Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 23-Ιουλ-2021 00:01

    Οι δυο συμφορές του έθνους

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα

    1) Οι δυο συμφορές του έθνους

    Πριν λίγες ημέρες, στις 20 Ιουλίου, είχαμε την επέτειο της Τουρκικής Εισβολής στην Κύπρο που σηματοδοτεί την Κυπριακή Τραγωδία και την πρώτη μεγάλη απώλεια του Ελληνισμού μετά το 1922. Η Τουρκική εισβολή έλαβε χώρα 5 μόλις ημέρες μετά το πραξικόπημα που οργάνωσε η Χούντα των Αθηνών στην Κύπρο προκειμένου να ανατρέψει τον Μακάριο.

    Λίγες ημέρες αργότερα, στις 24 Ιουλίου, οι στρατηγοί της  Χούντας των Αθηνών, μην μπορώντας να διαχειριστούν την εθνική καταστροφή, κάλεσαν από το Παρίσι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως εκπρόσωπο της πολιτικής τάξης της χώρας να του παραδώσουν την εξουσία.

    Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία της εποχής  του Φαίδωνα Γκιζίκη στην χειραψία της παράδοσης με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

    Οι πρωταγωνιστές του δικτατορικού καθεστώτος και οι νοσταλγοί τους μέχρι σήμερα αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες της ανεπάρκειας και  των τραγικών λαθών. Μιλάνε γενικά και αόριστα για κάποιους εμπαιγμούς των ξένων και προδοσίες σε βάρος τους και σε βάρος της χώρας. Δεν διστάζουν να μιλάνε ακόμη για προδοσία Καραμανλή επί των ημερών του οποίου έγινε η επιχείρηση Αττίλας 2 που επέκτεινε την κατοχή από το 2-3% πάνω από 33% στη Νήσο.

    Επαναλαμβάνουν μάλιστα μια φράση που αποδίδεται στον Καραμανλή πως η Κύπρος βρίσκεται μακριά της Ελλάδας, ενώ δεν διστάζουν να επικαλούνται πως οι ξένες δυνάμεις επανάφεραν τον Καραμανλή με αντάλλαγμα την αποδοχή της κατοχής της Β. Κύπρου.

    Όλα τούτα δεν αποτελούν παρά προφάσεις και δικαιολογίες των καραβανάδων της Χούντας που διάβασαν εντελώς λάθος τη συγκυρία στην οποία αποφάσισαν να δράσουν. Ακόμη και αν τους παρότρυναν οι Αμερικάνοι να ανατρέψουν τον Μακάριο που ασκούσε οπορτουνιστική εξωτερική πολιτική με τους Αδέσμευτους και τη "Σοβιετία" θα έπρεπε να είχαν προβλέψει τις πιθανές αντιδράσεις της Τουρκίας και να έχουν σχέδιο αντιμετώπισης της απόβασης.

    Μετά την απόβαση και την εγκατάσταση δυνάμεων στο νησί το εγχείρημα ανακατάληψης ήταν δύσκολο. Η Κύπρος γεωγραφικά είναι πράγματι μακριά προκειμένου να προβάλει εκεί ισχύ μια μικρή χώρα χωρίς αεροπλανοφόρα και οποιαδήποτε απερίσκεπτη πράξη ενείχε τον κίνδυνο για γενικευμένη σύρραξη με πιθανές και επιπλέον απώλειες σε άλλα νησιά πέραν της Κύπρου.

    Προκαλεί εντύπωση πως σχεδόν μισό αιώνα μετά την Κυπριακή Τραγωδία και τις οφθαλμοφανείς ευθύνες της Χούντας υπάρχουν ακόμη νοσταλγοί που προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

    Οι της Χούντας ανήκουν στη συνομοταξία των "Επαγγελματιών Ελλήνων" που ανέλαβαν να σώσουν τη χώρα από τον Κομμουνισμό και να προσαρτήσουν ατύπως την Κύπρο.

    Απέτυχαν καταστροφικά και στα δύο καθώς οι εξελίξεις στην Κύπρο είναι γνωστές, ενώ το δεξιό πραξικόπημα και η επταετία ώθησε στη  μεταπολίτευση το εκκρεμές αριστερά τις αμαρτίες της οποίας και ξέπλυνε για την πλειοψηφία της κοινωνίας.

    Σε αυτήν τη χώρα είναι σύνηθες οι επαγγελματίες "Πατριώτες" όπως και οι επαγγελματίες "Επαναστάτες" να προκαλούν καταστροφές και μετά να φωνάζουν τους πολιτικούς που νωρίτερα αποκαλούσαν πουλημένους και προδότες να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά.

    Η σκηνή του επίορκου στρατηγού Γκιζίκη να παραδίδει την εξουσία στον Καραμανλή είναι χαρακτηριστική. Ανάλογα χαρακτηριστική είναι και η νοερή σκηνή που έχει περιγραφεί από πολλούς παρευρισκόμενους στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Ιούλιο του 2015 την επομένη του Δημοψηφίσματος όταν η κυβέρνηση Τσίπρα αποφάσισε την "Κωλοτούμπα".

    Αφού είχαν εξανεμιστεί και οι τελευταίες ελπίδες να σπρώξουν τη χώρα σε εμφύλιο μετά την τηλεφωνική επικοινωνία του κ. Τσίπρα με τον Πρόεδρο Πούτιν, ο οποίος εγκαταλείποντας τον κ. Τσίπρα στα "κρύα του λουτρού" προσφέρθηκε μόνο να μεσολαβήσει στους Μέρκελ-Ολάντ να μην εξαντλήσουν  την αυστηρότητά τους. Μετά την πρόταση του Σ. Θεοδωράκη να μην συνεχίσει η καταγραφή της συζήτησης ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο με τη στήριξη των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Τουτέστιν παρέδωσε την εξουσία στα χέρια αυτών που λίγες μέρες νωρίτερα αποκαλούσε "Μερκελιστές"...

    Συμφώνησαν τότε να ζητήσουν από τον Πρόεδρο της Γαλλίας να στηρίξει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων και όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί ανέλαβαν να ζητήσουν από τους ευρωπαίους κομματικούς εταίρους τους να στηρίξουν την προσπάθεια αποτροπής του "Grexit".

    Αν η Χούντα πέτυχε το αντίθετο από αυτό που επεδίωκε σε σχέση με την αριστερά η διακυβέρνηση της χώρας από αυτήν, μετά το 2015 έχει καταφέρει καίρια πλήγματα στον μεταπολιτευτικό μύθο του ηθικού πλεονεκτήματος.

    Αμφότερες οι μεγάλες εθνικές κρίσεις έλαβαν χώρα μήνα Ιούλιο ενώ και στις δύο η παρουσία της Γαλλίας ήταν καίρια. Ο Καραμανλής επέστρεψε με το αεροπλάνο του Προέδρου Ζισκάρ Ντε Εστέν και ο κ. Τσίπρας μετά την "κωλοτούμπα" ο πρώτος που πήρε στο τηλέφωνο να βοηθήσει ήταν ο Πρόεδρος Ολάντ, ο οποίος μη έχοντας εμπιστοσύνη στη γλωσσομάθεια το πρώτο που ζήτησε είναι να φωνάξουν ένα διερμηνέα και να κάνουν ό,τι ακριβώς τους μεταφράσει...

    Επαγγελματίες "πατριώτες" και επαγγελματίες "αριστεροί" λοιπόν μαζί με τους επαγγελματίες "συνδικαλιστές" αποτελούν τις συμφορές του έθνους...

    2) Κακής ποιότητας σχολιαστές...

    Aγαπητέ κε Στούπα, χαίρετε.

    Σας διαβάζω καθημερινά και είστε ο λόγος που μπαίνω κάθε μέρα στο Capital. Αντιλαμβάνομαι ότι μάλλον δεν θα μου απαντήσετε, αλλά πλέον, αντί να το γράψω στο ίδιο το μέσο, βρίσκω την ευκαιρία λόγω του ΦΒ, να απευθυνθώ σε σας.

    Υπήρξα σχολιαστής του φόρουμ του Capital και αποχώρησα. Ο λόγος; Θεωρώ πλέον, ιδίως τα τελευταία τρία χρόνια, πως τέτοιας κακής ποιότητας σχολιαστές δύσκολα να βρει κανείς μαζεμένους.

    Ούτε τη δουλειά σας θα σας πω πώς να κάνετε ούτε χρειάζεται να μου απαντήσετε.

    Όμως, επειδή το site ζει και από τις διαφημίσεις, θεωρώ πως αναγκαστικά οι αρθρογράφοι (έστω ανάμεσα από τις γραμμές) υφίστανται και την επίδραση των σχολιαστών. Κάτι που αναπόφευκτα -αργά ή γρήγορα, αν δεν έχει ήδη γίνει- θα οδηγήσει σε περίεργα μονοπάτια.

    Πραγματικά, το να δίδεται τέτοιο βήμα και αξιοπιστία σε τόσο μεγάλο ποσοστό άθλιας ποιότητας σχολιαστών (φυσικά, κατά τη γνώμη μου πάντα, εννοείται) το θεωρώ ως σημείο οπισθοδρόμησης της ελληνικής κοινωνίας.

    Εύχομαι να μην έχω υπερβεί κάποια κόκκινη γραμμή με αυτό το μήνυμα. Θεώρησα απλώς υποχρέωσή μου να κάνω κάτι για να προστατεύσω ένα τέτοιο site που εκτιμώ και ακόμα επισκέπτομαι.

    Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας. Το μήνυμα ας θεωρηθεί προσωπικό.

    Με εκτίμηση

    Χρ.

    Απάντηση: Είναι σύνηθες τα μέσα ενημέρωσης με μεγάλη επισκεψιμότητα  να προσελκύουν στις σελίδες του ελεύθερου διαλόγου των αναγνωστών και διάφορους "περίεργους" με περιθωριακές απόψεις που αναζητούν ακροατήριο.

    Αυτοί νομίζουν πως βρίσκουν ακροατήριο (ευήκοα ώτα) για τις απόψεις που συνήθως είναι ακραίες και αντίθετες με τη γενικότερη κατεύθυνση στην οποία είναι προσανατολισμένο το μέσο ή η στήλη στην προκειμένη περίπτωση.

    Ο μέσος αναγνώστης ενός μέσου όπως το Capital  και της στήλης είναι κάποιος οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά ενεργός και σε γενικές γραμμές έχει κάποιους σταθερούς προσανατολισμούς.

    Η παρουσία επιθετικών   αντισυστημικών απόψεων  λειτουργεί όπως το εμβόλιο που φέρνει σε επαφή έναν επιθετικό ιό με τον ξενιστή ο οποίος αναπτύσσει αντισώματα.

    Μην σας εκνευρίζει λοιπόν που στον διάλογο διαβάζετε ακραίες, θυμικές απόψεις οι οποίες σας εκνευρίζουν. Αυτό συμβάλλει στο να μην αιφνιδιαστείτε όταν τις συναντήσετε στον δρόμο, την εργασία ή το σπίτι σας.

    Η προσέλκυση και κάποιων σχολιαστών κακής ποιότητας προϋποθέτει την ύπαρξη και σχολιαστών καλής ποιότητας το κοινό των οποίων προσπαθούν να προσεγγίσουν...

    Θα μπορούσαμε να διαγράφουμε ή για να ανέβει ένα σχόλιο να περνάει πρώτα από κάποιον που θα το λογοκρίνει. Αυτό όμως μάλλον θα ήταν χειρότερο γιατί ο αποκλεισμός λειτουργεί ενδυναμωτικά στην θολή "αντισυστημικότητα".

    Επιπλέον, μια παλιά παροιμία λέει κράτα τους εχθρούς σου κοντά και τους φίλους μακριά. Έτσι παρακολουθείς εκ του σύνεγγυς όσους σχεδιάζουν το κακό σου και δεν φθείρεις τη σχέση με αυτούς που θέλουν το καλό σου...

    Ό,τι συμβαίνει τώρα με τους "αντιεμβολιαστές" και "υπερπατριώτες" στον διάλογο της στήλης συνέβαινε την περασμένη δεκαετία με τους "αντιμνημονιακούς" και την "παλαβή αριστερά".

    Τούτο δεν μετακίνησε καθόλου τη στάση μας απέναντι στις εξελίξεις έτσι ώστε να αρχίσουμε να χαϊδεύουμε αυτιά... ίσα ίσα μας βοήθησε να καταλάβουμε τα βαθύτερα αίτια και κίνητρα της αγανάκτησης...

    Σας διαβεβαιώ πως έχω εικόνα των αναγνωστών και η πλειοψηφία δεν είναι αυτό που βλέπετε στο διάλογο. Αυτούς έχω απέναντι μου όταν γράφω...

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ