Το πρόβλημα "Γεωργούλη"...

Του Κώστα Στούπα 

1) Το πρόβλημα "Γεωργούλη"...

Μοιάζει απίθανο η υπόθεση Γεωργούλη να ωθήσει ικανό αριθμό ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει στάση λίγες μέρες πριν από τις κάλπες. Το ίδιο ισχύει και με τους ψηφοφόρους της Ν.Δ. και αυτούς των άλλων κομμάτων.

Τότε γιατί το ζήτημα Γεωργούλη κυριαρχεί στην πολιτική αντιπαράθεση.

Ο λόγος που κυριαρχεί στην πολιτική αντιπαράθεση, μάλλον οφείλεται στην περιέργεια της κοινής γνώμης για υποθέσεις "κλειδαρότρυπας" και την αδυναμία των κομμάτων να αντισταθούν στη σχετική ζήτηση...

Ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε τον δημοφιλή ηθοποιό προκειμένου να προσεγγίσει μερίδα του νεανικού απολίτικου κοινού.

Το ίδιο κάνουν λίγο πολύ όλα τα κόμματα με διάφορα δημοφιλή πρόσωπα από την τηλεόραση, τον  αθλητισμό, το πεντάγραμμο και εσχάτως από τα social media...

Διόλου τυχαίο δεν πρέπει να θεωρείται επίσης πως κάποιος που έγινε δημοφιλής με ρόλους όπως αυτός του "εραστή δυτικών προαστίων" συνέχισε να υποδύεται τον ρόλο και εκτός τηλεοπτικού σκηνικού.

Το φαινόμενο της επιλογής δημοφιλών "μαϊντανών" δεν είναι ελληνικό αλλά αφορά τις περισσότερες δυτικές μεταβιομηχανικές δημοκρατίες στις οποίες κυριαρχεί ο πολιτισμός της "εικόνας" και η πεποίθηση πως όποιος και να βγει τα ίδια θα κάνει, οπότε ας διασκεδάσουμε ψηφίζοντας τηλεοπτικούς "μαϊντανούς" και ενίοτε  εμφανώς διαταραγμένους, δήθεν ως αντισυστημικούς...

Οι συμπεριφορές αυτές θυμίζουν "κακομαθημένα παιδιά" που προσπαθούν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον αδιάφορων γονέων, ενίοτε μη διστάζοντας να προκαλέσουν ζημιά στον εαυτό τους...

Δύσκολα μπορεί να επιρρίψει κάποιος ευθύνες στην ηγεσία του ενός κόμματος γιατί κάποιο στέλεχος κατηγορείται για ανάρμοστες σεξουαλικές συμπεριφορές ή ξυλοδαρμούς γυναικών, ανδρών, παιδιών ή γατιών, στον βαθμό που αυτά γίνονται εκ των υστέρων γνωστά και το κόμμα λαμβάνει εγκαίρως αποστάσεις...

Αντιθέτως, εκείνα για τα οποία αξίζει να κατηγορήσει κάποιος τον ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ πολλών άλλων, είναι γιατί δεν πήρε αποστάσεις από κάποια στελέχη με μεγαλύτερο πολιτικό βάρος από αυτό του κ. Γεωργούλη, που έχουν καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη για εγκλήματα με πολιτικές διαστάσεις;

Επίσης, κάποιος θα μπορούσε να  κατηγορήσει τη διακυβέρνηση Τσίπρα γιατί κάποιος, όπως ο παιδεραστής του Ρεθύμνου, ο οποίος καταδικάστηκε το 2011 σε 401 έτη κάθειρξης, κατά συγχώνευση 202, το 2023 κυκλοφορεί ελεύθερος;

Τούτο συνέβη γιατί, κατά το νέο Ποινικό Κώδικα (ν. 4619/2019) το ανώτατο όριο πρόσκαιρης κάθειρξης περιορίστηκε, για όλα τα αδικήματα, από τα 25 έτη στα 20.

Επειδή και τα 25 είναι λίγα, οι νομοθέτες οφείλουν να πράξουν τα δέοντα, προκειμένου ο μέσος πολίτης να αισθάνεται πως υπάρχει δικαιοσύνη η οποία τιμωρεί τους παραβάτες...

Η απουσία εμπιστοσύνης στους νομοθέτες και κατ΄επέκταση τη  δικαιοσύνη αποτελεί έναν από τους ουσιαστικούς λόγους της αύξησης της αντισυστημικότητας...

Αφήστε τον κάθε Γεωργούλη στη δικαιοσύνη και της δεύτερης διαλογής τηλεοπτικές σειρές και  ασχοληθείτε με την  ατιμωρησία που νομοθετούν αυτοί που ψηφίζουμε...

2) Τραπεζικές θυρίδες...

Καλημέρα κύριε Στούπα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω σε περίπτωση κατάρρευσης μιας τράπεζας με τις θυρίδες τι γίνεται, η πρόσβαση σε αυτές συνεχίζεται ή θα υπάρξει πρόβλημα;

Απάντηση: Χρεοκοπία τράπεζας δεν σημαίνει και ξαφνικό λουκέτο αυτής χωρίς να προλάβουν οι δικαιούχοι να αδειάσουν τις θυρίδες τους. Χρεοκοπία τράπεζας σημαίνει αδυναμία εξεύρεσης ιδίων κεφαλαίων και καταθέσεων. Οι τραπεζικές θυρίδες κινδυνεύουν περισσότερο από τους ληστές ή  την εφορία παρά από τη χρεοκοπία της τράπεζας.

Αν το 2015 είχε προκύψει π.χ.  ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και έξοδος από το Ευρώ (καταστάσεις στις οποίες βρεθήκαμε κοντά) είναι πιθανό να είχαν τεθεί περιορισμοί στην ελεύθερη  πρόσβαση των ενοικιαστών στις θυρίδες τους και το περιεχόμενό τους… Σε έκτακτες συνθήκες τα κράτη επιτάσσουν ό,τι θεωρούν αναγκαίο...

kostas.stoupas@capital.gr