Είναι νωρίς για ευκαιρίες...

Του Κώστα Στούπα 

Με ρωτάνε συχνά αρκετοί παλαιοί φίλοι της στήλης γιατί αυτή δεν κάνει όπως παλαιότερα αναφορές σε μετοχές και μάλιστα ελληνικές. Αν θυμάμαι καλά μετά το 2010 η τελευταία φορά που η στήλη έκανε αναφορές ήταν περί το θέρος του 2018 για μια περίοδο λίγων εβδομάδων, ενόψει των εκλογών του 2019 και των προσδοκιών που θα δημιουργούσαν οι πολιτικές εξελίξεις.

Μετά σποραδικά κάποιες αναφορές σε μετοχές χρυσού και τίποτα άλλο...

Πάγια άποψη της στήλης τα τελευταία 20 χρόνια είναι πως η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά είναι ένα ετερόφωτο σώμα και γι’ αυτό καλύτερα είναι να παρακολουθεί κάποιος τις διεθνείς αγορές για να έχει μια ιδέα τι μπορεί να συμβεί στην ελληνική. Ούτως ή άλλως οι σημαντικότεροι ενεργοί παράγοντες στο ελληνικό χρηματιστήριο είναι κάποια διεθνή κεφάλαια και μερικοί διεθνείς ιδιώτες κερδοσκόποι.

Καθώς η παγκόσμια οικονομία κινείται προς τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση μετά τον πόλεμο και οι χρηματιστηριακές αγορές βρίσκονται κοντά στα ιστορικά υψηλά, παρά την απότομη διορθωτική κίνηση του Μαρτίου, πιστεύω δεν έχει νόημα να μιλάμε για μετοχές.

Πόσο μάλλον για ελληνικές μετοχές, δηλ. μιας χώρας από αυτές που θα πληγούν ισχυρότερα από την κρίση.

Μια παλιά χρηματιστηριακή παροιμία η οποία αποδίδεται στον βαρόνο Ρότσιλντ λέει πως "αγοράζω μετοχές όταν το αίμα ρέει στους δρόμους". Κάθε φορά που κοιτάζω τον δείκτη κερδών ανά μετοχή του S&P 500 που είναι ο πιο αντιπροσωπευτικός δείκτης των ισχυρότερων επιχειρήσεων του πλανήτη βλέπω να δείχνει κέρδη περί τα 140 δολ. που είναι και τα υψηλότερα όλων των εποχών.

Υπό αυτήν την έννοια δεν βλέπω ούτε "αίμα" στους δρόμους ούτε τρόμο στους επενδυτές. Αντιθέτως αυτό που διαπίστωσα τις τελευταίες εβδομάδες ήταν πολλούς ανίδεους να θέλουν να επωφεληθούν από τις απότομες διακυμάνσεις του πετρελαίου.

Στις αρχές αυτού του χρόνου οι προβλέψεις για τα κέρδη του S&P 500 έκαναν λόγο για 170 δολ.  (ανα μετοχή) και τώρα έχουν μειωθεί περί τα 130 δολ.

Είναι νωρίς να εκτιμήσει κάποιος πού θα "καθίσουν" τα κέρδη φέτος αλλά και του χρόνου ειδικά αν έχουμε ένα δεύτερο κύμα επιδημίας τον χειμώνα.

Κατά την κρίση του 2008 και του 2000  που ήταν οι μεγαλύτερες των τελευταίων χρόνων, οι εκτιμήσεις για  τα κέρδη βυθίστηκαν πολύ χαμηλότερα από τα 30 δολ.

Αρκετοί πιστεύουν πως τα μηδενικά επιτόκια, τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης και οι αγορές από τις κεντρικές τράπεζες εταιρικών "σκουπιδοχρεογράφων" (junk bonds) αποτελούν τα θεμελιώδη στοιχεία του νέου ανοδικού κύκλου στις αγορές.

Η στήλη αντιθέτως πιστεύει ότι αποτελούν τις αποδείξεις πως το πρόβλημα παραμένει μπροστά μας και όχι πίσω...

Στην πρώτη φάση της επιδημίας οι εταιρείες του ηλεκτρονικού  εμπορίου και των τηλεδιασκέψεων επωφελήθηκαν λόγω των μέτρων "καραντίνας".

Τούτο αποτελεί ένα πρώτο δείγμα μετάλλαξης της οικονομίας. Όμως η ανεργία στις ΗΠΑ χτυπάει ήδη το μεγαλύτερο μεταπολεμικό ρεκόρ. Τούτο σημαίνει πως υπάρχουν λιγότερα εισοδήματα και άρα μικρότερη ζήτηση, κάτι που θα έχει επιπτώσεις τόσο στο παραδοσιακό εμπόριο όσο και το ηλεκτρονικό...

Στο δεύτερο τρίμηνο θα νιώσουν και οι εταιρείες αυτές τον αντίκτυπο της κρίσης.

Ας κοιτάξουμε όμως και στην Ελλάδα και ειδικότερα την περίπτωση της ΔΕΗ, το μεγαλύτερο turnaround story των τελευταίων δεκαετιών.

Αν π.χ. η προηγούμενη κρίση στην Ελλάδα δημιούργησε πάνω από 2 δισ. ευρώ απλήρωτους λογαριασμούς  στη ΔΕΗ, τι θα μπορούσε να προκαλέσει μια νέα κρίση, με τη χειρότερη τουριστική χρονιά φέτος και τις εξαγωγές να πιέζονται λόγω μείωσης της ζήτησης στην Ευρώπη;

Σίγουρα, μεταξύ των μετοχών των εταιρειών που θα επιβιώσουν θα υπάρξουν ευκαιρίες. Πρώτα όμως πρέπει να καταλάβουμε ποιες θα επιβιώσουν, γιατί και με ποιους όρους...

kostas.stoupas@capital.gr