Μεταρρυθμίσεις, όχι πανηγύρια

Του Κώστα Στούπα

1)Μεταρρυθμίσεις όχι πανηγύρια

Με βάση τα στοιχεία στα οποία  εστιάζει ο Economist η Ελλάδα πέτυχε τη μεγαλύτερη βελτίωση στο επιχειρηματικό περιβάλλον μεταξύ 82 χωρών, σκαρφαλώνοντας μάλιστα κατά 28 θέσεις.

Η Ελλάδα σκαρφάλωσε στην 34^η θέση χάρη στην φιλοεπιχειρηματική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας η οποία έχει εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις, μείωσε φόρους και έλαβε πρωτοβουλία για την ενίσχυση της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης, αναφέρει η έκθεση.

Κατά τη ίδια έκθεση, οι   χώρες που καταγράφουν βελτίωση στο επιχειρηματικό περιβάλλον ενδεχομένως να οδηγηθούν σε άνοδο του κατά κεφαλήν πραγματικού ΑΕΠ, των συνολικών επενδύσεων και των Ξένων Άμεσων Επενδύσεων.

Βλέπε: Economist: H Ελλάδα κατέγραψε τη μεγαλύτερη βελτίωση στο επιχειρηματικό περιβάλλον μεταξύ 82 χωρών

Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις πλέον οι οποίες συγκλίνουν στην εκτίμηση πως έχει ξεκινήσει ένας ενάρετος οικονομικός κύκλος για την ελληνική οικονομία με σημείο αφετηρίας τα τέλη της περασμένης δεκαετίας.

Ακόμη και αν τα επόμενα χρόνια με ορόσημο το 2032 που θα χρειαστεί να επαναδιαπραγματευθούμε το χρέος ή το ιδιαίτερα πιθανό σενάριο στην παρούσα δεκαετία να προκύψει μια διεθνής κρίση χρέους, για την Ελλάδα τα χειρότερα μοιάζει να έχουν μείνει πίσω.

Τούτο είναι σωστό. Όμως μην παίρνουν τα μυαλά σας αέρα. Στην Ελλάδα οι συνθήκες παρουσιάζουν θεαματική βελτίωση αλλά υστερούν σημαντικά έναντι του μέσου όρου της Ε.Ε. και ιδίως  χωρών που μας ανταγωνίζονται οικονομικά.

Επιπλέον, οι διεθνείς εξελίξεις μπορεί να επιφυλάσσουν δυσάρεστες εκπλήξεις.

Μετά το κραχ του 2008 η παγκόσμια οικονομία έχει αλλάξει προσανατολισμούς. Η παγκοσμιοποίηση υποχωρεί, τα μέτρα προστατευτισμού αυξάνονται και οι εμπορικοί και νομισματικοί ανταγωνισμοί υφέρπουν. Τα αρνητικά επιτόκια και τα προγράμματα ποσοτική χαλάρωσης, πέραν του θηριώδους χρέους, έχουν δημιουργήσει ένα ρεκόρ επιχειρήσεων και ανθρώπων "ζόμπι".

Επιχειρήσεις "ζόμπι" θεωρούνται αυτές που αν τα επιτόκια της αγοράς ήταν φυσιολογικά δεν θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Άνθρωποι "ζόμπι" είναι αυτοί δεν έχουν μάθει και συνηθίσει να διαχειρίζονται τις οικονομικές υποθέσεις τους και περιμένουν από το κράτος ή  τους γονείς  μέχρι σχεδόν τη μέση ηλικία να τους στηρίξουν. Τα συνεχή επιδόματα δημιουργούν τέτοιες συνθήκες.

Καθώς η παγκοσμιοποίηση υποχωρεί, ο διεθνής ανταγωνισμός αντικαθίσταται από τις εθνικές οικονομικές πολιτικές. Στο σημείο αυτό ο μεγαλύτερο πόλεμος που δέχεται η Ε.Ε. δεν είναι ούτε από την Κίνα, ούτε από τη Ρωσία ή την Ινδία. Είναι από τις συμμάχους ΗΠΑ.

Τα μέτρα προστατευτισμού της περιόδου Τραμπ και το γιγάντιο πρόγραμμα ύψους 3-4 τρισ. δολ. επιδοτήσεων για την προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων από τη Προεδρία Μπάιντεν απειλεί να ξεριζώσει ότι έχει απομείνει από την παραγωγική υποδομή της Ε.Ε.

Εκτός του αμερικάνικου ανταγωνισμού η Ευρώπη υποφέρει και από το υψηλό κόστος ενέργειας, την κακώς σχεδιασμένη ενεργειακή μετάβαση, τις υπερβολικές ρυθμίσεις που θυμίζουν σοβιετία κλπ.

Τα επόμενα χρόνια η Ε.Ε. θα πρέπει να απαντήσει στο διεθνή βιομηχανικό, εμπορικό και νομισματικό ανταγωνισμό ή να εξαφανιστεί.

Το πιθανότερο είναι πως θα  απαντήσει με μέτρα προστατευτισμού και ένα γιγάντιο πρόγραμμα επιχορηγήσεων προσέλκυσης παραγωγικών και τεχνολογικών επενδύσεων.

Αν η ελληνική οικονομία αναστήθηκε μετά την πανδημία, ένα σημαντικό μέρος οφείλεται στο πρόγραμμα της E.E. Next Generation από το οποίο για την Ελλάδα μαζί με την μόχλευση προέκυψαν επενδύσεις περί τα 60-70 δισ. ευρώ σε λίγα χρόνια.

Αργά ή γρήγορα η Ε.Ε. θα αναστρέψει την φυγή των θέσεων εργασίας προχωρώντας σε ένα πρόγραμμα ενισχύσεων ανάλογο με αυτό που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ.

Αυτό για μικρές οικονομίες όπως η ελληνική με χαμηλή ανταγωνιστικότητα σημαίνει εισροή μερικών εκατοντάδων δισ. ευρώ επιπλέον. Κάποιες από τις πλέον καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι σύμβουλος ή διαχειριστής απορρόφησης ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.

Αν η Ευρώπη βρίσκεται προ μιας υπαρξιακής κρίσης οι χώρες της περιφέρειας δύσκολα θα μπορέσουν να συνεχίσουν τη θετική διαφοροποίηση.

Λιγότερα πανηγύρια και συνθήματα λοιπόν και περισσότερες μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε την επόμενη της κρίσης να βρεθούμε σε πλεονεκτική θέση.

2)Μια απάντηση

Κύριε Στούπα, αν μου επιτρέπετε μια τελευταία απάντηση στους φίλους του εξωτερικού που τόλμησα να αμφισβητήσω τη φιλοπατρία τους.

Και συγκεκριμένα στον κύριο Γ.Κ. Δε γνωρίζω που διαβιώνει αυτή τη στιγμή, θα πάρω όμως σαν υπόθεση εργασίας ότι κατοικεί στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό Ελλήνων. Γράφει ο καλός μας φίλος ότι αγαπάει τη χώρα του αλλά δε θέλει τα παιδιά του να πηγαίνουν σε μισογκρεμισμένα σχολεία.

Πρόσφατα στην Αγγλία η κυβέρνηση έκλεισε 100 σχολεία που διαθέτουν το επικίνδυνο σκυρόδεμα RAAC. Εκτιμούν ότι τουλάχιστον 7.000 έχουν το ίδιο πρόβλημα.

Γράφει ο καλός μας φίλος για την εγκληματικότητα στην Αθήνα, την ίδια στιγμή που έρευνα στην Αγγλία καταγράφει ένα ποσοστό 30% κατοίκων του Λονδίνου έχουν υποστεί ληστείες ή επιθέσεις τουλάχιστον μία φορά. Συνεχίζει ο ίδιος για το τσάκισμα που υπέστη από τη φορολογία (θα έχει ένα ενδιαφέρον να μας πει τι φόρους πληρώνει εκεί που είναι και τι πλήρωνε εδώ) και τις κρατήσεις για υπηρεσίες που δεν λειτουργούν. Φαντάζομαι υπονοεί κυρίως το θέμα υγείας. Στα δημόσια νοσοκομεία της Αγγλίας αυτή την στιγμή ο χρόνος αναμονής για περίθαλψη επιμηκύνεται, υπάρχουν ελλείψεις προσωπικού, χρόνια υποχρηματοδότηση και για πρώτη φορά στα 106 χρόνια λειτουργίας των νοσοκομείων το 2022 έγινε απεργιακή κινητοποίηση του νοσηλευτικού προσωπικού. Τα δημόσια πανεπιστήμια είναι καλύτερα από τα δικά μας, έχουν όμως δίδακτρα.

Για να μην μακρηγορώ όλες οι χώρες έχουν τα προβλήματά τους δεν υπάρχει κράτος - παράδεισος. Άπό τα παραπάνω καταλαβαίνει κανείς ότι οι καλοί μας φίλοι πήγαν στην Αγγλία για καλύτερους μισθούς και μόνο, το γράφει ξεκάθαρα ο φίλος μας "δεν την παλεύει με όποιο μισθούλη του δίνει ο κρατικοδίαιτος επιχειρηματίας". Στη μια άκρη της ζυγαριάς οι καλύτεροι μισθοί, στην άλλη η πατρίδα.

Σεβαστό ότι κι αν επιλέξει ο καθένας, αρκεί να είναι ευτυχισμένος

Σ.Μ

Υστερόγραφο: Για όσους Έλληνες του εξωτερικού που αγαπούν την χώρα τους πόσοι είναι αυτοί που υπηρέτησαν κανονική θητεία εθελοντικά και όχι μειωμένη;

Έργω κ' ουκέτι μύθος

Αισχύλος

Μετάφραση: Με έργα και όχι με λόγια

kostas.stoupas@capital.gr