Δεν υπάρχει σωτηρία

Του Κώστα Στούπα

Δεν υπάρχει σωτηρία

Το Μετρό της Θεσσαλονίκης που ξεκίνησε το Σάββατο τη λειτουργία του αποτελεί το καλύτερο υπόδειγμα της νεοελληνικής παθολογίας και ανικανότητας.

Το Μετρό της συμπρωτεύουσας  ανακοινώθηκε  τυπικά από το 1989, ουσιαστικά παραγγέλθηκε το 2003 και  οι εργασίες ξεκίνησαν το 2006 με προγραμματισμό να ολοκληρωθούν το 2012.

Δηλαδή χρειάστηκαν πάνω από 33 χρόνια από την αρχική ιδέα όσο περίπου χρειάστηκε και το Μετρό της Αθήνας από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 που το είχε οραματιστεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Για να προχωρήσει το Μετρό της συμπρωτεύουσας, μεταξύ πολλών άλλων χρειάστηκαν να διευθετηθούν 181 προσφυγές κυρίως μετωπικών σχημάτων της  όλης "προοδευτικής" και μη  αριστεράς. Αυτές ήταν περισσότερες από τις 147 προσφυγές εναντίον της ανάπλασης του Ελληνικού, των 27 για το Fly Over και των 23 για το σταθμό των Εξαρχείων....

Παλαιότερα κατά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του Μετρό της Αθήνας ένας παλιός αριστερός μηχανικός της ΔΕΗ που δεν ζει πλέον, βλέποντας τις αλλαγές που έφερε στην ποιότητα ζωής των Αθηναίων, μου είχε αναφέρει για τις αντιρρήσεις της αριστεράς (στις οποίες μετείχε) στη δεκαετία του ’60 στα σχέδια Καραμανλή για το Μετρό. "Έπρεπε ο γέρο Καραμανλής να μας μαζέψει όλους που φωνάζαμε τότε να μας κλείσει σε ένα σκοτεινό κελί και να προχωρήσει..." μονολογούσε...

Τα ίδια και στο Ελληνικό, τα ίδια και στο Μετρό της Θεσσαλονίκης. Πάντα σε αυτή τη χώρα οι αριστερές "προοδευτικές" δυνάμεις πότε με πρόφαση το περιβάλλον, πότε με τις αρχαιολογίες, πότε με τα εργασιακά δικαιώματα ανθίστανται σε κάθε βήμα προόδου και βελτίωσης των συνθηκών της ζωής.

Η εξήγηση είναι απλή. Πιστεύουν στο πρώτο-μαρξιστικό δόγμα  πως η εξαθλίωση της ζωής των ανθρώπων θα δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για την εξέγερση που ονειρεύονται η οποία  θα τους παραδώσει την εξουσία. Αυτά βέβαια όταν δεν έχουν την εξουσία, όταν την έχουν δεν διστάζουν να γλείφουν εκεί που φτύνουν και να εγκαινιάζουν "μουσαμάδες" προκειμένου να καρπωθούν τα πολιτικά οφέλη.

Η χώρα αυτή αν είχε λιγότερους αριστερούς, περισσότερη και ταχύτερη δικαιοσύνη και λιγότερη αρχαιολογία δεν θα ήταν από τις φτωχότερες στην Ευρώπη, υλικά και πνευματικά.

Η αριστερά λειτουργεί ανασταλτικά για κάθε πρόοδο αρκεί να κοιτάξετε στους τομείς όπου διαθέτει ισχυρές δυνάμεις όμως η παιδεία. Η σφραγίδα της στην υστέρηση της χώρας είναι καταλυτική.

Δεν υπάρχει διευθέτηση ρέματος, πάρκο ή επέκταση σχεδίου πόλεως που να μην προβάλει αντιρρήσεις και να προκαλέσει αντιδράσεις, καθυστερήσεις και ματαιώσεις.

Η ανακάλυψη της οικολογίας από την αριστερά ήταν μια ευκαιρία να κρατήσει τη χώρα πίσω. Το ίδιο συμβαίνει τώρα με τη woke ατζέντα, την ισλαμολαγνεία και το μεταναστευτικό.

Επίσης, η "αρχαιοπληξία" έχει εξελιχθεί σε άλλη μια κατάρα που κατατρώει τον ελληνισμό.

Κατ’ αρχήν τον κατατρώει σαν αρχαιοπληξία όπου ο κάθε "αγράμματος" και "απολίτιστος" που νομίζει πως τα τριτόκλιτα είναι ποδοσφαιρική κατηγορία,  πετάει τα σκουπίδια όπου βρει και δεν σταματάει ποτέ στις διαβάσεις πεζών πιστεύει πως λόγω καταγωγής  είναι κάποιος που όλοι ζηλεύουν, φθονούν και εναντίον του συνωμοτούν. Τούτο  επειδή θεωρεί τον εαυτό του απόγονο ενός λαμπρού πολιτισμού τον οποίο υπολήπτεται ολόκληρη η οικουμένη.

Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη της αναγνώρισης και του σεβασμού από τους άλλους. Οι περισσότεροι προσπαθούν να το πετύχουν αυτό με την εργασία, τη μόρφωση ή την καλή συμπεριφορά προς τους άλλους. Η καλή κοινωνική συμπεριφορά δημιουργεί υψηλούς δείκτες εμπιστοσύνης σε μια κοινωνία γεγονός που βοηθά στην ανύψωση του επιπέδου πολυπλοκότητας της κοινωνικής οργάνωσης, βασικό συντελεστή ανάπτυξης και ευημερίας.

Οι υπανάπτυκτοι πιστεύουν πως οι άλλοι τους οφείλουν σεβασμό για την ποιότητα αίματος, τους έθνους ή τη θρησκεία τους, η οποία νομίζουν πως είναι η μόνη αληθινή.

Εμείς πιστεύουμε πως είμαστε κάτι ξεχωριστό και δικαιούμαστε σεβασμού επειδή πριν τρεις χιλιάδες χρόνιας έζησαν σε αυτόν τον τόπο σπουδαίοι άνθρωποι. Οι Βαλκάνιοι και ανατολίτες γείτονες που προσπαθούν να κάνουν το ίδιο κλέβοντας άλλοτε τον  Μέγα Αλέξανδρο  και άλλοτε  τον Όμηρο, είναι ακόμη χειρότεροι.

Το δεύτερο πλήγμα της αρχαιολογίας είναι τα απομεινάρια του παρελθόντος που βρίσκονται σε κάθε σπιθαμή βάθους και έκτασης του εδάφους. Με μερικές χιλιάδες χρόνια ιστορία και μερικούς πολιτισμούς να έχουν ακμάσει και παρακμάσει σε αυτή την περιοχή, σπάνια μπορεί να σκάψει κάποιος στο κήπο και να μην βρεθεί πάνω σε κάποιο θραύσμα με ιστορική υπογραφή αλλά συνήθως αμφίβολη αξία χρήσης.

Αυτό, σε συνδυασμό με μια αρχαιολογική υπηρεσία Κράτος εν Κράτει, και μια αργοκίνητη δικαιοσύνη μπορεί να καταστρέψει κάθε προσπάθεια βελτίωσης της ζωής και των επιτευγμάτων  των συγχρόνων προκειμένου να αφήσουν και αυτοί κάποιο δείγμα του πολιτισμού τους στους επόμενους.

Μια άλλη παθογένεια της φυλής είναι η ανικανότητα να διακρίνουμε τα σημαντικά από τα ασήμαντα γεγονός που συχνά μας οδηγεί  να προκρίνουμε τα ασήμαντα για σημαντικά και να αναλώνουμε χρόνο απασχολούμενοι με αυτά. Τέτοιο ζήτημα αποδείχτηκε τις τελευταίες μέρες για γκρίνια για την αισθητική του σήματος του Μετρό Θεσσαλονίκης.

Ενώ το σημαντικό είναι να εξετάσουμε γιατί το έργο χρειάστηκε τριπλάσιο χρόνο και κόστος από το απαιτούμενο να ολοκληρωθεί και να το διορθώσουμε, ασχολούμασταν με την αισθητική του σήματος και αν αυτό στοίχησε 30 χιλ. Ευρώ ενώ υπήρχε άλλη πρόταση με 25 χιλ.

Δεν διορθωνόμαστε και ως εκ τούτου ισχύει το δεν υπάρχει σωτηρία.

* Μπράβο, σε αυτούς που με την επιμονή τους διαχρονικά και διακομματικά το ολοκλήρωσαν και καλορίζικο στους Θεσσαλονικείς.

kostas.stoupas@capital.gr