Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 12-Σεπ-2022 00:01

    Η αλήθεια των αριθμών...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα

    1) Η αλήθεια των αριθμών…

    Η μεταβολή του ΑΕΠ κατά 7,8% στο β' τρίμηνο φαίνεται εντυπωσιακή αλλά δεν είναι. Το ΑΕΠ κατά την εν λόγω περίοδο αυξήθηκε στα 47,7 δισ. ευρώ από 44,3 δισ. ευρώ το αντίστοιχο τρίμηνο του ’21 και 38,5 δισ. ευρώ του 2020.

    Επί της ουσίας αυτό που συνέβη το 2022 είναι η ταχεία επάνοδος στα επίπεδα του 2019 όταν κατά το β' τρίμηνο είχε διαμορφωθεί πάνω από τα 46 δισ. ευρώ.

    Βέβαια για την απότομη πτώση του 2020 στα 166,7 δισ. από 182,7 δισ. το 2019   ευθύνεται η πανδημία αλλά τούτο δεν αλλάζει την εικόνα της γενικότερης στασιμότητας μακροσκοπικά της ελληνικής οικονομίας.

    Αν παρατηρήσουμε τις μεταβολές σε επίπεδο κυβερνητικών τετραετιών η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ παρέλαβε τη χώρα το 2015 με ΑΕΠ περί τα 180,7 δισ. ευρώ το 2014 και την παρέδωσε με 179,8 δισ. ευρώ το 2018.

    Η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέλαβε ένα ΑΕΠ περί τα 180 δισ. ευρώ και αναμένεται φέτος να παραδώσει, αν τελικά η μεταβολή φτάσει το 3,5%, περί τα 185 δισ. ευρώ.

    πιν

     

    Βεβαίως μια ουσιώδης διαφορά μεταξύ της υποχώρησης του ΑΕΠ το 2015 και το 2020 είναι πως στην πρώτη περίπτωση προκλήθηκε από την ίδια την κυβέρνηση με την περίφημη διαπραγμάτευση, το κλείσιμο των τραπεζών και τα capital controls, ενώ στη δεύτερη ήταν η πανδημία...

    Από το 2023 τα πράγματα προβλέπεται να δυσκολέψουν καθώς εκτός της ενεργειακής κρίσης που αναμένεται να προκαλέσει σοκ στην οικονομία, έχει ξεκινήσει μια περίοδος υψηλών επιτοκίων η οποία θα έχει αρνητική επίδραση στους όποιους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης.

    Αν η ενεργειακή κρίση κρατήσει 2-3 χρόνια και ο πληθωρισμός επιμείνει αναγκάζοντας ακόμη υψηλότερα επίπεδα για τα επόμενα χρόνια τότε του χρόνου μια ύφεση και άρα υποχώρηση του ΑΕΠ θα είναι το πιθανότερο σενάριο.

    Υπό αυτό το πρίσμα θα έχουμε την ελληνική οικονομία για μια δεκαετία να είναι "κολλημένη" σε ένα ΑΕΠ περί τα 180 δισ. ευρώ. Το μέγεθος αυτό απέχει αρκετά από τα 230 δισ. ευρώ του 2009 και του 2008.

    Τούτο μάλλον συνηγορεί στην άποψη που εκφράζει εδώ και αρκετά χρόνια η στήλη πως καθώς έχουν συμβεί ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις η ελληνική οικονομία δεν αντιδρά σαν "πιεσμένο ελατήριο” αλλά σαν "σπασμένο ελατήριο”...

    H περίοδο Μητσοτάκη βελτίωσε κατά τι το κλίμα αλλά απέχει από το να μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως παραδίδει μια διαφορετική χώρα σε σχέση με αυτή που παρέλαβε.

    Κάποιες εμβληματικές επενδύσεις που κατάφερε να προσελκύσει απέχουν αρκετά από το να απομακρύνουν τον δείκτη Ακαθάριστου Σχηματισμού Κεφαλαίου από τη ζώνη των 20 δισ. που βυθίστηκαν την περασμένη δεκαετία μετά τη χρεοκοπία.

    Η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία που δημιούργησαν τα μηδενικά και αρνητικά επιτόκια την περασμένη δεκαετία να αφήσει πίσω τη χρεοκοπία και να αυξήσει το ΑΕΠ πάνω από τα 200-230 δισ. ευρώ.

    Τώρα οι συνθήκες του πληθωρισμού και των υψηλών επιτοκίων δυσκολεύουν τις προοπτικές. Επιπλέον αν από τις επόμενες εκλογές προκύψει μια περίοδος κυβερνητικής αστάθειας με τον κίνδυνο της επανόδου κάποιου αριστεροδεξιού λαϊκίστικου μορφώματος τα πράγματα θα χειροτερέψουν περαιτέρω...

    Τα κεφάλια μέσα λοιπόν δεν χρειάζονται πανηγυρισμοί για τα αυτονόητα...

    2) Ο σταυρός προτίμησης

    Αγαπητέ κ. Στούπα,

    Για τον υπογράφοντα σας επισυνάπτω σύντομο ενημερωτικό σημείωμα.

    Σας επισυνάπτω επίσης τη δική μου άποψη για τα αίτια της παθογένειας που μαστίζει την Ελλάδα, θέμα για το οποίο γράφετε συχνά.

    Σας εύχομαι Καλή Δύναμη και θα διαβάσω με ιδιαίτερη προσοχή τη δική σας άποψη.

    Γιώργος Λογοθέτης

    Βιογράφος του Ούλοφ Πάλμε και του Μίκη Θεοδωράκη

    O σταυρός προτίμησης...

    Ας  δούμε τις παθογένειες του σταυρού  προτίμησης:

    1.  "Βάλε μου σταυρό και εγώ θα είμαι πάντα δίπλα σου…" Που σημαίνει ότι ο ψηφοφόρος περιμένει τα πάντα από τον πολιτικό. Δηλαδή διορισμούς, παρεμβάσεις στην κρατική διοίκηση σε όλα τα θέματα που αφορούν τον πολίτη όπως προσλήψεις σε Δημόσιο και Δήμους, Πολεοδομία, Υγεία κλπ κλπ

    2.  Έτσι εξευτελίζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια με υποσχέσεις για ρουσφέτια και αγοροπωλησίες συνειδήσεων. Ακόμα και αν ο πολίτης γνωρίζει ότι σπάνια υλοποιούνται οι υποσχέσεις, εν τούτοις μόνο και μόνο η ελπίδα ότι θα έχει κάποιο όφελος, τον αναγκάζει να υποσχεθεί τον πολύτιμο σταυρό προτίμησης στον πολιτικό. 

    3. Το κυνήγι του σταυρού αναγκάζει τους πολιτικούς εκτός από τον ηθικό εξευτελισμό των ίδιων και των πολιτών, να σπαταλούν σημαντικά ποσά για τις προεκλογικές καμπάνιες.  Πρόκειται συνολικά για τεράστια ποσά που σπαταλούνται στη χώρα ; Κόστος σε χρήματα, κόστος σε χρόνο που σπαταλιέται για την οργάνωση της προεκλογικής εκστρατείας, και κυρίως κόστος που δεν μπορεί να υπολογιστεί σε χρήματα και αφορά την απαξίωση του σημερινού πολιτικού συστήματος.

    4.  Ο καθηγητής του ΕΜΠ και ακαδημαϊκός κ. Θεοδόσης Τάσιος μετά από εμπεριστατωμένη έρευνα και ατράνταχτα επιχειρήματα τονίζει ότι Η ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΦΤΩΧΕΙΑ  και ότι το ΗΘΟΣ ΠΑΡΑΓΕΙ ΠΛΟΥΤΟ ! Στην ερώτηση τι απαντά σε όσους τον ρωτάνε να το αποδείξει  ο κ. Τάσιος απαντά : "Τους δείχνω μία καμπύλη από μία μεγάλη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας η οποία συνδέει το μέγεθος του ΑΕΠ των χωρών με ένα δείκτη ηθικότητας με μια παραδοχή του δικαίου και το αποτέλεσμα είναι μια ευθύγραμμα σχέση ανάμεσα στην ηθική και στον πλούτο. Αυτό σημαίνει ότι ενώ ο δείκτης ηθικότητας είναι άυλο πράγμα, είναι μια αξία, από την άλλη το ΑΕΠ είναι χρήμα. Άραγε τι άλλη απόδειξη χρειαζόμαστε για το ότι το ήθος παράγει πλούτο" ; τονίζει ο κ. Τάσιος. ΤΑ ΝΕΑ 29.6.19

    5. Για να το κάνουμε πιο απλό :

    Ποιες είναι σήμερα οι κοινωνίες με την λιγότερη διαφθορά,  χωρίς πελατειακές σχέσεις, με ισότιμες σχέσεις Πολιτείας και Πολιτών, που έχουν υψηλό οικονομικό επίπεδο ; Προφανώς χώρες όπως οι σκανδιναβικές και οι περισσότερες από τις χώρες της ΕΕ. 

    Αντίθετα χαμηλό βιοτικό επίπεδο έχουν χώρες με εκτεταμένη διαφθορά, και με πελατειακό κράτος όπως οι βαλκανικές (Αλβανία, Βουλγαρία, Σερβία, Β. Μακεδονία, Ρουμανία, Τουρκία κ.α.)  Για την Ελλάδα ας βγάλουν οι αναγνώστες συμπέρασμα.

    Για το θέμα κάποιοι φίλοι μου επεσήμαναν ότι :

    1. Ο σταυρός προτίμησης είναι δύσκολο να καταργηθεί στην Ελλάδα διότι οι πολιτικοί έχουν δημιουργήσει τους δικούς τους μηχανισμούς και το σημερινό σύστημα τους βολεύει.

    2. Οι ηγεσίες των κομμάτων θα επιβάλλουν τους "δικούς τους" και οι πολίτες δεν θα έχουν δυνατότητα επιλογής.

    Για το πρώτο "επιχείρημα" η απάντηση είναι ότι και χωρίς σταυρό προτίμησης οι υποψήφιοι θα συνεχίσουν να έχουν τους δικούς τους μηχανισμούς.

    Για το δεύτερο η απάντηση είναι ακόμα πιο απλή : Αν τα μέλη των κομμάτων -τονίζω τα μέλη και όχι οι κομματικές ηγεσίες- αποφασίζουν να προτείνουν για υποψήφιους ανίκανους, θα αναλάβουν και τις ευθύνες τους αφού οι υπόλοιποι πολίτες-ψηφοφόροι  θα μπορούν να αλλάξουν ακόμα και κόμμα για να μην ψηφίσουν τους ανίκανους.

    Ας δούμε τώρα πως λειτουργεί το σουηδικό σύστημα:

    Τα μέλη και όχι οι ηγεσίες, αποφασίζουν για το ποιοι θα είναι υποψήφιοι. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι οι πολίτες έχουν λόγο να πάρουν μέρος στις διαδικασίες για την επιλογή των υποψηφίων.

    Δημιουργείται λοιπόν μία λίστα και εκλέγονται κατά σειρά οι πρώτοι στην λίστα. Υπάρχει όμως και δυνατότητα να βάλουν κάποιοι σταυρό προτίμησης σε υποψήφιο που είναι σε μη εκλόγιμη θέση προς το τέλος της λίστας. Όμως αυτό δεν επηρεάζει σημαντικά το αποτέλεσμα διότι επειδή έχουν συμφωνήσει στους βασικούς υποψηφίους, λίγοι χρησιμοποιούν την σταυροδοσία.

    Με το σύστημα αυτό οι υποψήφιοι:

    - Δεν χρειάζεται να σπαταλήσουν χρήματα για προεκλογικές καμπάνιες.

    - Δεν έχουν ανάγκη να τρέχουν στα κανάλια και να κονταροχτυπιούνται σε -συχνά- χωρίς νόημα συγκρούσεις με πολιτικούς αντιπάλους.

    - Το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται στο περιεχόμενο των προγραμμάτων και σε θέματα αρχών.

    Ας επανέλθουμε στην Ελληνική πραγματικότητα:

    Αν καταργηθεί ο σταυρός προτίμησης και εφαρμοστεί η λίστα έστω με μικρή δυνατότητα σταυροδοσίας, ποιοι θα ωφεληθούν;

    Μα βάση τα παραπάνω όλοι! Πρώτα οι πολίτες αλλά και οι ίδιοι οι πολιτικοί  θα απελευθερωθούν από τα αμοιβαία δεσμά με τους ψηφοφόρους. Δεσμά που όπως αναφέραμε  καλλιεργούν το ρουσφέτι, την συναλλαγή και την διαφθορά. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι οι πολιτικοί δεν θα χρειάζονται πλέον να σπαταλούν μεγάλα ποσά και πολύτιμο χρόνο τρέχοντας σε γάμους, βαφτίσια, κηδείες κ.α., θα αποτελέσει μια μεγάλη αλλαγή.

    Στο ερώτημα αν αυτό θα βάλει τέλος στην διαφθορά και στο πελατειακό κράτος η απάντηση είναι ότι θα αποτελέσει την αρχή του τέλους αυτής της παθογένειας που κρατάει τη χώρα δεμένη στη στασιμότητα.

    Παραμένει το ερώτημα αν η χώρα είναι έτοιμη, αν τα ελληνικά πολιτικά κόμματα είναι έτοιμα για μια τέτοια ριζική αλλαγή που έχει θετικά αποτελέσματα για όλους.

    Πιστεύω ότι παρά τις , "δυσκολίες", με ένα σύγχρονο εκλογικό  σύστημα πολύ σύντομα η χώρα θα μπει σε ένα άλλο δρόμο

    "Η Πολιτική είναι θέμα αρχών" έλεγε ο αείμνηστος Σουηδός πρωθυπουργός Ούλοφ Πάλμε, ενώ ο μέντοράς του και επί δεκαετίες πρωθυπουργός Ερλάντερ τον δίδαξε ότι "Η Πολιτική είναι το πλέον Ηθικό Επάγγελμα στον Κόσμο". 2/ Και βέβαια δεν είναι τυχαίο με τέτοιους πολιτικούς και πολιτικές που βασίζονται στις Αρχές και στην Ηθική χώρες με τους ίδιους στόχους όπως  η Σουηδία  ευημερούν, ενώ πολιτικοί και χώρες που εφαρμόζουν τα αντίθετα, βρίσκονται στην κατάσταση που βρίσκονται.

    Τρανό παράδειγμα η Ελλάδα και οι πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ετών. Εξελίξεις που δικαιώνουν τον  καθηγητή κ. Τάσιο ο οποίος εδώ και αρκετά χρόνια προσπαθούσε μάταια να εξηγήσει ότι Η ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΦΤΩΧΕΙΑ  και ότι το ΗΘΟΣ ΠΑΡΑΓΕΙ ΠΛΟΥΤΟ ! Και έπρεπε να περάσουμε όλη αυτή την θύελλα των τελευταίων ετών για να αποδειχτεί ότι είχε δίκιο.

    Το βασικό  όμως ερώτημα είναι :

    - Πήραμε επί τέλους τα μαθήματα από τα τραγικά παθήματα που έφεραν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού ;

    - Μπορούν σήμερα οι πολιτικοί όλων των κομμάτων να δούνε κατάματα τα αίτια και να πάρουν γενναίες αποφάσεις όπως την ριζική αλλαγή του εκλογικού συστήματος με βάση το Δημόσιο Συμφέρον ;

    Γιώργος Λογοθέτης

    1. Ο Γιώργος Λογοθέτης εργάστηκε στην κρατική Σουηδική Τηλεόραση ως δημοσιογράφος και παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών. Έγραψε την βιογραφία του Ούλοφ Πάλμε με τίτλο ΟΥΛΟΦ ΠΑΛΜΕ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΡΧΩΝ και την βιογραφία του Μίκη Θεοδωράκη με τίτλο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ. Το τελευταίο του βιβλίο Ο "ΣΟΥΗΔΟΣ" ΔΗΜΑΡΧΟΣ έχει θέμα την Τ.Α σε Ελλάδα και Σουηδία.

    2. Όταν μετά από απουσία μερικών ετών ο Πάλμε ανέλαβε ξανά την διακυβέρνηση της Σουηδίας, ο τότε υπουργός οικονομικών του είπε ότι λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης ίσως πρέπει να αναβληθεί η υλοποίηση ενός μέρους του οικονομικού προγράμματος, η απάντηση του Πάλμε ήταν: Εμείς πρέπει πάση θυσία να εφαρμόσουμε όσα υποσχεθήκαμε. Αλλιώς θα χάσουμε την αξιοπιστία των πολιτών που μας επέλεξαν!

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ