Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών

Του Κώστα Στούπα

Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών

Ο Εμανουέλ Μακρόν πριν λίγες ημέρες επανέλαβε αυτό που ξέρουμε όλοι, πως η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει δραστικά ή να παραδεχτεί ότι αυτοκτονεί.

Ο Γάλλος πρόεδρος ανέφερε ότι η αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας ανήκει στο παρελθόν και ότι η Ευρώπη πρέπει να οικοδομήσει τη δική της αξιόπιστη αμυντική στρατηγική εάν θέλει να επιβιώσει.

Σε μια ομιλία που εξέθετε το όραμά του για την περιοχή, λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Μακρόν είπε ότι η ήπειρος μπορεί να χρειαστεί να παραγάγει τη δική της αντιπυραυλική ασπίδα, πυραύλους επιφανείας μεγάλου βεληνεκούς και άλλο εξοπλισμό για να μπορέσει να προστατευτεί σε ένα πιο εχθρικό γεωπολιτικό πλαίσιο.

"Οι ΗΠΑ έχουν δύο προτεραιότητες, τις ΗΠΑ πρώτα, και αυτό είναι θεμιτό, και μετά το ζήτημα της Κίνας", δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης του Παρισιού. "Η Ευρώπη δεν θα είναι γεωπολιτική προτεραιότητα για τα χρόνια, τις επόμενες δεκαετίες, όσο ισχυρή κι αν είναι η συμμαχία μας".

Ο Μακρόν προσανατολίζεται να υποστηρίξει τον πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι για τη θέση του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την οποία τώρα κατέχει η Γερμανίδα Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Ενδεχομένως αυτό να εξελιχθεί σε ένα πρώτο βήμα τεκτονικών αλλαγών εντός της ΕΕ τα επόμενα χρόνια.

Με, ή  χωρίς Τραμπ, η Ευρώπη θα πρέπει να σταθεί στα πόδια της ή να διαλυθεί σε περισσότερα εξ όσων συνετέθη. Τούτο θα συμβεί γιατί αν η ΕΕ θα καταφέρει να σταθεί στα πόδια της, θα γίνει πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ των δυνάμεων που την ανταγωνίζονται και την επιβουλεύονται.

Για να σταθεί όμως η Ευρώπη στα πόδια της θα πρέπει να αποκτήσει κοινή άμυνα, ένα υπουργείο εξωτερικών, ένα υπουργείο οικονομικών και έναν ομοσπονδιακό προϋπολογισμό.

Για να λειτουργήσει αυτό θα χρειαστεί έναν  πρόεδρο που θα εκλέγεται απευθείας από τους λαούς της Ευρώπης.

Όλα αυτά προϋποθέτουν εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας δια της αύξησης της συγκυριαρχίας και την ευρύτερη αναδιάρθρωση της άμυνας και των οικονομιών.

Ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί η περαιτέρω ενοποίηση είναι η δημιουργία ενός κύκλου προθύμων στενότερης διασύνδεσης εντός της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Είναι βέβαιο θα υπάρξουν αντιρρήσεις και εμπόδια. Οι ανταγωνιστές της Ευρώπης έχουν ήδη κόμματα και χώρες εντός αυτής, που θέτουν προσκόμματα.

Η Ελλάδα πρέπει να φροντίσει να βρεθεί εντός του νέου σκληρού πυρήνα με όποιο κόστος και αν απαιτηθεί γι’ αυτό.  Η Ελλάδα αν δεν  καταφέρει να καταστεί περιφέρεια της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, θα καταστεί αναγκαστικά περιφέρεια κάποιας άλλης εν εξελίξει  γειτονικής ...αυτοκρατορίας. Η ιστορία δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Οι δημογραφικοί δείκτες και η διαφορά οικονομικής και πληθυσμιακής ισχύος μεταξύ ημών και των γειτόνων είναι σαφής.

Χωρίς κοινή άμυνα, κοινή αστυνομία πάνω από τις τοπικές εθνικές αστυνομίες, η Ευρώπη θα υποχωρεί και τα εθνικά κράτη θα υποκύπτουν το ένα μετά το άλλο στις εξωτερικές απειλές και τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς.

Η Γερμανία, παρά το γεγονός πως είναι η ατμομηχανή της Ευρώπης, δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στην Κίνα, την Ινδία ή ακόμη και τη Ρωσία που προσπαθεί να την καταστήσει ενεργειακή υποτελή και χειραγωγήσιμη.

Ευρωπαϊκή άμυνα σημαίνει αύξηση του κόστους των αμυντικών δαπανών. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να μειωθούν δαπάνες από άλλες κοινωνικές παροχές. Αποτελεσματική κοινή άμυνα σημαίνει πως οι εθνικές αμυντικές εταιρείες πρέπει να συγχωνευτούν και κάποιες ενδεχομένως να κλείσουν. Δεν είναι αποδοτικό να υπάρχουν 10 εταιρείες που να κατασκευάζουν τεθωρακισμένα ή πυραύλους. Το αποδοτικό είναι να υπάρχουν δυο-τρεις οι οποίες θα διαθέτουν τις απαιτούμενες οικονομίες κλίμακας ανταγωνιζόμενες μεταξύ τους να προσφέρουν στο κοινό ευρωπαϊκό αμυντικό σύστημα τις καλύτερες επιλογές.

Κάποιες επιχειρήσεις θα πρέπει να αποσυρθούν ή να μεταβληθούν σε τοπικούς υπεργολάβους.

Το μοντέλο για την κατασκευή του ευρωπαϊκού αεροσκάφους 6^ης γενιάς και του μελλοντικού ευρωπαϊκού άρματος, όπου στο ένα πήραν την πρωτοκαθεδρία οι γαλλικές εταιρείες και στο άλλο οι γερμανικές αποτελεί το μοντέλο αυτής της γιγάντιας συγχώνευσης.

Εμείς οι Έλληνες δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες. Η μοναδική διέξοδος για να αποφύγουμε να βρεθούμε ξανά υπό κάποιου είδους ανατολικής επικυριαρχίας θα είναι να πετύχει το σχέδιο περαιτέρω ενοποίησης της Ευρώπης, με εμάς στο σκληρό πυρήνα της, με οποιοδήποτε κόστος.

kostas.stoupas@capital.gr