιβοσκό τα τελευταία 18 χρόνια! Μπάρμπα-Ταγίπ τον έλεγαν, και ήταν ένας τύπος, πολύ μυστήριο τραίνο! Στην αρχή που τον είχαν διαλέξει για αρχιτσοπάνη, ήταν πολύ φιλικός και έδειχνε να θέλει μόνο να κάνει καλές και κερδοφόρες δουλειές με τη δυτική στάνη. 

    Τα τελευταία 7-8 χρόνια όμως, λες και τον είχαν τσιμπήσει μύγα και σκορπιός μαζί. Όλο προβλήματα δημιουργούσε με το παραμικρό και κυκλοφορούσε με "το ζωνάρι λυμένο για καυγά"! Όχι μόνο με τη δυτική στάνη! Όλες τις γειτονικές στη δική του στάνες, τις "τσίγκλιζε" να δουν τη δική του, σαν ανώτερη τους! Όλες! Μικρές και μεγάλες! Απλά οι δυτικοί γείτονες, ήταν εκείνοι τους οποίους τραμπούκιζε περισσότερο και πιο συχνά. Γεγονός καθόλου παράξενο! Όπως όλοι οι θρασύδειλοι ψευτοήρωες, προσπαθούσε κι αυτός να επιβάλλει το δίκιο του ισχυροτέρου, στον (φαινομενικά) πιο αδύναμο.

    Οι προύχοντες της δυτικής στάνης είχαν φροντίσει από παλιά να φτιάξουν δυνατές φιλίες και συμμαχίες με πολύ μεγαλύτερες στάνες στα δυτικά τους κι έτσι θεωρούσαν πως, αν δείξουν υπομονή και επιμονή, θα κατορθώσουν με τη βοήθεια των φίλων τους να τιθασεύουν την ανατολική στάνη, με ειρηνικό τρόπο. Να την καλμάρουν, μέχρι του σημείου αυτή να σταματήσει τις προκλήσεις και να γίνει ένας φιλικός γείτονας και παραγωγικός εμπορικός εταίρος. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι, αν σ’ έναν τραμπούκο δεν κόψεις την όρεξη νωρίς, θα ζητά όλο και περισσότερα και κάποια στιγμή θα θελήσει να σε καταπιεί. Αν όχι ολόκληρο, σίγουρα τα πιο "νόστιμα" και "ακριβά" κομμάτια σου...

    Κι ο μπάρμπα-Ταγίπ έκανε αυτό ακριβώς. Με διάφορα τερτίπια και ανατολίτικα παζάρια, κατόρθωνε να φτιάχνει πολύ κερδοφόρες σχέσεις με τους δυνατότερους συμμάχους της δυτικής στάνης, ώστε αυτοί να μην μπλέκονται ουσιαστικά στα πόδια και τις επιδιώξεις του και να μην τον βάζουν στην θέση του. Έτσι κατόρθωνε, κάθε τρεις και λίγο, να φτιάχνει ζητήματα εκεί που δεν υπήρχαν και να παίρνει ανταμοιβές. 

    Π.χ. ξέσπαγε εμφύλιος σε κάποια μεγάλη στάνη, ανατολικά του; Πρώτα έλεγε στους βοσκούς και τα πρόβατα της, να έρθουν στη δική του "για να είναι ασφαλείς". Αφού τα μάζευε μέσα στο δικό του μαντρί, μετά εκβίαζε τη δυτική στάνη και τους συμμάχους της να τον πληρώνουν για να τα κρατά εκεί και να μην τ’ αφήνει να προχωρήσουν στα χωράφια τα δικά τους και φάνε όλη τη βοσκή των δικών τους κοπαδιών και αυτά ψοφήσουν από πείνα! 

    Δυνατός στον ρόλο του κατσαπλιά, ο μπαρμπά-Ταγίπ! Άσσος πραγματικός! Τους άρμεγε κανονικότατα και πλουσιοπάροχα, επί χρόνια. Αλλά το καλύτερο, το φύλαγε για το τέλος!

    Μόλις οι… καιρικές συνθήκες  και τ’ άστρα (φανατικός της αστρολογίας ο ανατολικός αρχιτσοπάνης) ευνοούσαν τα τσοπανόσκυλα και τους βοσκούς του, τους ξαμόλησε και άρπαξαν τα καλύτερα χωράφια της δυτικής στάνης. Πλήρωσε βαρύ τίμημα, σε ζωές και αίμα τους, αλλά δεν βαριέστε; Δεν τον ένοιαζε! Από τσοπανόσκυλα και βοσκούς στην στάνη του, να φαν’ κι οι κότες! Αυτός είχε πετύχει τον στόχο του: οι υπόλοιποι βοσκοί θα τον κράταγαν αφέντη της στάνης, για όσο καιρό το τράβαγε η ψυχή του και θα έμενε στην ιστορία της στάνης σαν ο καλύτερος αρχιτσοπάνης που είχε ποτέ! Τι σημασία είχαν μερικές ζωές; Αφερίμ!

    Κι έζησαν αυτοί καλά, κι όλοι οι άλλοι χειρότερα!

    Πάσα ομοιότητα με πρόσωπα πράγματα και καταστάσεις, είναι εντελώς και απολύτως συμπτωματική. 

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr
    Twitter: Petros Lazos
    Facebook: Peter Lazos
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ