Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 24-Ιουλ-2019 00:02

    Η επερχόμενη αναρχία…

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Ιστορία Πρώτη: Πρόσφατα εξ αφορμής της συναυλίας των Μπόμπ Ντύλαν και Νηλ Γιάνγκ στο Χάιντ Πάρκ, επισκέφθηκα για λίγες μέρες το Λονδίνο. Ούτε πριν, ούτε κατά τη διάρκεια, ούτε μετά χρειάστηκε να πιάσω ή να δω τι χρώμα έχουν τα χαρτονομίσματα της Στερλίνας ή το  σχήμα που έχουν τα κέρματα του Ηνωμένου Βασιλείου.

    Μια χρεωστική από ελληνική τράπεζα, ένας  λογαριασμός PayPal και μια  Revolut κάλυψαν όλες τις συναλλαγές. Αρκετές επιχειρήσεις σε ρωτούσαν αν θέλεις να χρεωθείς αντίστοιχα σε Στερλίνες ή Ευρώ.

    Η μοναδική στιγμή που ένιωσα άβολα ήταν στο πάρκο του Σάουθ Κλάπαμ όταν με πλησίασε ένας ζητιάνος και ζήτησε μια μικρή βοήθεια… Δεν είχα ούτε ένα κέρμα ή χαρτονόμισμα στην τσέπη μου.

    Ιστορία Δεύτερη: Το κινητό τηλέφωνο ήταν εντός δικτύου συνεχώς χωρίς κανένα κόστος περιαγωγής και με ένα app που επέλεξα μεταξύ δεκάδων, υπολόγιζα αυτόματα  ανάλογα με το που ήθελα να πάω τον συνδυασμό των μέσων μεταφοράς και το κόστος κάθε διαδρομής. Με το ίδιο έκλεινα τραπέζι σε εστιατόρια και εισιτήρια στα μουσεία...

    Η κατάργηση του κόστους περιαγωγής εντός της Ε.Ε. είναι  σημαντική υπόθεση. Πριν τρία-τέσσερα χρόνια όταν είχε πάει για σπουδές ο μεγάλος γιός στη Γερμανία  ακύρωσε  τη συνδρομή στο ελληνικό δίκτυο κινητής τηλεφωνίας και ξεκίνησε άλλη σύνδεση εκεί. Μετά όταν τελείωσε και πήγε Ολλανδία έκανε το ίδιο. Τα κόστη από και επανασυνδέσεων αποδείχτηκαν υπολογίσιμα.

    Πριν από λίγους μήνες που πήγε στο Αμβούργο  ο μικρός γιος  στα πλαίσια του προγράμματος Εράσμους, διατήρησε τη σύνδεση στην ελληνική εταιρεία χωρίς κανένα επιπλέον κόστος.

    Ούτως ή άλλως οι νέοι (...και οι μεγαλύτεροι εκτός της γιαγιάς...) σπάνια κάνουν χρήση των κλασσικών κλήσεων μέσων κινητής τηλεφωνίας. Χρησιμοποιούν τις διαδικτυακές εφαρμογές είτε για φωνητικές κλήσεις, είτε μια μηνύματα είτε για βιντεοκλήσεις.

    Ιστορία Τρίτη: Πριν από έναν χρόνο αποφάσισα να ανοίξω ένα νέο λογαριασμό σε μια χρηματιστηριακή εταιρεία  και να μεταφέρω εκεί ό,τι είχε απομείνει από τα χαρτοφυλάκια που διατηρούσα σε δύο άλλες. Επί μέρες συμπλήρωνα χαρτιά και έτρεχα για το γνήσιο της υπογραφής.  Όπως και στις τράπεζες (σε όλη την Ευρώπη) κάθε τόσο  ζητάνε επικαιροποίηση στοιχείων.

    Την ίδια περίπου  περίοδο άνοιξα λογαριασμό σε μια Ολλανδική διαδικτυακή χρηματιστηριακή που εποπτεύεται από τις εκεί αρχές Κεφαλαιαγοράς.  

    Χρειάστηκε ένα τέταρτο της ώρας σαν κάτοικος Ελλάδας να ανοίξω έναν λογαριασμό και άλλο ένα τέταρτο ως... κάτοικος Ολλανδίας (μέσω ενός παλιού φοιτητικού τραπεζικού λογαριασμού και μιας αντίστοιχης διεύθυνσης  που είχε ξεμείνει  από εκεί...) να ανοίξω έναν δεύτερο.

    Με υποτυπώδεις χρεώσεις και προμήθειες αποκτά κάποιος μέσω ενός έξυπνου κινητού άμεση πρόσβαση εκτός των 100-200 ελληνικών μετοχών και σε μερικές χιλιάδες διεθνείς  μετοχές  και προϊόντα που διαπραγματεύονται σε δεκάδες χρηματιστήρια. Ούτε οικογενειακές μερίδες ούτε τίποτα, όποιος έχει τους κωδικούς κάνει πράξεις και μεταφορές.

    Ιστορία Τέταρτη: Όταν ξεκίνησα να εργάζομαι στο οικονομικό ρεπορτάζ πριν 30 περίπου χρόνια, ενημερωνόμαστε για τις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις από κάποιες συνδρομές που είχε ο Επενδυτής τότε  στο Barron’s και  την WSJ, τα τεύχη των οποίων έφταναν στην Ελλάδα με μια εβδομάδα καθυστέρηση. Ο ίδιος αγόραζα από κάποιο κεντρικό περίπτερο και το Wirtsaftswoche και το Der Spiegel  μερικές μέρες αργότερα από την ημέρα κυκλοφορίας τους.

    Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει δραστικά. Σε όλο τον πλανήτη οι άνθρωποι έχουν ταυτόχρονη πρόσβαση σε ειδήσεις, βιβλία, κινηματογραφικά έργα...

    Το πρόβλημα σήμερα είναι άλλο: Οι πληροφορίες είναι τόσο πολλές που ο μέσος άνθρωπος ξεχνά και αυτά που γνώριζε, με αποτέλεσμα να χειραγωγείται πιο εύκολα από τους ηλίθιους παρά τους ευφυείς…

    Επιπλέον η αύξηση του πληθυσμού και η εξάλειψη της αγωνίας για επιβίωση και πρόοδο που εξασφαλίζει το ανεπτυγμένο δυτικό κοινωνικό κράτος, έχει κατεβάσει τον μέσο όρο αντίληψης. Η ανισότητα που εντοπίζουν πολλοί στις κοινωνίες μας είναι πρωτίστως ανισότητα στην ικανότητα αντικειμενικής αντίληψης μιας πραγματικότητας που γίνεται όλο και πιο περίπλοκη.  

    Ιστορία Πέμπτη: Πριν 20-30 χρόνια κάποιος μπορούσε να κάνει καριέρα στο  επιχειρηματικό-χρηματιστηριακό ρεπορτάζ επαναδιατυπώνοντας σε υποφερτά ελληνικά τα δελτία τύπου που έστελναν στα γραφεία των εφημερίδων οι επιχειρήσεις.

    Αν ήταν εργατικός και διέθετε ζήλο έπαιρνε και ένα τηλέφωνο στην εταιρεία και προσέθετε ένα-δυο επιπλέον στοιχεία και γινόταν επαγγελματικά περιζήτητος...

    Σήμερα ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση απευθείας χωρίς τη μεσολάβηση του Τύπου στα οικονομικά στοιχεία και τις ειδήσεις μιας επιχείρησης. Αυτό που δεν μπορεί να καταλάβει ο καθένας είναι το τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά που διαβάζει.

    Σήμερα ένα σχετικά έξυπνος ιδιώτης μικροεπενδυτής ή έστω παρατηρητής με βάση δημόσιες πληροφορίες από το διαδίκτυο και τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, μπορεί να καταλάβει αν οι πωλήσεις μιας εταιρείας πέφτουν ή ανεβαίνουν πριν το μάθουν τα στελέχη στο  λογιστήριο της ίδιας της  εταιρείας. Από τα σχόλια των χρηστών στις διάφορες πλατφόρμες π.χ. μπορεί κάποιος να καταλάβει πως θα πάνε οι πωλήσεις του νέου i-phone ή Samsung.

    Ανέφερα τις παραπάνω ιστορίες για να προβληματιστούμε σε σχέση με:

    Αν  τα "κόκκινα" δάνεια είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα που κρατάει την οικονομία καθηλωμένη και οι τράπεζες θα είναι η ατμομηχανή της ανάπτυξης και άρα οι μεγάλοι κερδισμένοι του επόμενου χρηματιστηριακού κύκλου;

    Αν η ρηχότητα του ελληνικού χρηματιστηρίου ή η αναξιοπιστία των περισσότερων βασικών μετόχων που συνηθίζουν να κλέβουν από τις εταιρείες του ό,τι δεν αρπάζει το κράτος, είναι ο μοναδικός λόγος που δικαιολογεί τη χρηματιστηριακή μας υπανάπτυξη;

    Αν όλοι αυτοί οι άρχοντες της εγχώριας διαπλοκής και μη που τα τελευταία χρόνια ξόδεψαν εκατομμύρια για να αγοράσουν τίτλους εφημερίδων έχουν αίσθηση του κόστους που πλήρωσαν για κάθε μονάδας επιρροής που απέκτησαν.
    Υποθέτω τα εκάστοτε κυβερνητικά στελέχη   πλήρωναν αδρά δημόσιο χρήμα για φιλικά δημοσιεύματα που διάβαζαν οι ίδιοι και οι προϊστάμενοι τους. Τούτο είναι μια εξήγηση γιατί πολιτικοί, κόμματα, δημοσιογράφοι, δημοσκόποι βρίσκονται διαρκώς προ εκπλήξεων σε σχέση με τις συμπεριφορές της κοινής γνώμης.

    Δεν θέλω να σας τρομάξω αλλά γνωρίζω ερασιτέχνες σχολιαστές στα κοινωνικά δίκτυα τα σχόλια των οποίων έχουν περισσότερους αναγνώστες και επιρροή από διάσημους αναλυτές.

    Παρακολουθώ διεθνώς ερασιτέχνες χρηματιστηριακούς αναλυτές οι οποίοι επίσης έχουν περισσότερους ακολούθους (επιρροή) σε σύγκριση με διεθνείς οίκους...

    Οι οικονομικοί και πολιτικοί θεσμοί της Δύσης δημιουργήθηκαν τον προηγούμενο αιώνα και αντιπροσωπεύουν την ύστερη βιομηχανική περίοδο της ιστορίας(Οι πολιτικοί και οικονομικοί θεσμοί των υπολοίπων πέραν της Δύσης είναι τουλάχιστον ένα αιώνα πιο πίσω…).

    Μοιραία ένα κομμάτι της κοινωνίας είναι πάνω και πέρα από τους κρατικούς θεσμούς, τις κεντρικές τράπεζες κλπ. Το κομμάτι αυτό δεν απαρτίζεται κατ’ ανάγκην από οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά ισχυρούς αλλά μάλλον κυοφορεί μια νέα διεθνή αριστοκρατία σε ένα μεταφεουδαρχικό τοπίο.

    Γενικώς η τράπουλα ανακατεύεται και μέχρι ο καθένας να δει τι χαρτιά έχει, μεσολαβεί μια περίοδος αναρχίας και ανατροπών.

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων