Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 16-Απρ-2020 00:04

    Τα βήματα του τέλους

    Τα βήματα του τέλους
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Με τη συζήτηση για σταδιακό άνοιγμα της παγκόσμιας οικονομίας να θεριεύει, είναι προφανές πως η αρχή της επόμενης ημέρας πλησιάζει. Είναι λοιπόν πια καιρός να αρχίσει η εξέταση των επόμενων βημάτων.

    Όταν άρχισαν να εφαρμόζονται σε παγκόσμιο επίπεδο τα μέτρα για την καταπολέμηση της πανδημίας, διακόπηκε η οικονομική διαδικασία του πλανήτη ολόκληρου, σταμάτησε η συντριπτική πλειοψηφία των εμπορικών συναλλαγών και ακινητοποιήθηκε σχεδόν απόλυτα, η διακίνηση χρήματος. Γι’ αυτόν τον λόγο, κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες σε ολόκληρη την υφήλιο, επιδόθηκαν σε αγώνα δρόμου στη διατήρηση ικανοποιητικής ρευστότητας στο (γενικότερο) σύστημα, πάση θυσία και χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στον τρόπο επίτευξης αυτού του στόχου.

    Και πολύ καλά, έκαναν!

    Όσοι δε μιλούσαν ή εξακολουθούν να μιλούν για περικοπή δαπανών, ηθικό κίνδυνο, όγκο χρέους και άλλα τέτοια (υπό τις δεδομένες συνθήκες) γραφικά, απλά δεν αντιλαμβάνονται τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η παγκοσμιοποιημένη οικονομία και αδυνατούν να κατανοήσουν την έννοια της ανωτέρας βίας. 

    Όταν ένας κινητήρας ξεμείνει ξαφνικά από καύσιμα, χρειάζεται αφενός να οδηγηθεί σε ακινησία αργά-αργά και αφετέρου να εξακολουθήσει να λιπαίνεται. Διαφορετικά είναι μαθηματικά βέβαιο, πως θα παραδώσει το πνεύμα αμέσως.

    Η παροχή απεριόριστης (με σωφροσύνη και στόχο) ρευστότητας όμως, δεν αρκεί για να θεραπεύσει το πρόβλημα, στη διάρκεια του χρόνου. Στην αρχική φάση, όταν όλα σταματούν και τίθενται ζητήματα επιβίωσης (από οικονομικούς, όχι υγειονομικούς λόγους) ολόκληρων ομάδων (π.χ. μακροχρόνια άνεργοι που καταδικάζονται από την κρίση της πανδημίας σε σαφώς μακρύτερη περίοδο χωρίς ελπίδα ανεύρεσης εργασίας) σαφώς και το επίκεντρο των λύσεων πρέπει να είναι αυτό.

    Όσο ο χρόνος προχωρά και ο πλανήτης μπαίνει στην πορεία για επανεκκίνηση όμως, οι προτεραιότητες θα πρέπει ν’ αλλάξουν. Για ένα σημαντικό διάστημα, το οποίο εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, τόσο υγειονομικούς, όσο και κοινωνικούς αλλά και οικονομικούς, θα πρέπει να συνεχιστεί η εξασφάλιση άπλετης ρευστότητας στο σύστημα. Διότι διαφορετικά, οι κίνδυνοι εκρήξεων (πολιτικών, κοινωνικών και όχι μόνον) που ελλοχεύουν είναι τεράστιοι.

    Μέχρι αυτό το σημείο, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και (σχετικά) εύκολα. Η μοναδική δυσκολία όταν πετάς ρευστό από τα μπαλκόνια, βρίσκεται στο να στοχεύεις σωστά, ώστε να μην υπάρχουν αδικημένοι. Όχι σε σοβαρό βαθμό. Τα δύσκολα, αρχίζουν μετά...

    Όταν φθάνει η ώρα που, με αργά, προσεκτικά αλλά και σταθερά βήματα, θα ΠΡΕΠΕΙ να δοθεί νέα ώθηση στην οικονομία. Εκείνη την ώρα, η οποία χρειάζεται να επιλεγεί μ’ εξαιρετική προσοχή, θα πρέπει να υπάρξει ταυτόχρονη, παράλληλη λειτουργία δύο δράσεων. Η μία να συνεχίσει την παροχή ρευστότητας (τουλάχιστον για ένα διάστημα), με παράλληλη φροντίδα σταδιακής και προσεκτικότατης μείωσης (τα λεφτόδεντρα κάποια στιγμή θα μαραθούν) και η δεύτερη εκείνη που παρέχει τ’ απαραίτητα αναπτυξιακά κίνητρα και χρηματοδοτήσεις προς την πραγματική οικονομία και την παραγωγή, και σε καμία περίπτωση όχι προς την ιδιωτική κατανάλωση.

    Η δεύτερη δεν είναι απαραίτητο να αποτελείται εξ ολοκλήρου από χρηματικούς πόρους, αλλά θα χρειαστεί να στηρίζεται σε μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό, με στόχευση στην δημιουργία προστιθέμενης αξίας, σε μακροχρόνιο ορίζοντα. 

    Π.χ. δεν χρειάζονται επιπλέον κεφάλαια για να στρωθεί ολόκληρη η επικράτεια με οπτικές ίνες. Κάτι που, αφενός είναι απόλυτα απαραίτητο για μία σύγχρονη ανεπτυγμένη οικονομία παροχής υπηρεσιών και αφετέρου, εάν υλοποιηθεί, θα προσδώσει σημαντική προστιθέμενη αξία (όπως μας δίδαξε και ο κορονοϊός, με τον σκληρό τρόπο) στην χώρα, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες της.

    Οι πάροχοι έχουν ήδη έτοιμα επενδυτικά πλάνα, από πολύ καιρό. Που παρεμποδίζονται όμως από δύο παράγοντες: 

    Α. την οικονομική βιωσιμότητα πολλαπλών, παράλληλων δικτύων οπτικών ινών, διότι η Πολιτεία επιτρέπει επικυρίαρχες πρακτικές στους ισχυρότερους και δεν δημιουργεί ένα νομικό πλαίσιο που να διασφαλίζει τους ασθενέστερους και

    Β. από την απίστευτη σπατάλη πόρων λόγω των τεράστιων χρόνων που απαιτούνται από τις γραφειοκρατικές διαδικασίες αδειοδότησης για τις εκσκαφές, από δήμους, περιφέρειες κ.λπ.

    Αμφότερα έχουν μηδενικό κόστος σε χρήμα αλλά απαιτούν ισχυρότατη πολιτική βούληση…

    Φυσικά θα πρέπει να υπάρχει αντίστοιχη στρατηγική στόχευση και καλά μελετημένες προτεραιότητες στον τομέα των χρηματοδοτήσεων, επίσης. Διότι, εάν ακολουθηθούν οι πρακτικές του (ακόμη και πρόσφατου) παρελθόντος και γεμίσει ξανά η χώρα ντουβάρια, αντί να προχωρήσει η χώρα μπροστά, θα παραμείνει στο… 1950!
    Είναι τόσο απλό!

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
    Τίποτα από τα ανωτέρω, δεν αποτελεί προτροπή ή σύσταση για αγορά, πώληση ή οποιαδήποτε πράξη ή συμμετοχή σε πράξεις επί μετοχών, ομολόγων και λοιπών χρηματοοικονομικών προϊόντων και υπηρεσιών.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ