Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 04-Νοε-2020 00:02

    Το ισχυρότερο όπλο μας απέναντι στο ισλάμ...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Κατά το μακρινό 2000 είχα βρεθεί σε ένα επίσημο δείπνο- συνέντευξη στον ουρανοξύστη που στεγάζει τα κεντρικά γραφεία  της Deutsche Bank στην Φρανκφούρτη.

    Η ελληνική εταιρεία "Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης" είχε αποκτήσει πρόσφατα τότε μια θυγατρική στη Γερμανία η οποία γιόρταζε τα 100 χρόνια λειτουργίας της. Η γερμανική θυγατρική της Α&Β  ήταν πελάτης της γερμανικής τράπεζας και εξ ου και η τιμητική εκδήλωση στα κεντρικά της γραφεία.

    Συμμετείχα σε αυτήν την αποστολή ως μέλος μιας ομάδας Ελλήνων δημοσιογράφων που είχε προσκληθεί να καλύψει το γεγονός. Συνήθως σε τέτοιες αποστολές και εκδηλώσεις κάποιος έχει την ευκαιρία -αν έχει τη διάθεση- να παρακολουθήσει τις υπόγειες διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη και δεν απασχολούν ακόμη τα δελτία ειδήσεων και τα πρωτοσέλιδα.

    Περί τα 20 χρόνια μετά, μου έχουν μείνει στο μυαλό κάποιες χαρακτηριστικές σκηνές και δηλώσεις από εκείνο  το ταξίδι οι οποίες προοιώνιζαν μερικές από  τις εξελίξεις που ζούμε σήμερα.

    Ενδεχομένως και να αποτελούν ερμηνείες για κάποια από τα αίτια του μεταναστευτικού προβλήματος ή την ανασύνταξη και διάκριση της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου της Γερμανίας στη συνέχεια.

    Το 2000 ελάχιστες ήταν οι ελληνικές επιχειρήσεις που εξαγόραζαν ξένες όπως ελάχιστες ήταν ακόμη και αυτές που είχαν θυγατρικές στο εξωτερικό καθώς η πληθωριστική δραχμική οικονομία και τα υψηλά επιτόκια δεν άφηναν πολλά περιθώρια για διεθνή ανάπτυξη.

    Σκηνή Πρώτη: Στο δείπνο - συνέντευξη, ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις οικοδεσπότες και καλεσμένοι κάθονται με αυστηρό πρωτόκολλο σε καθορισμένες θέσεις έτσι ώστε τα στελέχη των διοργανωτών να έχουν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις και να γνωριστούν με τους δημοσιογράφους και άλλους ακόλουθους της αποστολής.

    Δίπλα μου λοιπόν καθόταν ο πρόεδρος του συνδικάτου των εργαζομένων της γερμανικής θυγατρικής, ο οποίος ανησυχούσε μήπως στα σχέδια της ελληνικής εταιρείας ήταν να κλείσει τις παραγωγικές δραστηριότητες και να μεταφέρει έτοιμα τα αδρανή μονωτικά υλικά από την Ελλάδα. Όπως κάθε συνδικαλιστής ανησυχούσε για απολύσεις.

    Το μονωτικό υλικό από περλίτη είναι ένα υλικό που μοιάζει με ποπ-κορν που το βάζουν ανάμεσα σε τοίχους και κάτω από πατώματα και στέγες για μόνωση από υγρασία και τις αυξομειώσεις της θερμοκρασίας. Το υλικό αυτό παράγεται από περλίτη ο οποίος μοιάζει με άμμο την οποία "ψήνουν" σε έναν κλίβανο για να εκραγεί και να διογκωθεί όπως το ποπ-κορν.

    Νωρίτερα, κατά τη διάρκεια της ξενάγησης στο εργοστάσιο είχα ρωτήσει τα στελέχη της ελληνικής εταιρείας γιατί δεν μεταφέρουν το τελικό προϊόν από την Ελλάδα.

    Μου είχαν απαντήσει πως καθώς κάθε κόκκος μετά το "ψήσιμο" αποκτά πολλαπλάσιο όγκο θα ήταν σαν να μεταφέρουν "αέρα", αυξάνοντας ασύμφορα το κόστος. Ήταν προτιμότερο λοιπόν να μεταφέρουν μέσω του Ρήνου περλίτη σε μορφή άμμου με φορτηγίδες και να τον "ψήνουν" εκεί.

    Είπα όσα ήξερα στον συνδικαλιστή και μάλλον καθησυχάστηκε γιατί στη συνέχεια αφοσιώθηκε στο δείπνο του...

    Σκηνή Δεύτερη: Κατά τη διάρκεια του δείπνου - συνέντευξης και μετά την ομιλία του επικεφαλής οικονομολόγου της DB, Νόρμπερτ Βάλτερ (αυτά που είπε μου έκαναν εντύπωση και συγκράτησα το όνομά του), παρατήρησα από ένα  σημείο και μετά κάποια ανησυχία. Κάποιοι έβγαιναν έξω μιλούσαν στα κινητά και γυρνώντας στο τραπέζι μιλούσαν με τους διπλανούς και έκαναν νεύματα σε άλλους.

    Κάποια στιγμή ο Βάλτερ ρώτησε πως είχε λήξει ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας που είχε λάβει χώρα την ώρα της εκδήλωσης.

    Δεν θυμάμαι το αποτέλεσμα αλλά θυμάμαι πως ο Βάλτερ άδραξε την ευκαιρία να μας αναλύσει την άποψή του γιατί στα επόμενα 10-20 χρόνια η Γερμανία έχει συμφέρον να επιδιώξει να έχει μια Εθνική Ομάδα ποδοσφαίρου πολυφυλετική όπως είχε τότε η Γαλλία. 

    Μιλούσε για την Εθνική Ομάδα ποδοσφαίρου αλλά αναφερόταν στην επιχειρηματική και οικονομική δραστηριότητα και την κοινωνία της Γερμανίας.

    Το 2000 η Εθνική Γερμανίας δεν είχε ακόμη ποδοσφαιριστές μη γερμανικής καταγωγής. Σήμερα έχει πολλούς.

    Σκηνή Τρίτη: Την επόμενη μέρα το πρόγραμμα περιλάμβανε μια μεγάλη εκδήλωση σε αίθουσα ξενοδοχείου με εκατοντάδες καλεσμένους η οποία  ξεκίνησε με ένα ρεσιτάλ του Στέφανου Κορκολή. Μεταξύ άλλων, μίλησε ξανά ο Βάλτερ όπου μας ανέφερε λεπτομερή στοιχεία για την υπογεννητικότητα στη Γερμανία, την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη και τον δημογραφικό και πληθυσμιακό δυναμισμό της Τουρκίας, της Μέσης Ανατολής, Βόρειας Αφρικής κλπ.

    Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην ανάγκη η Ευρώπη να ενσωματώσει πληθυσμούς από τις περιοχές αυτές χωρίς προκαταλήψεις στο χρώμα, το φύλο ή την καταγωγή.

    Όλα αυτά από το μακρινό ταξίδι του 2000 τα θυμήθηκα τις τελευταίες μέρες έχοντας υπόψη τις κινήσεις του Ερντογάν που προσπαθεί να εκβιάσει την Ευρώπη με τον έλεγχο των ροών των μεταναστών ή τη χειραγώγηση των μουσουλμάνων που ζουν στην Ευρώπη.  

    Στο ίδιο σημείο συντείνουν και οι  αποφάσεις του προέδρου Μακρόν να θέσει υπό έλεγχο το ριζοσπαστικό ισλάμ στη Γαλλία, όπως και η άνοδος της ξενοφοβίας και του αντισυστημικού "εθνολαϊκισμού" στην Ευρώπη.

    Πολλοί θεωρούν πως οι πολιτισμικές τριβές και το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι συνέπεια κάποιας συνωμοσίας του Τζόρτς Σόρος ή του Μπιλ Γκέιτς.

    Αυτό που πιστεύω είναι πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε απορρέουν από τις προσπάθειες πρακτικών να προβλέψουν τις εξελίξεις και να δώσουν πρακτικές λύσεις σε προβλήματα που κυοφορούνται εδώ και δεκαετίες.

    Φοβάμαι πως είναι θέμα χρόνου σε κάποια εκδήλωση παρόμοια με εκείνη που είχα παρακολουθήσει το 2000, να ακούσουμε πως το όραμα της Γερμανίας ή της Γαλλίας μετά από 10-20 χρόνια είναι να έχουν ποδοσφαιρικές ομάδες φυλετικά και εθνικά καθαρές.

    Δεν πιστεύω πως η κίνηση από το ένα άκρο στο άλλο θα είναι αποδοτική και βιώσιμη λύση. Η λύση είναι κάπου στη μέση.

    Οι πολιτισμικές τριβές που παρατηρούνται μάλλον είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες. Η Δύση καλά κάνει και απαιτεί σε όσους θέλουν να ζήσουν σε αυτήν να προσαρμοστούν στον τρόπο ζωής της ή να φύγουν. Κάποιοι θα φύγουν αλλά οι περισσότεροι θα μείνουν και θα προσαρμοστούν. Καμιά παράδοση ή θρησκεία δεν μπορεί να κερδίσει όταν το διακύβευμα είναι η προοπτική μιας άνετης ζωής για τους παρόντες και κυρίως για τους απογόνους.

    Για κάθε έναν μετανάστη που στρέφεται στο ισλάμ υπάρχουν δεκάδες που απομακρύνονται από αυτό και αποδέχονται τις δυτικές αξίες.  Χρειάζεται προσοχή και προσπάθεια ενσωμάτωσης όσων θέλουν να ενσωματωθούν γιατί αυτοί αποτελούν το δυναμικότερο υλικό μεταλαμπάδευσης των δυτικών αξιών και του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Του ισχυρότερου όπλου της Δύσης απέναντι στις ανερχόμενες ολιγαρχίες και την αφύπνιση του ισλαμικού μεσαίωνα...

    kostas.stoupas@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων