Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 07-Ιαν-2021 00:04

    Ο Θεός θέλει! Εσύ;

    Ο Θεός θέλει! Εσύ;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πάρα πολύ εύφορη κοιλάδα. Εκεί υπήρχε ένα χωριό του οποίου οι κάτοικοι έμοιαζαν ευλογημένοι από μια ανώτερη δύναμη. Ίσως και από τον Θεό τον ίδιο.

    Ώσπου μιαν ημέρα ξαφνικά, ειδοποιήθηκαν μ’ επίσημο μήνυμα από το Μεγάλο Χωριό, πως μια φοβερή και τρομερή καταιγίδα επρόκειτο να χτυπήσει την κοιλάδα. Λίγο μετά το μαντάτο, έφτασαν μ’ εντολή του γκουβέρνου, δεκάδες αστυνομικοί και πυροσβέστες. Η εντολή τους ήταν να εκκενώσουν το χωριό και να βοηθήσουν ώστε να μην μείνει κανένας άνθρωπος πίσω, να μην χαθεί καμία ανθρώπινη ζωή!

    Στην αρχή, οι περισσότεροι κάτοικοι είχαν αντιρρήσεις. Δεν ήθελαν, βλέπετε, ν’ αφήσουν πίσω τους απροστάτευτα σπίτια, χωράφια, περιουσίες, το βιός τους. Με τη βοήθεια του δημάρχου, του γιατρού και του δάσκαλου του χωριού όμως,  τους εξηγήθηκε πόσο επικίνδυνο θα ήταν για τη ζωή τους να παραμείνουν στην κοιλάδα και πείστηκαν όλοι πως έπρεπε να φύγουν.

    Όλοι, εκτός έναν! Τον παπά του χωριού! Τον οποίο προσπαθούσαν να πείσουν όλοι να τους ακολουθήσει στο Μεγάλο Χωριό για να μην κινδυνέψει! Μάταια! 

    Ότι και αν του έλεγαν ως επιχείρημα, εκείνος απαντούσε: "Ο Θεός δεν θα επιτρέψει να πάθει κακό πιστός δούλος του. Κάνετε μεγάλο λάθος που θέλετε να εγκαταλείψετε το χωριό μας. Είναι σαν να εγκαταλείπετε τον ίδιον τον Θεό!".

    Είδε και απόειδε το υπόλοιπο χωριό, κατάλαβε πως ο παπάς δεν θα πειθόταν ποτέ και τον αποχαιρέτησε με δάκρυα και πόνο. Μπήκαν όλοι στα διάφορα αυτοκίνητα κι έφυγαν. Ο παπάς τους αποχαιρετούσε καθώς έφευγαν, κουνώντας το χέρι του με λύπη...

    Λίγο μετά, ξεκίνησε η θεομηνία. Ο παπάς πήγε στην εκκλησία και άρχισε να προσεύχεται στον Κύριο να προστατεύσει το χωριό, την εκκλησία και τον ίδιο.

    Κάμποση ώρα πέρασε, ο ιερέας άκουγε την καταιγίδα να λυσσομανά απ’ έξω και προσευχόταν. 

    Ξάφνου, ακούστηκαν έντονα κορναρίσματα έξω από την εκκλησία! 

    Ο εφημέριος άνοιξε την πόρτα και βρέθηκε μπροστά σε ένα βαρύ τζιπ με πολλά φώτα στην οροφή και το μπροστινό μέρος του, αναμμένα. Από το παράθυρο του οδηγού, ξεπρόβαλε το κεφάλι ενός λοχαγού των Ειδικών Δυνάμεων που ούρλιαζε για ν’ ακουστεί πάνω από τον ορυμαγδό της θύελλας: "Πάτερ, μας έχει στείλει ο ίδιος ο υπουργός, μ’ εντολή να σας πάρουμε από εδώ αμέσως. Έρχεται πολύ χειρότερος καιρός". 

    "Δεν πάω πουθενά", απάντησε ο παπάς. "Με προστατεύει ο Θεός".

    Αφού λογόφεραν για κάμποσο, οι στρατιώτες έφυγαν και ο ιερέας ξανάρχισε τις προσευχές του. Σε λίγο ένοιωσε νερό στα πόδια και κοιτώντας τριγύρω, είδε το νερό να έχει περάσει από την πόρτα του ναού και να γεμίζει σιγά-σιγά το δάπεδο. Τα χρειάστηκε αλλά η πίστη του ήταν δυνατή. 

    Ανέβηκε στο εξώστη και, όταν μετά από λίγες ώρες το νερό έφτασε στο ύψος του εξώστη, βγήκε στο εξωτερικό πρεβάζι και μετά στη στέγη. Η βροχή είχε χάσει δύναμη και η κατάσταση έδειχνε να ηρεμεί. Ο εφημέριος χαμογέλασε αυτάρεσκα, δέθηκε με τη ζώνη του σ’ ένα σίδερο κι αποκοιμήθηκε αποκαμωμένος.

    Ξύπνησε από το νερό που είχε φτάσει στη στέγη κι έγλυφε τα πόδια του. Τα ψιλοχρειάστηκε για λίγο, αλλά δεν πτοήθηκε. Ευτυχώς γι’ αυτόν, μετά από κάποια ώρα, μια βάρκα μ’ έναν γεροδεμένο χωριάτη στα κουπιά, βγήκε μέσα από την κουρτίνα της βροχής. 

    "Ε Δέσποτα, πως ξέμεινες εδώ; Έλα να σε πάρω με τη βάρκα να κατέβουμε προς τα κάτω" φώναξε ο χωρικός, δείχνοντας προς την έξοδο της κοιλάδας. 

    "Όχι τέκνον μου! Σ’ ευχαριστώ αλλά όχι! Ο Θεός δεν θα μ εγκαταλείψει, αν δεν τον εγκαταλείψω!".

    Μάταια προσπάθησε ο βοσκός να αλλάξει γνώμη του παπά. Του ‘λεγε, του ‘λεγε, του ‘λεγε, τίποτε ο παπάς. Αφού απέρριψε τη σκέψη να τον πάρει με το ζόρι, τον χαιρέτησε και συνέχισε να τραβά κουπί.

    Η βροχή συνέχιζε ασταμάτητη κι  ο ιερέας, από ένα σημείο και ύστερα, φοβήθηκε πως θα πεθάνει. Όμως η πίστη του ήταν τέτοια, που μέσα σε λίγα λεπτά ο φόβος χάθηκε κι έμεινε μόνο το κατσάδιασμα προς τον εαυτό του, για την λιγοψυχιά του.

    Για καλή του τύχη όμως, ξαφνικά ένα ελικόπτερο ξεπρόβαλε, μέσα από τα σύννεφα της βροχής. Ήρθε πάνω από τη σκεπή του ναού (όση είχε απομείνει ακάλυπτη από τα νερά), πέταξε ένα καλάθι ανύψωσης και δίπλα κατέβηκε ένας ειδικός διασώστης.

    Άδικος κόπος! Όσο και αν προσπάθησε, όσο και αν φώναξε, κι αν παρακάλεσε, στάθηκε αδύνατον να μεταπείσει τον παπά. Μετά προσπάθεια πολλής ώρας, ο διασώστης αναγκάστηκε να ανέβει πάλι στο ελικόπτερο και αυτό έφυγε επιστρέφοντας στην ασφάλεια!

    Ο παπάς κάθισε στα λίγα κεραμίδια που το νερό είχε αφήσει ακάλυπτα και, μετά από λίγο αποκοιμήθηκε. Έτσι δεν κατάλαβε πως, μέσα στη λογομαχία με τον διασώστη, η ζώνη που είχε δέσει για να προστατεύεται από γλιστρήματα, είχε λυθεί! 

    Κάποια στιγμή, μέσα στο ανήσυχο, ταραγμένο και μουσκεμένο ύπνο του, γλίστρησε και μέσα στο νερό! Δεν ξανανέβηκε στην επιφάνεια ζωντανός ποτέ!

    Φτάνοντας μπροστά στις Πύλες του Παραδείσου, ζήτησε από τον Άγιο Πέτρο να δει τον Δημιουργό. Πράγματι, ένας άγγελος τον οδήγησε μπροστά στον Κύριο και Θεό!
    "Τι θέλεις, χαζέ παπά;" ρώτησε ο Θεός!

    "Γιατί με λες χαζό, Κύριε; Εγώ σου στάθηκα πιστός μέχρι το τέλος! Γιατί με κατηγορείς; Επειδή έμεινα στον Οίκο Σου και πέθανα για Σένα; Γιατί δεν μου έστειλες ένα σημάδι,  ένα μήνυμα ώστε να καταλάβω πως ήθελες να φύγω;", απάντησε ο ιερέας!

    "Εγώ δεν σου έστειλα σημάδι; Εγώ δεν σου έστειλα μήνυμα; Τέσσερεις φορές προσπάθησα να σου δώσω το μήνυμα, βλάκα!" αντιγύρισε θυμωμένος ο Δημιουργός των Πάντων.

    "Μα πώς, Κύριε; Πότε μου έστειλες μηνύματα; Και μάλιστα τέσσερεις φορές;" ξαναρώτησε, γεμάτος απορία ο παπάς!

    "Δεν σου κάνει για μήνυμα η ομάδα που ήρθε να σας εκκενώσει το χωριό; Δεν σου φάνηκε ότι κάποιος σου έλεγε κάτι, όταν ολόκληρο τζιπ των Ειδικών Δυνάμεων ήρθε αποκλειστικά για σένα; Δεν σου έμοιαζε για σημάδι ο χωρικός με την βάρκα; Ούτε το ελικόπτερο που σε βρήκε μέσα σε τόνους βροχής, δεν σε έβαλε σε σκέψεις;" 

    Ηθικόν δίδαγμα: Ο άνθρωπος ξεχωρίζει ως νοήμον ον, επειδή έχει την ελευθερία να επιλέξει τι θα κάνει και πως θα το κάνει! Ενώ το νόημα των μηνυμάτων που στέλνει ή λαμβάνει ο καθένας, εξαρτάται από την ερμηνεία που τους δίνεται!

    Μείνετε υγιείς και ασφαλείς! 

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ