Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 05-Οκτ-2022 00:01

    Ο Ερντογάν είναι απελπισμένος...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Ο Ερντογάν είναι απελπισμένος...

    Μια μέρα μετά τη συνάντηση μεταξύ του εκπροσώπου της τουρκικής προεδρίας Ιμπραήμ Καλίν και του συμβούλου της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλιβαν, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ανακοίνωσε την υπογραφή συμφωνίας με την προσωρινή κυβέρνηση της Λιβύης για τους υδρογονάνθρακες στην περιοχή που προβλέπει το "τουρκολυβικό" σύμφωνο...

    Η συνάντηση του Τζέικ Σάλιβαν αφορούσε τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ, τον πόλεμο στην Ουκρανία, την κατάσταση στο Αιγαίο αλλά κυρίως το ζήτημα της αγοράς F-16 και τις διαδικασίες ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ...

    Ο χρόνος που επελέγη για την ανακοίνωση της συμφωνίας με την άνευ νομιμοποίησης κυβέρνηση της Λιβύης προφανώς δεν είναι τυχαίος.

    Η συμφωνία, όπως είπαμε, αφορά τη δυνατότητα της Τουρκίας να προβεί σε έρευνες για την αναζήτηση και εξόρυξη υδρογονανθράκων.

    Η προσωρινή κυβέρνηση της Λιβύης δεν έχει το δικαίωμα να υπογράφει διεθνείς συμφωνίες, μέχρι να προκύψει μια κυβέρνηση από τις συνεχώς αναβαλλόμενες εκλογές. Όμως λειτουργώντας σαν μαριονέτα της Άγκυρας το έπραξε. Το λιβυκό κοινοβούλιο αμέσως διαχώρισε τη θέση του...

    Η Τουρκία χρειαζόταν μια συμφωνία τώρα έστω και αν αυτή αμφισβητηθεί απ’ όλους πλην τις ιδίας. Τούτο μοιάζει με κίνηση απελπισίας.

    Το καθεστώς Ερντογάν έχοντας ήδη πολλά μέτωπα ανοιχτά δεν διστάζει να ανοίγει και άλλα. Πολλοί αναλυτές πιστεύουν πως όπως και στην περίπτωση του βέτο στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας έτσι και με την Ελλάδα, απειλεί τη συνοχή του ΝΑΤΟ διευκολύνοντας το καθεστώς Πούτιν.

    Ο Ερντογάν και το καθεστώς του όμως μοιάζουν περισσότερο με εγκλωβισμένους "αρουραίους των υπονόμων", όπως τον αποκάλεσε ο αντιπρόεδρος του γερμανικού FDP,  παρά με "πορθητές"...

    Παρά την υιοθέτηση της εθνικιστικής και της οθωμανικής ατζέντας, στις δημοσκοπήσεις φαίνεται πως δύσκολα θα επικρατήσει της αντιπολίτευσης.

    Ο Ερντογάν όμως και οι άνθρωποι του καθεστώτος αν χάσουν τις εκλογές δεν πάνε απλά στην αντιπολίτευση, αλλά θα διωχθούν από όσους έχουν υποστεί διώξεις.

    Η εξασφάλιση π.χ. μιας νέα παρτίδας F-16 ή η αναβάθμιση των υπαρχόντων σε εφάμιλλα με τα ελληνικά viper δεν πρόκειται να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στην Τουρκία.

    Δεν θα ήταν παράλογο οι άνθρωποι του καθεστώτος να θεωρούν πως μια στρατιωτική επιτυχία στο Αιγαίο ή  νοτίως της Ρόδου ή της Κρήτης θα μπορούσε να αλλάξει το σκηνικό και να απομακρύνει την ήττα...

    Ο τρόπος που προετοιμάζουν την κοινή γνώμη της Τουρκίας άλλωστε δείχνει πως προς μια τέτοια λύση προσανατολίζονται.

    Ο τουρκικός στρατός είναι περισσότερο εμπειροπόλεμος από τον ελληνικό καθώς τα τελευταία χρόνια βρίσκεται ήδη σε αρκετά μέτωπα, από τη Συρία, τη Λιβύη μέχρι το Ναγκόρνο Καραμπάχ...

    Παρ΄ όλα αυτά  βρίσκεται απέναντι σε ομάδες ατάκτων με ελαφρύ οπλισμό.

    Έναντι της Ελλάδας θα βρεθεί σε μια μικρότερη μεν αλλά  οργανωμένη  σύγχρονη στρατιωτική μηχανή. Ακόμη και αν υποκύψει η ελληνική στρατιωτική μηχανή, είναι σε θέση να προκαλέσει μεγάλο πλήγμα στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αλλά  και τις υποδομές της γείτονος...

    Η ελληνική πλευρά δεν έχει πάψει ποτέ να γνωστοποιεί πως σε περίπτωση εμπλοκής θα απαντήσει ισχυρά σε όλο το εύρος μεταξύ των δύο χωρών.

    Η διαμόρφωση του αρχιπελάγους με τα εκατοντάδες νησιά ("αεροπλανοφόρα", ορμητήρια και "καταφύγια") συνιστά ένα πλεονέκτημα ανάλογο με εκείνο των βουνών της Αλβανίας έναντι των καλά εξοπλισμένων υπέρτερων ιταλικών δυνάμεων κατά τον β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

    Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να αντιληφθεί πως στο Αιγαίο κάποιος με μερικές φορητές συστοιχίες πυραύλων στα νησιά μπορεί να αποκλείσει την παρουσία οποιουδήποτε εχθρικού σκάφους σε αέρα και θάλασσα από τα Δαρδανέλια μέχρι νοτίως της Κρήτης...

    Είναι βέβαιο πως σε περίπτωση εμπλοκής οι δύο χώρες θα υποστούν σημαντικό οικονομικό πλήγμα. Αμφότερες θα χρειαστούν χρόνια να συνέλθουν.

    Πάρα ταύτα, ο πολιτικός εγκλωβισμός του καθεστώτος στο εσωτερικό και το εξωτερικό φαίνεται να το οδηγεί σε μια λύση απελπισίας, προκειμένου να αποφύγει τις συνέπειες για πολιτική κατάρρευση εντός της Τουρκίας...

    2) Μερικά σχόλια για το άρθρο σας για τις επενδύσεις σε data centres

    Καλησπέρα κ. Στούπα,

    Με αφορμή το άρθρο σας της Τρίτης 4 Οκτωβρίου "Να και κάτι που αλλάζει προς το καλύτερο...” σχετικά με τις μεγάλες επενδύσεις των Microsoft, Amazon και Google στη χώρα μας σε υποδομές data centres, θα ήθελα, με την ιδιότητα του μηχανικού πληροφορικής και με κάτι παραπάνω από 2 δεκαετίες εμπειρίας στην αγορά τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, να παραθέσω ορισμένα σχόλια που ίσως φανούν χρήσιμα σε εσάς και τους αναγνώστες της στήλης σας.

    Θα ξεκινήσω με το προφανές: οι επενδύσεις αυτές είναι πάρα πολύ σημαντικές για την Ελλάδα, διότι τη βάζουν στον παγκόσμιο χάρτη των κόμβων παροχής υπηρεσιών cloud computing. Θα τολμούσα μάλιστα να ισχυριστώ και ότι αυτό έχει και μία σημαντική γεωπολιτική σημασία, αν αναλογιστούμε ποιους έχουμε ανατολικά. Και μόνο η εμφάνιση των υποδομών ως επιλογών είναι ιδιαίτερα επιδραστική.

    Η "προβληματική” πλευρά αυτών των επενδύσεων είναι αυτό που και εσείς αναφέρετε, ότι δεν χρειάζονται πολυπληθές προσωπικό με κάποια εξειδίκευση. Η αλήθεια είναι ότι η διαχείριση (θα) γίνεται κυρίως από άλλες χώρες όπου υπάρχει μεγάλη αφθονία καταρτισμένων εργαζόμενων με σημαντικά χαμηλότερα κόστη, επειδή ακριβώς η φύση του "προϊόντος” είναι τέτοια που δεν απαιτεί φυσική παρουσία στη χώρα, πλην ενός ελάχιστου αριθμού για ενέργειες που δεν μπορούν να γίνουν απομακρυσμένα.

    Πριν όμως φτάσουμε στο σήμερα και στα data centres, προηγήθηκαν πολλά άλλα, ως επί το πλείστον καλά, τα οποία καλό θα ήταν να τα γνωρίζει ο κόσμος.

    Τα τελευταία 4-5 χρόνια η αγορά πληροφορικής στην Ελλάδα γνωρίζει "πιένες” και αυτό είναι γεγονός. Μπορεί κατά καιρούς να κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αγγελίες-ανέκδοτα από εταιρείες που είναι ούτως ή άλλως μη ανταγωνιστικές, αλλά αυτές είναι πλέον η εξαίρεση. Η πραγματικότητα λέει ότι οι τεράστιες πολυεθνικές εταιρείες πληροφορικής και consulting, το εγχώριο οικοσύστημα αλλά και οι πελάτες όλων αυτών, έχουν πρωτοφανείς ανάγκες για εξειδικευμένους στην πληροφορική γενικά -developers, engineers, consultants, project managers- σε όλα τα επίπεδα εμπειρίας, όμως το διαθέσιμο προσωπικό δεν επαρκεί ούτε για αστείο για τον τεράστιο όγκο έργων πληροφορικής που "τρέχει”, τα οποία μάλιστα δεν αφορούν μόνο τη χώρα μας. Πολλοί συνάδελφοι απασχολούνται σε έργα του εξωτερικού με έδρα την Ελλάδα, έχουμε πλέον ξεφύγει εντελώς από τον περίκλειστο χαρακτήρα που θυμάμαι προ 10-12 ετών και αυτό μόνο καλό μπορεί να είναι.

    Ο λόγος που δεν βρίσκουν προσωπικό είναι ότι σχεδόν όλοι οι "παλιοί” έχουν ήδη καλές δουλειές με καλά λεφτά και δύσκολα μετακινούνται, αλλά και οι "νέοι” πλέον με 2 έως 5 χρόνια εμπειρίας είναι πολλές φορές περιζήτητοι με μισθούς που δεν έχουν καμία σχέση με το βασικό, και οι οποίοι επίσης είναι δύσκολο να δελεαστούν. Χαρακτηριστική περίπτωση που γνώρισα προσωπικά είναι ενός 30χρονου με 3-4 χρόνια εμπειρίας σε συστήματα ERP, ο οποίος έφυγε από μεγάλη εταιρεία consulting όπου ήταν με μικτό μισθό 2 χιλ. ευρώ για να πάει σε μεγάλο ελληνικό όμιλο όπου του πρόσφεραν μικτό μισθό 3 χιλ. ευρώ, προφανώς γιατί δεν μπορούσαν να τον δελεάσουν με λιγότερα αλλά και γιατί δεν έβρισκαν άλλον με λιγότερα.

    Με απλά λόγια, το "κασέ” στην αγορά της πληροφορικής έχει πλέον ανέβει σημαντικά σε σχέση με μια δεκαετία πριν, κάτι που μαρτυρά ευημερία και ανάπτυξη στο συγκεκριμένο χώρο.

    Για να ολοκληρώσω το συλλογισμό μου, οι μεγάλες επενδύσεις σε data centres έρχονται να "κουμπώσουν” σε αυτό που περιγράφω παραπάνω, και όλοι ελπίζουμε ότι θα βοηθήσουν στη δημιουργία ενός ισχυρού brand name στο χώρο των υπηρεσιών πληροφορικής, δίπλα σε αυτά της Πολωνίας, της Τσεχίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Η Ελλάδα διαθέτει ποιοτικά καλό προσωπικό, όχι όμως σε επαρκή ποσότητα, και αυτό είναι που θέλουμε να αλλάξει ως αποτέλεσμα των μεγάλων επενδύσεων: να παράγουμε περισσότερους με τις κατάλληλες γνώσεις και δεξιότητες που θα στελεχώσουν τέτοιες θέσεις. Αυτό θέλουμε, όχι απλώς μερικές εγκαταστάσεις φιλοξενίας servers. Μακάρι οι συνθήκες (γεωπολιτικές, οικονομικές κλπ.) να διατηρηθούν στο επίπεδο που πρέπει ώστε αυτό να γίνει πραγματικότητα.

    Ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Έχετε το ελεύθερο να αναδημοσιεύσετε ολόκληρο ή κάποιο μέρος του, εάν το επιθυμείτε, και μπορείτε να αναφέρετε τα στοιχεία μου.

    Με εκτίμηση,

    Σωτήρης Αληγιάννης

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ