Η συνωμοσία με το γάλα

Του Κώστα Στούπα

Η  συνωμοσία με το γάλα

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις τελευταίες μέρες τη νέα "θεωρία συνωμοσίας" που έχει ανακαλύψει μια σημαντική μερίδα συμπολιτών μας και για την οποία ξιφουλκούν στα κοινωνικά δίκτυα κατά παντός υπεύθυνου και μη...

Οι συνωμοσιολόγοι αποδίδουν σε μεγάλη εταιρεία τροφίμων προθέσεις διάβρωσης και αλλοίωσης του θεσμού της οικογένειας, γιατί σε μια από τις 5 συσκευασίες φρέσκου γάλακτος, ενώ αναγράφει οικογενειακό έχει τυπωμένη την φωτογραφία ενός πατέρα με τη μικρή του κόρη.

Στις υπόλοιπες εμφανίζει  ένα ζευγάρι γονέων (με εμφανή τα χαρακτηριστικά άνδρα και γυναίκας) με παιδιά.

Ο ίδιος δεν πιστεύω πως στη φωτογραφία αυτή υπάρχει προσπάθεια υποβολής του κοινού σε υποσυνείδητο μήνυμα που αποσκοπεί στην πνευματική σύγχυση και διάβρωση της βούλησης και των παραδοσιακών αξιών.

Συνήθως οι άνθρωποι που υπερασπίζονται τα πιστεύω τους με θόρυβο, το κάνουν γιατί πρωτίστως αμφιβάλλουν οι ίδιοι γι’ αυτά και δια μέσω της εντάσεως προσπαθούν πείσουν τους εαυτούς τους.

Το πλέον πιθανό που  θεωρώ να συμβαίνει είναι πως κάποια τμήματα μάρκετινγκ και διαφήμισης προσπάθησαν να προσδιορίσουν το "target group" του προϊόντος που αφορά κυρίως παιδιά.

Επειδή, με  βάση τα στατιστικά στοιχεία το 15% των οικογενειών στην Ε.Ε. και το 9% περίπου στην Ελλάδα αποτελούνται από έναν γονέα, στις 5 συσκευασίες λοιπόν έκριναν σκόπιμο η μία να εμφανίζει μόνο τον ένα γονέα με το παιδί.

Ο λόγος που το συγκεκριμένο θέμα έλαβε τόση έκταση πιστεύω πως έχει να κάνει με το κλίμα δυσπιστίας, αμφισβήτησης των ελίτ και θολής αντισυστημικότητας (για αναλφάβητους κατά τη γνώμη μου) που ταλανίζει τις δυτικές κοινωνίες τα τελευταία χρόνια με αυξανόμενη ένταση.

Η εταιρεία από την άλλη βρίσκεται σε διελκυστίνδα γιατί αν καταργήσει τη συγκεκριμένη φωτογραφία σε μια μερίδα δυνητικών πελατών δεν θα λειτουργήσει η αίσθηση πως το προϊόν απευθύνεται σε αυτούς.

Το ζήτημα που προκύπτει, όμως, είναι περισσότερο πολιτικό και κοινωνικό παρά εμπορικό. Η αποδυνάμωση του θεσμού της οικογένειας προβληματίζει μια μεγάλη πλειοψηφία, κυρίως μεγαλύτερων σε ηλικία.

Η αποδυνάμωση της οικογένειας σε συνδυασμό με τη μείωση των γεννήσεων πολλαπλασιάζει αυτές τις ανησυχίες.

Η αποδυνάμωση της οικογένειας, σε συνδυασμό με τη μείωση των γεννήσεων και τη μαζική και ανεξέλεγκτη εισβολή μεταναστών από ασύμβατους με τις αξίες μας πολιτισμούς, τρομάζει τόσο πολύ μια αυξανόμενη μερίδα της κοινωνίας που την καθιστά εύκολη πολιτική λεία κάποιων περιθωριακών μέχρι πρόσφατα αντιλήψεων περί αίματος, ράτσας και αυταρχικής διακυβέρνησης.

Προσθέστε τώρα σε όλα αυτά και τη δυνατότητα τεκνοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια που θεσπίζουν οι φιλελεύθερες δημοκρατίες με βάση την προσήλωσή τους στα ατομικά δικαιώματα, και θα έχετε το πιο εκρηκτικό μείγμα "θεωριών συνωμοσίας".  

Ο θεσμός της οικογένειας αποδυναμώνεται γιατί αυξάνονται τα διαζύγια και ένας αυξανόμενος αριθμός ατόμων και των δυο φύλων αρνείται να δημιουργήσει οικογένεια. Τούτο δεν συμβαίνει γιατί έχουν πέσει θύματα της προπαγάνδας του Σόρρος, του Netflix  ή των πολυεθνικών γάλακτος και σαμπουάν.

Συμβαίνει γιατί κάθε επόμενη γενιά μετά τον τελευταίο πόλεμο και ειδικά μετά το ’60, είναι πιο καλομαθημένη από την προηγούμενη και ανατρέφεται με έναν υπερτροφικό εγωισμό ο οποίος εμποδίζει την ομαλή συμβίωση με κάποιον άλλο άνθρωπο.

Όσοι έχουν κάνει οικογένεια και παιδιά γνωρίζουν πως απαιτείται υπομονή, επιμονή, ταπεινοφροσύνη τόσο για να ζήσει κάποιος με κάποια (ή το αντίστροφο) όσο και για να μεγαλώσει παιδιά, όπου πρέπει να κρατήσει πίσω πολλά απ’ όσα θεωρούσε δικές του προτεραιότητες.  

Οι επιχειρήσεις όπως και οι σκηνοθέτες ή οι διαφημιστές παρατηρούν τις εξελίξεις στις κοινωνικές συμπεριφορές και προσαρμόζουν τα προϊόντα και τα σενάρια στα νέα ενδιαφέροντα των πελατών τους. Έχουμε ξαναγράψει ότι το βασικό μοτίβο των θεωριών συνωμοσίας είναι η εμφάνιση του αποτελέσματος ως αιτίας.

Όπως αναλύω και στο βιβλίο μου, όλα αυτά αποτελούν συμπτώματα μιας "Επερχόμενης Αταξίας" που ήδη επελαύνει και θα οδηγήσει σε μια κρίση κατά την οποία το σοκ θα μηδενίσει το κοντέρ και του εγωισμού και των υπολοίπων που θεωρούμε κεκτημένα.

kostas.stoupas@capital.gr