Το σκηνικό κρύβει εκπλήξεις

Του Κώστα Στούπα 

1) Το σκηνικό κρύβει εκπλήξεις

Η έλλειψη αντιπάλου απέναντι στην κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας στο πολιτικό σκηνικό τους τελευταίους μήνες  εμφανίζει  μια ψευδή εικόνα στασιμότητας.

Αν παρατηρήσει κάποιος προσεκτικότερα τις υπόγειες διεργασίες θα διαπιστώσει πως λαμβάνουν χώρα τεκτονικές μεταβολές οι οποίες μάλλον είναι θέμα χρόνου με κάποια αφορμή να εκδηλωθούν.

Η εικόνα των κομμάτων στον μέσο όρο των δημοσκοπήσεων τις τελευταίες εβδομάδες είναι περίπου η εξής: Ν.Δ. 35-36%.

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ περί το 12-14%, ΚΚΕ κοντά στο 9%. Ελληνική Λύση περί το 10% με δυναμική για υψηλότερα.

Περί το 3% Νέα Αριστερά, Νίκη και Πλεύση Ελευθερία και περί το 2% Σπαρτιάτες, ΜΕΡΑ24 κλπ.

Στις τελευταίες εκλογές η Ν.Δ. είχε λάβει 40,56%, ο ΣΥΡΙΖΑ 17,8%, το ΠΑΣΟΚ 11,8%, το ΚΚ 7,69%, οι Σπαρτιάτες 4,68%, η Ελ. Λύση 4,44%, Νίκη 3,70%, Πλεύσης Ελευθερίας 3,17%, ΜΕΡΑ25 2,50% κλπ.

Η Νέα Δημοκρατία σε μετεκλογική περίοδο χαλάρωσης παρουσιάζει απώλεια 4-6 μονάδων η οποία όμως στις ευρωεκλογές μπορεί να μεγαλώσει. Προ εθνικών εκλογών όμως ελλείψει εναλλακτικής μπορεί να συρρικνωθεί εκ νέου.

Στη Νέα Δημοκρατία σαν σημείο σύγκρισης για τις Ευρωεκλογές θεωρείται το προηγούμενο ποσοστό του 33,12% του 2019.

Ένα ερώτημα που πλανάται είναι τι γενικότερες και ειδικότερες εξελίξεις θα μπορούσε να σηματοδοτήσει ένα αισθητά χαμηλότερο κατά 2-3 μονάδες ποσοστό;

Μην το θεωρείτε απίθανο. Ο κόσμος αισθάνεται ασφαλής από άποψη διακυβέρνησης ενώ ταυτόχρονα πολλοί θεωρούν πως οφείλουν να δώσουν κάποιο μήνυμα.

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ κινούνται σε ποσοστά περί το 14-12% με το ΠΑΣΟΚ να ευελπιστεί για παραπάνω και τον ΣΥΡΙΖΑ να παρακαλεί να αποφύγει το μονοψήφιο.

Αμφότερα τα κόμματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να φτάνουν το 30%.

Καθώς η πρώτη θέση που προσφέρει και το μπόνους το εδρών δεν είναι ορατή στον ορίζοντα, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να ελπίζουν πως υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργήσουν ρεύμα συμπόρευσης όσων ακολουθούν τους ισχυρούς με στόχο τη νομή των προνομίων της εξουσίας.

Επιπλέον, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ θα έχουν και τη σφήνα των Δημοκρατών, του κόμματος του Ανδρέα Λοβέρδου.

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες δημοσκοπήσεις αθροίζουν περί το 25-26% έναντι 30% που άθροισαν στις τελευταίες εκλογές.

Η Ελληνική Λύση σε κάποιες έρευνες αρχίζει να ξεπερνά το 10%. Μαζί με τη Νίκη, τους Σπαρτιάτες κλπ ξεπερνούν το 16-17%. Τα κόμματα που κινούνται δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται πως συνολικά κερδίζουν 2-3 μονάδες παραπάνω από το ποσοστό που άθροισαν στις τελευταίες εκλογές.

Αν δεν κάνουν λάθος οι δημοσκοπήσεις, ο μεγάλος κερδισμένος της περιόδου είναι η Ελληνική Λύση η οποία παρουσιάζεται να έχει υπερδιπλασιάσει το ποσοστό. Τούτο αποτελεί ένα μήνυμα για τα σαθρά θεμέλια και της κοινωνίας μας αλλά και του χώρου πέραν  της Ν.Δ. Δεξιάς.

Μετά το 2015 φαίνεται πως το πολιτικό σκηνικό συνολικά κινείται δεξιότερα με τη Νέα Δημοκρατία να κινείται αριστερότερα με απεριόριστες επιδοματικές πολιτικές, αντιμετώπιση πληθωρισμού με ελέγχους και όχι απορρύθμιση για ένταση ανταγωνισμού, γάμους ομοφυλοφίλων κλπ.

Από τη μία η  Ν.Δ. κυριαρχεί στο Κέντρο και πιέζει και την Κεντροαριστερά  και από την άλλη αφήνει κενό στα δεξιά της.

Η απουσία κάποιου στοιχειωδώς σοβαρού προσώπου να εκπροσωπήσει τον χώρο και να επεκτείνει την επιρροή κάποιων συντηρητικών επιλογών, διατηρεί τον χώρο αυτό σε συστολή ακόμη. Το ερώτημα είναι αν το συνονθύλευμα των συνωμοσιολόγων, ρωσόφιλων, θρησκόληπτων, ψεκασμένων κλπ αντέχει να το εκπροσωπεί κάποιο στοιχειωδώς σοβαρό πρόσωπο που μπορεί να αυξήσει τον κύκλο της επιρροής των συντηρητικών απόψεων;

Όσο λοιπόν τα δεξιότερα σχήματα αθροίζουν συνολικά κάτω από 20% δεν διαφαίνεται κάποιος κίνδυνος αποκοπής της Ν.Δ. από την παραδοσιακή της βάση στα δεξιά.

Λαμβάνοντας όμως υπόψη τον αντίκτυπο των ευρωπαϊκών εξελίξεων όπως αυτές θα μπορούσαν να αποτυπωθούν στις επερχόμενες ευρωεκλογές, το σενάριο της δημιουργίας ενός ισχυρού πόλου δεξιότερα της Ν.Δ. δεν είναι απίθανο.

Στην Κεντροαριστερά η δυστοκία τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ να κεφαλαιοποιήσουν τη φθορά της Νέας Δημοκρατίας είναι πιθανό μετά τις ευρωεκλογές να δρομολογήσει εξελίξεις.

Το πολιτικό σκηνικό μπορεί να μοιάζει στάσιμο λόγω της κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας αλλά οι υπόγειες διεργασίες κρύβουν εκπλήξεις και ανατροπές νωρίτερα απ’ ό,τι δείχνουν οι αριθμοί.

2) Τελικά μήπως ο μόνος που δεν έφταιγε είναι ο σταθμάρχης;

Γράφω πρώτη φορά αν και σας παρακολουθώ από το 2008 όταν σπούδαζα στο Λονδίνο. Είστε μια χούφτα άνθρωποι που γράφετε όσα η φωνή της λογικής φωνάζει αλλά κανείς δεν ακούει! Απορώ λοιπόν πως φτάσαμε το 2024 να πρέπει ο κ. Προβόπουλος να αναγκαστεί να υποστεί όσα τραγελαφικά αντιμετωπίζουμε οι Έλληνες καθημερινά όταν πρέπει να δαμάσουμε  το τέρας τους δημοσίου!!

Ιστορίες σαν και αυτήν του κ. Προβόπουλου μπορεί να διηγηθεί ο καθένας μας! Αναρωτιέμαι λοιπόν ένα χρόνο μετά την τραγωδία στα Τέμπη αν τελικά έφταιγε ο σταθμάρχης ή Όχι!!;;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρα ΟΧΙ!! Δεν έφταιγε ο απαίδευτος, ανίκανος και σίγουρα χαμηλής νοημοσύνης σταθμάρχης! Φταίνε οι έχοντες την εξουσία να διορίσουν αυτόν τον άνθρωπο σε αυτήν την θέση! Φταίνε δλδ όλοι αυτοί που με τη δύναμη της επιλογής κάνουν λάθος! Και όταν λέμε λάθος εννοούμε ότι κάνουν μια επιλογή με συνείδηση και απόλυτη ηρεμία! Διαλέγουν να διορίσουνε τον ανίκανο (κομματικά διαπιστευμένο βέβαια) στην κρίσιμη θέση που θα πρέπει να διαχειριστεί ανθρώπινες ζωές. Αν λοιπόν περιμένει κάποιος στην Ελλάδα να αλλάξουν τα κακώς κείμενα, ματαιοπονεί!

ΥΓ. Γιατί δεν βρίσκουν έναν εύκολο πενταψήφιο αριθμό οι άριστοι του κ. Μητσοτάκη (τον οποίο πρέπει να έχουμε σαν τα μάτια μας γιατί μετά από αυτόν το χάος) να  καλούν οι πολίτες και με στοιχεία να καταγγέλλουν τη δημόσια διοίκηση! Να λειτουργεί αυτή η υπηρεσία σαν εσωτερικών υποθέσεων. Ξέρετε πόσα λαβράκια θα βγάλουν; Θα μου πείτε όμως τι να το κάνεις αν δεν μπορείς να απολύσεις τους ενόχους;

ΓΑ

kostas.stoupas@capital.gr