Ασφυξία από τα καρτέλ

Του Κώστα Στούπα

1) Ασφυξία από τα καρτέλ

Θυμάμαι πριν από χρόνια όταν μου τηλεφώνησαν στο γραφείο από ιδιωτικό νοσοκομείο για να με ενημερώσουν πως συγγενικό μου πρόσωπο δεχόταν εκεί τις πρώτες βοήθειες γιατί είχε λιποθυμήσει κοντά στην είσοδο του κτηρίου τους.

Όταν έφτασα εκεί με ενημέρωσαν πως ο συγγενής είχε συνέλθει και χρειάζονταν κάποιες εξετάσεις για τα αίτια του συμβάντος, οι οποίες θα μπορούσαν να γίνουν σε κάποιο  δημόσιο ή ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα της αρεσκείας μας.

Τους απάντησα πως καθώς υπάρχει ένα ιδιωτικό ασφαλιστικό συμβόλαιο πλήρους κάλυψης θα μπορούσαν να κάνουν εκεί τις απαραίτητες εξετάσεις.

Στην ιδιωτική κλινική εξέλαβαν την ύπαρξη ιδιωτικού ασφαλιστηρίου υγείας σαν ευκαιρία υπερκοστολόγησης και υπερεξετέσεων. Λίγες μέρες αργότερα θυμάμαι να απειλώ θεούς και δαίμονες γιατί, αφού είχαν εξαντλήσει κάθε δυνατή εξέταση, χωρίς να έχει προκύψει κάποιο εύρημα δεν βρισκόταν κάποιος πρόθυμος να υπογράψει το εξιτήριο.

Σε άλλη μια περίπτωση ο ίδιος, μετά από ένα ατύχημα, χρειάστηκε να χειρουργηθώ για συρραφή του αχίλλειου τένοντα. Όλα πήγαν καλά. Μετά από 20 χρόνια περίπου ένιωθα κάποια ενόχληση. Αναζήτησα τον ίδιο χειρουργό ορθοπεδικό να διορθώσει το πρόβλημα, τον οποίο ανακάλυψα σε κάποια ιδιωτική κλινική.

Καθώς αναγνώρισε την ευθύνη του χρειάστηκε να παρέμβει ο ίδιος για μια μικρή επέμβαση με μέθη χωρίς εισαγωγή, να μην χρεωθεί σαν αγορά και εκτόξευση διαστημοπλοίου στον Άρη...

Τι συμβαίνει με τα ιδιωτικά θεραπευτήρια στην Ελλάδα όπου η καταλήστευση ασφαλιστικών και ασθενών δεν φαίνεται να αποτελεί εξαίρεση, αλλά κανόνα.

Γιατί δεν λειτουργούν οι νόμοι της αγοράς; Πού είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού;

Το ζήτημα που προέκυψε με τις εξωφρενικές αυξήσεις των ασφαλιστηρίων υγείας αποτελεί την κορυφή ενός τεράστιου παγόβουνου.

Τον τελευταίο καιρό μαθαίνουμε πως ιδιωτικές κλινικές και γιατροί ζητάνε από καλυπτόμενους από ιδιωτικά ασφαλιστήρια υγείας επιπλέον χρήματα στο χέρι για να τους αναλάβουν  (όπως ακριβώς συμβαίνει στα δημόσια νοσοκομεία με τα φακελάκια). Τούτο, λένε γιατί οι ασφαλιστικές έχουν θέσει πλαφόν για κάθε είδος επέμβασης και νοσηλείας.

Γιατί ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα τείνει να μοιάσει του Δημοσίου;

Οι ασφαλιστικές πριν από 20-30 χρόνια πωλούσαν ισόβια συμβόλαια υγείας μαζικά. Για 20-30 χρόνια οι κάτοχοι αυτών των συμβολαίων πλήρωναν με τις αυξήσεις χωρίς να χρειάζονται τις υπηρεσίες αυτών των συμβολαίων. Τώρα που είναι μεγαλύτεροι των 60-70 ετών και χρειάζονται τις υπηρεσίες, οι εταιρείες με υπέρογκες αυξήσεις τούς ωθούν στην ακύρωση των συμβολαίων.

Γιατί μια ιδιωτική εταιρεία μπορεί να πράττει ό,τι θέλει μονομερώς ακυρώνοντας τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει υπογράφοντας ένα συμβόλαιο;

Πρόκειται για ληστεία και καταστρατήγηση κάθε έννοιας δικαίου.

Η ασφαλιστική αγορά και η αγορά της ιδιωτικής υγείας στην Ελλάδα φαίνεται πως λειτουργούν με συνθήκες που θυμίζουν καρτέλ. Η δικαιοσύνη πρέπει να επέμβει και οι νόμοι πρέπει να εφαρμοστούν και αν χρειάζεται να αναδιατυπωθούν.

Το ρεπορτάζ: "Είναι χαρακτηριστικό ότι, από τα 900.000 που είναι συνολικά τα ιδιωτικά συμβόλαια, περίπου τα 255.000 είναι συμβόλαια διά βίου για υπηρεσίες υγείας, τα οποία έχουν σημαντικές αυξήσεις, με αποτέλεσμα οι καταναλωτές που συνεχίζουν να τα έχουν να έχουν μειωθεί. "Για εφέτος δεν είναι αποδεκτές από την κυβέρνηση αυξήσεις της τάξης του 14% και του 15%, που περιλαμβάνει ο δείκτης του ΙΟΒΕ.

Καλούμε τις ασφαλιστικές να προσαρμοστούν πλήρως σε αυτό", είναι το σήμα του υπουργού Ανάπτυξης, με την κυβέρνηση να ετοιμάζεται να ζητήσει από την Επιτροπή Ανταγωνισμού τον έλεγχο των καρτέλ στον χώρο της ιδιωτικής υγείας. "Προτίθεμαι να απευθυνθώ εκ νέου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού και να ζητήσω την άμεση ανακοίνωση ελέγχου για την ύπαρξη καρτέλ στον χώρο της ιδιωτικής υγείας, όπως είναι καθήκον και ευθύνη της. Θα πρέπει τάχιστα να ολοκληρώσει τον σχετικό έλεγχο και να κάνει τις ανακοινώσεις για το τι βρήκε", επισήμανε ο κ. Θεοδωρικάκος.

Από την κυβέρνηση, την ίδια στιγμή, πιάνοντας το νήμα από την τακτική και τις κινήσεις που ήρθαν στο προσκήνιο για τις τράπεζες, αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο για παρεμβάσεις στην αγορά. "Η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι όπου χρειάζεται λαμβάνει τις απαραίτητες αποφάσεις, όπως η κατάργηση και μείωση των χρεώσεων τραπεζών που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός και το πλαφόν 3% στα ενοίκια επαγγελματικών χώρων που ανακοίνωσε το Υπουργείο Ανάπτυξης", είπε ο κ. Θεοδωρικάκος.

Βλέπε: Πώς η κυβέρνηση οδηγήθηκε στο φρένο των υπέρογκων αυξήσεων στα ασφάλιστρα Υγείας

2) Η ταχύτητα των γεγονότων

Αγαπητέ Κώστα καλημέρα! Στο σημερινό σου άρθρο και συγκεκριμένα σε μία φράση, συγκεντρώνεις με αριστοτεχνικό τρόπο όλα όσα με προβληματίζουν εδώ και μήνες. "Μια διεθνής κρίσης χρέους, μια γενίκευση της πολιτικής κρίσης στη Δύση με την ανάδειξη πλήθους 'τραμπιστών' και μια κορύφωση της γεωπολιτικής κρίσης."

Τελευταία διαβάζω την ιστορία της κατοχής το 1941-44.

Είναι εντυπωσιακή αν μη τι άλλο η ταχύτητα των γεγονότων.

Το καλοκαίρι του 1940 οι μεσοαστοί έκαναν διακοπές (και απλά διάβαζαν στις εφημερίδες για την βύθιση της "Έλλης"), 4 μήνες αργότερα ήταν οι ήρωες της Ευρώπης που φλέγονταν από ενθουσιασμό κατά των κατακτητών, και 10 μήνες αργότερα έψαχναν στα σκουπίδια για τροφή.

Γιατί το γράφω αυτό; γιατί η ταχύτητα των ανατροπών μπορεί να είναι αντίστοιχη και στις σημερινές συνθήκες...

ΓΠ

kostas.stoupas@capital.gr