Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 27-Μαϊ-2021 00:01

    Παππάς όμως σημαίνει Τσίπρας...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    1) Παππάς όμως  σημαίνει Τσίπρας...

    Η ιστορία της δίκης του μητροκτόνου, η υπεράσπιση του οποίου ζητά την επιείκεια του δικαστηρίου επειδή ο κατηγορούμενος είναι ορφανός από μητέρα, είναι γνωστή στους περισσότερους.

    Την παραβολική διδαχή του θράσους που περικλείει ο πυρήνας της παραπάνω ιστορίας θυμίζει η γραμμή ΣΥΡΙΖΑ έναντι του σκανδάλου Καλογρίτσα.

    Η κομματική "Αυγή" αηδιάζει με τους διαλόγους που λαμβάνουν χώρα στην προανακριτική και βδελύσσεται τη σεξιστική στάση του κ. Καλογρίτσα… η οποία δεν την ενοχλούσε όταν ο "κόκκινος" επιχειρηματίας λειτουργούσε ως "μπροστινός" ή κατέβαλε τους μισθούς των κομματικών μέσων ενημέρωσης όπως ο ίδιος έχει υποστηρίξει...

    Η αηδία βέβαια έχει βαθύτερα χαρακτηριστικά όταν εκπορεύεται από τον κ. Θανάση Καρτερό εκ των βασικών αρθρογράφων του κομματικού εντύπου, γνωστού και ως  "Μαρούλια".

    Το προσωνύμιο "Μαρούλιας" του είχε προσαφθεί επειδή τις πρώτες  μέρες του πυρηνικού ατυχήματος του Τσερνόμπιλ,  ως διευθυντής του "Ριζοσπάστη" τότε, παρότρυνε τους Έλληνες να τρώνε άφοβα λαχανικά. Υποστήριζε τότε πως τα περί πυρηνικού ατυχήματος ήταν προπαγάνδα του Τύπου και των υπηρεσιών της καπιταλιστικής Δύσης.

    Οι δε κνίτες της εποχής πιστοί στην κομματική γραμμή κυκλοφορούσαν και έτρωγαν  επιδεικτικά δημόσια ζαρζαβατικά και φράουλες πίνοντας φρέσκο γάλα για να αποδείξουν της Καθοδήγησης το αληθές... (Τα λαχανικά, οι φράουλες και το γάλα παρουσιάζουν υψηλή συγκέντρωση ραδιενέργειας σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος και οι οδηγίες συνιστούν να τα αποφεύγουμε...).

    Έγραφε προχθές λοιπόν ο κ. Καρτερός: "Να παθαίνεις αηδία με τους διαλόγους που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Και αποκαλύπτουν την ανηθικότητα μιας πολιτικής που όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει εν ονόματι κάποιου κομματικού, ή και προσωπικού, συμφέροντος...".

    Βλέπε: Προανακριτική αηδία

    Το σκάνδαλο Καλογρίτσα (σε συνδυασμό με αυτό της Τραπέζης Αττικής) η διερεύνηση του οποίου βρίσκεται σε εξέλιξη, απειλεί να στείλει στο Ειδικό Δικαστήριο ηγετικά στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κάτι που ενδέχεται να  αφορά και τον ίδιο τον κ. Τσίπρα αν αποδειχτεί πως όσα συνέβαιναν,  ήταν αποφάσεις και του ιδίου ή έστω ήταν  σε γνώση του.

    Ο κ. Καλογρίτσας έχοντας επίγνωση των συνεπειών της εμπλοκής τους στην υπόθεση ακολουθεί μια τακτική σταδιακού αδειάσματος των άλλοτε συνεργών του, προσδοκώντας κάποια ανταλλάγματα και υπονοώντας απειλές και υποσχέσεις  για περισσότερες αποκαλύψεις.

    Ο κ. Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ και προφανώς και το κομματικό όργανο η "Αυγή" δεν έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασης και αντί να διαμορφώσουν μια υπερασπιστική γραμμή που αντικρούει επί της ουσίας τις διαφαινόμενες  κατηγορίες, αναλίσκονται στην ανάδειξη μη πολιτικά ορθών πλευρών του χαρακτήρα του κ. Καλογρίτσα, σαν να τον είχε επιλέξει π.χ. ο κ. Μητσοτάκης για συνεργάτη και "μπροστινό".

    Έγραφε λοιπόν η "Αυγή" πριν λίγες μέρες:

    "Σύμφωνα με πληροφορίες, χθες, σε κάποια αντιπαράθεση που είχε με βουλευτές οι οποίοι του επεσήμαναν τις αντιφάσεις ανάμεσα σε όσα κατέθετε και σε όσα είχε πει στη μήνυσή του, τους είπε "όταν θα χρειαστεί να μιλήσεις σε εμένα για παντελόνια, να ανοίξεις τη ζώνη σου"!

    Υπενθυμίζεται ότι την προηγούμενη εβδομάδα ο μάρτυρας είχε αποκαλέσει "χέ...τες" τους βουλευτές που συμμετέχουν στην Προκαταρκτική επειδή, κατά τη γνώμη του, δεν ελέγχουν τους Χούρι και μάλιστα φέρεται να συνόδευσε την αναφορά του και με σχετική χειρονομία…."

    Βλέπε: Χρήστος Καλογρίτσας / Όταν μου μιλάς για παντελόνια, να ανοίγεις τη ζώνη σου..

    Στον ΣΥΡΙΖΑ το 2016 όταν με την περίφημη μελέτη του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας προσπαθούσαν να ελέγξουν τον Τύπο και να στήσουν ένα μηχανισμό διαπλοκής μεταξύ κρατικού χρήματος ημετέρων επιχειρηματιών-εκδοτών και πολιτικών δεν αντιλαμβανόντουσαν τις συνέπειες των πράξεών τους. Τα σκάνδαλα Κοσκωτά και Πόποτα, όπου  αρκετοί κατέληξαν για πολλά χρόνια στη φυλακή και ο Μένιος Κουτσόγιωργας απεβίωσε στην αίθουσα του δικαστηρίου καθοδόν προς τη φυλακή, δεν τους είχαν διδάξει τίποτα.  

    Τις σημερινές εξελίξεις είχε περιγράψει με μεγάλη σαφήνεια ο κ. Ε. Βενιζέλος με μια μνημειώδη τότε παρέμβαση στη Βουλή:

    "Ακούστε, η διάταξη αυτή συνιστά οπισθοχώρηση, συνιστά παραβίαση του Συντάγματος, παραβίαση των αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

    Παραβίαση μάταιη, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, διότι όταν θα έρθουν οι νέοι διεκδικητές αδειών και θα τεθούν τα ερωτήματα, ποιος είσαι, ποιον εκπροσωπείς, πού βρήκες τα λεφτά, ποιο είναι το συμφέρον που σε παρακινεί, θα ανέβουν στο δέντρο.

    Και όταν ανέβουν στο δέντρο, η παροιμία λέει ότι θα φανούν τα οπίσθια, και σε συνδυασμό με άλλα θέματα, ένα αγαπημένο θέμα θα είναι η Τράπεζα Αττικής για παράδειγμα, θα δείτε πώς θα λειτουργήσει ο συνδυασμός των θεμάτων του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των μέσων ενημέρωσης και τί θα μας θυμίσει.

    Δεν θα πάτε πουθενά, οδηγείστε απλώς σε ένα διπλό πολιτικό εκβιασμό, νομίζετε ότι εκβιάζετε τους παλιούς και υπόσχεστε στους καινούριους κατά βάθος εκβιάζοντάς τους.

    Δεν μπορείτε να τα διαχειριστείτε αυτά, έχετε υποσχεθεί πολλά, έχετε απλώσει πολύ τραχανά, οδηγείστε σε απόλυτο αδιέξοδο, δεν έχετε διαφυγή."

    Βλέπε: Απόσπασμα από την ομιλία στη Βουλή επί της ενστάσεως αντισυνταγματικότητας στην τροπολογία για τις τηλεοπτικές άδειες (11.2.2016)

    Το βασικό πρόβλημα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνησης πριν λίγα χρόνια και του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σήμερα μοιάζει με εκείνο της μεταπολεμικής Γερμανία. Διαθέτει ισχύ πολύ μεγαλύτερη από το επίπεδο ισχύος που μπορεί να διαχειριστεί. Κάτι σαν γίγαντας με μυαλό νηπίου...

    Είναι δυνατόν να πιστεύουν πως με "μπροστινό" τον κ. Καλογρίτσα και "πισινούς" τους κ. Καρτερό και Βαξεβάνη  θα ηγηθούν του χώρου από τις παρυφές της αριστεράς, το κέντρο, μέχρι και μέρους της κεντροδεξιάς;...

    2) ΑΕΙ και ΤΕΙ...

    Καλημέρα κε Στούπα,

    Συμφωνώ απόλυτα με όσα λέτε για το θέμα. 

    Μόνο που δεν είμαι τόσο αισιόδοξος σε σχέση με το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.

    Λέτε ότι ‘….Από την εφαρμογή της ελάχιστης βάσης θα προκύψει μια μείωση των φοιτητών της χώρας κατά 15-20.000 που σημαίνει πως από τα 430 τμήματα πανεπιστημίων θα καταργηθούν περί τα 50 με 70...’.  Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι θα γίνει αυτό.

    Λέτε πολύ σωστά ότι ‘...οι αποφάσεις της προηγούμενης κυβέρνησης να αναβαπτίζει Τεχνικά και Επαγγελματικά Ιδρύματα σε ΑΕΙ αποτελεί την ελληνική εκδοχή της μαοϊκής ισοπεδωτικής "Πολιτιστικής Επανάστασης"...’   Μόνο που και η σημερινή κυβέρνηση συνέχισε την τακτική αυτή και δεν έκανε τίποτα για το θέμα.

    Ζούμε στη χώρα του παραλόγου και δυστυχώς έτσι θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε επί μακρόν απ ό,τι φαίνεται

    Κώστας Κάπος

    3) Εκπαίδευση...

    Διαβάζοντας το σημερινό σας άρθρο δεν θα μπορούσα να αντισταθώ στον πειρασμό να μην αναφερθώ σε ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως είναι αυτό της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

    Καταρχάς είναι εξαιρετικά υποτιμητικό και ανησυχητικά επικίνδυνο να συζητάμε ακόμη ως κοινωνία αν θα πρέπει να υπάρχει ή όχι η βάση του 10. Και στην τελευταία χώρα της υφηλίου οι αρμόδιοι έχουν επιλέξει κριτήρια και θεσπίσει συγκεκριμένες διαδικασίες, που οδηγούν σε κάποιο ποιοτικό αποτέλεσμα. Τα πράγματα ως συνήθως στην Ελλάδα έχουν την αντίθετη κατεύθυνση απ’ ό,τι ισχύει στα πιο προηγμένα κράτη του κόσμου.

    Το πρόβλημα ξεκινάει από τις πανελλαδικές εξετάσεις. Τι σχέση μπορεί να έχουν οι πανελλαδικές με την εισαγωγή σε ένα πανεπιστήμιο ή μια σχολή; Άλλος ο ρόλος του γενικού Λυκείου, που εξ ορισμού είναι η παροχή γενικών γνώσεων στον μαθητή και άλλο πράγμα ο τρόπος, που ένας υποψήφιος θα εισαχθεί σε μια σχολή. Ο καθένας θα πάρει ένα καλό, μέτριο ή κακό απολυτήριο και θα επιλέξει με βάση τα θέλω του ένα αντίστοιχο πανεπιστήμιο.

    Ο βαθμός λήψης του απολυτηρίου εννοείται και εξυπακούεται ότι θα παίζει συμπληρωματικό και όχι καθοριστικό ρόλο. Η επίδοση στις εισαγωγικές εξετάσεις, που οργανώνει και αποπερατώνει η κάθε σχολή με βάση τις προκαθορισμένα παρεχόμενες θέσεις θα έπρεπε να αποτελεί τον κυρίαρχο παράγοντα.

    Όποιος θέλει να γίνει δικηγόρος ή γιατρός ή πιλότος δεν έχει παρά να απευθυνθεί στο αντίστοιχο πανεπιστήμιο. Αν πετύχει εκείνη την επίδοση που χρειάζεται έχει καλώς. Αν όχι την επόμενη φορά.

    Δεν καταλαβαίνουμε ότι το τρέχον σύστημα είναι απομεινάρι μιας άλλης εποχής και το μόνο που παράγει είναι στασιμότητα και ανεργία; Όταν όλοι έχουν πτυχίο κανείς δεν έχει πτυχίο.

    Μιας και μιλάμε για Παιδεία και Εκπαίδευση. Ποιος ενδιαφέρεται σ’ αυτήν τη χώρα εκτός από τους γονείς των παιδιών για τη σχολική ή πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Όταν ήμουν φοιτητής στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης θυμάμαι στο τμήμα μου περίπου 20 συμφοιτητές. Προσέξτε: Από αυτούς οι 6-8 μπήκαν στη σχολή με μετεγγραφή από σχολές των Βαλκανίων (ρουσφέτι), οι 6-8 από αθλήματα πάσης φύσεως και με άδικα κριτήρια (με μια συμμετοχή ως αλλαγή σε κάποιο πρωτάθλημα) και οι υπόλοιποι 3-4 με πανελλαδικές. Στο σχολείο που εργαζόμουν η δήθεν συνάδελφος είχε πάει στην Κροατία και από εκεί με μετεγγραφή στην Αθήνα (κομματικά πάντα). Ξέρω εκατοντάδες περιπτώσεις σε όλους τους κλάδους κραυγαλέων αδικιών σε βάρος πολύ μορφωμένων παιδιών. Και όλα αυτά ήταν και είναι επιλογές πολιτικών που χωρίς κανένα φραγμό ισοπέδωσαν κυριολεκτικά ολόκληρους κλάδους.

    Ο πολιτικός που αναφέρατε είναι η κορυφή του παγόβουνου. Κανονικά όλοι αυτοί που κάνανε καριέρα στην πολιτική θα 'πρεπε να ζητήσουν συγγνώμη και να απολογηθούν για τα εγκληματικά λάθη και την άρρωστη προσέγγιση ενός τόσο κρίσιμου τομέα, όπως είναι αυτός της Εκπαίδευσης. Στην Ελλάδα κυβερνάει ακόμη ο Γκρούεζας.

    Με εκτίμηση

    Γεώργιος Κ.

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ