Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 03-Νοε-2020 00:02

    Ο Μακρόν έχει δίκιο...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα

    Υπάρχουν αρκετοί στη Δύση που θεωρούν την απόφαση του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ  Μακρόν να προβάλει σε όλα τα κρατικά κτήρια της Γαλλίας σκίτσα του περιοδικού Charlie Hebdo τα οποία οι μουσουλμάνοι θεωρούν άσεμνα, σαν αψυχολόγητη, προκλητική και προσβλητική ενέργεια απέναντι στο 1,5 δισ. μουσουλμάνους της υφηλίου.

    Κάνουν λάθος. Η κίνηση του Μακρόν ήταν μια αμυντική κίνηση που αποσκοπούσε στο να ενθαρρύνει τους εκπαιδευτικούς της Γαλλίας και της Δύσης να συνεχίσουν να ασκούν το λειτούργημά τους όπως οφείλουν να το ασκούν, με βάση τις επιταγές του Συντάγματος και τους νόμους του κράτους δικαίου.

    Η προβολή σε δημόσια κτήρια των γελοιογραφιών σκιτσογράφων που δολοφονήθηκαν αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής από ένα κράτος που δεν μπόρεσε να τους προστατέψει από τους δολοφόνους και μαζί με αυτούς να προστατέψει το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης.

    Προσωπικά βρίσκω τα σκίτσα και το χιούμορ του Charlie Hebdo πρωτόγονα και κυρίως χωρίς την απαραίτητη καλλιτεχνική ποιότητα που κάνει τα έργα τέχνης να ξεχωρίζουν και να έχουν διάρκεια.

    Το γεγονός όμως πως δεν αρέσουν σε εμένα ή μπορεί να σατιρίζουν με επιτυχημένο ή αποτυχημένο τρόπο αυτά που πιστεύω, δεν σημαίνει πως δικαιούμαι να απαιτώ να μην κυκλοφορούν ή να θανατωθούν οι συντελεστές τους...

    Μετά τον αποκεφαλισμό του Γάλλου εκπαιδευτικού από έναν φανατικό μουσουλμάνο, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί και δημόσιοι λειτουργοί στη Γαλλία και τη Δύση θα ήταν διστακτικοί στο να συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει να την κάνουν, από το φόβο μήπως κάποιος καθυστερημένος φρενοβλαβής θεωρήσει πως προσβάλουν κάποιον προφήτη του και τους  καταστήσει στόχους αποκεφαλισμού.

    Η απόφαση του Γάλλου προέδρου να προβληθούν προκλητικά σκίτσα του περιοδικού στα δημόσια κτήρια ήταν απόλυτα σωστή γιατί αποτελούσε μια πράξη συμπαράστασης και ενθάρρυνσης σε εκατομμύρια Γάλλους και δυτικούς να συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά όπως ορίζουν οι νόμοι και τα Συντάγματα των χωρών τους.

    Έχω βρεθεί σε δεκάδες χώρες και εκατοντάδες τόπους λατρείας ή χώρους με ιστορική ή πολιτισμική  σημασία για κάποιους ανθρώπους και πάντα φροντίζω η εμφάνιση, η συμπεριφορά και εν γένει η παρουσία μου να μην προκαλεί και κυρίως προσβάλλει οποιονδήποτε όσο γελοίο και αν νομίζω πως είναι αυτό που πιστεύει.

    Δεν σκέφτηκα ποτέ να κάψω το Κοράνι, τη Βίβλο, το Κεφάλαιο του Μαρξ, το "Ο Αγών μου" του Χίτλερ, την Ιστορία του Θουκυδίδη ή την Ιλιάδα του Ομήρου, επειδή βρίσκω περισσότερο διδακτική ή διασκεδαστική την "Φάρμα των ζώων" του Τζώρτζ Όργουελ. Ίσα ίσα θεωρώ τιμή μου που όλα αυτά τα έργα κοσμούν τη βιβλιοθήκη μου μαζί με χιλιάδες άλλους τόμους.

    Στη χώρα μου, τον "τοίχο" μου στα κοινωνικά δίκτυα, τη δημοσιογραφική στήλη και εν γένει στο δημόσιο λόγο και παρουσία μου δικαιούμαι να αναφέρω αυτό που πιστεύω σαν σωστό με σθένος και όποιο ύφος νομίζω πως ταιριάζει. Αν κάποιος δεν συμφωνεί ή νομίζει πως προσβάλλεται ας μην τα διαβάζει...

    Αν οι μουσουλμανόπαιδες και μουσουλμάνοι γενικότερα προσβάλλονται από αυτά που διδάσκουν τα σχολεία της Δύσης ας μείνουν στις χώρες προτίμησής τους να διδάσκονται αυτά που διδάσκουν εκεί.

    Η απαίτηση να προσαρμοστούν τα προγράμματα διδασκαλίας της Δύσης ή το περιεχόμενο των εφημερίδων, των γελοιογραφιών ή των καλλιτεχνικών έργων στο πλαίσιο που ο μουσουλμανικός μεσαίωνας θεωρεί μη προσβλητικά, αποτελεί τη μεγαλύτερη δικτατορική επιβουλή των ελευθεριών μας μετά τις ανάλογες προσπάθειες της Ιερής Εξέτασης, του Χίτλερ και του Στάλιν.

    Οι μουσουλμάνοι αποτελούν το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα πολιτικής και πολιτισμικής επιβίωσης για την Ευρώπη και τη Δύση. Μεταναστεύουν μαζικά σε αυτήν και αναπαράγονται ανεξέλεγκτα, απειλώντας τις πληθυσμιακές ισορροπίες. Μόλις ξεπεράσουν ένα ποσοστό του πληθυσμού απαιτούν από τους άλλους να ανέχονται δραστηριότητες που είναι παράνομες και προσβάλουν τα ήθη και τις συνήθειές μας.

    Π.χ. η απόκρυψη του προσώπου, οι κλειτοριδεκτομές και η μη αναγνώριση δικαιωμάτων στις γυναίκες κ.λ.π. είναι πράξεις εγκληματικές στις δυτικές δημοκρατίες και πρέπει να τιμωρούνται.

    Πάνω από το 70% των δολοφονιών για λόγους τιμής στη Δύση αφορούν δολοφονίες γυναικών από μουσουλμάνους άνδρες επειδή θεωρούν πως προσβάλλονται από τη δυτικοποίηση των  μουσουλμάνων γυναικών. Βλέπε:Worldwide Trends in Honor Killings

    Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Pew Forum, ο συνολικός αριθμός μουσουλμάνων στην Ευρώπη (εκτός της Τουρκίας) το 2010 ήταν περίπου 44 εκατομμύρια (6% του συνολικού πληθυσμού), συμπεριλαμβανομένων 19 εκατομμυρίων (3,8% του πληθυσμού) στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Υπάρχουν προβλέψεις πως μέχρι το 2050 το ποσοστό των μουσουλμάνων στις δυτικές κοινωνίες θα μπορούσε να διπλασιαστεί. Αυτό σημαίνει και πολλαπλασιασμό των προβλημάτων.

    Υπάρχουν πλέον σαφείς ενδείξεις πως ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού αυτού χειραγωγείται από δυνάμεις εκτός Ευρώπης που επιβουλεύονται την πολιτική, οικονομική και πολιτισμική υπόσταση της Ευρώπης.

    Από το 2011, περίπου 9 εκατομμύρια Τούρκοι ζούσαν στην Ευρώπη εκτός της Τουρκίας. Αυτό έκανε τους Τούρκους τον μεγαλύτερο μουσουλμανικό πληθυσμό μεταναστών στην Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που ο Ερντογάν προσπαθεί να ηγηθεί της ισλαμικής σταυροφορίας εναντίον της Ευρώπης.

    Οι αποφάσεις του προέδρου Μακρόν να αντιδράσει στην ισλαμική τρομοκρατία και μουσουλμανική διείσδυση αποτελεί την πρώτη προσπάθεια αφύπνισης της Ευρώπης. Οι κυβερνήσεις της Ευρώπης οφείλουν να αρχίσουν να ασχολούνται με την επίλυση του προβλήματος της αποτυχίας των μοντέλων πολυπολιτισμικών κοινωνιών που δημιουργήθηκαν στις χώρες τους. Μια σημαντική μερίδα μουσουλμάνων δεν ενσωματώνεται και λειτουργεί ως "Πέμπτη φάλαγγα" εντός των δυτικών κοινωνιών.

    Οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι στις χώρες αλλά κυρίως στην Ευρώπη οφείλουν να υποστηρίξουν το δικαίωμα του κοσμικού κράτους να υπερασπιστεί τις αξίες του.

    Πριν από λίγους μήνες κατά τη σύνθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπήρξαν αντιδράσεις στην ονομασία του  χαρτοφυλακίου που ονομαζόταν "Υπεράσπιση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής".  Η υποχώρηση της Ευρώπης αποτελεί υπαρξιακό όνειδος για τη σημερινή πολιτική ηγεσία της Ευρώπης.

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ