Τα δεινά του Ελλαδιστάν...

Του Κώστα Στούπα

1) Τα δεινά του Ελλαδιστάν...

Πριν από λίγες μέρες ο Δήμαρχος Παπάγου-Χολαργού Ηλίας Αποστολόπουλος έπραξε το αυτονόητο, υποβάλλοντας μήνυση κατά παντός υπευθύνου για τις καταστροφές που έλαβαν χώρα στα σχολεία της περιοχής κατά την κατάληψή τους από μαθητές και μη...

Η πράξη του αυτή αποτέλεσε την είδηση της ημέρας γιατί επί δεκαετίες κανένας δήμαρχος δεν έπραττε αυτά τα οποία οφείλει ως δημόσιος λειτουργός.

Σε κάθε πολιτισμένη χώρα του κόσμου κανένας δεν μπορεί να καταλαμβάνει παράνομα σχολεία παρεμποδίζοντας τη λειτουργία τους, δεν μπορεί να ρυπαίνει τοίχους, αίθουσες και προαύλια χωρίς συνέπειες.

Αν η αστυνομία της περιοχής δεν είναι σε θέση να παρεμποδίσει τις καταστροφές ή να ταυτοποιήσει και να παραπέμψει στη δικαιοσύνη τους ενόχους θα πρέπει να έχει συνέπειες.

Το ίδιο ισχύει και για τους διευθυντές των σχολείων, τους εκπαιδευτικούς ή τους πρυτάνεις όταν πρόκειται για πανεπιστήμια...

Συμπτώματα  παρακμής...

Ένα από εντονότερα  σημάδια της παρακμής της μεταπολίτευσης είναι η αδιαφορία από την κοινωνία και η ανοχή από το σύνολο σχεδόν του πολιτικού συστήματος στις παντός είδους καταλήψεις από θορυβούσες μειοψηφίες.

Δρόμοι, δημόσια κτήρια και κυρίως σχολεία και πανεπιστημιακές σχολές καταλαμβάνονται μερικές φορές κάθε χρόνο από μειοψηφικές ομάδες που παριστάνουν τις πρωτοπορίες ανύπαρκτων συλλογικών κινημάτων με αδιάφορα ως ιδιοτελή αιτήματα.

Στην εκπαίδευση ιδίως το κακό έχει παραγίνει. Μετά από κάθε κατάληψη  συνήθως οι δημόσιοι χώροι παραδίδονται έχοντας υποστεί καταστροφές και λεηλασίες. Στα δε πανεπιστημιακά κτήρια που βρίσκονται στο κέντρο μεγάλων πόλεων οι καταλήψεις χρησιμοποιούνται ως ορμητήρια για παράνομες δραστηριότητες ενίοτε ποινικού ενδιαφέροντος.

Κανένας τις τελευταίες δεκαετίες, ούτε ως άτομο ούτε ως συλλογικότητα δεν έχει κληθεί να καταβάλει κάποια αποζημίωση για τις δαπάνες αποκατάστασης που απαιτούνται και συνήθως επιβαρύνουν μέσω των δήμων και του δημοσίου τον Έλληνα φορολογούμενο.

Αποτελεί απορίας άξιον αν οι πρωταγωνιστές αυτών των καταστάσεων βανδαλισμού της δημόσιας περιουσίας έχουν γονείς οι οποίοι γνωρίζουν πού βρίσκονται τα "βλαστάρια" τους και με τι ασχολούνται. Αν δεν το γνωρίζουν προκύπτει το θέμα της πλημμελούς εποπτείας ανηλίκου. Αν το γνωρίζουν προκύπτει θέμα υπόθαλψης και παρακίνησης σε έκνομες δραστηριότητες.

Όποια κυβέρνηση τολμήσει να επαναφέρει την αυτονόητη κανονικότητα στα σχολεία και τα πανεπιστήμια να κερδίσει έχει μόνο. Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης αντιμετωπίζει θετικά μια τέτοια πρωτοβουλία. Η επαναφορά της κανονικότητας στην παιδεία είναι ένα θέμα που η κυβέρνηση αν το τολμήσει μπορεί να αποσπάσει και την υποστήριξη ή την θετική γνώμη της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ.

Πρόσφατα ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Θεοδωρικάκος δεν έδωσε εντολή στην αστυνομία να αντιμετωπίσει την κατάληψη στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο επειδή δήθεν αυτή ήταν απόφαση Γενικής Συνέλευσης. Αν υπάρχει τέτοιο νομικό εμπόδιο, η Βουλή θα πρέπει να αλλάξει το νόμο.

Καμιά συνέλευση πραγματική ή εικονική δεν δικαιούται να καταλαμβάνει παράνομα δημόσια κτήρια και να εμποδίσει την πρόσβαση σε αυτά όσων την δικαιούνται.

Ο βασικός πυρήνας των ανθρώπων  που βρίσκονται πίσω  από  τις δεκάδες  αυτές πράξεις κάθε χρόνο δεν είναι περισσότεροι από μερικές εκατοντάδες. Η ταυτοποίηση και παραπομπή μερικών στη δικαιοσύνη είναι καθήκον των διευθυντών των πρυτάνεων και κυρίως της αστυνομίας.

Μόλις πέσουν οι πρώτες "καμπάνες" και το "επαναστατικό" εγχείρημα από δωρεάν αρχίσει να έχει κάποιο κόστος πολλά θα αλλάξουν...

2) Η μεγαλύτερη "φούσκα" όλων των εποχών...

Η κεφαλαιοποίηση των παγκόσμιων αγορών από τα χαμηλά της διόρθωσης του 2020 μέχρι τα υψηλά του 2021 έχει σχεδόν διπλασιαστεί από τα 60 στα 120 περίπου τρισ. δολ.

Τα  60 τρισ. δολ. αντιστοιχούν σε περισσότερο από τα 2/3 του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Έχει ενδιαφέρον όμως πώς περιγράφει την κατάσταση των διεθνών αγορών ένας θρυλικός "γκουρού" των αγορών ο Jeremy Granthan, στην τελευταία επιστολή προς τους μετόχους των funds που διαχειρίζεται:

"Η μακροχρόνια ανοδική αγορά από το 2009 έχει τελικά εξελιχθεί  σε μια πλήρως ανεπτυγμένη και επική "φούσκα".

Παρατηρείται ακραία υπερτίμηση, εκρηκτικές αυξήσεις τιμών, φρενήρεις εκδόσεις (νέων μετοχών) και υστερικά κερδοσκοπική συμπεριφορά επενδυτών. Πιστεύω ότι όλο αυτό το γεγονός θα καταγραφεί ως μία από τις μεγάλες "φούσκες" της οικονομικής ιστορίας, μαζί με τη φούσκα της Νότιας Θάλασσας, το 1929 και το 2000.

Όταν λαμβάνουν χώρα τέτοιες "φούσκες" δημιουργούνται και χάνονται περιουσίες  αλλά και οι επενδυτές αποδεικνύουν πραγματικά τις  δυνατότητές  τους.

Η σωστή διάρθρωση ενός χαρτοφυλακίου για την αποφυγή του χειρότερου "πόνου" από το σπάσιμο μιας μεγάλης "φούσκας" είναι πιθανότατα το πιο δύσκολο κομμάτι.

Κάθε κίνητρο σταδιοδρομίας στον κλάδο και κάθε σφάλμα της ατομικής ανθρώπινης ψυχολογίας θα λειτουργήσει έτσι προκειμένου να καταστρέψει  τους επενδυτές.

Αλλά αυτή η φούσκα θα σκάσει σε εύθετο χρόνο, ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπαθεί να τη στηρίξει η Fed, με επακόλουθες καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία και στα χαρτοφυλάκια.

Για την πλειοψηφία των επενδυτών σήμερα, αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχτεί το πιο σημαντικό γεγονός της επενδυτικής τους ζωής.

Μιλώντας ως παλιός μαθητής και ιστορικός των αγορών, μπορώ να ισχυριστώ πως αυτό  είναι διανοητικά συναρπαστικό και τρομακτικό ταυτόχρονα.

Είναι προνόμιο να περπατάς σε μια τέτοια αγορά για άλλη μια φορά...".

kostas.stoupas@capital.gr