Όποιος μπορεί φεύγει από την Ελλάδα...

Του Κώστα Στούπα 

1) Όποιος μπορεί φεύγει από την Ελλάδα...

Αν οι σταθμάρχες, οι επιθεωρητές, οι συνδικαλιστές γιατροί που μοιράζουν αναρρωτικές και οι εκπαιδευτές του ΟΣΕ έκαναν στοιχειωδώς σωστά τη δουλειά τους, θα είχαμε αποφύγει το τραγικό δυστύχημα;

Μάλλον ναι...

Αν όλοι αυτοί οι ..."Αμάν! έγινε τράκα..." και κάποιες δεκάδες χιλιάδες άλλοι από το "κηφηναριό" με το οποίο τα κόμματα έχουν "φρακάρει" το Δημόσιο αξιολογούνταν και οι ανεπίδεκτοι μαθήσεως ή αδιάφοροι για την εργασία τους απολύονταν, θα είχαμε καλύτερο Δημόσιο και ασφαλέστερα τραίνα;

Σίγουρα ναι...

Αν δινόταν η ευκαιρία σε νέα παιδιά 30-40 ετών με ένα-δυο πτυχία και ξένες γλώσσες να γίνουν σταθμάρχες, επιθεωρητές κλπ., όχι με μονιμότητα αλλά π.χ. με 5ετείς ή ορισμένου χρόνου συμβάσεις όπως στον ιδιωτικό τομέα, θα είχαμε  καλύτερα και ασφαλέστερα τραίνα;

Σίγουρα ναι...

Αν υπήρχε μια ρυθμιστική αρχή, η οποία θα είχε επιλεγεί όχι με κομματικά κριτήρια η οποία θα ήλεγχε εγκαίρως τα επίπεδα ασφαλείας του δικτύου και των ανθρώπων που το χειρίζονται θα είχαμε πιθανότητες να αποφύγουμε το δυστύχημα;

Πιθανότατα ναι...

Το κόμμα που είχε αποσπάσει προσωπικό από τη ρυθμιστική αρχή όπως και γενικότερα τα κόμματα που αποσπούν προσωπικό από το Δημόσιο για ίδια χρήση ή επιβράβευση κομματικών στελεχών με υποαπασχόληση την οποία πληρώνει ο φορολογούμενος, έχουν ευθύνη;

Μάλλον...

Η διαπλοκή συνδικαλιστών, διοικήσεων και ιδιωτικών συμφερόντων με τη συνενοχή (και συμμετοχή) των πολιτικών ηγεσιών η οποία ευθύνεται για την καθυστέρηση των έργων εκσυγχρονισμού, ευθύνεται  και για το δυστύχημα;

Βεβαιότατα...

Οι ιδιώτες αν είχαν να αντιμετωπίσουν σωστές διαδικασίες μιας πειθαρχημένης και καλά διοικούμενης εταιρείας η οποία τους αναθέτει έργα με διαφανείς διαδικασίες δεν θα μπορούσαν να καθυστερούν ούτε μια μέρα...

Έργα σε άλλες εταιρείες και εργολάβους αναθέτουν και ιδιωτικές επιχειρήσεις.  Έχει ακούσει ποτέ κάποιος να καθυστερήσει να παραδώσει έργο στον Μυτιληναίο, την Μότορ Όιλ ή την Coca-Cola  κ.ά.  5 και 10 χρόνια και να μην έχει καταβάλει αποζημίωση για τα διαφυγόντα έσοδα των επόμενων 20-30 ετών;

Πώς γίνεται και στον ΟΣΕ ή το Δημόσιο οι ιδιώτες εργολάβοι που καθυστερούν, αντί να αποζημιώσουν κερδίζουν περισσότερα;

Είναι προφανές πως υπάρχει διαπλοκή με πρωτοβουλία των μέσα (γιατί αυτοί ορίζουν τους κανόνες) από την οποία κερδίζουν και οι μεν και οι δε (και οι μέσα και οι έξω)...

Υπάρχει περίπτωση στέλεχος ιδιωτικής εταιρείας να ζημιώσει την εταιρεία του αναθέτοντας εκτός εργασίας με κριτήρια ίδιου συμφέροντος και όταν αυτό να γίνει αντιληπτό και να μην απολυθεί αντιμετωπίζοντας τη δικαιοσύνη; Υπάρχει περίπτωση κάποιος που θα απολυθεί για τέτοιο λόγο να βρει αντίστοιχη εργασία στην αγορά;

Όχι...

Η απόλυση και οι συνέπειες είναι ο λόγος που τα στελέχη των ιδιωτικών εταιρειών που κάνουν αναθέσεις δεν διαφθείρονται, όχι γιατί είναι καλύτεροι άνθρωποι...

Αν λοιπόν η λειτουργία, ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου είχαν ανατεθεί σε μια ιδιωτική εταιρεία θα είχαμε καλύτερα και ασφαλέστερα ταξίδια με τα τρένα;

Το πιθανότερο είναι πως θα είχαμε, όπως συμβαίνει με τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ κλπ. που απομακρύνθηκαν από το Δημόσιο.

Ποιος φταίει λοιπόν;

Ο Μητσοτάκης, ο Τσίπρας, και όσοι προηγήθηκαν που δεν έκαναν με τον ΟΣΕ ό,τι έκαναν και με τον ΟΛΠ, τον ΟΤΕ ή τη ΔΕΗ...

Σίγουρα φταίμε και εμείς που δεν τους τιμωρήσαμε εκλογικά γι’ αυτή την καθυστέρηση. Φταίμε ακόμη που τους επιτρέπουμε για κομματικά οφέλη να κρατάνε το Δημόσιο σε αυτήν την άθλια κατάσταση.

Καλός ο Πιερρακάκης αλλά όσο η "κόπρος του Αυγεία" παραμένει μέσα στον στάβλο, με όσα αρώματα και χαλιά και να την σκεπάσει, θα γίνει η ζημιά...

Το Δημόσιο που έχουμε αποτελεί κομματικό φέουδο, κυρίως του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και της μετάστασής τους μετά τη χρεοκοπία του 2010, τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αν δεν  εκριζωθεί το καρκίνωμα, η χώρα δεν πρόκειται να σηκώσει κεφάλι ποτέ. Όχι μόνο δεν θα επιστρέψουν όσοι έφυγαν στο εξωτερικό, αλλά όποιος μπορεί θα φεύγει...

Μέχρι τότε δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε που όποιος μπορεί φεύγει από την ελληνική σοβιετία, με το ίδιο πάθος που την εγκατέλειπαν οι υπήκοοι της ΕΣΣΔ, τη "χώρα παγίδα" στην οποία γεννήθηκαν...

2) Από την υποκρισία στην παράνοια...

Καλησπέρα κύριε Στούπα.

Από το άρθρο σας αποδεικνύεται ότι ο δογματισμός και οι ιδεολογίες όπου επιβάλλεται από  το πίστευε και μη ερεύνα, ουσιαστικά αποτρέπουν την κριτική σκέψη και την αμφισβήτηση διότι μπορεί να καταλήξει σε αδιέξοδο.

Τούτος είναι ο λόγος που ο Κομμουνισμός ένιωθε τις Θρησκείες ως απειλή επειδή και σε αυτές επιβάλλεται η μη χρήση της λογικής και η αποδοχή των Αγίων Γραφών που γράφτηκαν από ανθρώπινα χέρια και ποιος ξέρει τι σκοπούς εξυπηρετούσαν τότε, αλλά ξέρουμε τι σκοπούς εξυπηρετούν σήμερα.

Ο Χάγεκ, ένας φιλελεύθερος οικονομολόγος και στοχαστής, ειλικρινά δεν ξέρω πως θα τοποθετούνταν ως προς την επίλυση  των πρόσφατων προβλημάτων που αντιμετωπίσαμε και ποιος θα πίστευε ότι πρέπει να είναι ο ρόλος του κράτους και ως ποιο σημείο θα έπρεπε να φτάνει η παρέμβαση του κράτους.

Επειδή σήμερα το ζητούμενο είναι πρωτίστως η κοινωνική ειρήνη, δεν νομίζω ότι η δογματική άρνηση στο να παρεμβαίνει το κράτος ακόμη και  σε extreme περιόδους και καταστάσεις όπως ο κορονοϊός θα μπορούσαν να τύχουν δογματικής προσέγγισης.

Προσωπικά πιστεύω ότι οι custom λύσεις (έξω από δόγματα και ιδεοληψίες) είναι η απάντηση στα νέα, πιο περίπλοκα και συσσωρευμένα προβλήματα που προκύπτουν. Όπως η Αμερική στην προεδρία Obama έκανε παρεμβάσεις πέραν των εσκεμμένων και ο Μητσοτάκης έκανε πολλές πολύ εύστοχες παρεμβάσεις και κάποιες άλλες λόγω εθισμού στη λαϊκίστικη πολιτική που εξασφαλίζει μακροημέρευση στην πολιτική - τι να κάνουμε, θα το υποστούμε - έτσι πρέπει να πορευτούμε προκειμένου να επιτευχθεί η κοινωνική Ειρήνη για να μην έρθουν ξανά στο προσκήνιο γραφικοί τύποι, όπως έγινε με τα μνημόνια που διαταράχθηκε η κοινωνική ειρήνη.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Best Regards

Tassos

kostas.stoupas@capital.gr