Τι διακυβεύεται στην Ουκρανία...

Του Κώστα Στούπα 

1) Τι διακυβεύεται στην Ουκρανία...

Οι αυταρχικοί ηγέτες συνηθίζουν να υποτιμούν το σθένος των ηγεσιών και των λαών των δημοκρατιών με τον ίδιο τρόπο που οι αυταρχικοί γονείς (οι οποίοι δεν διστάζουν να κακοποιήσουν τα παιδιά επειδή πιστεύουν πως έτσι τα σκληραγωγούν...) περιφρονούν τα παιδιά που μεγαλώνουν σε φυσιολογικές, για το επίπεδο εξέλιξης του πολιτισμού, συνθήκες.

Ο Χίτλερ και η ηγεσία του αυταρχικού καθεστώτος της Ιαπωνίας εκτιμούσαν πως οι δημοκρατίες δεν θα τολμήσουν να ανακόψουν τις αρπακτικές τους διαθέσεις  λόγω του κόστους σε ανθρώπινες ζωές και άρα και του πολιτικού κόστους ενός πολέμου. Επιπλέον θεωρούσαν τις δυτικές φιλελεύθερες καπιταλιστικές δημοκρατίες παρηκμασμένες και τους πολίτες τους τόσο διαβρωμένους και μαλθακούς που δεν θα προβάλλουν σημαντική αντίσταση στα πεδία των μαχών...

Όπως απέδειξε η ιστορία έσφαλαν...

Κάτι ανάλογο φαίνεται πως σκέφτεται τώρα και ο Πούτιν και αν του περάσει είναι πιθανό να τον μιμηθούν τα αυταρχικά καθεστώτα της Κίνας και του Ερντογάν.

Βέβαια η ηγεσία της Κίνας διαφέρει καθώς διαθέτει μακραίωνη παράδοση κυριαρχίας και σαν ανερχόμενη δύναμη γνωρίζει πως ο χρόνος δουλεύει υπέρ της και έτσι αποφεύγει σπασμωδικές κινήσεις. Όχι όμως και ο γείτονας...

Την περασμένη Παρασκευή η κυβέρνηση των ΗΠΑ προειδοποίησε πως μια ρωσική εισβολή είναι πιθανή ανά πάσα στιγμή με βάση τη συγκέντρωση και τη διάταξη των ρωσικών δυνάμεων στα Ρώσο-ουκρανικά σύνορα.

"Η Ρωσία θα μπορούσε να αποφασίσει να ξεκινήσει μεγάλη στρατιωτική δράση εναντίον της Ουκρανίας σε χρόνο μηδέν", δήλωσε ο Τζέικ Σάλιβαν, σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του προέδρου Τζο Μπάιντεν, την Παρασκευή το βράδυ στον Λευκό Οίκο.

Ο Σάλιβαν προέτρεψε τους πολίτες των ΗΠΑ να εγκαταλείψουν την Ουκρανία εντός των επόμενων 48ώρων. 

Οι ΗΠΑ δεν πιστεύουν πως η απόφαση έχει ήδη ληφθεί αλλά με την προειδοποίηση υποστηρίζουν πως αν ληφθεί μπορεί να αρχίσει να εφαρμόζεται σε χρόνο ενεστώτα.

Ο Πούτιν επιδιώκει να καταστήσει την Ουκρανία μια χώρα δορυφόρο εκδιώκοντας από την εξουσία τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση Ζελέντσκι και αντικαθιστώντας την με μια κυβέρνηση μαριονέτα.

Ο Πούτιν περιφρονεί τη βούληση του ουκρανικού λαού που επιθυμεί να έχει περισσότερες σχέσεις με την Ευρώπη και τη Δύση και λιγότερες με τη Ρωσία. Με χιτλερικό ύφος προειδοποιεί τους Ουκρανούς πως αφού ό,τι είναι να πάθουν θα το πάθουν, καλύτερα να μην προβάλουν αντίσταση για να υποφέρουν λιγότερο...

Οι δυτικές δημοκρατίες και η διεθνής κοινότητα οφείλουν να υποστηρίξουν την Ουκρανία και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Ουκρανών. Οφείλουν να υποστηρίξουν το διεθνές δίκαιο με βάση το οποίο οι χώρες συνυπάρχουν με βάση κανόνες και όχι το δίκαιο του ισχυρότερου.

Αν δεν το κάνουν η Ευρώπη και ο πλανήτης θα εισέλθουν σε μια εποχή ζόφου και φόβου όπου οι ισχυρότεροι θα μπορούν να εκμεταλλεύονται, να ασελγούν και να βιάζουν τους λιγότερο ισχυρούς.

Αν ο Πούτιν καταφέρει να υλοποιήσει τα σχέδιά του στην Ουκρανία, κάθε ισχυρότερη χώρα θα σκεφτεί να κάνει το ίδιο προς κάποιες γειτονικές ασθενέστερες.

Αν περάσει του Πούτιν στην Ουκρανία ασθενέστερες και ισχυρότερες χώρες θα ξεκινήσουν ένα ράλι εξοπλισμών που αφενός μεν θα στερήσει τις κοινωνίες από πόρους και αφετέρου θα εξελιχθεί σε αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία...

"Η επιστροφή στο νόμο της "ζούγκλας"  θα υπονομεύσει  επίσης την παγκόσμια συνεργασία σε προβλήματα όπως η πρόληψη της καταστροφικής κλιματικής αλλαγής ή η ρύθμιση τεχνολογιών όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η γενετική μηχανική.

Δεν είναι εύκολο να δουλεύεις μαζί με χώρες που ετοιμάζονται να σε εξοντώσουν. Και καθώς τόσο η κλιματική αλλαγή όσο και μια κούρσα εξοπλισμών τεχνητής νοημοσύνης επιταχύνονται, η απειλή ένοπλων συγκρούσεων θα αυξηθεί περαιτέρω, κλείνοντας έναν φαύλο κύκλο που μπορεί κάλλιστα να καταδικάσει το είδος μας..." έγραφε την Παρασκευή στον Εκονομιστ ο Γιουβάλ Χαράρι ιστορικός και  συγγραφέας των βιβλίων - ταυτότητα της εποχής μας Homo Sapiens και Homo Deus.

Οι δημοκρατίες έχουν χρέος να υπερασπιστούν την Ουκρανία και τις χώρες που κινδυνεύουν από αυταρχικούς ισχυρότερους γείτονες. Πολύ περισσότερο αυτό ισχύει για την Ελλάδα...

2) Εκτόξευση Αλουμινίου...

Η διεθνής τιμή του αλουμινίου κινείται πάνω από τις 3.000 δολ. ο τόνος και αυτό πλήττει όσους χρησιμοποιούν το μέταλλο γιατί αυξάνει το κόστος. Από την άλλη πλευρά αν κρίνει κάποιος από την τιμή της μετοχής της Alcoa που είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός αλουμινίου στον κόσμο, ευνοεί τους παραγωγούς. Η μετοχή της εταιρείας παρά το διορθωτικό κλίμα στις διεθνείς αγορές κινείται στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών.

Ο κλάδος της παραγωγής αλουμινίου παίζει σημαντικό ρόλο και στα μεγέθη του ομίλου Μυτιληναίου...

kostas.stoupas@capital.gr