Στέφανε δεν ήξερες, δεν ρώταγες;

Στέφανε δεν ήξερες, δεν ρώταγες;

Τα τραγελαφικά που λαμβάνουν χώρα στο ΣΥΡΙΖΑ καταδεικνύουν το μέγεθος του κινδύνου που διέτρεξε η χώρα την περασμένη δεκαετία, όταν η οργή που προκάλεσε η χρεοκοπία, έφερε στην εξουσία το αντιμνημονιακό συνονθύλευμα.

Αν ένας περαστικός, ορμώμενος από το Μαϊάμι κατάφερε να αρπάξει το κόμμα από τα χέρια της νομενκλατούρας της Κουμουνδούρου, πόσο δύσκολο θα ήταν η χώρα να υποστεί κάποια εθνική απώλεια όταν όλοι αυτοί κρατούσαν τις τύχες της στα χέρια τους;

Στη συνέχεια, ο  τρόπος με το οποίο η νομενκλατούρα του κόμματος εκπαραθύρωσε τον πρόεδρο που εξέλεξε η βάση με συνοπτικές διαδικασίες, φανερώνει την εκτίμηση που τρέφει το σύμφυρμα για τη βούληση της πλειοψηφίας.

Δεν υπάρχει προηγούμενο ο πρόεδρος Κόμματος να απολύεται με συνοπτικές διαδικασίες από όργανο μικρότερης αντιπροσώπευσης από αυτό που τον εξέλεξε και την επόμενη ημέρα να του απαγορεύεται η είσοδος στο γραφείο του.

Υπό το πρίσμα των εξελίξεων του τελευταίου χρόνου, κάποιες δήθεν αφελείς εκφράσεις όπως "έλεγχος των αρμών της εξουσίας" και "αν δεν πάνε κάποιοι φυλακή εκλογές δεν κερδίζονται" αποκτούν άλλη σημασία.

Η αριστερά είτε στη δημοκρατική είτε στην επαναστατική και ολοκληρωτική εκδοχή της φέρει στο DNA το σπέρμα του ολοκληρωτισμού και του φασισμού, το οποίο αν βρει πρόσφορο έδαφος αναπτύσσεται.

Όσοι γνωρίζουν κατ’ ελάχιστο της ιστορία της ελληνικής αριστεράς τέτοια φαινόμενα δεν είναι άγνωστα.

Εδώ και πολλές δεκαετίες οι "σύντροφοι" αλληλοδιασπώνται, αλληλοεξοντώνονται και αλληλοκατηγορούνται ως πράκτορες των αντιπάλων. Η έλλειψη ανεκτικότητας απέναντι σε διαφορετικές αντιλήψεις ή έστω διαφορετικές εκδοχές της ίδιας αντίληψης έχει τις ρίζες της στην ολοκληρωτική δομή πάνω στην οποία βασίζεται η μαρξιστική ιδεολογία.

Από τη στιγμή που οι μαρξιστές πιστεύουν πως  με τον διαλεκτικό και ιστορικό υλισμό κατέχουν τα "κλειδιά" της ερμηνείας του τρόπου που λειτουργεί ο κόσμος, είναι λογικό να μην αποδέχονται πως άλλες ερμηνείες μπορεί να εμπεριέχουν έστω και ψήγματα αλήθειας.

Άρα, όσοι εκφράζουν διαφορετικές απόψεις είτε είναι παραπλανημένοι από του ταξικούς αντιπάλους (δηλαδή ηλίθιοι) είτε ...μίσθαρνα όργανα της αντίδρασης.

Η αριστερά όπου κατέκτησε την εξουσία στην αρχή εξόντωσε όλους τους πολιτικούς αντιπάλους και μετά η φατρία που επικράτησε εξόντωσε όλες τις άλλες δικές της φατρίες.

Στην ΕΣΣΔ το κομμουνιστικό καθεστώς άφησε πίσω εκατομμύρια θύματα. Ακόμη και η ελληνική αριστερά που δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει εξουσία ( πέραν μια περιορισμένης την εποχή του εμφυλίου) τα θύματα είναι εκατοντάδες.

Το 1955 στη μακρινή Τασκένδη (Ουζμπεκιστάν)της Σοβιετίας όπου βρέθηκαν μερικές χιλιάδες ηττημένοι κομμουνιστές μετά από κάποια  διαφωνία τα μέλη του ΚΚ αλληλοσπαράχθηκαν μεταξύ τους.

Ιδού πως περιγράφει ο Τάκης Κωστόπουλος τα γεγονότα στο βιβλίο του "Με τους αντάρτες στη Δυτική Μακεδονία: Αναμνήσεις από Κατοχή, Εμφύλιο, Τασκένδη": "Ύστερα από λίγες μέρες ο Ζαχαριάδης συγκάλεσε σύσκεψη των στελεχών στη 13η πολιτεία. Ανυποψίαστοι οι σύντροφοι ξεκίνησαν για τη σύσκεψη κι αντί για αυτήν τους περίμεναν τα παλικάρια του Ζαχαριάδη με ρόπαλα και παλούκια και τους τσάκισαν στο ξύλο. Έριξαν το προβοκατόρικο σύνθημα ότι δήθεν οι αντίπαλοι σκότωσαν το γιο του Ζαχαριάδη στην 7η πολιτεία. Έξαλλοι για εκδίκηση, έφτασαν στην 7η πολιτεία, έσυραν από τα γραφεία την Κ.Ε. κι άρχισαν άγριο ξυλοδαρμό. Ο Πάνος Δημητρίου θύμα τους, που του έκοψαν με τα δόντια το αφτί. Τα επεισόδια πήραν έκταση τόση που γέμισαν τα νοσοκομεία από τραυματίες..."

Τα ίδια και χειρότερα είχαν γίνει στο Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας όπου επίσης είχαν φιλοξενηθεί μερικές χιλιάδες αριστεροί μετά την ήττα στο εμφύλιο και απόδραση από την Ελλάδα.

"Πολλοί αντάρτες και "καπετάνιοι", αμέσως μετά την εγκατάσταση στο Μπούλκες, ζήτησαν εξηγήσεις από την ιεραρχία του ΚΚΕ για την "προδοσία" της Βάρκιζας και την "παράδοσης της εξουσίας στον εχθρό". Η ελεγχόμενη από τον Ζαχαριάδη τοπική κομματική ηγεσία θα αντιδράσει σκληρά.

Όσοι δεν συντάσσονταν με την επίσημη γραμμή διώκονταν αμείλικτα. Πολλοί εξ αυτών δολοφονήθηκαν και τα πτώματά τους πετάχτηκαν σε πηγάδια, ενώ όσοι έπεφταν σε μόνιμη δυσμένεια διαγράφονταν, στέλνονταν σ’ ένα "γκούλαγκ" σε νησάκι του Δούναβη, κοντά στο Μπέλενε της Βουλγαρίας, για "διαπαιδαγώγηση".

Ο χαφιεδισμός και η τρομοκρατία σάρωναν την κοινωνία, και τα πράγματα θα αγριέψουν μετά το 1948 με τη σύγκρουση Τίτο – Στάλιν. Οι πρόσφυγες θα χωριστούν σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, το μίσος ανάμεσά τους θα θεριέψει και θα διαπραχθούν απίστευτες ωμότητες...."

Βλέπε: "Πέταξαν πολύ κόσμο στα πηγάδια"

Η αριστερά που κατάγεται από τον Μάρξ (εν αντιθέσει με αυτή που κατάγεται από το Μπέρνσταϊν) όσο και να μιλά και δικαιώματα και συμπεριληπτικότητα ή ανοχή φέρει στο πυρήνα της ιδεολογίας της τον ολοκληρωτισμό. Αυτά που συμβαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ και αυτά που αναμένεται να συμβούν λοιπόν δεν τυχαία. Αυτός είναι ο τρόπος που λύνουν τις διαφορές τους.

kostas.stoupas@capital.gr